25-02-04

planning voor het weekend

Het grote moment suprème voor de Vlaamse Wandel & Jogging Liga staat dit weekend voor de deur. Op 29 februari staat immers  De Nationale Wandeldag 2004 geprogrammeerd. En dit, voor het eerst in de geschiedenis , op 4 verschillende plaatsen. Wij zelf wensen deel te nemen aan het West-Vlaamse en Oost-Vlaamse luik.  Alwaar respectievelijk de Drevetrotters Zonnebeke en Wsv De Kadees Aalst voor de organisaties instaan.

 

Op zaterdag 28 februari willen wij er absoluut terug bij zijn in Varsenare , want dan houden de Rustige Bosstappers uit Jabbeke immers hun Bibbertocht. Een wandeling doorheen de bosrijke streek van Brugge met diverse privé-domeinen.

 

Voor de lange afstandswandelaars vind reeds het 2de luik van ‘ Les Classiques des 5 Provinces ‘ plaats. Ditmaal is de provincie Luik aan de beurt en hiervoor staan ‘ Les Petits Pas Fumalois ‘ voor de organisatie in.

 

Ondertussen is bij de Toebakstappers van de Wervikse wandelsport reeds de 2° Krokus & Midweektocht achter de rug.

Een 650 tal deelnemers mochten er genieten van een fris , doch leuk winterzonnetje , die de stappers bracht naar het rustige gehucht Kruiseke en omliggende.

 

Uitslag 2° Krokustocht

21:26 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-02-04

ITTRE - 22 februari 2004

Een wandeling in het Brusselse stelt nooit teleur…  Het landschap oogt er bijzonder mooi en van de vele veldwegen en typische wandelpaden die er nog in ruime mate aanwezig zijn , weten de plaatselijke wandelclubs meestal optimaal gebruik van te maken.

Dit was ook het geval tijdens ‘ la Marche du Ry Ternel ‘ van de Brusselse club ‘ La Bruegelienne ‘ .  De startplaats lag in Ittre , een schilderachtig dorp die ons onvermijdelijk deed denken aan de Ardennen.  Na de nodige inschrijvingsformaliteiten , kon het al niet meer stuk. We trokken dan ook onmiddellijk de vrije natuur in via een dot van een holle wegel. Een fraaie natuurlijke trek door een even fraai en onverstoord golvend landschap dat alom in het groen stak betekende dan ook de aanvang van deze leuke wandeldag.

Het zou ons brengen langs de flanken van  ‘ le Bois des Pochets , vandaag een recreatiedomein voor de inwoners van Braine-le-Château. Ter hoogte van de imposante ‘ Ferme Rose ‘ ( daterend uit de 16de eeuw ) bemerken wij  boven de inrijpoort het wapensteen van de families Hoorn .    Voor ons lag iets verder  een eerste kuitenbijter van formaat , die ons al even vlug zou brengen in het dal van de Hain ( een bijriviertje van de Sennette) en het bijzonder innemend dorpje van Braine-Le-Château (of Kasteelbrakel).

                 We volgen nu een tijdje lang de Hain , die ons voert langs het landgoed van de graven van Hoorn . Het was reeds in 1701 dat hier melding werd gemaakt van een castrum . En we merken heel duidelijk dat het de constructies dateren uit de 14de, de 15de en de 16de eeuw.  De Roniano’s bewonen het kasteel sedert 1835 en brachten dan ook nog diverse wijzigingen aan.  

Hierna steken we via een brugje het riviertje de Hain over en belanden zo in de eerste rustpost.  We hadden er nog maar een vijftal kilometer op zitten en besloten dan maar onze weg verder te zetten. Nu aan de andere kant van de Hain , alwaar we via een haakse bocht en een heerlijk wandelpad , verpakt tussen speels glooiende akkers en weiden ons een weg baanden in de richting van Wauthier-Braine.  Ondertussen hadden we nog eens over de schouders gekeken naar het schone Breughellandschap van Braine-le-Château. De Sint – Remiguskerk uit 1860 en het baljuwhuis uit de 16de eeuw oogden subliem.    

