09-02-04

EINE - 1 februari 2004

 Onze wandelwegen brachten ons ditmaal naar de Prosper de Maeghtwandeling in Eine , een inrichting van Hanske de Krijger Oudenaarde.

 

Aanvankelijk was de wandeling niet veel zaaks, meer huisjes wandelen dan iets anders. En dit is duidelijk niet aan ons besteed. Buiten het gezellige dorpspleintje van Eine met zijn Sint Eligiuskerk , de artisanale brouwerij Cnudde en de oversteek van de Ohiobrug hadden we het eigenlijk allemaal gezien tijdens deze aanvangsfase.   De brug is eigenlijk een eerbetoon aan de gesneuvelde Amerikaanse 37ste divisie die hier in 1919 een hevig gevecht voerden om een oversteek van de Schelde te vrijwaren.

 

En zo bleef het ook tot aan de eerste rust in Nederename. Gelukkig kreeg de tocht hier een totaal andere wending en werden we eindelijk na zo’n 5-tal kilometer de natuur ingestuurd. Via de beklimming van de Braamburgstraat ging het nu richting ’t Bos Ename. En onze eerste indruk was toch dat dit stukje natuurerfgoed hoogdringend toe is aan een reddingsplan. Want het geheel lag er toch vrij overwoekerd en verlaten bij.

Eens boven hadden we een schitterend zicht op Oudenaarde en de Vlaamse Ardennen. We hoopten dan ook stilletjes dat het Mariette Tielemans natuurleerpad ons dwars door de weiden en akkers zou sturen. Doch de parcoursmeester verkoos echter op de begaanbare weg te blijven en de afdaling aan te vatten via een hobbelige kasseiweg. Het zou ons brengen in het hartje van Ename.

                            

Een charmant geheel , waarbij naast de Sint-Laurentiuskerk en het archeologisch museum ‘ Ename 974 ons in het oog vielen. Dit zou ons brengen naar de ruïnes van een archeologische site. Alwaar vroeger ten tijde van de Middeleeuwen een vroeg middeleeuwse burcht en Benedictijnenabdij overheersten.

 

Na een rondgang werden we iets later afgezet langs de boorden van de Schelde. Eindelijk konden we onze wandelschoenen bloot stellen aan de beproevingen van een wandelwegel die ons op een schitterende wijze bracht langs een stukje oude Schelde-arm met een statige populierendreef.

 

We kregen terug het kerkje van Nederename in het vizier , waarna we na een tweede passage in de rustpost , via de landerijen van een boomkwekerij de Ohiobrug terug overstaken.

 

Het einde was in zicht , we hadden samen met de 1800 andere deelnemers genoten van het toch redelijk mooie weder, maar waren toch heel wat meer gewoon van Hanske de Krijger.



23:36 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.