09-02-04

HERZELE - 7 februari 2004

 

Niettegenstaande de onheilspellende weersvoorspelling werden we zaterdagmorgen wakker met een schitterend wandelzonnetje.

 

Het zou ons dan ook brengen naar Herzele , alwaar ‘ Wsv Land van Rhode ‘ er haar Valentijntjestocht hield .

 Startend vanuit het veel te krappe inschrijvingszaaltje werden we via het plaatselijke stadspark met in haar zog de 7de eeuwse burchtruïne en kerk naar het Mory-wandelpad geloodst.

 

Een schone opener alvast van wat een prachtige tocht zou worden. Heel eventjes maar werden we terug tussen de huizen gebracht , alwaar opeens een bonk van een boerenwegel uit het niets, ons definitief de buiten opstuurde. Tussen de strakke wind door volgden we nu kriskras een opeenvolging van smeuïge veldwegels en bospaden doorheen ontluikende landschappen. Hier en daar kwam zelfs reeds een eerste sneeuwklokje en krokus piepen, naast een discreet opgesteld kapelletje.

 

We volgden de hobbelige lijnen van de Molenbeek, waarbij statige bomenrijen overheersten. En toen we voorbij een struisvogelkwekerij passeerden kon het niet meer stuk. Indrukwekkend om ons eens te vergapen aan het mysterieus leven van deze uitheemse vogelsoort.

 

Zo bereikten we via een knot van een bolle kasseiweg het kleine Woubrechtegem , alwaar effenaf schitterende panorama’s op het ‘ Land van Rhode ‘ een streling voor het oog waren. In het plaatselijke kleuterschooltje was een eerste rust voorzien, waarna we via de Sint-Martinus kerk en het omliggende kerkhof op een ongeëvenaarde wijze terug de weidse natuur werden  ingestuurd via een ouderwetse kerkwegel en dito kapelletje.

 

Deze zou ons kilometers lang brengen langs de Hollebeekvallei , alwaar enkele portretachtige tafereeltjes zich voor ons afspeelden.

Zo trokken we rond  Woubrechtegem om en bereikten we de kleuterschool een tweede maal.

 

Hoe de parcoursmeester het ook maar uit zijn mouw bleef schudden was mij een raadsel, maar ook nu weer lag een dot van een karrenspoor op ons te wachten. Tussen het deinende landschap door ontwaarden we het ‘ Kasteel du Parc ‘ en de witgekalkte Sint-Mauritiuskerk van Ressegem in de afgebakende horizon. Prachtig wandelen was dit !

 

Het wandeltraject loodste ons via een opeenvolging van kerkwegels rond het dorpje heen , waarna we via een bosdoorsteek langs het kasteeldomein , een zicht op de windmolen te Rullegem en een statige wandeldreef : op een romantische wijze deze Valentijntjestocht afsloten.

 

We konden niet weerstaan om eens te proeven van een ‘ Delirium Tremens ‘ , een afrodisiacum die ons gewoonweg liet wegmijmeren  van deze schitterende tocht.





23:47 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.