De hellingen volgden elkaar  ook nu weer vrij snel op , waarbij we zelfs meermaals op onze adem trapten.  Doch gelukkig zette een brede wandelweg naast de autoweg ons af  in Wauthier-Braine voor een tweede rust. Een heerlijk trappistenbiertje met ouderwetse boterhammetjes en een stukje bio-kaas (die we bij de start hadden aangekocht) zouden ons terug op kracht brengen.  

Weer verder slingert onze wandelweg rond de 17de en 18de eeuwse  hoeve  ‘ Haute Nivelles ‘. In feite een overblijfsel van een voormalige cisterciënzerabdij  die prijkt bovenop een ‘ Mont ‘ (heuveltje)  . We klimmen dan weer snel naar Braine-le-Chateau , alwaar we terecht komen nabij de ‘ Banmolen ‘ en een derde rust.

 

Hierna zou een holle weg  ons brengen op eenplateau met zicht op het Hallerbos.
Bij de vijfsprong nemen we de kasseiweg die steil naar beneden loopt tot aan de St.Rochus kapel en achter ons een laatste zicht gunnen op de toppen van Les Monts.


Want vanaf hier zouden wij op een fenomenale wijze het Hallerbos in duiken die ons terug keurig afzette nabij de start- en aankomst plaats.


21:33 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

NISMES - 21 februari 2004

                                                           

Bij onze sterke wandelverhalen , die tijdens een tocht of achter pot en pint geregeld opgedist worden , zal voortaan ook deze ‘ Marche des Crayas  van de gelijknamige Waalse wandelclub uit Nismes , niet meer ontbreken.

 

Meer nog in mijn toch bijna 30 jarige wandelcarrière was deze tocht één der schoonste . Eentje die ons nog lang zal nazinderen en vooral enkele uitgesponnen wandelhoogstandjes in de vallei van de Viroinval aanbood.

 

Nadat we onszelf wat warmer hadden ingeduffeld en onze wandelschoenen wat steviger hadden aangespannen, werden we via ‘ l Eau Noir ‘ die het dorpje in twee snijd , doorheen het toeristische Nismes geloodst. We  kregen dan ook een zicht op de  ruïnes van een eertijds feodaal kasteel , la maison baillis en  de Sint-Lambertkerk om dan definitief het feestelijk boeket van dit landschap in te duiken. 

 

We doorkruisten een prachtig landschap , gespaard van elke bebouwing en waardoor alleen maar wegeltjes lopen die elkaar midden in dit golvend landschap kruisen. Nabij de samenvloeiing van l’Eau Noir en l’Eau Blanche net aan de grens met het sierlijke dorpje Dourbes, worden we als het ware getuige van de geboorte van de ‘ Viroin ‘. We werden echter onderheven aan een eerste zware beproeving.

 

Net voor het dorpje loodste een stijgende bos- en rotswegel ons naar ‘ la Roche à Lomme ‘. Alwaar we vanuit dit rotsplateau een prachtig zicht hadden op de vallei van Viroinval en zijn dorpjes.

 

Het was dan ook niet te verwonderen dat de Romeinen en  de Galliërs  juist hier een belangrijke woonplaats en uitkijktoren maakten.  Nu staat er enkel nog een kruis en enkele overblijfselen van de uitkijktoren. 

 

Hierna brengt de tocht ons in een schitterend homp groen waarbij eik en hazelaar domineren , maar  ook opmerkelijk vele buksbomen ( de zogenaamde palm die op Palmzondag worden gewijd). De weg blijft vooralsnog matig klimmen , waarbij we een opener gedeelte en enkele sublieme zichten op de vallei alweer weten te appreciëren.

 

Deze prachtige lus bracht ons rond het dorpje Dourbes , waarna we in dalende lijn een eerste rust treffen in het oude gemeentehuis. Doch we hadden vooral oog voor één der schoonste dorpjes van België. Een schilderachtig dorpje, karakteristiek voor de streek , waarbij de mesthopen voor de deur allang plaats hebben gemaakt voor bloementuiltjes en alwaar de parochiekerk – met erbij enkele monumentale lindebomen onze volle  aandacht trekken.

