22-03-04

5° Memorial March of Peace vanuit Mesen We hadden stil

5° Memorial March of Peace vanuit Mesen

 

We hadden stilaan gehoopt dat op 20 maart ll. de lente zich goedgemutst ging aankondigen. Niks was echter minder waar ,want op de eerste lentedag kreunde Vlaanderen onder zware stormen en ouderwetse Maartse Buien.

 

En dit zal ongetwijfeld de wandelaars weerhouden hebben om op stap te gaan , want zowel de organisaties van de Wandelklub Koekelare , als deze van de Wervikse wandelsport moesten het stellen met amper een kleine 500 deelnemers.

 

Wij van onze kant , konden het echter niet laten om onze teerbeminde eigenste wandelvereniging toch een bezoekje te brengen en samen met al die onvervalste fervente echte wandelaars wisten we te genieten van een mooie zwerftocht  aan de rand van het Heuvelland.

 

Mesen op zich is de kleinste Vlaamse stad van ons landje , en straalt dan ook rust en stilte uit .

 

De wandeling startend aan de voet van de opvallende Sint-Niklaaskerk , ook wel in de streek ‘ de dikkop ‘ genoemd leidde ons onmiddellijk tussen de glooiingen van dit stukje Vlaamse land. Gejaagd door de wind werden we dan via enkele rustige asfaltwegjes verder de grijze landelijkheid ingestuurd, waarbij voor ons  zich enkele prachtige tafereeltjes van de Douve- en Leievallei ontvouwden.

 

Langs onze weg passeerden we enkele schitterende hoeves , waaronder deze van de Twaalf Bunders en de Bethlehemhoeve.    Aan deze hoeve is zelf een legende aan verbonden , want de Fûhrer , destijds korporaal Hitler zou er in de winter van 1914 gelogeerd hebben en er enkele aquarellen van het stadje Mesen gemaakt hebben.

 

Overigens zou het ons opvallen dat Mesen , midden in het oorlogsgeweld van de eerste wereldoorlog moest gelegen hebben. Op diverse plaatsen was het landschap dan ook omgeven door oorlogskerkhoven ,alszijnde het Bethelem Farm East en West Cemetery.

 

Optornend tegen de helse wind op kop volgden we nu een kaarsrechte weg die ons zou brengen naar het gehucht Saint Yvon, het zicht op Mesen was gewoonweg schitterend waarbij de silhouetten van de Ierse Vredestoren en de dikkop overheersten.

 

Hierna werden we een eerste veldweg ingedropt , tot waar een lange aangelegde dreef ons zou loodsen langs de Gheer- en Huttebossen. Halfverharde wandelpaden brachtten ons in een omzwerving terug langsheen enkele oorlogskerkhoven , waarbij dit van de Memorial of the Missing Ploegsteert ons even koude rillingen deed krijgen.

 

 

 

PLO_memorial1.jpg (18979 octets)

 

    

Dit Brits  monument opgericht in 1931, is het meest majestueuze gebouw , waarbij de maar liefst 11447 onbekende soldaten gesneuveld tussen de Douvevallei en de Franse steden Fournes en Estaires er een laatste rust hebben gevonden.  

 

Het zou ons tenslotte brengen via een vroom stukje Gheerbossen naar een rust in Ploegsteert.  Wat hierna zou volgen was een prachtig wandelhoogstandje. Vlak voor we Ploegsteert zouden verlaten stuurde een sublieme wegel ons krinkelend doorheen een smal reepje bos en wat daarna volgde was een onovertroffen stukje natuurwandelen. Dit dank zij een lange sliert wegels die ons door weiden en stukjes groen doorheen de Douvevallei bracht naar de enclave van Mesen.

 

Voor we het stadje terug binnenwandelden , passeerden we nog het ingetogen New Zealand Cemetery, waarbij een witte stenen obelisk die hier werd opgericht ter nagedachtenis van de gesneuvelde Nieuw Zeelandse soldaten aan het leed van de eerste wereldoorlog doet herinneren.

 

Vandaar ging het vlug naar het Ierse Vredespark , waarbij een toren enerzijds de herdenking van alle soldaten van het Ierse eiland die gesneuveld zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog en anderzijds het streven naar verzoening tussen alle inwoners van het Ierse eiland symboliseert.

 

Deze prachtige beelden begeleidden ons tot tegen het centrum van Mesen , alwaar we via een veldweg en een paar afsluitende groene kronkels terug de startzaal bereikten, begeleid door het prachtig geluid van de Mesense vredesbeiaard en het geblaas van enkele Schotse doedelzakspelers.

 


        une mare encore intacte,... avec des grenouilles qui se reproduisent     



22:32 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.