31-03-04

planning voor het weekend

De eerste mooie lentedagen zorgden er alvast voor dat de Toebakstappertjes vorig weekend massaal aanwezig waren op diverse organisaties. Waarbij de Pater Lievenstocht van de Velodroomvrienden (met 85 leden ) en de Dwars door de Frontstreek van onze burenclub Nooit Moe Boezinge (met 101 leden ) uitblonken.
 
Ook het eerste weekend van april kondigt zich mooi aan en hebben we enkele mooie tochten in het vooruitzicht.  Op vrijdag 02 april hebben we al de Leiewandeltocht van onze burenclub ' 12 uren van Lauwe '  (meer info users.pandora.be/de12urenvanlauwe ).
Zaterdag richten de Sterrebosstappers Roeselare hun Lentetocht in en op zondag 04 april worden alle Toebakstappertjes verwacht bij de Postwandelclub Heuvellandstappers voor hun Kemmelbergtocht.
 
Wijzelf hebben op zaterdag de Twee valleientocht van Tervuren-bos in onze kalender aangeduid. Een wandeling alwaar bos en park centraal staan. Zondag zien we de Crackstochten in Wolvertem wel zitten of misschien gaan we ietsjes verder in de richting van Holsbeek alwaar de Globetrotters er hun 18de Parel van het Hageland organiseren.

 

21:30 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-03-04

De Buggenhoutse wandelclub ‘ de Vossen ‘ zou blijkbaar m

De Buggenhoutse wandelclub ‘ de Vossen ‘ zou blijkbaar materiaal genoeg hebben in huis voor een aantrekkelijke wandeltocht aan te bieden. Vooral met de loknaam ‘ gemiddelste gemeente van Vlaanderen ‘ en na een reportage in Vlaanderen Vakantieland , hadden we dan ook onze zinnen gezet op deze  21° Lente-Vossentochten.

 

En toen we na een uurtje minder slapen , gewekt werden door een aantrekkelijk eerste lentezonnetje kon onze dag al niet meer stuk. Welgemutst trokken we dan ook naar Buggenhout , alwaar bij onze aankomst iets rond 10 uur  al duidelijk bleek dat we niet alleen zouden zijn. Vol goeie moed voegden we ons bij de talrijke andere wandelaars , waarbij we aanvankelijk wat slalommen langsheen enkele nauwe steegjes en zo Buggenhout verlaten langsheen een spoorweglijn.  Ondertussen accentueerde een onmiskenbare geur van versbemeste landen en weiden ervoor dat we het landelijke karakter van Malderen aan het naderen waren.

 

Onder luid klokkengeluid  werden we dan ook verwelkomt voor een eerste rust in het plaatselijke Gildenhuis. Tot hiertoe kon de tocht ons in feite weinig bekoren , vooral de ééntonigheid van huisjes kijken , steegje uit , steegje in begon naderhand wel te vervelen.

 

Gelukkig zette kort na de rust een stevige boerenslag ons op de weg naar wat mijn inziens het mooiste moment van de tocht zou worden. Een heerlijke wandeling door het Lippelo-bos met zijn geklasseerd’ ’s Gravenkasteel of  ‘ Hof ter Melis ‘. Waarbij prachtige wandeldreven en oubollige kasseiwegjes elkaar maar bleven opvolgen.

 

Het kasteel , reeds vermeld in de 15de eeuw , brandde in 1914 volledig af en werd gelukkig in 1920 heropgebouwd in de oorspronkelijke staat. Het was het hoofdkwartier van Lodewijk XV in 1745 en van Koning Leopold III in 1940. Vandaag de dag wordt het bewoond door bruggravin De Beughem , echtgenote van de gelijknamige graaf en oud-burgemeester van Lippelo. Het Lippelobos bleef eeuwen onveranderd en dit vanaf 1777. Het is een oud drevencomplex en bovendien wetenschappelijk waardevol ,want het bezit in het herfstseizoen meer dan 100 verschillende soorten zwammen.

 

Dit stukje prachtig wandelen bracht ons zo naar het actuele gespreksonderwerp van dit moment : Buggenhout de gemiddelste gemeente van Vlaanderen.  Studenten van de faculteit Toegepaste wetenschappen uit Leuven kregen immers de opdracht het geografisch middelpunt van Vlaanderen te zoeken en het ligt dan ook juist in een hoekje van Oost-Vlaanderen , op enkele meters van Sint Amands , maar in Opdorp (deelgemeente van Buggenhout). 