 

Een oude kerkwegel leid ons langs een fraaie , begroeide kerkmuur langs de kerk om , waarna we links van ons een merkwaardige kasteelhoeve passeren.  Ietsje verder vervoegd de kronkelende Viroin ons als wandelgezel. We krijgen dan ook de  kalkheuvels , die het Viroindal domineren , goed te zien. Het schijnt dat deze kalkheuvels ware paradijzen zijn voor de liefhebbers van zeldzame planten alszijnde orchideeën.  We zijn jammer genoeg niet gekomen in het juiste seizoen .

 

We zien wel enkele fervente kajakkers het ijskoude water van de Viroin trotseren , waarna we via een oversteek brugje in het dorpje Olloy-sur-Viroin  belanden.

 

In het plaatselijke jeu de boules  clubhuis is een tweede rust voorzien. Hoogtijd dus om ons te goed te doen aan onze boterhammetjes en ook wel een lekker streekbiertje ‘ Super des Fagnes ‘. 

 

Na de nodige energie opgedaan te hebben , werden we maar eventjes een drukke weg opgestuurd. Niet voor lang echter , want de eerste veldweg bracht ons naar één der fraaiste natuurreservaten van ons land.

 

We trokken dan ook kriskras doorheen ‘ La Réserve Naturelle du Viroin ‘ , alwaar we eerst langs fraaie , gladde rotsplaten en daarna door een aantrekkelijk stukje bos sjokten.  Na wat steil klimwerk liepen we even door een open akkerland , maar bij de volgende bosrand werden we alweer la réserve ingestuurd.  En dan kwam ‘ le moment suprème ‘ het beschermd gebied van ‘ Les Fondry des Chiens ‘. Het grootste en bekendste complex van openluchtgrotten of  ‘ crayas ‘ in ons land kregen wij hier te zien.

 

Het ontstaan van dergelijke ‘openluchtgrotten ‘ zou inhouden dat hier honderden eeuwen geleden , op deze plek enorme rivieren uitmondden  in een nu uiteraard verdwenen zee. Het water schuurde door de kloven uit in dit kalkrots massief en de kloven werden met der tijd gevuld met zand , grind en ijzerhoudende aarde. Deze laatste werd later door ijzersmelters gewonnen en zo  kan men tegenwoordig deze massa rotsen of mini canyons bewonderen. Sommigen zijn zelfs meer dan 30 m diep.

 

        

 

 

Nog maar net bekomen van dit natuurwonder , werden we alweer paf geslagen van verwondering. Aan de rond van het reservaat vond een laatste rust plaats in een afgelegen jagershut. Het brandend haardvuur gekoppeld aan het overheerlijke ‘ Super des Fagnes ‘ liet ons wegdromen in een roes van geluk.

 

We konden hier wel uren blijven genieten , doch er restte ons nog een tweetal kilometer , die ons in dalende lijn bracht naar het gemeentepark van Nismes en

het kasteelachtige gemeentehuis.   

             

Waarna l’ eau Noir ons terug keurig afzette aan de start- en aankomstplaats.






21:11 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-02-04

BUSREIS NAAR HORIZONSTAPPERS LUBBEEK

Op zondag 14 maart organiseren de Toebakstappers van de Wervikse Wandelsport een busreis naar Lubbeek.
 
Gelegen in het hart van groene Hagelland , tussen Leuven - Diest en Tienen , beloven de Horizonstappers ons een afwisseling van groene landschappen waarbij zachte glooiingen en weidse vergezichten elkaar opvolgen.
 
We maken kennis met de kasteeldomeinen van 't Serclaes en Brakum. En verkennen in de deelgemeente Binkom genieten we van de kathedraal van het Hageland.
 
Start : ZAAL LIBBEKE - GELLENBERG IN LUBBEEK , met keuze tussen 4-7-13-20 & 30 km.

