19-07-04

TOLLEMBEEK - 18 JULI 2004

URBANUSTOCHTEN - TOLLEMBEEK

18 JULI 2004 -  Marktrotters Herne

Tollembeek , een deelgemeente van Herne ergens tussenin Edingen en Ninove , zag al vroeg zijn kleine dorpskern gevuld met auto’s van wandelgrage deelnemers . Velen hadden blijkbaar nog het onweer van de dag voordien in gedachten en de raad van ons weervrouwtje Sabientje : de morgenstond brengt goud in de mond … , niet over het hoofd gezien.

 

Of was het dan toch éné Urbain die hier blijkbaar zijn tedere  woning heeft , alias Urbanus,  die zoveel volk naar Tollembeek bracht ?

 

In ieder geval nadat we het dorpscentrum van Tollembeek verlaten hadden via het plaatselijke voetbalterrein , raakten de Marktrotters uit Herne , al direct onze gevoelige wandelsnaar met een schitterende wandelweg die ons doorheen en langs het bekoorlijk golvend landschap van de Markvallei zou brengen. Een hol pad ging met ons op stap , langs statige populierendreven en een zacht verend graspad tussen de gouden korenvelden bracht ons in de richting van Galmaarden.  Halverwege hadden we even stil blijven staan nabij de Sint Leonarduskapel, die wordt geraadpleegd bij blindheid , verlamming , leven in gevangenschap of barensnood bij vrouwen.

 

   Iets verder lag een ellenlange wilgendreef klaar om ons dwars door een golvende zee van uitgestrekte maïsvelden te leiden. Waarna alweer een prachtige veldweg ons gestaag wat hogerop meenam , zodat we gul konden profiteren van een schitterend zicht op de uitlopers van het pajottenland.  Hier en daar konden we het dak van een verloren gelegde boerderij duidelijk onderscheiden , en toen we voorbij de bult van een heuvel de kerktoren van Galmaarden zagen. Werden we op een majestueuze wijze dwars doorheen een korenveld geloodst , die vandaag dienst deed als kerkwegel, en zo ons naar een rust bracht in het plaatselijke ontmoetingscentrum. 

 

Nadat we alhier onze benen wat stil gehouden hadden en heerlijk genoten van een kriek van ’t vat , zond men ons erg rustig en landelijk doorheen het dorpje Galmaarden.  Waarna we het Mijnwerkerspad volgden en zo de Markvallei indoken. De Mark ontspringt in feite in Henegouwen en is een zijrivier van de  Dender. Tussen het grondgebied van Galmaarden en Tollembeek stonden hier vroeger maar liefst  8 watermolens ,  de passage langs de geklasseerde Driscartmolen, vormde dan ook één van de vele hoogtepunten van deze tocht.

 

Dat Galmaarden tevens iets met mijnwerkers te maken heeft , konden we iets verder in levende lijve ervaren. Toen we via het modern station van Galmaarden passeerden. De architectuur verwijst naar het mijnverleden van de regio door nabootsing van twee lifttorens van mijnschachten en opstelling van een kolenwagentje.  Ernaast staat tevens een mijnwerkersstandbeeld.

 

  

Hierna werden we terug het eendere groen ingestuurd , die alleen maar doorbroken werd door immense korenvelden  waarbij wapperende klaprozen als het ware een erehaag vormden.

 

Het zou ons tenslotte voor een tweede rust brengen in een plaatselijk schooltje van Tollembeek. Wat meteen volgens ons ook het laatste hoogstandje van de tocht betekende , want gedurende de laatste drie kilometers kende de tocht geen noemenswaardige einde meer. We volgden kriskras een drukke weg dwars doorheen Tollembeek , waarbij tenslotte een kerkwegel ons zou afzetten op het marktpleintje van Tollembeek en het Urbanusstandbeeldje. 

 

 

De langverwachte foto's zijn eindelijk online : http://stefba1.mijnmomenten.nl

 







20:56 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.