26-05-04

planning voor het weekend

En ja alweer een verlengd weekend die zich aankondigt met pinksteren.
Na onze ontmoeting met Eric en Anita vorige zaterdag in Grobbendonk viel zodanig mee dat we al eigenlijk verlangen naar een nieuwe wandelervaring samen. Het zijn werkelijk twee sociale en joviale mensen die urenlang over hun passie wandelmee.be kunnen vertellen. Dat hun werk wel degelijk in de smaak viel mochten we ondertussen in levende lijve ondervinden op de organisatie van Kwik Bornem alwaar we met de wandelmee t-shirts en sweaters om de haverklap werden aangeklamt met vragen over de website , de  kempentochten etc ...
 
We hebben er ondertussen ook een klein beetje ons levenswerk van gemaakt door als vaste medewerker en reporter onze wandelervaringen neer te pennen op de site. Ook in dit pinsterweekend zullen we present zijn in het wandelmee outfit op volgende organisaties :  zaterdag 29 mei spreekt de 2de Scheldemeersentocht van Wsc Klavertje vier Oudenaarde ons wel aan , alwaar we op verkenning gaan op en rond de Koppenberg en de prachtige vergezichten van de Scheldevallei. 
 
Op pinksterzondag richten wij onze pijlen in de richting van Stekene , alwaar we dwars door de groene long van het Waasland deelnemen aan de Smokkeltochten. (meer info :
www.desmokkelaars.be )
 
En maandag 31 mei hebben wij alweer de moeilijke keuze tussen de 6° Gordel rond Michelbeke en de Kravaalbostochten van Horizon Opwijk.
 
De Toebakstappertjes van hun kant worden zaterdag verwacht bij Stap Vooruit Menen voor de 1° Rode Loper tocht vanuit Rekkem. Zondag kunnen we alvast de Beukentocht van de recent aangesloten club Den Wandelende Beuk uit Meulebeke aanbevelen. Terwijl maandag de leden massaal worden verwacht in Godewaersvelde voor de 10° Rond en op de Catsberg een prachtige wandelescapade doorheen Frans Vlaanderen .
 
Ondertussen zijn de uitslagen van vorige week binnengelopen , waarbij de Toebakstappertjes op volgende tochten aanwezig waren :
17 mei 2004 -  In en om Beitem -  437 deelnemers - 37 leden
20 mei 2004 -  10° Egmonttocht - 2309 deelnemers - 7 leden
20 mei 2004 - 31° Int wandeltocht Oostende - 1264 deelnemers -  31 leden
20 mei 2004 - Klinkertocht - 563 deelnemers - 16 leden
21 mei 2004 - 100 km van Ieper - 1320 deelnemers - 24 leden
22 mei 2004 - 100 km van Ieper - 1224 deelnemers - 60 leden
22 mei 2004 - Gorden der Kempen - 1053 deelnemers - 2 leden
22 mei 2004 - Marche du Printemps - 522 deelnemers -
23 mei 2004 - Vijfwegentocht - 888 deelnemers  - 42 leden
23 mei 2004 -  100 km van Ieper - 1464 deelnemers  - 66 leden.
 




23:27 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-05-04

Merkwaardig genoeg bevindt zich ergens in de zuidwestelijke

Merkwaardig genoeg bevindt zich ergens in de zuidwestelijke hoek van Antwerpen een gebied waar men nog kan genieten van de eindeloze rust en stilte, met de naam Klein Brabant. Doch dit  aantrekkelijk Scheldelandschap nodigt uit tot een fikse wandeling langs bossen , kastelen , schorren , dijken en polders. Tuk op een stukje avontuur , trokken we dan ook richting Bornem , bakermat van die grote wandelorganisatie De Dodentocht , dit maal lag de organisatie in handen van een minder gekende , doch evenveel gewaardeerde Bornemse wandelvereniging met de kwieke naam KWIK BORNEM.

 

Reeds bij de start droomden we weg langs de Dam die ons zou brengen naar een schattig kunstenaarssteegje in het hartje centrum van St-Amands.  Hier waar dit oude visserdorpje , terug tot leven werd gebracht in het televisiefeuilleton ‘ Stille Waters ‘ , bleek de wereld inderdaad stil te staan.

 

  We genoten effenaf van deze schilderachtige site waarbij op de Scheldeoever dan ook de graftombe van de Franstalige Vlaamse schrijver Emile Verhaeren , die er samen met zijn echtgenote Marthe Massin voor eeuwig uitkijkt op de prachtige Scheldedijken.  We merkten op dat de dorpskom bijzonder goed werd opgeknapt , met enkele mooie huisjes en enkele taverne-restaurants.  Tussen de kerk en de Scheldekaai is in het oude veerhuis ‘ het Verhaeren Museum ‘ ondergebracht.

 

We flaneerden dan ook kilometers langs de oevers van dit brede water , waarbij we konden uitkijken en dromen over de mooie Schelde en de groene oevers aan de overzijde. Iets verder passeerden wij een standbeeld van Emile Verhaeren , alwaar we aan de kade eventueel de veerboot konden nemen voor een overzet naar Moerzeke. We bleven echter het jaagpad volgen in de richting van Mariekerke , het vissersdorp en palingdorp bij uitstek zo te zien aan de vele restaurantjes en palingbedrijfjes. Alwaar we net voorbij de kerk kennis maakten met een type roeiboot waar ze hier vroeger mee visten. Het bleek een Mariekerkse jol te zijn waarmee de  vissers voornamelijk op visvangst trokken stroomafwaarts Antwerpen tot aan de Nederlandse grens.