21:26 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

planning voor het weekend

de toebakstapper wandelt ..

 

Een nieuw weekend kondigt zich aan , en wie zaterdag 21 februari wil gaan wandelen , zal het toch enigszins ver moeten zoeken.

 

Wij zelf hebben de knoop nog niet doorgehakt , alles zal afhangen van het weer en we verkiezen een verre verplaatsing naar Viroinval , alwaar ‘ Les Crayas du Thiry ‘ er hun wintertocht houden.  Uit ervaring weten we dat deze streek heel wat te bieden heeft met bosrijke omlopen door een heuvelende streek.

 

Anders kunnen wij ten zeerste de Pannenkoekentocht van Wandelclub Koekelare aanbevelen. Meer info : www.wandelclub-koekelare.com

 

Zondag 22 februari is  er gelukkig meer keuze voor onze weekend ontspanning , alwaar alle Toebakstappertjes verwacht worden aan het zeetje bij de Keignaerttrippers Oostende of de Biesemveldwandeling van Wandelclub Aalter. (meer info : www.vwjl.be/wandelclubaalter )

 

Wijzelf zien een uitstap naar de Pannenkoekentocht in Eksaarde , bij de Lachende Klomp Nieuwerkerken-Waas wel zitten. Alwaar we ons mogen verwachten aan een landelijke tocht in ’t land van Waas. (meer info : home.pi.be/~rudyburm )

 

Voor de lange afstandwandelaars start tevens de wandelchallenge ‘ les classiques des 5  provinces ‘ . Zijnde 5 maal 50 km in iedere Waalse Provincie , de eerste provincie aan de beurt is Henegouwen , alwaar ‘ les Marcheurs du XII Marcinelle ‘ voor de organisatie instaan.



21:07 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-02-04

ELST - 14 februari 2004

Wie de Geutelingentocht van Dwars door Brakel nog niet kent , heeft in feite een gat in zijn volkse cultuur. Want nu reeds een viertal jaren , startend vanuit het landelijke Elst aan de voet van de Vlaamse Ardennen en de overgang van de Zwalmstreek , is deze wintertocht uitgegroeid tot de zaterdagklassieker. En zeg nu zelf , is dit geen ideaal startpunt voor een romantische valentijnsdag ?Vertrekkend vanuit het Geutelingenmuseum en aansluitende zaal (feesttent) aan de voet van de H. Apolloniakerk (vereerd tegen tandpijn) , bleek alweer dat wandelen in deze streek altijd een tikkeltje meer is …. Ook nu weer maakten we kennis met dit heuvelend landschap , tal van mooie vergezichten , tal van kerk- en voetwegels , verraderlijke klimmetjes en dalingen die ons brachten naar het liefdesnestje van Panamarenko. Hier konden we ongestoord genieten van de prachtige paden die ons in een boogje om naar de voet van de Berendries zouden brengen. Ja , die heuvel , die u al ongetwijfeld vele malen tijdens de memorabele Ronde van Vlaanderen op Tv gezien hebt. Maar neen , wij zochten de Berendries die ietsje hoger ligt op. Dat was wandelen , sorry WANDELEN. We konden onze ogen , zelfs al was het een mistig weertje , alweer leegkijken op deze onovertroffen landschapsbeelden. De veldweg die we nu volgden door het deinende landschap zou ons brengen langs de loop van de Bovenzwalm , alwaar een gezellig pad dat kronkelend tussen het ontluikende groen nu eens van dichtbij , dan weer verderaf het stroompje bleef volgen. Uiteindelijk werden we nog maar eens beloond met verharde kronkelwegen van 1 spoor breed die kriskras ons terug zouden afzetten in Elst.Bij aankomst werden we dan getrakteerd op een echt dorpsfeest met ambiance , muziek en vooral op een geuteling. In feite een soort pannenkoek die uit een vloeibaar fors gegiste deeg wordt gebakken in een fel brandende houtoven op klei. Het deeg zelfs bevat geen vetstof en ook de kleitegels worden niet ingevet. Door de immense hoge temperatuur begint het deeg zich op te blazen tot een ballon vol stoom. En eens 10 cm hoog , wordt de geuteling uit de oven gehaald , op stro gelegd om uit te dampen en overstrooid met heerlijke kandijsuiker.Een geheel om echt uw vingers van af te likken.

