21-05-04

De kust blijft natuurlijk Vlaanderens toeristische trekpleis

De kust blijft natuurlijk Vlaanderens toeristische trekpleister bij uitstek en met dit verlengd Onze Lieve Heerweekend , dachten we er even aan om richting Oostende af te zakken en zodoende de Internationale wandeltochten van de Keignaerttrippers Oostende mee te pikken.

 

Na heelwat omzwervingen , omleggingen en wegenwerken bereikten we eindelijk de inschrijvingszaal … derde keer goede keer zou men zeggen of de aanhouder wint…

In ieder geval was er maar weinig beweging bij de Oostendse wandelclub , en wat de reden hiervoor ook moge wezen blijft ons een raadsel.

Met een kil zonnetje werden we via de inschrijvingszaal richting Oostende stad uitgestuurd waarbij we via het Sint Franciscuskerkje en een ons inziens zinloos ommetje terug de inschrijvingszaal passeerden.  Gelukkig kwam algauw wat betering en volgden we nu één van de hoogtepunten van deze tocht. Een schitterende duinenweg die tussen de plooien van de duinen nu en dan een stukje Noordzee liet zien zou ons brengen naar het domein van Raversijde.

 

Domein van Raversijde

 

Het Provinciaal Domein Raversijde werd opgestart in 1988 en wordt nog steeds verder uitgebouwd.

De kern wordt gevormd door het voormalige Koninklijk Domein van Leopold II, die vanaf 1902 een aantal gronden verwierf te Raversijde en er een houten verblijf liet optrekken. Dit “Noorse Chalet” werd in 1904 gebouwd, maar verdween reeds in 1914 toen de Duitsers het Domein tot een kustversterking uitbouwden. Ook in de Tweede Wereldoorlog werd het Domein ingeschakeld in de alombekende “Atlantikwall”. Deze gebeurtenissen hebben ter plaatse diepe sporen nagelaten. Na het Regentschap kwam prins Karel zich definitief te Raversijde vestigen. In 1981 verkocht hij zijn Domein aan de Belgische Staat. Door een uitzonderlijk samenwerkingsverband tussen de Vlaamse Gemeenschap, de Regie der Gebouwen en het Provinciebestuur werd het voormalige Koninklijk Domein in zijn vroegere staat hersteld, gevoelig uitgebreid en opengesteld voor het publiek.

Sinds juli 2000 werd ook de archeologische site Walraversijde geopend. Speciale aandacht gaat uit naar het leven van de 15de eeuwse vissers van het dorp Walraversijde.

Gelegen onmiddellijk aan de zee, gedeeltelijk in beschermd duingebied en met een oppervlakte van bijna 50 hectaren wil dit domein een alle weeraccommodatie bieden voor de kustbezoeker, waarbij vooral de klemtoon op recreatie en cultureel toerisme ligt.

 

We scheerden dan ook langs de achterkant van het domein van Prins Karel , waarbij we kriskras het domein verkenden.  De wandeling doorheen dit gereconstrueerde middeleeuwse landschap bracht onze tevens  voorbij vier oude vissershuizen: het huis van de rijke reder, de woonst van de vissersweduwe, het huis van de visser en zijn gezin en de visrokerij/bakkerij.  De bouw van deze vier huizen steunt volledig op de resultaten van het archeologisch onderzoek. De huizen die zelfs met de originele middeleeuwse bakstenen van het dorp heropgebouwd zijn , zijn tevens te bezoeken en alle voorwerpen in de huizen zijn getrouwe replica’s van de vondsten uit de voorbije jaren. Dankzij de audiogids begeleiden de stemmen van de middeleeuwse bewoners u doorheen hun woning. 

 

Ook het bezoekerscentrum en de kustverdedigingslijn kon men bezoeken.

Wij van onze kant volgden nu een wandel- en fietspad in de richting van Middelkerke , waarbij we de uitgestrekte campings aanschouwden en sporadisch een vliegtuig op de Oostendse luchthaven zijn staart pijlrecht de lucht instuurde. Dit zou ons tenslotte af zetten op de zeedijk van Middelkerke , alwaar we reeds in de verte het casino ontwaarden. 

 

Ondertussen begon het weder flink om te slaan , donkere wolken kwamen opzetten en het brede strand werd dan ook maar alleen bevolkt door wat schaarse wandelaars met rondrollende honden , enkele spelende kinderen met hun vliegers en ijverige schreeuwende meeuwen barbaars op zoek naar wat eten.

 

De terugweg verliep dan ook kilometers lang langs de zeedijk met een mooi zicht op de Oostendse voorstad en de bunkers van de verdedigingslijn van de Atlantik Wall. 

 

Onze zeewandeling zat er op en blijkbaar hadden we het gevoel dat de Keignaerttrippers niet al hun troeven hadden uitgehaald om ons van een schone kustwandeling te laten genieten. We hadden al beter geweten in Oostende !




17:48 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.