07-06-04

GOOIK KESTER - 06 JUNI 2004

13° Heidetochten -  Gooik Kester
06 juni 2004
 
Het Pajottenland is ongetwijfeld een streek waar men nog kan genieten van de ongeschonden natuur , van het gave en groene heuvelland die Breughel zo schoon en puur kon weergeven. Het is tevens een land van statige burchthoeven , watermolens en gezellige dorpjes. De Vrienden van de Heidetochten uit Kester-Gooik zullen het geweten hebben want zondag laatstleden mochten zij maar liefst een kleine 3000 deelnemers ontvangen , die allen genoten ' van de Parel van het Pajottenland ' en een subliem wandelweertje.
 
En de inrichters verborgen niet lang hun bedoelingen , want al vrij vlug werden we na een ommetje door de dorpskom van Strijland-Gooik via een grandioze veldweg tussen de glooiingen van het landschap gestuurd. Op een schitterende manier zagen we voor ons talrijke wandelaars , die laverend tussen wat weiden  al evenvlug uit het zicht verdwenen toen ze een pittoreske holle wegel moesten induiken. Hier en daar dook een kapelletje op , ooit eens het trotse boegbeeld van een devotie maar tegenwoordig meestal zoals vele andere veldkapelletjes oud en eenzaam verkommerend in het landschap. Jammer...
 
Een slijkerige weg ( hoe was het mogelijk met zo'n weertje ?) voerde ons dan weer naar beneden waarna we even konden uitblazen op een wat rustiger strookje. Maar niet voor lang echter want via een klein slingerend padje gingen we nu in de richting van de Kesterheide-heuvel en het eertijds legendarisch motocircuit. Reeds van ver hadden we een blik op de radartoren  en de grote witte bol (Satcom) van de Nato.
 
De Kesterheide is een getuigenheuvel en één der oudste woonsites in het Pajottenland. Met zijn 111,86 meter is deze heuvel het hoogste punt van Zuid-West-Brabant. Vanaf de afgevlakte top van deze heuvel kan je bij helder weer de koepel zien van de basiliek van Koekelberg en de bollen van het Atomium. Als monumenten vind je er o.a. het geodetisch punt, de "IJzeren Man", het Calvariekruis, het waterreservoir, de radarmast voor satelietcommunicatie van de NAVO die in verbinding staat met de wat lager zichtbare witte bol van SATCOM en er is het graf van Staf De Clercq, het boegbeeld van de Frontbeweging tijdens de Tweede Wereldoorlog en de stichter van het VNV.
 
Het hoeft niet gezegd dat wij alhier een schitterend panorama hadden , alwaar we al vlug opnieuw met onze neus op de feiten werden gedrukt dat de Heidevrienden uit Kester er een ware natuurwandeling wilden van maken. Gelukkig maar ! Een heus klimfestival , gevolgd door een geplaveid brokkenpad waarop we we met onze ogen moesten wandelen , leidden ons zo nog maar eens op een schitterende manier tussen de vele hellingen van weiden en akkers. Het zou ons brengen naar een eerste rust in het volkscafé ' De cam '.  Met weinig plaats (wat wil je met zoveel deelnemers , maar des te meer zon ...).
 
We vinden niettemin toch nog een plaatsje in het café zelf , destijds een oude geuze en lambikstekerij , tegenwoordig ingericht als volksinstrumentenmuseum en volkscafé. We konden dan ook niet weerstaan aan het product des huizes een authentieke geuze met een boterham van 't huis (dus plattekaas met kruiden , radijsjes , pijpajuintjes ).  meer info over DE CAM  www.decam.be
 
Na de innige mens versterkt te hebben brachten we nog een bezoekje aan de stekerij , die voor de gelegenheid gratis te bezoeken was. Waarna we uiteindelijk terug onze moed samenraapten om onze weg verder te zetten  onder een lodende zon  in de richting van Roosdaal. Was het de lambiek in onze benen of het prachtig weertje , god zal het geweten hebben  maar we gingen toch moeilijker dan gewoonte verder in dit impossant decor. Uiteindelijk belandden we in het befaamde Neigembos , waar we nu recht hadden op een heerlijke boswandeling en wat afkoeling . We waren op een gemakkelijke manier het bos ingestapt maar eruit geraken bleek iets moeilijker toen we op een ietwat avontuurlijke wijze het Knuppelpad moesten gebruiken. 
 

    

foto's met dank aan Andre Pletinckx (zie wandelen.start.be )
 
Hierna krijgen we een resem van kerk- en veldwegels voorgeschoteld die ons onder andere voorbij de prachtige kapel van Bevingen bracht. De bocht rond het kapelletje en de kruistocht was ons reeds bekend van een vroegere passage waarna we afstevenden naar een laatste rust in het schooltje van Neigem.
 
Hierna mochten we ons opmaken voor het sluitstuk van deze wandeling : alwaar we weer op een heerlijke zonnige wijze tussen de velden door onze ogen de kost gaven op enkel schitterende panorama's. In de nevelige verte ontwaarden wij terug de radertorens van Kesterheuvel de finisch was nabij.
 
Het aanstekelijke weertje , de verlokkelijke ijsventer en de gauw samengeraapte verlokkelijke buitenterras van onze Heidevrienden hadden hun effect duidelijk niet gemist.
 
We waren tevreden van deze schitterende natuurwandeling die ons door de Parel van het Pajottenland geloodst had. De mannen en vrouwen van de Heidetochten Kester en de talrijk aanwezige deelnemers konden geen  schonere ode brengen aan de onlangs overleden secretaris Frans Ameys.

21:14 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.