20:51 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-02-04

planning voor het weekend

DE TOEBAKSTAPPER WANDELT ...
 
Tijdens het Valentijnsweekend willen wij er een fijnproevers wandelweekend van maken , hierbij leent op zaterdag 14 februari de Geutelingentocht van Dwars door Brakel een ideale gelegenheid. Een prachtige tocht op de grens van de Vlaamse Ardennen en de Zwalmstreek. Waarbij zeker en vast eens geproefd wordt van de geuteling. Meer info : www.geutelingen.be  & www.dwarsdoorbrakel.be
 
De Wervikse toebakstappers zullen ongetwijfeld op zaterdag ook hun gading vinden bij de Margrietestappers uit Lichtervelde , want dan houden ze immers hun Oliebollentocht.
 
Op zondag kunnen wij bij Drevetrotters Zonnebeke proeven van de Warme Wijntochten in Geluveld. Een tocht die ons brengt door een heuvelachtige streek en de bossen van Zandvoorde.  meer info : users.tijd.com/drevetrotters
 
Een tocht die we ook ten zeerste kunnen aanbevelen is de 1ste AKTIV-wandeltocht van de Textieltrekkers uit Vichte. Ook hier aan de voet van de Vlaamse Ardennen gelegen met prachtige panorama , talloze veldwegels en hier en daar een kuitenbijter.
meer  info : www.textieltrekkers.be

21:47 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-02-04

HERZELE - 7 februari 2004

 

Niettegenstaande de onheilspellende weersvoorspelling werden we zaterdagmorgen wakker met een schitterend wandelzonnetje.

 

Het zou ons dan ook brengen naar Herzele , alwaar ‘ Wsv Land van Rhode ‘ er haar Valentijntjestocht hield .

 Startend vanuit het veel te krappe inschrijvingszaaltje werden we via het plaatselijke stadspark met in haar zog de 7de eeuwse burchtruïne en kerk naar het Mory-wandelpad geloodst.

 

Een schone opener alvast van wat een prachtige tocht zou worden. Heel eventjes maar werden we terug tussen de huizen gebracht , alwaar opeens een bonk van een boerenwegel uit het niets, ons definitief de buiten opstuurde. Tussen de strakke wind door volgden we nu kriskras een opeenvolging van smeuïge veldwegels en bospaden doorheen ontluikende landschappen. Hier en daar kwam zelfs reeds een eerste sneeuwklokje en krokus piepen, naast een discreet opgesteld kapelletje.

 

We volgden de hobbelige lijnen van de Molenbeek, waarbij statige bomenrijen overheersten. En toen we voorbij een struisvogelkwekerij passeerden kon het niet meer stuk. Indrukwekkend om ons eens te vergapen aan het mysterieus leven van deze uitheemse vogelsoort.

 

Zo bereikten we via een knot van een bolle kasseiweg het kleine Woubrechtegem , alwaar effenaf schitterende panorama’s op het ‘ Land van Rhode ‘ een streling voor het oog waren. In het plaatselijke kleuterschooltje was een eerste rust voorzien, waarna we via de Sint-Martinus kerk en het omliggende kerkhof op een ongeëvenaarde wijze terug de weidse natuur werden  ingestuurd via een ouderwetse kerkwegel en dito kapelletje.

 

Deze zou ons kilometers lang brengen langs de Hollebeekvallei , alwaar enkele portretachtige tafereeltjes zich voor ons afspeelden.

Zo trokken we rond  Woubrechtegem om en bereikten we de kleuterschool een tweede maal.

