05-06-04

HOUTHULST - 05 JUNI 2004

BAEKELANDTTOCHT - Warden Oomstappers Hooglede  - 5 juni 2004
 

Het Vrijbos in Houthulst

Houthulst een gemeente om en rond het Vrijbos. Een bos met geschiedenis. Waar rovers zich verscholen, soldaten slag leverden tegen de onzichtbare gas-vijand en vrome zielen hun toevlucht zoeken bij de Lourdesgrot. In weerwil van zijn naam dankt de streek zijn faam aan duistere legendes en huiveringwekkende verhalen. Dit is het gebied van rovers en rabauwen, klein volk dat weigert te plooien en enkel gehoorzaamt aan de wetten van honger en dorst. Hart tegen hard maar eerlijk als goud. 

Een uniek decor dus om eens onze wandelgrenzen te verleggen in de West Vlaenders en aan de Baekelandttocht van de Warden Oomstappers Hooglede deel te nemen.  De wandeling gunde ons alvast meteen een leuk natuurlijk begin tussen het groen van het Vrijbos.   Hier alwaar Bakelandt met zijn roversbende schuilden ,leefden en een volgende daad voor bereiden.

GESCHIEDENIS VAN BAKELANDT

Bakelandt werd geboren op 17 januari 1774 op de wijk DE STINKPUTTEN te Lendelede. Hij werd geboren uit een verhouding, die zijn vader had, met een dochter uit zijn eerste huwelijk. 

In zijn jeugd werd de jonge Bakelandt als koewachter uitbesteed op verscheidene hoeven. In deze omstandigheden leerde Bakelandt het doen en laten op de boerderij kennen. Bakelandt was in iedere groep met het gele hemd herkenbaar. 

In die tijd was het de bloedwet die voorschreef, dat iedere jongeling verplicht was naar de loting te gaan. Daar werd door middel van trekking over het lot beslist wie het Franse leger ging vervoegen. In 1799 ging Bakelandt als "remplaçant" naar het leger. Geregeld had hij last met orde en tucht. Vandaar dat hij een tijd later "deserteerde".  Geregeld kwamen enkele leden van de bende van Bakelandt in 't Meiboomke binnen, om informatie in te winnen. Onder invloed van drank, praatten sommige herbergbezoekers hun mond immers voorbij. Met deze inlichtingen kon de bende ten gepaste tijd zijn overvallen plannen en zijn slag slaan. Diep in het Vrijbos te Houthulst, hadden Bakelandt en zijn trawanten een rovershol. Daar bereidde de bende zijn schanddaden voor en werd ook de buit verborgen en verdeeld. Soms ging het er tussen de bendeleden zelfs heel ruw en kwaad aan toe. 


Niet alleen hoeven waren het doelwit van de bende, maar ook rijkere lieden die hun koopwaar gingen aanprijzen, waren niet veilig. Over Bakelandt viel heel wat te vertellen. Veel van die verhalen werden door de marktzanger voor de mensen voorgedragen en -gezongen. Ook te Staden had Bakelandt een pleisterplaats, nl. bij manusje- van- alles Jan Augustijn Busschaert, bijgenaamd Knorre. Hij was in feite één van de kopstukken van de bende, ook al hield hij zich op de achtergrond. Hij was het die tips gaf over mogelijke overvallen en hen telkens aanmoedigde om met hun plundertochten door te gaan.  Eindelijk waren de gendarmen erin geslaagd Bakelandt en zijn gezellen in de woning van vader Busschaert te Ichtegem gevangen te nemen. Ze werden aanvankelijk weggevoerd en moesten in de cel op hun veroordeling wachten.  De magistraten hadden een vonnis geveld. Bakelandt en zijn vriendin, Ciska Ameye, werden veroordeeld tot de dood met de guillotine. De terechtstelling gebeurde op Allerzielen om 13.30 uur. In totaal werden er op 2 november 1803, 24 mensen onthoofd. In een kooi werd de rover naar het schavot op de Grote markt te Brugge gebracht. De ter dood veroordeelde was in het rood getooid, zoals de wet het toen voorschreef. Hij werd begeleid door enkele gendarmen, een priester en magistraten, die door de terechtstelling een voorbeeld wilden stellen voor de andere misdadigers. Een grote, joelende menigte duwde en trok om de bandiet te kunnen volgen. Hun geroep en geschreeuw gaf uiting aan hun verlangen de kop van Bakelandt te zien rollen. Na de uitvoering van het vonnis, herademde de streek. Onder het gezag van Napoleon, hield de kerkvervolging en de wanorde van de Franse bezetter, toch op.  Bakelandt had in het totaal 22 misdaden gepleegd: o.a. 4 struikroverijen, 13 diefstallen, enkele diefstallen met inbraak en gewonden en 1 roofmoord. 

Aan de kleine doorsteek van het Vrijbos breide de parcoursmeester nog even een verlengstukje aan onze groene start , toen we langsheen het afgedankte militaire domein de landelijkheid indoken.  Achterom het domein kregen we nog een zicht op het Belgische militaire kerkhof , waarbij 1723 Belgen en 81 Italianen allen slachtoffers van de slag om Houthulst op 28 september 1918 begraven liggen.

Een schitterende veldweg stuurde ons nu langs enkele speelse weiden , ingekapseld in en stevig decor van groen en statige eikendreven allen uitlopers van het eertijds grote Vrijbos. Waarna  een smalle wegel die zich moeizaam door een dicht struikgewas boorde   ons ten slotte zou afzetten aan het Fazantenhof voor een eerste rust. Het Fazantenhof is een gastvrije kinderboerderij , waarbij naast een buitenterras en speelweide , kinderen een workshop kunnen volgen over het leven op de boerderij en o.a. leren koken met hoeveprodukten. Na dit educatief intermezzo bleef de tocht vrij landelijk toeren in de omgeving van Jonkershove , waarna we een tweede rust opzochten in het gehucht Sint Kristoffel.





16:47 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Laat rollen die kop Oei, oei, oei, dat die Bakelandt zo een booswicht was, wist ik niet. Ik had er een meer geromantiseerde voorstelling van.

Gepost door: GuyMetEen Hoofd | 05-06-04

De commentaren zijn gesloten.