 

Daarna stevenden we via een maagdelijk ongerept stukje natuur af naar Opdorp, alwaar we via het kasteel van Opdorp een stukje geschiedenis van het dorp konden meepikken.

 

 Iets verder sierden meer dan 100000 paasbloemen de statige Dries.

 

Het dorpspleintje verschafte ons dan ook een schilderachtig zicht van een bloementapijt , waarnaast honderden geschilderde schapen en paaskonijntjes (naar het idee van de geschilderde koeien op de Brusselse markt ) nog meer kleur gaven aan de Dries. 

 

Aan de overkant van de straat konden we niet weerstaan aan een uitnodigend terrasje en lieten wij ons de artisanale streekbiertjes van brouwerij Bosteels ‘ een Kwak ‘ en ‘ een Karmeliet ‘ welgekomen.

 

Zonder overdrijven weliswaar want er bleven nog de restanten van een drietal kilometers die ons vervolgens via enkele landelijke stukjes zou terugbrengen naar Buggenhout centrum .

 

En zoals gezegd : schitterend weer !  

 

Het kasteel van OpdorpHet middelpunt van Vlaanderen

 

 





21:16 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-03-04

TOEBAKSTAPPERTJES : als levensgenieters

Het dient ongetwijfeld niet gezegd maar de wandelaars in het algemeen zijn ware levensgenieters in alle opzicht .
 
Dus ook onze eigenste Toebakstappertjes , zoals onze leden Lionel en Liliane tijdens de Internationale Steepletochten in Waregem.
 
2003_0530_144201AA             2003_0530_145328AA 
     
Of hier onze wandelvrienden Eddy - Danny - Jacques en Willy tijdens de 100 km van Ieper


18:49 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-03-04

5° Memorial March of Peace vanuit Mesen We hadden stil

5° Memorial March of Peace vanuit Mesen

 

We hadden stilaan gehoopt dat op 20 maart ll. de lente zich goedgemutst ging aankondigen. Niks was echter minder waar ,want op de eerste lentedag kreunde Vlaanderen onder zware stormen en ouderwetse Maartse Buien.

 

En dit zal ongetwijfeld de wandelaars weerhouden hebben om op stap te gaan , want zowel de organisaties van de Wandelklub Koekelare , als deze van de Wervikse wandelsport moesten het stellen met amper een kleine 500 deelnemers.

 

Wij van onze kant , konden het echter niet laten om onze teerbeminde eigenste wandelvereniging toch een bezoekje te brengen en samen met al die onvervalste fervente echte wandelaars wisten we te genieten van een mooie zwerftocht  aan de rand van het Heuvelland.

 

Mesen op zich is de kleinste Vlaamse stad van ons landje , en straalt dan ook rust en stilte uit .

 

De wandeling startend aan de voet van de opvallende Sint-Niklaaskerk , ook wel in de streek ‘ de dikkop ‘ genoemd leidde ons onmiddellijk tussen de glooiingen van dit stukje Vlaamse land. Gejaagd door de wind werden we dan via enkele rustige asfaltwegjes verder de grijze landelijkheid ingestuurd, waarbij voor ons  zich enkele prachtige tafereeltjes van de Douve- en Leievallei ontvouwden.

 

Langs onze weg passeerden we enkele schitterende hoeves , waaronder deze van de Twaalf Bunders en de Bethlehemhoeve.    Aan deze hoeve is zelf een legende aan verbonden , want de Fûhrer , destijds korporaal Hitler zou er in de winter van 1914 gelogeerd hebben en er enkele aquarellen van het stadje Mesen gemaakt hebben.

 

Overigens zou het ons opvallen dat Mesen , midden in het oorlogsgeweld van de eerste wereldoorlog moest gelegen hebben. Op diverse plaatsen was het landschap dan ook omgeven door oorlogskerkhoven ,alszijnde het Bethelem Farm East en West Cemetery.

 

Optornend tegen de helse wind op kop volgden we nu een kaarsrechte weg die ons zou brengen naar het gehucht Saint Yvon, het zicht op Mesen was gewoonweg schitterend waarbij de silhouetten van de Ierse Vredestoren en de dikkop overheersten.

 

Hierna werden we een eerste veldweg ingedropt , tot waar een lange aangelegde dreef ons zou loodsen langs de Gheer- en Huttebossen. Halfverharde wandelpaden brachtten ons in een omzwerving terug langsheen enkele oorlogskerkhoven , waarbij dit van de Memorial of the Missing Ploegsteert ons even koude rillingen deed krijgen.