 

Hoe de parcoursmeester het ook maar uit zijn mouw bleef schudden was mij een raadsel, maar ook nu weer lag een dot van een karrenspoor op ons te wachten. Tussen het deinende landschap door ontwaarden we het ‘ Kasteel du Parc ‘ en de witgekalkte Sint-Mauritiuskerk van Ressegem in de afgebakende horizon. Prachtig wandelen was dit !

 

Het wandeltraject loodste ons via een opeenvolging van kerkwegels rond het dorpje heen , waarna we via een bosdoorsteek langs het kasteeldomein , een zicht op de windmolen te Rullegem en een statige wandeldreef : op een romantische wijze deze Valentijntjestocht afsloten.

 

We konden niet weerstaan om eens te proeven van een ‘ Delirium Tremens ‘ , een afrodisiacum die ons gewoonweg liet wegmijmeren  van deze schitterende tocht.





23:47 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

EINE - 1 februari 2004

 Onze wandelwegen brachten ons ditmaal naar de Prosper de Maeghtwandeling in Eine , een inrichting van Hanske de Krijger Oudenaarde.

 

Aanvankelijk was de wandeling niet veel zaaks, meer huisjes wandelen dan iets anders. En dit is duidelijk niet aan ons besteed. Buiten het gezellige dorpspleintje van Eine met zijn Sint Eligiuskerk , de artisanale brouwerij Cnudde en de oversteek van de Ohiobrug hadden we het eigenlijk allemaal gezien tijdens deze aanvangsfase.   De brug is eigenlijk een eerbetoon aan de gesneuvelde Amerikaanse 37ste divisie die hier in 1919 een hevig gevecht voerden om een oversteek van de Schelde te vrijwaren.

 

En zo bleef het ook tot aan de eerste rust in Nederename. Gelukkig kreeg de tocht hier een totaal andere wending en werden we eindelijk na zo’n 5-tal kilometer de natuur ingestuurd. Via de beklimming van de Braamburgstraat ging het nu richting ’t Bos Ename. En onze eerste indruk was toch dat dit stukje natuurerfgoed hoogdringend toe is aan een reddingsplan. Want het geheel lag er toch vrij overwoekerd en verlaten bij.

Eens boven hadden we een schitterend zicht op Oudenaarde en de Vlaamse Ardennen. We hoopten dan ook stilletjes dat het Mariette Tielemans natuurleerpad ons dwars door de weiden en akkers zou sturen. Doch de parcoursmeester verkoos echter op de begaanbare weg te blijven en de afdaling aan te vatten via een hobbelige kasseiweg. Het zou ons brengen in het hartje van Ename.

                            

Een charmant geheel , waarbij naast de Sint-Laurentiuskerk en het archeologisch museum ‘ Ename 974 ons in het oog vielen. Dit zou ons brengen naar de ruïnes van een archeologische site. Alwaar vroeger ten tijde van de Middeleeuwen een vroeg middeleeuwse burcht en Benedictijnenabdij overheersten.

 

Na een rondgang werden we iets later afgezet langs de boorden van de Schelde. Eindelijk konden we onze wandelschoenen bloot stellen aan de beproevingen van een wandelwegel die ons op een schitterende wijze bracht langs een stukje oude Schelde-arm met een statige populierendreef.

 

We kregen terug het kerkje van Nederename in het vizier , waarna we na een tweede passage in de rustpost , via de landerijen van een boomkwekerij de Ohiobrug terug overstaken.

 

Het einde was in zicht , we hadden samen met de 1800 andere deelnemers genoten van het toch redelijk mooie weder, maar waren toch heel wat meer gewoon van Hanske de Krijger.



23:36 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-02-04

midweekwandelen

 

 

 


Gezien de steeds maar toenemende belangstelling voor het midweekwandelen , richt  de Wervikse wandelsport op 24 februari as. een Krokustocht in , waarbij elkeen van harte welkom is.

 

M


et de eerste ontluikende voorjaarsbloemetjes , nodigen wij elkeen uit voor een landelijke midweektocht die de deelnemers moet brengen langs rustige landschappen van het gehucht Sint-Jozef en Kruiseke.

 

            Startend vanuit het parochiaal centrum ‘ Het Portaal ‘ vergezegeld de Sint-Jansbeek ons doorheen één der groenste wijken van Wervik , de Molenmeersen.  Het charmant wandelpad brengt ons voorbij de ‘ Kruisekemolen ‘ of  ook wel ‘ Campagnemolen’ genoemd.  Deze 18de eeuwse molen is eigenlijk de zogenaamde “ Kleine Molen “ van de Lauweberg die hier in de jaren 1921-1922 heropgebouwd werd.  U zult het al gemerkt hebben , doch we volgen nu reeds een tijdlang het Tabakswandelpad , waarbij typische tabakshoeves als ‘ Ter Couter ‘ met schitterende ast onze aandacht trekken.

We dwarsen nog wel even de drukke N58, of de eertijds zo beruchte Pecq-Armentieres , maar bevinden ons terug algauw op de boer . Niet alvorens echter een blik te werpen op de Onze Lieve Vrouwkapel met bijpassende linde. Het wapen boven de deur van de boerderij is van de adellijke familie Thibault de Boesinghe  en het was de oude baron de Crombrugghe de Looringhe , die hier in 1890 deze kapel liet  optrekken onder de linde. 

We bewandelen nu in weliswaar stijgende lijn , het onverharde wandelpad (ook wel GR-pad) dat ons brengt naar de Klijtstraat. Van hieruit hebben we bij schoon weer een schitterend zicht op de Leievallei. We kunnen er tientallen kerktorens herkennen en zelfs de hoge buildings van de Rijselse voorstad zijn er zichtbaar.

Van hieruit brengt een groene strook van de Vossaerdestraat ons naar de deelgemeente Kruiseke.  De naam kan eigenlijk verklaard worden als een soort grensboom die met een kruis aan de ingang van een omheind veld werd aangebracht.  Anderen beweren dat een kruis op een eik zou zijn aangebracht , en zo de grensstreken werden afgetekend.  In ieder geval Kruiseke is een rustig doch levenslustig dorpje , waarbij alles draait rond de H. Hartkerk. In dit neo-romaans bedehuis is de verering van de H. Rita hier nog altijd levendig.

 

Na een welverdiende rust , volgen we nu kriskras enkele paadjes , die ons onder andere brengen langsheen de imposante hoeve ‘ Hoge Bosschen ‘.  Enkele veldwegels verder , steeds omgeven door schitterende panorama’s  , bereiken we terug ongemerkt het Werviks grondgebied. Hier en daar komen we voorbij een typische hoeve met bijhorende ast , wat er ons doet op wijzen dat Wervik nog steeds het tabakscentrum van België is.

 

We sluiten deze midweektocht  af via de wijk ‘ het Park ‘  . Een wijk die kort na de wereldoorlog uit hoofdzakelijk typische werkmanshuisjes bestond , en die er ons deed aan denken dat in die jaren Wervik een slaapstad geworden was voor de arbeiders die de grens overstaken in de textielnijverheid.  Onlangs kreeg de ganse wijk een nieuw aspect met enkele groene strookjes, en maken we er dan ook gretig gebruik van om de Sint-Jozefsparochie of ook wel Pionierswijk terug te bereiken.   

 

Inschrijving : Zaal Portaal - Kruisekestraat te Wervik tussen 09 en 15.00 uur

 




23:19 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

planning voor het weekend

Tijdens het eerste weekend van februari staan enkele prachtige lange afstandsmarsen op het programma. Zo hebben wij op zaterdag 07 februari de keuze uit ' la Marche des Abbayes ' van Les Spartiates Gembloux  of ' La Marche de la Berwinne ' van Les Pedestrians de Clermont-sur-Berwinne, alwaar we kunnen genieten van een landelijke omloop door het Land van Herve.
 
Dichter bij de deur worden alle Toebakstappertjes verwacht bij onze burenclub ' de 12 uren van lauwe ' ter gelegenheid van hun Kazemattentocht ( meer info : users.pandora.be/de12urenvanlauwe
 
Op zondag 8  februari zijn we er nog niet uit maar wordt het waarschijnlijk een verkenning van het Hageland , bij de Globetrotters uit Tielt-Winge.
 
Voor de Toebakstappertjes staat die dag een clubuitstap gepland naar onze burenclub uit Marke , die hun wandelgrenzen gaan zoeken in het Waalse Celles voor hun 15de Wintertocht.
(meer info : www.wsk-marke.be )

23:04 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-02-04

SCLAYN - 31 januari 2004

W


e waren naar het Waalse “ onuitspreekbare “ Sclayn “ afgereisd om er deel te neem aan de ’50 km de la Pierre’ en vooral met de bedoeling onze conditie eens stevig te testen en ons te wagen aan een langere afstand. Het weer sloeg echter om en we besloten dan maar wijselijk ons wandeltraject in te korten. Het werd alsnog een schitterende escapade van een 30 tal kilometers

Vertrekkend vanuit de ruime plaatselijke voetbalkantine , kregen onze ogen al vlug vrij spel op de oevers van de Maas dat zich voor ons uitstrekte.  Niet voor lang echter, want een gezellig vrij stijgende wegel gaf ons onmiddellijk een voorsmaakje van wat ons nog allemaal te wachten stond. Hierbij  kregen we een zicht op de half verscholen Romaanse collegiale kerk en zijn presbyterium. Nadat we het dorpje wat gerond hadden , zond een schitterende holle boswegel ons gestaag omhoog tussen deinende weiden en discreet opgestelde kapelletjes. 

Onze klim stuurde ons naar het één of ander plateau , waarbij we op een steengroeve uitmondden. Nadat we enkele heerlijke panorama’s en een rondgang van de groeve meepikten , duiken we via een wel erg karaktervolle boerenwegel naar het vredige dorpje Bonneville.

                                                                                 

We hadden er vooral oog voor de typische gezellige huisjes in leisteen , alwaar vooral het kasteel van Bonneville met  XV° eeuwse donjon ons wist te bekoren.

 

Iets verder bereikten we een schamelijk ongezellige rust in de één of andere oude schuur , die tevens dienst moest doen als schietstand of zo. Bijna geen zitplaatsen , dus vlug terug de buiten in.

 

Het stuk dat nu volgde in de richting van Stru ,  volgde een tijdlang ‘ le Circuit de la Pierre ‘ : een golvend gebied van groeven , Romaanse bezienswaardigheden , open vlakten , typische vierkante boerderijen . Waarbij we onderweg  ons zelf meermaals konden vergapen aan de mysterieus  bloeiende maretak her en der verspreid over het landschap.

 

                                            

Het weer was ondertussen jammer genoeg van karakter veranderd. En toen we via een prachtige wegel dwars door het veld aan de beklimming van ‘ le Col du Stru ‘ (187m) begonnen , moesten we optornen tegen de helse wind op kop en alweer een nieuwe felle winterse regenbui.  Uiteindelijk bereikten we voor een tweede maal de povere rust in Bonneville.

 

Bangelijk wandelen was het eigenlijk wel geweest, waarbij we daarbij op sommige plaatsen ons zelfs moesten bekommeren om in de eerste plaats rechtop te blijven en onze schoenen niet kwijt te spelen in de zuigende modder.

 

Er restte ons nog een 5-tal kilometer, waarbij alweer een modderige doch sublieme wegel ons krinkelend langs een smal reepje bos stuurde, en wij via een sliert van smeuïge wegels , langs houtwalletjes en sierlijke struikgewassen : ons niet lieten voorbijgaan aan de prachtige zichten van dit heuvelend landschap.  Dit hoogstandje bracht ons helemaal terug tot in Sclayn. Een laatste zicht op de oevers van de Maas , waarbij we ons nog eens uit de wind moesten zetten zorgde voor een geslaagde afsluit.  Waarbij de slijkduivels onder ons hun duivels maar al te duidelijk konden ontbinden.




20:33 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |