26-01-04

HOUTHEM - 24 januari 2004

Les écluses, un bien bel ouvrage !Wat de wandelclub uit Moeskroen eigenlijk zover van haar thuishaven in Houthem kwam zoeken blijft ons nog steeds een raadsel. Hierbij ook rekening houdend dat twee derden van de deelnemers afkomstig waren van Vlaamse clubs , was het aantal deelnemers anders niet veel soeps  geweest.

En ook wel grotendeels te maken met de grijzige morgen vol motregen moeten we allesbehalve toegeven.

Niettegenstaande we reeds kort na de start het wandelpad volgden langs het kanaal Ieper-Komen, jammer genoeg schuilend onder onze paraplu, konden de eerste kilometers ons niet echt  bekoren. Maar ‘ les Hurlus ‘ waren blijkbaar wel van mening dat de lange afstandwandelaars wel wat kunnen hebben  en gelukkig kwam daar algauw wat verandering in. Via een rustige en erg landelijke lus werden we in een wijde kronkel  naar het dorpscentrum van Bas-Warneton geloodst alwaar een eerste rust plaats vond.  Hierna kregen we eindelijk waarvoor we gekomen waren , een kanjer van een slibberige veldwegel die ons aan de oevers van de Leie bracht en een prachtig zicht gaven op de vallei en de statige kathedraal van de Leie .                 

WARN_cathédrale.jpg (18743 octets) 

 

 

Gezien het smeuïge weertje wilden we ons best wat opwarmen in het één of andere café , en verrassing alom toen we bij het nuttigen van een heerlijke Rochefort merkten dat hier tevens een museum van de telefonie was ondergebracht.  Enig en zeker en vast een bezoekje overwaard met wat meer tijd.

 

Ondertussen was het weliswaar zelfs beginnen opklaren en laura (de zon) probeerde zich te priemen tussen enkele donkere wolken. We volgden nu een wandelpad dat ons langs de Deule kriskras het landschap in loodste , opgevolgd door een groenrijke oude spoorweg . Het landschap klaarde op en we konden ons vergapen aan de prachtige zichten op Mesen met zijn dikkop en vele panorama’s op de Kemmelberg en het Heuvelland.

 

Het was dezelfde oude spoorwegzate die ons terug voor een tweede keer afzette in Bas-Warneton, waarna we nu terug de richting uitkozen van de Leieoevers. Het jaagpad bracht ons in de richting van Komen , kilometers lang . We hadden misschien wel verkozen te kunnen wandelen aan de andere kant van de Golden River  op Frans grondgebied. Temeer de schoonste plekjes en natuurdomeintjes zich daar bevinden te wijten aan de rechttrekking van de Leie. 

We stelden ons dan maar tevreden met het indrukwekkende sluizencomplex van Komen. Onderweg hadden we tevens voorbij het museum van ‘ La Rubannerie “ gestapt , die voor de gelegenheid gratis te bezoeken was.  Het museum toont het proces en verwerking van de lintjesweverij.

 

Hierna volgde een stukje , kriskras door het centrum ,  met het vernieuwde Sint Annaplein , het statige stadhuis , de gotische  Sint Chrysolekerk en de vredige vlakte van ‘ la Bataille du Canal ‘. Hier vond rond de periode van mei 1940 een hevige strijd plaats tussen de Engelsen en de Duitse militairen.

 

We werden hierna terug de boerenbuiten ingestuurd in de richting van Komen – Ten Brielen. Alwaar ter hoogte van Soete’s molen een tweede rust plaats had .

 

De lus van maar liefst 9 kilometers had er ons weliswaar dorstig van gemaakt en we proefden dan ook van een heerlijk blond streekbiertje ‘ Baptiste ‘. Dit alvorens de apotheose van deze wandeling  aan te vatten.

 

We kregen een prachtige lange , ruige en smeuïge veldweg voor de voeten geschoven dwars door een contreien van een vredig landschap . Waarbij we met meer geluk dan wijsheid en wel redelijk vuile schoenen na verloop van tijd ongeschonden terug het Onze Lieve Vrouwekerkje van Houthem in het vizier kregen.  En uiteindelijk belandden in de plaatselijke sporthal.         plus beau que l'ancien !


22:05 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.