 

 

 

PLO_memorial1.jpg (18979 octets)

 

    

Dit Brits  monument opgericht in 1931, is het meest majestueuze gebouw , waarbij de maar liefst 11447 onbekende soldaten gesneuveld tussen de Douvevallei en de Franse steden Fournes en Estaires er een laatste rust hebben gevonden.  

 

Het zou ons tenslotte brengen via een vroom stukje Gheerbossen naar een rust in Ploegsteert.  Wat hierna zou volgen was een prachtig wandelhoogstandje. Vlak voor we Ploegsteert zouden verlaten stuurde een sublieme wegel ons krinkelend doorheen een smal reepje bos en wat daarna volgde was een onovertroffen stukje natuurwandelen. Dit dank zij een lange sliert wegels die ons door weiden en stukjes groen doorheen de Douvevallei bracht naar de enclave van Mesen.

 

Voor we het stadje terug binnenwandelden , passeerden we nog het ingetogen New Zealand Cemetery, waarbij een witte stenen obelisk die hier werd opgericht ter nagedachtenis van de gesneuvelde Nieuw Zeelandse soldaten aan het leed van de eerste wereldoorlog doet herinneren.

 

Vandaar ging het vlug naar het Ierse Vredespark , waarbij een toren enerzijds de herdenking van alle soldaten van het Ierse eiland die gesneuveld zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog en anderzijds het streven naar verzoening tussen alle inwoners van het Ierse eiland symboliseert.

 

Deze prachtige beelden begeleidden ons tot tegen het centrum van Mesen , alwaar we via een veldweg en een paar afsluitende groene kronkels terug de startzaal bereikten, begeleid door het prachtig geluid van de Mesense vredesbeiaard en het geblaas van enkele Schotse doedelzakspelers.

 


        une mare encore intacte,... avec des grenouilles qui se reproduisent     



22:32 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-03-04

planning voor weekend

De lente kondigt zich geenszins fantastisch aan als we de weergoden mogen geloven. En wanneer ik deze woorden schrijf , regent het hier inderdaad pijpestelen . We hadden ons voorgenomen op zaterdag 20 maart de lange afstand te stappen bij onze eigenste wandelclub. Met name de 5° Memorial March of Peace vanuit de vredestad Mesen.  Ons voornemen hebben wij ondertussen maar opgeborgen en vermoedelijk starten wij voor een kleinere afstand. (meer info :  www.vwjl.be/werviksewandelsport )

Voor zondag 21 maart hebben we nog geen keuze gemaakt , doch spreekt ons de 13° Paardevisserstocht van de Stormvogels Oostende (meer info : www.stormvogels.be  of de 11° Internationale Steepletochten van de Mirakelstappers Waregem aan. (meer info :

Sedert vandaag staat ook de volledige wandelkalender op deze site online , waarbij men iedere dag kan bladeren over diverse wandelingen, dit dank zei www.wandelmee.be

Het voorbije weekend waren de Toebakstappertjes op zondag terug goed vertegenwoordigerd bij de Westhoekstappers Vlamertinge met 65 leden. De busreis naar de Horizonstappers Lubbeek daarentegen kende maar een matige interesse met 38 meereizenden. Alwaar we konden genieten van een groenrijke tocht door het prachtige Hageland.







17:58 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-03-04

Ronse is nu éénmaal één van onze favoriete wandeluitstap

Ronse is nu éénmaal één van onze favoriete wandeluitstappen en telkens een ideale uitvalsbasis voor een boeiende wandeling doorheen de wondermooie Vlaamse Ardennen.

     

 

Uit ervaring weten we dat wandelclub ‘ Les Chatons ‘ daar gretig gebruik van maakt , vandaar dat we ook nu weer niet wilden ontbreken op de Klijpetocht.

 

Startend vanuit het KTA , konden we al onmiddellijk wat profiteren van enkele groene strookjes rond de gebouwen. Doch werden we aanvankelijk gestuurd langs rauwe en sombere fabrieksgebouwen die de eertijds zo bloeiende textielnijverheid in ere hielden. Niet veel zaaks eigenlijks,  tot we opeens midden die grijsheid , botsten op een totaal onverwachte parel : het privé-domein Sint-Hubert met een kasteel in art deco stijl.

 

Het kasteel doet nu dienst als feestzaal , maar was destijds hoogst waarschijnlijk een buitenverblijf van de één of andere textielbaron. De wandeling liep dan ook op een weergaloze manier tussen het groen en de boorden van een waterplas en sloot met dit hoogstandje de betrekkelijke rustige aanhef van deze wandeling af.

