26-01-04

ZELE - 25 januari 2004

Toen we iets na 11 uur aankwamen in Berlare , was het duidelijk te merken dat de Pensentocht van de Zandstuivers Zele op heel wat bijval kon rekenen. Het dorpsplein werd overheerst door hele resems wandelaars en ook de organisatoren waren duidelijk overspoelt met het aantal deelnemers.

 

Het mooie winterweertje en de uitnodigende omgeving van Berlare en Donk zullen hier ongetwijfeld mee gespeeld hebben.

 

Want nog maar pas onze wandelschoenen wat steviger aangespannen , werden we zowaar via een kanjer van een boerenwegel de weidse natuur ingestuurd. We hadden dan ook oog voor de vele prachtige ontwakende landschappen,  die  ons zouden brengen naar het ‘ Berlarebroek ‘

Dit natuurdomein is gelegen in een oude meander van de Schelde die ongeveer zo’n 10000 jaar terug is afgesneden. Op het einde van de 17de eeuw begon men hier turf af te steken , waarbij de vroegere rivierbedding werd hergraven. Later domineerde terug de bosbouw , waarbij men nu hoofdzakelijk een populierenkweek treft op een moerassige ondergrond.  Het 122 ha groot domein is sinds 1979 in beheer van Waters en Bossen en vormt ook een huisvesting voor diverse broedvogels als zijnde buizerd , wielewaal en ijsvogel.

 

Een mooi stukje natuur die ons dan  ook kriskras doorheen de  soms wel modderige wandelpaden van dit domein bracht , hier en daar zelfs omgeven door een vijvertje.

 

Iets later doken we uit het Berlarebroek , terug de bewoonde wereld in via de heerlijkheid Bareldonk . Ontstaan in de 13de eeuw is dit landschap ondertussen omgevormd tot een rustige groenrijke villawijk , waarbij we vooral oog hadden om het prachtige omwalde pachthof en ietsjes verder de kapel van Bareldonk toegewijd aan de Heilige Maagd.  

 

En zo bereikten we de centrale rustplaats , die al een merkwaardigheid op zich was. Ondergebracht in een museum met religieuze objecten en diverse Mariabeelden uit gans de wereld konden we niks anders dan ons er veilig en vredig te voelen. Jammer genoeg was de voorraad aan spijs rond 13 uur praktisch volledig opgeraakt en konden we nog nipt de laatste soezen bemachtigen.  Kwestie van toch iets tussen de kiezen te hebben. Blijkbaar hadden de Zandstuivers duidelijk zo’n massa wandelaars niet verwacht.

 

Doch niet getreurd ook de bijkomende lus die de langere afstanden moesten afleggen was er eentje om de vingers af te likken, terug overheerst door fraaie landschappen , rustige bos- en veldwegels die ons voor een tweede maal terug brachten naar de heerlijkheid Bareldonk en zijn museum.

 

Ondertussen hadden wij ook sporadisch de oevers van het  Donkmeer ontwaard. Jammer genoeg deden we dit recreatiedomein met de alomgekende eendenkooi niet aan. Naar het schijnt gebeurt dit wel tijdens een andere organisatie van de Zandstuivers later op het jaar.

 

We konden ons wel tegoed doen aan de overheerlijke geuren van diverse palinghuizen en andere etablissementen die ons via enkele groenrijke strookjes van broeken en polders in de richting bracht van Uitbergen en een tweede lus in het Berlarebroek.

 

Prachtig wandelen langs de één of andere brede beek , omgeven door statige bomen bereikten we zo stilaan terug het mooie en vredige dorpspleintje van Berlare. Alwaar de Sint Martinuskerk gewoonweg schittert.


Iets verder bemerkten wij tevens het hotel-restaurant ’t Laurierblad van meesterkok Guy van Cauteren en gekend omwille van Vitaya en zijn boeken. (meer info : www.laurierblad.com) Ons wandelplunje liet het ons echter niet toe om binnenin een kijkje te gaan nemen of om de heerlijke gerechtjes van deze chef kok te proeven , de menukaart oogde wel aantrekkelijk. En dus zullen we onszelf eens op een gepast tijdstip heerlijk verwennen.

 

Wie weet ongetwijfeld eerst voorafgaand met een prachtige natuurwandeling in de omgeving van Berlare , want de Zandstuivers hadden ons alvast in de watten gelegd.

 

 



22:26 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.