    

In ieder geval bleef het mooi wandelen hier aan de boorden van de Schelde met zijn aanpalende schorren , dijken en polders. Via de kerkberm hadden wij een pracht zicht op de stroom en Sint Amands. Naast het kleine Onze Lieve Vrouwekerkje staat een beeld van priester-dichter Jan Hammenecker, die zich alhier  hechte aan de Schelde en het vissersdorpje. Om de vijf jaar komt zijn leven nog tot uiting in het passiespel ‘ Christus aan de Schelde ‘.

 

We volgden nu een beetje een rechtlijnige vaargeul , in de volksmond alhier het ‘ Koningsrek ‘ genoemd die ons tenslotte voor een eerste rust in het gemeenschapshuis van Branst zou afzetten.

 

Eens de innige mens versterkt te hebben , bracht de wandeling ons nu naar een gebied van waterplassen en mooie landschappen van wilgen en canada’s. De waterplassen bleken uitgegraven visvijvers of wielen te zijn, uitgespoeld door vroegere dijkbreuken alhier. Al deze waterplassen zijn tegenwoordig omgevormd tot weekendverblijven en van een groene chalet voorzien.  We volgden nu een prettige zandweg die ons zou leiden door het natuurdomein ‘ Graafschap ‘ en het project ‘ Den Heuvel ‘.

 

 Volgens de bordjes konden we er uit afleiden dat de Scheldevallei hier werd afgezoomd met een zandrug van Mariekerke tot Eikevliet. Rond Branst vindt men hier nog plaatselijke rivierduinen die gevormd werden na de laatste IJstijd door het opwaaiende zand uit de droog liggende Scheldevallei en zich Oostwaarts afzette. Deze duinen waren voornamelijk begroeid met heide en bos. Veel ervan is door de eeuwen heen verdwenen door landbouwgrond en woningbouw, maar het gemeentelijk natuurontwikkeling plan wil de oorspronkelijke begroeiing herstellen.

 

De wandeling bleef bij de natuur zweren, want we volgden een prachtig natuurpad doorheen dit domein die ons voor een tweede pitstop zou afzetten in de overdruk beklante controlepost van Branst.

 

Waarna we net buiten de dorpskom en een idyllisch kapelletje ter ere van onze lieve vrouw der gebeden (daterend rond 1600) opnieuw een voortreffelijke natuurwandeling van stoffige zandwegels werden aangeboden. Het viel ons trouwens op dat hier  tevens de overheerlijke ‘ witte asperges de Calfort ‘ in menig moestuintje geteeld  worden.  We kregen er zowaar ‘ water van in de mond ‘.

 

Op een rustige manier bereikten we zo terug Sint Amands , alwaar we via een oude spoorwegzate de laatste kilometers afwerkten doe ons nog scheidden van de plaatselijke sporthal
 
                                                                   
 
 

 
Standbeeld Emile VerhaerenScheldezicht St-Amands 

08:17 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-05-04

100KM VAN IEPER - 21 MEI 2004

De driedaagse 100 km van Ieper groeide de laatste 30 jaar uit tot een essentieel deel van het verlengde Hemelvaartweekend en genoot destijds heel wat waardering binnen de wandelwereld.  Enkele jaren terug wist een organisatiecomité de 100 km van Ieper terug nieuw leven in te blazen , met succes trouwens. Dit bracht er ons toe de eerste wandeldag van de Driedaagse naar de Ieperse lakenstad af te zakken voor een wandeltocht die in het teken stond van ‘ BOS EN GROEN ‘.

 

         En al bij onze eerste stapjes werd duidelijk gekozen voor een groenrijk traject , heel even maar volgden we de brede Majoorgracht ( de oude vestingmuur van Ieper ten tijde van Vauban ) toen we algauw een ongekend stukje niet te versmaden natuur instapten. Het bleek het recent ‘ Hoornwerkpark ‘ te zijn , een 6 ha grote site , waarbij de wandelpaden ons brachten langs stukjes moerassen , graasweiden, een geboortebos en diverse hoogstammige boomgaarden.  De bedoeling van het park is eigenlijk een uitschieter te worden van de Ieperse toeristische vestigingsroute , waarbij plannen om de kazematten , de sluizenkamer en het Poortwachtershuis toegankelijk te maken niet meer veraf zijn.

 

         We volgden nu een tijdlang de richting van de Kruiskalsijde , alwaar we de Ieperse stad verlieten via het Menin Road South Military Cemetery , één der vele oorlogskerkhoven.   

Alvast een mooie opener , waarna we via vrij rustige wandelwegen de wijde uitgestrekte natuur van akkers en weilanden introkken.  Waarna een statige dreef van Canadese esdoorn (ahorn , het symbool van de Canadeese nationale boom)  ons zou brengen naar een gebied alwaar meer dan 80 jaar geleden verwoede gevechten plaatsgrepen.  De laan , ook wel Maple Avenue genoemd , mondde uit op het vreedzame Sanctuary Wood Cemetery en Hill 62. Tegenwoordig een oorlogs- en openluchtmuseum , is dit museum wellicht het oudste en ook grootste privé-oorlogsmuseum van de 1ste Wereldoorlog ter wereld. Ze omvat diverse unieke stukken , waaronder uniformen , unieke revolvers , mortieren , afbeeldingen, kaarten doch ook diverse kijkkasten met elk 28 oorlogstaferelen.  Uniek is tevens de 200 meter tranchées (loopgraven) die er nog in intacte omstandigheden te bezoeken zijn.

 

Aan het oorlogsmonument , staat tevens een merkwaardig Keltisch donker granieten kruis ter ere van de gesneuvelde Luitenant K. Rae. , waarbij een zwaard en twee rozen in elkaar verstrengeld zijn.

 

Na een bezoekje en tevens rust aan het museum bracht een langzaam stijgende veldwegel ons nu in de richting van de Gasthuisbossen , die we voorlopig links lieten liggen. Want een veldweg langs het Godschalkdomein boorde zich links af verder het landschap in naar de Zandberg. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was dit gebied een knooppunt van wegjes en paadjes , die de bijnaam kreeg van ‘ Clapham Junction ‘ , wegens de gelijkenis aan het gelijknamige spoorwegklaverblad in London. Twee obelisken vormen er een eerbetoon aan de gesneuvelde soldaten van ‘ the 18th Division ‘ en ‘ the 1ste Gloucesters ‘.

 

Vrij snel ging het nu naar de Den Doel, alwaar we via een groen bladerdek de 15 ha grote Nonnenbossen instapten met aansluitend de Polygonebossen .

 

Het wandelpad met langs weerszijden een muur leidde ons van Polygon Wood Cemetery, langsheen het Cross of Sacrifice, naar Buttes New British Cemetery. Deze begraafplaats werd na de oorlog aangelegd door de bijzetting van een groot aantal stoffelijke overschotten van de slagvelden rond Zonnebeke. De meeste stierven in 1917, enkelen in 1914, 1916 of 1918.

Er werden 2103 doden begraven of herdacht. Hieronder zijn er 1675 niet-geïdentificeerden. Er kwamen 'special memorials' voor 23 Nieuw-Zeelandse militairen en 12 van het Verenigd Koninkrijk "Known/Believed to be buried in this cemetery".


Op de begraafplaats staat ook een vermistenmonument voor Nieuw-Zeelandse militairen die in deze omgeving sneuvelden van september 1917 tot mei 1918, het vormt een soort Griekse zuilentempel.

 

Eerlijkheidshalve moeten we toegeven wel wat afgeweken te zijn van het oorspronkelijke traject van deze organisatie daar we de streek redelijk goed kennen en er een terrasje tussendoor te hebben genomen , waarbij we het traject richting Zonnebeke aan ons lieten voorbij gaan.

 

We pikten terug in nabij het heuvellend landschap van Passendaeleveld en de Everzwijnhoek , alwaar een slingerend asfaltwegje ons een betoverend uitzicht schonk op de donkere ruggen van de Leievallei met de dorpjes Zandvoorde , Ten Brielen en uiteraard mijn geboortestad Wervik enerzijds en de bosrijke streek van de Gasthuisbossen aan de andere kant.

 

  Op een rustige manier trokken we ook naar de contouren van deze in de volksmond genaamde OCMW-bossen voor een verademende boswandeling, waarbij we voornamelijk het Groenenburgbos met zijn 85 ha doorkruisten.  De meest opvallende plant die er voorkomt is de adelaarsvaren , die zich opperbest voelt op de schaduwrijke en zurige naaldbosbodem.

 

Het bos bied tevens een geschikte observatie voor vogels alszijnde de grote bonte specht , de wielewaal , de torenvalk en af en toe een sperwer.  Sedert enkele jaren is de vos er een geregeld opgemerkte gast.

 

Hierna ging het in de richting van Zillebeke , waarbij enkele schitterende geïmproviseerde wandelpaden door weiden en akkers ons langs de kleurrijke pracht van de bloesems van honderden appelbomen brachten en ons zo tenslotte aan de rand van Zillebekevijver afzetten.

 

 

Waarna we nog wat flaneerden langs de Verdronken Weiden en zo terug het Jeugdstadion binnenliepen.  De organisatoren hadden er tevens voor gezorgd dat we mits vertoon van de controlekaart een reductie kregen voor een bezoek aan het indrukwekkend  ‘ In Flanders Fields museum .  (www.inflandersfields.be).  Het werd ongetwijfeld het topje slagroom van alweer schitterende wandeldag.

 


 
      sANCTUARY wood cemetery                               gedenksteen Luitenant Rae
                 
                  
 
Menin Road South Britisch Cemetery                               Buttes New Britisch Cemetery
 
 Dank aan www.westhoek.be voor de foto's
 

17:56 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De kust blijft natuurlijk Vlaanderens toeristische trekpleis

De kust blijft natuurlijk Vlaanderens toeristische trekpleister bij uitstek en met dit verlengd Onze Lieve Heerweekend , dachten we er even aan om richting Oostende af te zakken en zodoende de Internationale wandeltochten van de Keignaerttrippers Oostende mee te pikken.

 

Na heelwat omzwervingen , omleggingen en wegenwerken bereikten we eindelijk de inschrijvingszaal … derde keer goede keer zou men zeggen of de aanhouder wint…

In ieder geval was er maar weinig beweging bij de Oostendse wandelclub , en wat de reden hiervoor ook moge wezen blijft ons een raadsel.

Met een kil zonnetje werden we via de inschrijvingszaal richting Oostende stad uitgestuurd waarbij we via het Sint Franciscuskerkje en een ons inziens zinloos ommetje terug de inschrijvingszaal passeerden.  Gelukkig kwam algauw wat betering en volgden we nu één van de hoogtepunten van deze tocht. Een schitterende duinenweg die tussen de plooien van de duinen nu en dan een stukje Noordzee liet zien zou ons brengen naar het domein van Raversijde.

 

Domein van Raversijde

 

Het Provinciaal Domein Raversijde werd opgestart in 1988 en wordt nog steeds verder uitgebouwd.

De kern wordt gevormd door het voormalige Koninklijk Domein van Leopold II, die vanaf 1902 een aantal gronden verwierf te Raversijde en er een houten verblijf liet optrekken. Dit “Noorse Chalet” werd in 1904 gebouwd, maar verdween reeds in 1914 toen de Duitsers het Domein tot een kustversterking uitbouwden. Ook in de Tweede Wereldoorlog werd het Domein ingeschakeld in de alombekende “Atlantikwall”. Deze gebeurtenissen hebben ter plaatse diepe sporen nagelaten. Na het Regentschap kwam prins Karel zich definitief te Raversijde vestigen. In 1981 verkocht hij zijn Domein aan de Belgische Staat. Door een uitzonderlijk samenwerkingsverband tussen de Vlaamse Gemeenschap, de Regie der Gebouwen en het Provinciebestuur werd het voormalige Koninklijk Domein in zijn vroegere staat hersteld, gevoelig uitgebreid en opengesteld voor het publiek.

Sinds juli 2000 werd ook de archeologische site Walraversijde geopend. Speciale aandacht gaat uit naar het leven van de 15de eeuwse vissers van het dorp Walraversijde.

Gelegen onmiddellijk aan de zee, gedeeltelijk in beschermd duingebied en met een oppervlakte van bijna 50 hectaren wil dit domein een alle weeraccommodatie bieden voor de kustbezoeker, waarbij vooral de klemtoon op recreatie en cultureel toerisme ligt.

 

We scheerden dan ook langs de achterkant van het domein van Prins Karel , waarbij we kriskras het domein verkenden.  De wandeling doorheen dit gereconstrueerde middeleeuwse landschap bracht onze tevens  voorbij vier oude vissershuizen: het huis van de rijke reder, de woonst van de vissersweduwe, het huis van de visser en zijn gezin en de visrokerij/bakkerij.  De bouw van deze vier huizen steunt volledig op de resultaten van het archeologisch onderzoek. De huizen die zelfs met de originele middeleeuwse bakstenen van het dorp heropgebouwd zijn , zijn tevens te bezoeken en alle voorwerpen in de huizen zijn getrouwe replica’s van de vondsten uit de voorbije jaren. Dankzij de audiogids begeleiden de stemmen van de middeleeuwse bewoners u doorheen hun woning. 

 

Ook het bezoekerscentrum en de kustverdedigingslijn kon men bezoeken.

Wij van onze kant volgden nu een wandel- en fietspad in de richting van Middelkerke , waarbij we de uitgestrekte campings aanschouwden en sporadisch een vliegtuig op de Oostendse luchthaven zijn staart pijlrecht de lucht instuurde. Dit zou ons tenslotte af zetten op de zeedijk van Middelkerke , alwaar we reeds in de verte het casino ontwaarden. 

 

Ondertussen begon het weder flink om te slaan , donkere wolken kwamen opzetten en het brede strand werd dan ook maar alleen bevolkt door wat schaarse wandelaars met rondrollende honden , enkele spelende kinderen met hun vliegers en ijverige schreeuwende meeuwen barbaars op zoek naar wat eten.

 

De terugweg verliep dan ook kilometers lang langs de zeedijk met een mooi zicht op de Oostendse voorstad en de bunkers van de verdedigingslijn van de Atlantik Wall. 

 

Onze zeewandeling zat er op en blijkbaar hadden we het gevoel dat de Keignaerttrippers niet al hun troeven hadden uitgehaald om ons van een schone kustwandeling te laten genieten. We hadden al beter geweten in Oostende !




17:48 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-05-04

planning voor het weekend

Het wandelweekend van Onze Lieve Heer Hemelvaart kondigt zicht alvast druk aan. Donderdag  20 mei betekend uiteraard een extra dagje verlof die we graag gebruiken om deel te nemen aan de Provinciale Wandeldag Oost-Vlaanderen een inrichting van Hanske de Krijger Oudenaarde. (meer info www.hanskedekrijger.be).
 
Vrijdag 21 mei maken we de zogenaamde brug en nemen we deel aan de 100 km van Ieper , waarbij we nog eens onze beentjes stevig zullen testen , kwestie van in vorm af te reizen naar de Haute-Savoie voor onze wandelvakantie eind juni.
 
Zaterdag 22 mei lijkt ons de finaletocht Gordel van de Kempen een uitstekende uitdaging om eens een minder gekende streek te verkennen en wie weet Anita en Eric van wandelmee.be te ontmoeten.
 
En zondag 23 mei zijn we dan te gast bij de wandelklassieker bij uitstek. Omloop Kluisbergen (meer info www.wandelen.be)
 
De toebakstappers daarentegen zijn donderdag verwacht bij de Keignaerttrippers Oostende voor hun 31ste Internationale Wandeltocht van Oostende.  De volgende dagen kunnen we uiteraard de Driedaagse van ieper of de 100 km van ieper aanbevelen, alsook de organisatie bij onze burenclub Les Hurlus en Balade Mouscron met ' la marche du printemps ' in Dottenijs. 



23:13 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

SINT LIEVENS HOUTEM - 16 MEI 2004

De lente was duidelijk op de afspraak zondag ll. toen we nog in laatste instantie ons wandelprogramma wijzigden en er de Lentetocht van Wsv Land van Rhode uitpikten.

Later zou blijken dat we de juiste keuze hadden gemaakt , want met start in Sint Lievens Houtem , een Oost-Vlaams dorpje gelegen in de vallei van de Balieheuvel aan de rand van de Vlaamse Ardennen , wist de parcoursmeester maximaal gebruik te maken van een gevarieerde natuuromloop.

 

         Want al van bij de start werden we via enkele wandelvriendelijke dorpswegels Sint Lievens Houtem uitgestuurd, waarbij we in de verte reeds enkele beboste heuvels voor ons zagen. Een groenrijke oude spoorwegzate bracht ons in de richting van de naaldscherpe kerktoren van Borsbeke.  Waarbij het landschap ons steeds maar mooiere vergezichten toonde en een eerste veldweg ons troonde tussen het groen.  We bleven ons alsmaar vergapen  op de bijzondere fraaie landschapsbeelden van wiegende akkers en velden , waarbij de organisatoren zelfs meermaals niet terugdeinsden voor een omgeploegd stukje akker en er dwars doorheen trokken. 

         Een schitterende kerkwegel zou ons tenslotte via een wijde boog magistraal afzetten nabij Ressegem voor een eerste rust na een negental  kilometers.

 

         Hoogtijd om te bekomen van dit afrodisiacum , we konden maar niet genoeg krijgen van dit stevig eerste gedeelte. Het bekomen  deden we maar al te graag met een Delirium Tremens , een schitterend biertje uit deze streek zelf.

 

            Hierna trokken we verder via het bijzonder fraaie Sint Martinuskerkje van Ressegem , pittoresk ingeplant op een hoogte met ommuurd kerkhof, dit voor een alweer heerlijke natuurlus die ons moest brengen in de richting van Herzele.  Volgens ons het moment suprème , een fenomenale natuurdoorsteek via weidewegels , privé stukjes en kerkwegels die ons in eerste instantie voorbij het kasteel van de heren van Herzele zou brengen en de windmolen van Rullegem. Even maar flaneerden we nu door de stevige dorpskern die ons zou afzetten voor een tweede rust nabij de burchtruïne ‘ De Toren ‘ van Herzele. Van oorsprong in de 7de eeuw , werd het kasteel verwoest omstreeks 1579.  Langs de ruïne wandelden we nu terug in de richting van Hillegem. Licht golvend drongen we nu ook weer een groen beplant landschap in, waarbij halfweg onze wandelmotor stilviel in de Picardijn, een gezellig biercafé met maar liefst 250 verschilllende biersoorten. 

 

            We konden niet weerstaan aan het uitnodigende terrasje en het warme lenteweertje om onze dorst te lessen met één van die overheerlijke streekbiertjes die ons kleine landje rijk is.

 

         Om hierna via  een fraai bospad , kennis te maken met een klein doch uniek stukje natuurgebied die ons gezwind en voldaan terug zou afzetten in Sint Lievens Houthem.

                           

                    de Pikardijn                                          't land van rhode

 

     

        't land van rhode                                                 de ruînetoren









21:38 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

EEN NIEUWE BLOGGER

Bloggen is blijkbaar duidelijk in, in de wereld van internet. Aanvankelijk bedoeld als een soort dagboek waarbij de gebeurtenissen van de dag  werden genoteerd  , heeft het bloggen blijkbaar ook zijn weg sinds kort binnen de wandelsport gevonden . Want sinds kort mogen wij ook éné zekere moore van de padstappers geraagdsbergen tussen ons  tellen.  Ga alvast ééns een kijkje nemen  moorecrosser.skynetblogs.be  en geniet van zijn wandelverlslaagjes  samen met zijn zoon remco.

06:36 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-05-04

HEESTERT - 9 MEI 2004

De tweede zondag van mei staat traditioneel in het teken van moederkesdag , Wel voor de wandelende moeders hadden de Waterhoekstappers uit Heestert alvast een passende wandeling klaarliggen !

 

De naam waterhoek langsheen de Scheldemeersen verwierf vooral bekendheid door het werk van Stijn Streuvels. Hier woonden Mira en haar dochter Prutske uit zijn werk “ De Teleurgang van de Waterhoek ‘. Doch  het is vooral een streek alwaar de organisatoren kunnen terugvallen op mooie , lichthevelende landschappen en een overvloed aan voet- en kerkwegels.

 

En reeds onmiddellijk na de start bloeide de wandeling open alover een kerkwegel die ons op de  Trimaarzate van de oude spoorlijn Kortrijk-Avelgem zou brengen. Deze werd vooral in de 19de en de 20ste eeuw voor het vervoer van de Vlaamse seizoenarbeiders naar de steenkoolmijnen in Henegouwen en Noord-Frankrijk gebruikt.  Tegenwoordig vormt het een aantrekkelijk aanhef van de wandelhappening die ons in de richting van Avelgem zou brengen voor een eerste rust.

 

Na de controle klommen we op naar de vroegere stationsbuurt van Avelgem , alwaar terug een oud stukje spoorlijn in de richting van Escanaffles onder de voeten werd geschoven. Het bracht ons naar een uniek stukje lintbos dat onderdak bied aan tal van vogels en dieren, waaronder de nachtegaal en twee koekoeks die maar van  geen ophouden wisten.  Even verder werd ons pad wat avontuurlijker dank zij wat grillige formaties en toen we ons oprichten kregen we een schitterend panorama op de ruig beboste Kluisberg te zien.

  Hierna monden wij uit langs de Scheldeoevers , waarna we resoluut werden gestuurd naar de onuitputtelijk schitterende restanten van de Westvlaamse Scheldemeersen.

 

De Westvlaamse Scheldemeersen

 

Deze restanten van vochtige meersen zijn rijk aan zeldzame en waardevolle planten. De meeste van deze gronden zijn in landbouwgebruik; sommige nog als natte weide, ander als akker. Opvallende elementen in het projectgebied zijn de oude Scheldemeanders. Het zijn oude bochten van de Schelde die bij het rechttrekken afgesneden zijn. Deze meanders werden in het verleden begeleid door moerassige rietlanden, waar nu echter niet veel meer van rest.

Visie

Prioritair voor de West-Vlaamse Scheldemeersen wordt het herstel van het meersenkarakter beoogd. Door het eeuwenlang toepassen van steeds hetzelfde hooilandbeheer en extensief graasbeheer, ontstonden halfnatuurlijke plantengemeenschappen van soortenrijke hooi- of graslanden. Deze vegetaties vormen dan ook de doelgemeenschappen voor de meersen in het projectgebied. Van prioritair belang bij de realisatie van deze doelgemeenschappen is de verbetering van de abiotische condities, in het bijzonder de hydrologische. Een verhoging van de grondwaterstand en een vermindering van de kwelafvoer behoren dan ook tot de centrale doelstellingen van het project. Daarnaast is ook de ecologische inrichting van de oude Scheldemeanders een belangrijke doelstelling. De actuele waarde van deze meanders is afhankelijk van de recreatiedruk en de ontwikkeling van oevervegetatie. De biologische waarde van de meanders kan nog sterk worden verhoogd. Ontwikkeling van onderwatergemeenschappen en verlandingsvegetaties worden hierbij beoogd

                           

Op het einde van de meander moesten we ons even slank maken om door een draaipoortje te geraken die ons naar de andere oever moest brengen van een plaatselijke visvereniging. Via schitterende ,  rustige en verkeersarme wegjes boorden we ons nu een weg door het fraaie landschap , op zoek naar Avelgem voor een tweede rust in de Gilde.

 

Nog maar net terug enkele stappen gezet , werden we nog getrakteerd op een gratis kriekbiertje , waarna ons nog slechts een drietal kilometers scheidden van de kerk van Heestert. Een rustig afsluitertje trouwens van een al bij al flinke portie natuurwandelen .  Een alweer een zondagse opsteker !!!.


21:58 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Militairen en burgers hand in hand stappend door het land is

Militairen en burgers hand in hand stappend door het land is dank zei de Belgische Defensie al lang geen sinecure meer. Monumenten als ‘ MESA ‘ en de ‘ VIERDAAGSE VAN DE IJZER ‘ zijn niet meer weg te cijferen uit het wandelgebeuren.  MESA

 

Wandelaars en militairen uit binnen- & buitenland geven alvast van 23 tem 26 juni afspraak in de provincie Luxemburg voor de 38ste Marche Européen du Souvenir et de l’Amitié . Alwaar ze de omgeving van Arlon – Martelange – Bastogne – Houffalize en Marche en Famenne maar al te graag zullen verkennen.

 

Van 18 tot en met 21 augustus wordt rendez-vous gegeven in West-Vlaanderen voor de 32ste editie van de ‘ Vierdaagse van de Ijzer ‘.

Op 18 augustus wordt traditiegetrouw het startschot gegeven in Oostduinkerke , waarbij we land , polders , strand en zee ontdekken. Donderdag 19 augustus staat de Hoppestreek van Poperinge op het programma . De boterstad Diksmuide speelt dan op 20 augustus gastheer. Terwijl de slotdag in de Vredesstad Ieper met als slothappening de traditionele défile op de grote markt plaatsvind op 21 augustus.

 

Deze wandelgebeuren streven drie doelstellingen na :

Ø     de band tussen leger en natie versterken door militairen en burgers samen te brengen tijdens een gemeenschappelijke , sportieve inspanning

Ø     de gesneuvelden van de beide wereldoorlogen en in het bijzonder zij die vielen op de slagvelden van ‘ La Bataille des Ardennes ‘ en de ‘ Westhoek , te herdenken op een respectvolle manier en de deelnemers op een aangename manier te laten kennismaken met de historische en toeristische waarde die beide streken hebben 




21:33 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

DE WANDELKLASSIEKERS

Onder het motto ' voor elk wat wils ' kondigen in de mei & juni maanden zich drie wandelklassiekers aan.

Van kort tot lang of zelfs heel lang , de drie organisaties stralen elk hun charmes uit. Waarbij we in het weekend van 21-22 & 23 mei reeds de 33ste wandeldriedaagse van Ieper of beter gekend als de 100 km van Ieper hebben.

Miaaaaaaauw.....
www.100kmvanieper.be

Op vrijdag 21 mei staat alles in het teken van ' bos en groen ' waarbij de plaatselijke bossen van Zonnebeke en Zillebeke in de kijker worden gesteld

Zaterdag 22 mei hebben wij de ' de Westvlaamse heuvels en de schreve ' die onder de voeten worden geschoven. Met kuitenbijters als de Zwarte- & Rodeberg , de Kokereelberg en uiteraard de Kemmelberg staan een paar lastige kilometers te wachten.

Zondag staat dan alles in het teken van de Ieperse natuur , waarbij de recreatiedomeinen van ' de Verdronken Weide ' , Zillebekevijver en het Provinviaal Domein de Palingbeek aan de beurt komen.

De 100 km van Ieper is tevens een mix van wandelen , ambiance waarbij naast gewone wandelaars , heelwat militairen deelnemen.

Ook op 23 mei hebben wij die andere klassieker namelijk de 33° Omloop Kluisbergen



www.wandelen.be

Ook hier uiteraard voor elk wat wils. Voor de echte , fervente wandelaars staat een maar liefst 50 km lange wandelescapade te wachten doorheen de pareltjes van de Vlaamse Ardennen.
Voor routiers of ervaren stappers is er dan een heuvelachtige omloop van 25 km. Terwijl voor de families men best kan genieten van de 6 en 12 km omlopen , waarbij animatie ,muziek , natuurstandjes , gidsen enz voor de sfeer zorgen.

En dan blijft er nog die kwarteeuw ' Nacht van Vlaanderen ' op 18 & 19 juni as.



www.nvv.be

De organisatoren omschrijven het geheel in drie luiken : het sportieve , het ontspannende en het gezellige !
Met het sportieve wordt uiteraard geduid op de NACHT , de uitdaging om al lopend of wandelend die ultieme 100 km te stappen. Waarnaast reeds een 10-tal jaren , voor diegenen die willen proeven van de NACHT tevens een marathon door het Houtland wordt ingericht .
Het ontspannende en gezellige luik is het decor van een feestvierende stad Torhout , waarbij men kan genieten van een gezellige Mini-Nacht die 10 km omvat , de nacht in kan gaan met muziek en dans in het kermisgedruis en naast de feestvierende massa de 100 km stappers kan komen supporteren en aanmoedigen.
 

































20:51 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-05-04

HUIZINGEN - 2 MEI 2004

paarse pracht

De wandelclub Sint Pieters Leeuw beschikt over heel wat troeven om een uitzonderlijk parkoers aan te bieden aan de wandelaars. Met als blikvangers het provinciedomein van Huizingen en het Hallerbos opteerden we dan ook voor een opmerkelijke natuurwandeling in de uitlopers van het Pajottenland.

En nadat we onze inschrijvingskaart ingevuld hadden , lieten de mannen van Sint Pieters Leeuw er geen gras over groeien. Niets stond nog een heerlijke wandeldag in de weg , ook al omdat in de ochtend een zuinige lentezon in zich de belofte droeg van een voortreffelijk wandelweertje.

Als opwarmer werden we dan ook onmiddellijk gedropt in het provinciedomein van Huizingen . Dit 91 ha groot domein , aangelegd naar aanleiding van de Expo ’58, wordt door specialisten beschouwd als een voorbeeld  voor aangelegde rotstuinen. We werden dan ook al wandelend van links naar rechts geslingerd langs smalle paadjes en een kunstmatige  bergbeek die over een afstand van 300 meter zijn weg klaterend zoekt tussen meer dan duizend ton kalksteenrotsen. Waarbij we vooral oog hadden voor de kleurenpracht  die duizenden lentebloeiers, voornamelijk azalea’s , hyacinten en narcissen tentoon spreiden tussen diverse waterspiegels.  Het viel ons tevens op dat het domein en de tuin voorzien zijn van praatpalen en borden met braille opschrift voor visuele gehandicapten ( wat naar ons inziens waarschijnlijk uniek is voor ons landje).

Een aanvangsfase die reeds  aardig mocht meetellen omwille ook van de stevige klim , waardoor we gelukkig even verder konden zoeken naar onze tweede adem in de bar van de plaatselijke tennisclub.

Hierna maakten we ons reeds op voor een verdere wijde trek door het schitterende , prille lentelandschap waarbij we ons een overweldigend overzicht van glooiende weiden en rijkelijk beboste heuvelruggen konden herinneren van een vorige deelname. Maar niks was minder waar , want we werden een andere kant opgestuurd door ‘ Le Bois des Charmes ‘ , waarbij we alvast opnieuw een stevige klim op ons palmares mochten bijtellen.  Eerst tussen dicht opeengepakte hoge sparren die het daglicht herleidden tot een soort avondschemering , maar daarna door een prachtig gemengd bos waarin ook de vogels hun lentekriebels niet wilden wegsteken.  Naast ons klaterde een bosbeek met ons de dieperik in richting het schattige Dworp alwaar we na een zestal km reeds een tweede rust treffen.

Veel te vroeg eigenlijk om nu reeds ons boterhambeleg aan de man te brengen, doch we zouden er weliswaar nog spijt van krijgen , want onoplettend waren we nu op stap voor een lus van   10 km zonder tussenstop.  Waarbij een beekje langs het Dworp wandelpad ons in een prachtig decor van groen naar de tweede blikvanger zou brengen : Het Hallerbos.

Waarbij we al meteen werden ingeslikt door dit 500 ha grote domeinbos. Wandelend alover schitterende boswegels en statige dreven  werden we kilometers lang geëscorteerd door bedjes bloeiende wilde boshyacinten , die het bos omtoverden in een welriekend paars tapijt.  Ook het frêle wit van de geurende daslook zou ons niet ontgaan , waarbij we in een onwezenlijke stilte  verder oprukten naar de bosrand. Uiteindelijk werd de bosweg afgelost door een kersverse veldweg , waarbij we terug werden geconfronteerd met een schitterend panorama op Dworp.  En gauw het zaaltje troffen in het dorpscentrum waar we even konden uitblazen en eindelijk ons eerste frisse biertje van de dag achterover goten als een engeltje die plast.

Hierna schoven we rustig verder door het landschap waarbij een resem van mooie wandelpaden en veldwegels elkaar opvolgden tot we plots met een steile duik naar beneden terug aanbelanden via de achterkant van het provinciedomein van Huizingen.  We werden nog eventjes op sleeptouw genomen langs de diverse kinderattracties en de plezierbootjes om zo een einde te maken aan deze onvergetelijke wandelzondag.

  bloemen zover je kan zien               
 
                   Enkele prachtige zichten op
                         het Hallerbos
 
met dank aan www.ako.be voor de foto's

02:46 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

DENDERMONDE - 1 MEI 2004

1 mei  staat in het teken van de arbeid, wat normaal een supplementaire vrije dag oplevert.  Dit jaar viel het echter tijdens het weekend  doch het  betekende voor ons  dan ook een gevulde wandeldag . We pikten er dan ook de Disteltochten uit in Dendermonde. Een organisatie van de plaatselijke Zilverdistel en tevens ook de club van onze wandelvriend Lieven (secretaris van de club).

 

We kennen Dendermonde vooral als een historisch interessante stad waarbij het Ros Beiaard overheerst. En gezien Dendermonde ligt aan de samenvloeiing van Schelde en Dender ,werden  we dan ook al van bij de start op de hoge Sint-Onolfsdijk gestuurd. Waarbij we neerkeken op de achtertuintjes van de huizen aan de voet van de dijk. Even verlieten we het water voor een bijzonder gesmaakt natuurstrookje dat ons afzette aan het sluizencomplex van de nieuwe Dendermonding.


De Dender die zich nog steeds door de stad slingert maakte dank zij de herkalibrering en modernisering van de Dender dat deze rivier nu bevaarbaar is voor 600-ton schepen. De sluisklok heeft een breedte van 16 m en de lengte tussen de twee hefdeuren bedraagt 170 m.

 

Langs de voetbrug over de tij sluis bereikten we dan ook de andere kant van de dijk. Alwaar we samen met de gulle zon op onze kruin en het feestelijk vogelgezang via een resem van schitterende wandelwegen , omkranst met groen van de nabije polders een eerste rust bereikten in Appels.

  

  Hierna zette een antiek kerkwegje dat zich op een bevallige manier tussen de velden en de elsenpolders door slingerde , ons op weg naar Denderbelle. Alwaar een wegel ons weer mee langs de Denderoever nam in de richting van de bekende papierfabriek van Oudegem. Daar hielp een oude spoorwegbrug ons weer over het water , waarna we via een riant natuurpad aanleunend tegen een industriegebied opnieuw de openheid van een landelijk gebied ontwaarden nabij diverse sportvelden.  Het oude sas over de Binnendender

 

We ontwaarden nu een paar hoge woonblokken , waarbij alles er in het teken staat van de stripfiguren uit Suske en Wiske.  Eigenlijk fantasieloze buildings , die ons warempel iets verder lieten duiken in een uitgestrekt natuurgebied. Hier konden we even uitblazen en genieten van het gezang van enkele vogels uit de rietkragen. En het bleek ons een interessant slikke- en schorregebied dat fungeert als broed- , voeder- of slaapplaats voor talrijke vogelsoorten. Vooral toen we een eigenaardige watervogel zagen die zijn jongen op de rug draagt werden we helemaal bevangen door het vogeltje die een fuut bleek te zijn en een wel eigenaardig geluid produceert.  geluid fuit 

 

                            CRW_1767_RJ.jpg

 

Hierna werden we de Tragel opgestuurd , ook nu weer een oud stukje Dender , van waaruit we in de verte , de vroeg gotische Onze Lieve Vrouwcollegiale opmerkten. De kerk schijnt een zeer rijk verleden te hebben aan kunstschatten , waaronder een Romaanse doopvont en enkele werken van Van Dyck en de Craeyer. Veel historische gebouwen kruiste ons pad echter niet want wij werden immers via ‘ het werk van de Volkstuinen ‘ ( een plaatske alwaar de plaatselijke bewoners er hun groentetuintje onderhouden iets buiten Dendermonde) naar het einde van alweer een schone wandeling gebracht. 



02:45 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |