09-03-04

20ste Verloren Kosttocht - Provinciale Wandeldag Met de

20ste Verloren Kosttocht - Provinciale Wandeldag
 

Met de lokroep , een unieke zwerftocht door het historische Houtland , en tevens in het kader van de Provinciale Wandeldag West-Vlaanderen , wist Wsv Nacht van Vlaanderen Torhout ons zeker te bekoren.

 

Achteraf zou duidelijk blijken dat het geen loze beloftes waren , want we werden er vergast op een schitterende wandelescapade.

 

Reeds bij aankomst rond 10 uur in de ruime sporthal , bleek duidelijk dat de organisatoren zouden afstevenen naar een absoluut record aan deelnemers. Overal bleven de bussen met wandelaars en andere stappers maar aanstromen. Wij kozen ondertussen voor de 20 km en na de nodige formaliteiten ging het richting de drukke weg Brugge – Torhout. .

 

Nadat we de Ring hadden gedwarst en heel eventjes het plaatselijke industrieterrein hadden afgelopen , konden we al onmiddellijk zalig tot rust komen op een schitterende stukje veldweg , die ons zou brengen naar het plaatselijke speelplein van Torhout. Kriskras trok de parcoursmeester dan ook door het domein , waarna we beeldig werden afgezet op de bedding van de oude spoorweglijn Oostende-Torhout.  Ondertussen omgedoopt tot ‘ Groene 62 ‘ , vormt het een aangenaam wandel- en fietspad in de richting van Wijnendale.

 

Halfweg het pad moesten we dit verlaten , waarbij een steil klimmende veldweg ons daarbij bracht naar de voormalige rockweide van Torhout-Werchter. Op deze hoogte hadden we een breed uitgesmeerd zicht over Torhout en omliggende.  Maar algauw werden we via een paar beeldige natuur doorsteekjes en enkele smeuïge veldwegels totaal ‘ de boer ‘ ingestuurd  in de richting van Wijnendale bos en zijn bijhorend feodaal kasteel.

 

Na een sfeervolle controle in de kasteelschuur , waarbij zelfs Maria van Bourgondië en haar gemaal terug tot leven werden gewekt , werden we vergast op een rondje kasteel kijken. Het kasteel troonde dan ook machtig en prachtig , dit midden zijn indrukwekkende omwalling.

                                                            

Kasteel van Wijnendale

Het kasteel van Wijnendale heeft een lange en turbulente geschiedenis achter de rug. Weinig kastelen zijn zo verweven met de geschiedenis van Vlaanderen. Het eerste kasteel werd hier gebouwd door Robrecht de Fries in 1085. Zijn zoon, Robrecht van Jeruzalem, voltooide het voor hij van hieruit in 1096 op kruistocht trok. Het houten kasteel werd later in steen opgetrokken en van een sloot, dikke muren en een ophaalbrug voorzien. Het werd onder meer. bewoond door Gwijde van Dampierre (1278). 

Vanaf het einde van de 15de eeuw tot het begin van de 19de eeuw vervalt het kasteel en zal het zelfs tot neerhof gedegradeerd worden. In 1811 beval Napoleon tot de volledige afbraak. Slechts drie van de oorspronkelijke torentjes bleven overeind. Tijdens het Hollandse Bewind kocht de familie Mathieu de ruïnes en herbouwde het slot. Gelukkig bleven de middeleeuwse karakteristieken behouden. Het kasteel haalde nog eens de geschiedenisboeken toen Leopold III er tijdens de meidagen van ‘40 verbleef en er tegen de zin van de gevluchte regering de capitulatie ondertekende. 

Delen van het kasteel zijn thans voor het publiek opengesteld en sindsdien is het kasteel één van de meest bezochte kastelen van Vlaanderen geworden. Blikvangers zijn o.m. de 18de-eeuwse kasteelkeuken, de gotische zaal met een evocatie van de voorbereiding van de fatale jachtpartij die Maria van Bourgondië het leven zou gekost hebben, het bureau van Leopold III en de folterkamer. Ook de zolders van het kasteel kunnen  bezocht worden. Via een tweede wenteltrap kan ook de 27 m hoge donjon beklommen worden. In het zink van de tinne kan men nog talrijke graffiti lezen, aangebracht door Duitse en Engelse soldaten die hier de wacht hielden tijdens de Tweede Wereldoorlog.

 

                        

Na deze verhelderende rondwandeling , verlieten we het kasteel via het Fonteinpad met een laatste zicht op het schitterend kasteel en zijn imposante donjon. In de dreef zelf konden we nog een kapel en ijskelder waarnemen. Waarna we werden geloodst naar de ingang van Wijnendale bos. Er volgde een lange trek doorheen dit bijzonder fraai en afwisselend domein , waarna we uitmondden op de apotheose van deze tot hiertoe schitterende wandeling.

Onze beloning was dan ook een grandioze geïmproviseerde doorsteek door een met knotwilgen omkranste weide. Een schier onaangeroerd stukje natuur , een zwerfstukje als geen ander dat ons tenslotte dwars door een hofstede,  zou afzetten nabij de wijk Don Bosco en een tweede rust. Tot hiertoe hadden we er al een kleine 13 kilometer opzitten , die eigenlijk uitmuntte van enkele natuurhoogstandjes.

 

In de ruime rustzaal heerste een gezellig sfeertje en een allegaartje van prachtige dialecten uit gans Vlaanderen , want blijkbaar hadden alle vooraanstaande Vlaamse wandelverenigingen hun mannen en vrouwen naar Torhout afgestuurd.

Nadat we onze lekkere boterhammetjes met een stevige warme soep hadden verorberd , werden we via een beeldig wandelpad terug de boerenbuiten ingestuurd en bereikten zo via een groene opsteker terug Torhout centrum.

Het zou ons aanvankelijk via enkele kerkwegels en natuurlintjes brengen naar het domein Ter Walle en museum van aardewerk , waarna we dan resoluut het stadscentrum introkken met het stadhuis en de Romaanse Sint Pieterskerk als voornaamste bezienswaardigheden.

 


Stadhuis                   Kerk St.-Pieters

 

 

Onderweg werden we dan nog eens getrakteerd op de lekkere wafeltjes van Destroopere , waarna we ons inziens een te lang stadsgedeelte werden voorgeschoteld om alsnog een derde rust aan te doen in het KTA en zo via de achterkant van de stationsbuurt terug de startzaal te bereiken.

Persoonlijk hadden we veel liever een bijkomende lus in de richting van het sprookjeskasteel en domein van d’Aertrycke , of zelfs een doorgang van het Verloren Kostdomein gezien.

Het kwam er echter niet , doch we moeten allesbehalve toegeven : we hadden alweer genoten van een prachtige wandelzondag en de meer dan 5400 andere deelnemers zullen dit enkel maar kunnen beamen.






21:28 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

'k Wist het, hé, dat daar wat te zien zou zijn in Torhout! Ik ben toch een tikkeltje jaloers dat ik daar maar 6km heb kunnen stappen! Het was zeer zeker de moeite om de 20km en meer te stappen! Maar ja, we waren er met een bus met de club en waren daarvoor eerst naar Cassel geweest. Zeer mooi verslag, Stefaan! Volgend jaar gaan we deze wandeling eens overdoen, maar dan ook voor 20 kilometerkes! Groeten van... Wandelmarc.

Gepost door: wandelmarc | 11-03-04

De commentaren zijn gesloten.