 

Want nu volgde een waar Vlaamse Ardennenoffensief van een drietal uur , waarbij stekelige en venijnige hellingen , potige natuurpaden en uitmuntende vergezichten onze voorjaarsfitheid op de proef zouden stellen.

 

We hadden al meteen prijs met een schitterende kasseiwegje dat ons meteen naar de top van een heuvel zou brengen en een eindeloze klim die ons tussen weiden heen , ons in alle richtingen van de klok naar beneden liet duiken en al even vlug terug omhoog liet klimmen.

 

Het zette ons tenslotte af nabij de Wittentakkapel . Verdoken onder de lindebomen en gelegen langs de zoom van een beukenbos werd dit kapelletje opgetrokken in 1891 tijdens een pestepidemie. Wij trokken alvast het privé-domein kriskras in, waarbij de aangeboden bospaden nog duidelijk de sporen van de voorbije regendagen droegen. Hier en daar vergde het zelf enige behendigheid en concentratie om ongeschonden weer de openbare weg te bereiken. 

 

Lied van O.L.V. van Wittentak

Waar men eens die blanke blaren
Op den eiktak kon ontwaren,
Stond uw beeld, o wondre Maagd,
Naar
Zuid-Vlaandrens Volk te wenken,
Om het uw genâ te schenken
Bij den eed' len Wittentak.

Lachend troont G' op ons landouwen,
Die een pracht van kleur ontvouwen
Rond uw bidplaats, lieve Maagd,
Naast het bosch, waar vooglen, bloemen,
Meed' uw zoeten naam vernoemen:
"Lieve Vrouw van Wittentak".

Van af d' eerste morgenglanzen,
Ruischt door 't veld het rozenkransen
Als 't uw feest is, trouwe Maagd;
't wordt reeds avond in de dalen,
Wijl de koren nog herhalen:
"Lieve Vrouw van Wittentak".

Mocht die hulde U behagen
En, hetgeen we vurig vragen
Ons geworden, macht'ge Maagd;
Blijf bij ons, in vreugd' en rouwe,
Als de moeder onzer gouwe,
"Lieve Vrouw van Wittentak".

woorden: V.M.
muziek:H.S.

 

Niet voor lang echter want al vlug volgde opnieuw een prachtig wandelhoogstandje : een resem avontuurlijke wandelwegen bezorgde ons enkele rillingen , doch vooral unieke zichten op de weidse Vlaamse Ardennen en de koninginnestad Ronse. Heel eventjes maar moesten we een drukke baan dwarsen ,  om het riante privé-domein van het Provinciaal Domein Heinsdaele in te stappen.  We trokken op een rustige manier doorheen het domein om wat verder een eerste rust aan te doen in het bekende wandelaarstaminee ‘ ’t Oud Konijntje ‘.

 

We konden hier wel uren blijven genieten van deze leuke oeroude Vlaamse kroeg , waarbij uw biertje à point wordt geserveerd en zachtjes wegdromen van dit eerste stukje wandelen.  Want we gingen er vooral vanuit dat het straks opnieuw werken geblazen zou worden.

 

En inderdaad het was een privé-veldwegel die ons vanop een hoogte liet neerkijken op het omliggende landschap en een smoezelige kasseiweg die zich kronkelend een weg baande naar het Slibbergat. Om ons daarna af te leveren op de top van de Kwaremont.  De bekende kasseien brachten ons doorheen het kunstenaarsdorpje en na het dwarsen van de drukke weg Kluisbergen-Ronse , doken we alweer op een spectaculaire wijze het Kluisbos in op zoek naar een tweede passage in ’t Oud Konijntje.

 

We dachten dat het zwaarste labeur nu wel achter de rug zou zijn , maar niks was minder waar. Ook nu weer werden we vergast op een uitmuntende lus die ons zou brengen naar het gehucht de Klijpe en zijn spitse kerktoren. Niet alvorens echter eerst via een ruig krinkelend paadje een laatste stukje privé-bos in te duiken , alweer met de gekende sompige lastige doorsteekjes.

  

Voorbij de laatste rust in de Klijpe , bleven er nog een zevental kilometer over, waarbij we via een wijde en landelijke kronkel  tot over de taalgrens werden gestuurd op het grondgebied van Arc-Wattripont en Dergneau. Ook hier terug doorspekt met enkele geïmproviseerde wandelwegeltjes.

 

Uiteindelijk richten we ons op de kerktoren van de Sint Hermeskerk , waar we het eindpunt van deze sublieme voorjaarsklassieker wisten te vinden.

 

                                    

 

P.S.  :  foto’s eigendom van LES CHATONS RONSE , waarvoor dank bij voorbaat.




21:29 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-03-04

planning voor het weekend

Het wandelweekend kondigt zich terug aan , hoogtijd om ons programma eens in te kijken. Op zaterdag lijkt ons de Klijtetocht van De Chatons Ronse het aangenaamst. , alwaar we ons mogen verwachten aan een leuke wandelescapade langs de flanken der Vlaamse Ardennen, waarbij de Kwaremont en het Kluisbos als uitschieters moeten zorgen.  (meer info : www.dechatons.be )
 
Zondag nemen we deel aan de Voorjaarstocht van de Horizonstappers Lubbeek , alwaar we samen met de Toebakstappertjes er heenreizen met de bus. Het schijnt dat wij er ons mogen verwachten aan een resem van groene landschappen , waarbij zachte glooiingen en weidse vergezichten elkaar opvolgen. Oude holle wegen en wegeltjes doorkruisen het landschap en hier en daar duikt zelfs het één of ander kasteeldomein op.
 
Op zondag worden de leden die niet met de bus meereizen verwacht op de 17° Dwars door de Westhoek van onze burenclub Westhoekstappers Vlamertinge. (meer info : users.skynet.be/dewesthoekstappers )
 
Het voorbije wandelweekend waren de Toebakstappertjes massaal aanwezig op de Provinciale wandeldag West-Vlaanderen op 7 maart in Torhout . De organisatie kende een massale opkomst met 5478 deelnemers , waaronder 118 Toebakstappertjes. Meteen goed voor een zesde plaats in het algemeen klassement.
 
Ook op zaterdag 6 maart waren we goed vertegenwoordigt bij de Wandelclub Colliemolen Oostnieuwkerke met 48 leden op 974 stappers.
 
Tijdens de weekdagtocht van 10 maart bij onze burenclub de 12 uren van Lauwe , wisten 28 leden de weg te vinden naar Bavikhove op 675 deelnemers.  
 
P.S. Dank aan de Chatons Ronse voor de foto's.

21:49 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-03-04

20ste Verloren Kosttocht - Provinciale Wandeldag Met de

20ste Verloren Kosttocht - Provinciale Wandeldag
 

Met de lokroep , een unieke zwerftocht door het historische Houtland , en tevens in het kader van de Provinciale Wandeldag West-Vlaanderen , wist Wsv Nacht van Vlaanderen Torhout ons zeker te bekoren.

 

Achteraf zou duidelijk blijken dat het geen loze beloftes waren , want we werden er vergast op een schitterende wandelescapade.

 

Reeds bij aankomst rond 10 uur in de ruime sporthal , bleek duidelijk dat de organisatoren zouden afstevenen naar een absoluut record aan deelnemers. Overal bleven de bussen met wandelaars en andere stappers maar aanstromen. Wij kozen ondertussen voor de 20 km en na de nodige formaliteiten ging het richting de drukke weg Brugge – Torhout. .

 

Nadat we de Ring hadden gedwarst en heel eventjes het plaatselijke industrieterrein hadden afgelopen , konden we al onmiddellijk zalig tot rust komen op een schitterende stukje veldweg , die ons zou brengen naar het plaatselijke speelplein van Torhout. Kriskras trok de parcoursmeester dan ook door het domein , waarna we beeldig werden afgezet op de bedding van de oude spoorweglijn Oostende-Torhout.  Ondertussen omgedoopt tot ‘ Groene 62 ‘ , vormt het een aangenaam wandel- en fietspad in de richting van Wijnendale.

 

Halfweg het pad moesten we dit verlaten , waarbij een steil klimmende veldweg ons daarbij bracht naar de voormalige rockweide van Torhout-Werchter. Op deze hoogte hadden we een breed uitgesmeerd zicht over Torhout en omliggende.  Maar algauw werden we via een paar beeldige natuur doorsteekjes en enkele smeuïge veldwegels totaal ‘ de boer ‘ ingestuurd  in de richting van Wijnendale bos en zijn bijhorend feodaal kasteel.

 

Na een sfeervolle controle in de kasteelschuur , waarbij zelfs Maria van Bourgondië en haar gemaal terug tot leven werden gewekt , werden we vergast op een rondje kasteel kijken. Het kasteel troonde dan ook machtig en prachtig , dit midden zijn indrukwekkende omwalling.

                                                            

Kasteel van Wijnendale

Het kasteel van Wijnendale heeft een lange en turbulente geschiedenis achter de rug. Weinig kastelen zijn zo verweven met de geschiedenis van Vlaanderen. Het eerste kasteel werd hier gebouwd door Robrecht de Fries in 1085. Zijn zoon, Robrecht van Jeruzalem, voltooide het voor hij van hieruit in 1096 op kruistocht trok. Het houten kasteel werd later in steen opgetrokken en van een sloot, dikke muren en een ophaalbrug voorzien. Het werd onder meer. bewoond door Gwijde van Dampierre (1278). 

Vanaf het einde van de 15de eeuw tot het begin van de 19de eeuw vervalt het kasteel en zal het zelfs tot neerhof gedegradeerd worden. In 1811 beval Napoleon tot de volledige afbraak. Slechts drie van de oorspronkelijke torentjes bleven overeind. Tijdens het Hollandse Bewind kocht de familie Mathieu de ruïnes en herbouwde het slot. Gelukkig bleven de middeleeuwse karakteristieken behouden. Het kasteel haalde nog eens de geschiedenisboeken toen Leopold III er tijdens de meidagen van ‘40 verbleef en er tegen de zin van de gevluchte regering de capitulatie ondertekende. 

Delen van het kasteel zijn thans voor het publiek opengesteld en sindsdien is het kasteel één van de meest bezochte kastelen van Vlaanderen geworden. Blikvangers zijn o.m. de 18de-eeuwse kasteelkeuken, de gotische zaal met een evocatie van de voorbereiding van de fatale jachtpartij die Maria van Bourgondië het leven zou gekost hebben, het bureau van Leopold III en de folterkamer. Ook de zolders van het kasteel kunnen  bezocht worden. Via een tweede wenteltrap kan ook de 27 m hoge donjon beklommen worden. In het zink van de tinne kan men nog talrijke graffiti lezen, aangebracht door Duitse en Engelse soldaten die hier de wacht hielden tijdens de Tweede Wereldoorlog.

 

                        

Na deze verhelderende rondwandeling , verlieten we het kasteel via het Fonteinpad met een laatste zicht op het schitterend kasteel en zijn imposante donjon. In de dreef zelf konden we nog een kapel en ijskelder waarnemen. Waarna we werden geloodst naar de ingang van Wijnendale bos. Er volgde een lange trek doorheen dit bijzonder fraai en afwisselend domein , waarna we uitmondden op de apotheose van deze tot hiertoe schitterende wandeling.

Onze beloning was dan ook een grandioze geïmproviseerde doorsteek door een met knotwilgen omkranste weide. Een schier onaangeroerd stukje natuur , een zwerfstukje als geen ander dat ons tenslotte dwars door een hofstede,  zou afzetten nabij de wijk Don Bosco en een tweede rust. Tot hiertoe hadden we er al een kleine 13 kilometer opzitten , die eigenlijk uitmuntte van enkele natuurhoogstandjes.

 

In de ruime rustzaal heerste een gezellig sfeertje en een allegaartje van prachtige dialecten uit gans Vlaanderen , want blijkbaar hadden alle vooraanstaande Vlaamse wandelverenigingen hun mannen en vrouwen naar Torhout afgestuurd.

Nadat we onze lekkere boterhammetjes met een stevige warme soep hadden verorberd , werden we via een beeldig wandelpad terug de boerenbuiten ingestuurd en bereikten zo via een groene opsteker terug Torhout centrum.

Het zou ons aanvankelijk via enkele kerkwegels en natuurlintjes brengen naar het domein Ter Walle en museum van aardewerk , waarna we dan resoluut het stadscentrum introkken met het stadhuis en de Romaanse Sint Pieterskerk als voornaamste bezienswaardigheden.

 


Stadhuis                   Kerk St.-Pieters

 

 

Onderweg werden we dan nog eens getrakteerd op de lekkere wafeltjes van Destroopere , waarna we ons inziens een te lang stadsgedeelte werden voorgeschoteld om alsnog een derde rust aan te doen in het KTA en zo via de achterkant van de stationsbuurt terug de startzaal te bereiken.

Persoonlijk hadden we veel liever een bijkomende lus in de richting van het sprookjeskasteel en domein van d’Aertrycke , of zelfs een doorgang van het Verloren Kostdomein gezien.

Het kwam er echter niet , doch we moeten allesbehalve toegeven : we hadden alweer genoten van een prachtige wandelzondag en de meer dan 5400 andere deelnemers zullen dit enkel maar kunnen beamen.






21:28 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

SINT ANDRIES - 06 maart 2004

COMING SOON - COMING SOON
 
VERSLAG : VARENSTOCHT - SINT ANDRIES
 
                              

21:23 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-03-04

wandelresultaten en planning voor het weekend

Tijdens de februari maand waren de Toebakstappertjes vrij actief , waarbij enkele opmerkelijke prestaties werden genoteerd bij onze buren uit Lauwe ( eerste plaats met 98 leden) en de Warme Wijntocht te Geluveld (met 102 leden ).

 

Het wisselbekerseizoen der Vlaamse wandel & Jogging Liga werd ingezet met de Nationale Wandeldag , en daarbij werd een tweede plaats behaald in Zonnebeke met 159 leden. Waarbij ons record van 162 leden op een georganiseerde tocht (onze eigen tochten niet meegerekend)  bijna werd verbroken.

 

         

1/02/2004

Pannenkoeketocht - Roeselare

1692

82

1/02/2004

Prosper de Maeghttocht - Eine

1866

10

1/02/2004

Bloemendaletocht - Beernem

 

 

4/02/2004

Klaprozentocht - Ieper

770

36

7/02/2004

Kazemattentocht - Rekkem

1039

98

7/02/2004

Zwintocht - Knokke

1371

10

7/02/2004

Blasiustocht – Gits

1102

13

7/02/2004

Valentijntjestocht – Herzele

1459

1

8/02/2004

Wintertocht - Celles

662

32

8/02/2004

14° Pee Klaktocht – Lebbeke

1224

2

14/02/2004

Geutelingentocht – Elst

2636

No results

14/02/2004

Oliebollentocht – Lichtervelde

1922

No results

15/02/2004

Warme Wijntocht – Geluveld

1434

102

15/02/2004

1ste Aktivtocht – Anzegem

2650

-

16/02/2004

In en om Beitem – Beitem

492

44

18/02/2004

Midweektocht – Erwetegem

1549

10

21/02/2004

1° Winterwandeling – Kemmel

491

58

22/02/2004

Marche du Ry Ternel

-

3

21/02/2004

Pannenkoekentocht – Bovekerke

1520

32

24/02/2004

2° Krokustocht – Wervik

656

119

25/02/2004

2° Krakelingentocht – Idergem

1054

1

29/02/2004

Nationale Wandeldag – Zonnebeke

4516

159

29/02/2004

Nationale Wandeldag – Aalst

5582

50


 

 

Voor het komend wandelweekend willen op zaterdag 06 maart genieten van de rust der bosrijke streek van Sint Andries, alwaar Wsv Beernem haar Varenstochten organiseert.

De opbrengst van deze tocht gaat trouwens naar een onderwijsinstellingen van mindervalide kinderen.  (meer info :  www.wsv-beernem.be )

 

De Toebakstappertjes hebben die dag ook de keuze om te gaan wandelen bij Wandelclub Colliemolen uit Staden.

 

ZONDAG 7 MAART worden alle Toebakstappertjes verwacht in Torhout , alwaar wandeclub Nacht van Vlaanderen er hun 20ste Verloren Kosttocht houden en dit jaar tevens PROVINCIALE WANDELDAG WEST-VLAANDEREN;

 

Ook nu mogen wij ons verwachten aan een unieke zwerftocht door het Houtland met de kastelen d’Aertrycke en Wijnendaele als blikvangers.  (meer info : http://home.planetinternet.be/~debeuck7 )

 

Daarnaast kunnen wij op zondag ook ten zeerste Om en rond Cassel aanbevelen , een organisatie van Vlaemsch Huizeke Godewaersvelde , die de deelnemers brengt naar de hoogste heuvel van Frans-Vlaanderen.










21:59 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

01-03-04

NATIONALE WANDELDAG - ZONNEBEKE - 29 FEBRUARI 2004

Vandaag 29 februari 2004 stond in wandelend Vlaanderen , de Nationale Wandeldag centraal. De Vlaamse Wandel & Jogging Liga , had hiervoor zelfs in vier  provincies een wandelmogelijkheid met name Aalst , Humbeek , Zonnebeke en Merksem. Terwijl de Vlaamse Wandelfederatie alle stappers verwachtte in Turnhout.

 

Met bang hart hebben de organisatoren waarschijnlijk afgewacht wat het ging worden , want de voorbije dagen kregen wij praktisch overal een waar winteroffensief op ons afgestuurd , waarbij zelfs op vrijdag ll. een complete verkeerschaos  werd veroorzaakt.

 

En het dient gezegd bij het ontwaken zag het er allemaal niet zo rooskleurig uit in de provincie West-Vlaanderen , een dichte mist zou in de vroege uurtjes toch enig roet in het eten gooien en bij aankomst waren er enkele alarmerende weersomstandigheden uit de kuststreek.

 

Maar een wandelaar in hart en ziel , wil de Nationale Wandeldag uiteraard niet missen. Het wandel rendez-vous van het jaar bracht ons in de vroege morgen van zondag 29 februari dan ook resoluut naar Zonnebeke.

 

Alwaar de plaatselijke Drevetrotters instonden voor het West-Vlaamse luik. Toen we aankwamen in de prozaïsche ex gebouwen van een industrieel was het nog vrij rustig om in te schrijven. Maar wat wil je dan ook op dit vroege uur, de toestroom van deelnemers zou er later op de dag wel hopelijk komen.

Na de inschrijving werden we geloodst naar het Boudewijnpark (neen niet het befaamd Brugs pretpark ) doch een groenrijke arbeiderswijk en konden we ons richten op de merkwaardige Onze Lieve Vrouwekerk. Deze werd gebouwd op de ruïnes van een oude abdijkerk , en zou zelfs naar verluid de eerste moderne kerk in België geweest zijn , gebouwd van baksteen en gewapend beton. Naast de kerk kon men tevens een bezoekje brengen aan de opgravingen van de oude Augustijnerabdij.

 

Hierna werden we door een groen lint getrokken naar het vroegere domein van de abdij , die nu dienst dat als openbaar kasteelpark . Leuke wegels volgden een traject doorheen het park- en bosgedeelte van dit 10 ha groot geheel. In het midden hadden we vooral oog voor het kasteel van Zonnebeke, dat kort na de 1ste Wereldoorlog werd opgetrokken door de familie Iweins in een rare Normandische stijl.

 

Waarna een leuk weggetje ons bracht in de richting van de ‘ Merlaar ‘ en de Molenaarelst. Hier en daar moesten we toch opletten om niet te schuiven door de neervallende mist.Gelukkig  was er dan ook een kanjer van een veldweg die ons zou brengen naar de ‘ Toversseparochie ‘ Beselare. Hier leeft de legende Sefa Bubbels , Roste Wieste en Tanneke Vanhulle nog steeds.

 

Na een rust in de plaatselijke sporthal, brachten enkele typische heksenwegeltjes en pittoreske landschappen van de Reutel ons naar de Polygonebossen of het Doel. Het 68 ha groot bosdomein is eigendom van het Vlaams gewest en  werd opengesteld  voor het publiek.  Ondertussen was het weliswaar voorzichtig beginnen opklaren , terwijl we kriskras door een toch wel vrij verlaten bos trokken. Midden in het bos staat een obelisk , die verwijst naar de hevige gevechten van de 5de Australische divisie met er achter het Polygoon Wood Cemetery met griekse zuilentempel en maar liefst 2066 zerken.  

 

                                              

 

Er resten ons nog een laatste stukje klimwerk , via de Dreve en de Potyzerstraat met enkele aangename zichten alvorens terug de aankomst te bereiken Ondertussen was het reeds rond 10u30 geworden en waren reeds een 2500 deelnemers onder weg, er zouden er tenslotte 4516 in totaal worden. Misschien niet het verwachtte aantal waarop de Drevetrotters hadden gehoopt maar gezien de weersomstandigheden in de voormiddag best een succes.

  

Ondertussen hadden wij onze weg verder gezet naar Wsv de Kadees uit Aalst , en konden wij er genieten van een aangenaam wandeltraject die ons bracht door het land van de Faluintjes en Moorsel in een ondertussen opgeklaard en best pittig aangenaam weertje.

 

Meer over het Oostvlaamse luik , kan u lezen bij mijn collega wandelblogger Marc  (zie www.wandelmarc.skynetblogs.be )

 

Hier waren maar liefst 5418 stappers aanwezig , een niet te versmaden aantal , die de Kadees van Aalst op een magistrale wijze wisten te verrassen.

 

Op de 4 organisaties waren zo’n 17000 mensen op stap , een resultaat waar de VWJL en de vier clubs best prat op mogen zijn. Proficiat !!! En alvast tot volgend jaar.



23:31 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |