22-07-04

KANNE RIEMST - 21 JULI 2004

Parel van de Jekervallei -  21 juli 2004
Tongerse wandelvrienden

Toen we in het verre Zuid Oost Limburg , ergens tussen Tongeren - Bilzen - Lanaken en het Nederlandse Maastricht onze weg zochten naar het piepkleine Kanne , hadden we al meermaals de tricolore zien wapperen. Dat had natuurlijk alles te maken met de Nationale Feestdag en helemaal niks met de wandeltocht die de Tongerse wandelvrienden , lieten starten vanuit een klein zaaltje vlakbij.

Hoe dan ook , na de nodige inschrijvingsformaliteiten kozen we voor de 24 km. We hadden het ergens verkeerd gelezen en waren blijkbaar te haastig vertrokken , want we dachten dat we de lus van 4 km en de lus van 18 km  dienden af te haspelen om zo aan die 24 km te komen.  Soit,  vlag en wimpel mochten gerust uitgestoken worden tijdens een spetterende inleiding , waarbij Kanne als dorp klein genoeg  was om ons direct een beeldige veldwegel in te sturen in de richting van de Sint Pietersberg, alwaar we tevens een prachtig zicht hadden op het ' Kasteel de Canne '.  Onze wegel werd even een flinterdun streepje toen we langs de flanken van de Sint Pietersberg onze weg bosinwaarts vervolgden. Iets verder nam een stuk ongecultiveerd bospad ons slingerend mee door een stukje ' oerwoud ' , alwaar we zwoegend en soms puffend hier en daar een nijdige klim tot ons mochten nemen.

Onderweg hadden we meermaals genoten van de prachtige golvende zichten van de Jekervallei , alsook op de voorsteden van Maastricht . De eerste lus rond de Sint Pietersberg zou ons tenslotte af zetten nabij het Sint Pietersfort. Die destijds Maastricht moest beschermen tegen de vijand. Wat verder kwamen we voorbij de Sint Pietersgrotten, die een stelsel van 230 kilometer door de mens uitgegraven mergelsteengroeven zijn en waarvan er tegenwoordig nog een 8 tal kilometer te bezoeken is.  Het was in feite ten tijde van de Romeinen , dat men enkel in dit deel van België mergel vond. Tot de 10de eeuw gebeurde de ontginning van mergel bij dagbouw , voornamelijk voor woningbouw. Vanaf de 11de eeuw begon men tevens ondergronds te graven vandaar de mergelgrotten.

Hierna krijgen we terug een stukje Sint Pietersberg die ons zou afzetten nabij een eerste rust op het grondgebied Maastricht. Hoogtijd om eens te proeven van die overheerlijke Limburgse kersenvlaai. Waarna een gedateerde weg tussen volgeschreven muurtjes  ons nu zou brengen langs een Lourdesgrot en de ruïnes van Lichteberg. Alwaar we klimmend via de botanische tuin , doorstoten tot aan de geklasseerde  hoeve met oude uitkijktoren en aan de andere kant op de cementgroeve van de één of andere Nederlandse firma.

We volgden nu een paar kilometerslang een gepensioneerde wandelweg , die ons doorheen het natuurreservaat van de Observant bracht. Op d'n Observant konden we genieten van een spectaculair uitzicht, waarbij  aan de zuid- en westkant van deze heuvel ons blikveld zich richtte tot ver in België. .  Langs de oostkant hadden we  een mooi uitzicht over de Maasvallei met daarachter het Zuidlimburgs heuvelland en uiteraard Maastricht.  Niet enkel de mooie vergezichten konden ons bekoren , maar ook heelwat kleurrijke planten en bloemen zoals kampernolie wisten ons te stimuleren.

Hier en daar werd zelfs een wandelpad die zo te zien nog maar zelden gebruikt werd in het traject ingelast , waardoor de plaats die er voor de wandelaars nog over was tussen de weelderig groeiende brandnetels en doornstruiken naar ons gevoel soms te smal was. Hierbij had de regen van de afgelopen dag er op sommige plaatsen een drassige brij van gemaakt , waarbij enkele slippartijtjes en het afdalen van een trappenconstructie met de nodige voorzichtigheid gepaard ging.

Het pad zou ons na een 11 tal kilometers brengen naar een tweede rust in de voetbalkantine van VV Kanne. Naar ons insziens veel te bedrukkend binnenin  en dus zochten we ons maar een gezellig plaatske langs het voetbalterrein.

Daarna vertrokken we voor een lus van 5 km langs het plateau van Caestert. Het plateau behoort eveneens tot de Sint-Pietersberg, een langgerekte heuvelrug die zich uitstrekt tussen Maastricht en Wonck (Hallembaye) en die hier de scheiding vormt tussen de Maas en de Jekervallei.  Het is een driehoek, die aan de oostzijde bijzonder afgetekend wordt door de Maas en het kanaal Luik-Maastricht en aan de westzijde door het Albertkanaal.  Op de plek waar de kanalen zich splitsen bevindt zich de befaamde "Stop van Ternaaien".    Een half uur dartelden we nu tussen de zonovergoten velden .Maakten we een wijde boog doorheen een dichtgegroeid stukje bos . En voerde een sublieme stijgende weg begroeid met hoog gras en overgroeid met klimop ons voor een tweede maal naar de voetbalkantine.

In de verte hadden wij het ondertussen horen bulderen en bliksem , maar gelukkig konden we de laatste twee kilometers ook in het droge afleggen.  Alwaar een dalend bospad en een sublieme kerkwegel ons terugbracht naar het witte mergeldorp Kanne. Nog eventjes voorbij de pastorie en onze eerste lus van 18 km zat erop.

We hadden iets verder een gezellig terrasje ontwaard en wilden absolut eens proeven van het gekende Grottenbier van Kanne. En levensgenieters als we zijn , namen we dit voor boven eerst de resterende lus van 4 km aan te vatten.

Met gevolg dat er van die lus uiteraard niks meer van kwam , temeer opeens de hemelsluizen boven Kanne wijd werden opengedraaid.

En meteen het einde van een leuke wandeldag betekende ,  JAMMER ....

     

                    Kerktoren van Kanne                             Kasteel ' de Canne '   

                   Caesterthoeve                                         De Duivelsgrotten  



                                                   Lichtenberg        








































20:56 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.