25-07-04

WEYWERTZ - 24 juli 2004

28° Internationale Sommerwanderung -       24 juli 2004

WANDERFALKEN WEYWERTZ


De Oostkantons vormen ongetwijfeld één der geliefkoosde landschappen van ons klein en teder België. De 28ste Internationale Sommerwanderung van Wanderfalken Weywertz , leek ons dan ook een ideale gelegenheid om deze streek te herontdekken, want het was geleden van mijn legerdienst toen er nog manoeuvers waren in Elsenborn, dat ik er nog kwam. Een schande eigenlijk , WANT ...
Tijdens deze trektocht , kregen wij dan ook een combinatie van natuurlijke rijkdommen , pittoreske dorpjes , oude hoeves , ongewone gehuchtjes , discreet opgestelde kapelletjes en kerkjes voorgeschoteld. Neem hierbij nog de ' gemütlichkeit ' die van de inwoners uitstraalt en we droomden weg van deze bijzondere geslaagde uitstap.

Toen we rond 9 uur 30 in Weywertz aankwamen na een veilige autoreis van zo'n 3 uur , was de parking rond de plaatselijke voetbalkantine reeds ruim bezet. We werden er hartelijk ontvangen door enkele bestuursleden van de ' Wanderfalken ', waaronder de symphatieke voorzitter Mathieu.  Blijkbaar waren alle ingrediënten aanwezig om er een ware wandelkermis van te maken :  een traditionele bierstubbe , een barbecue , een taartenbuffet , een voortreffelijk wandelweertje en noem zo maar op.

 We kozen uiteindelijk voor de 21 km alwaar we via de achterkant van het voetbalterrein en enkele rustige straatjes meteen uit het dorpscentrum werden geloodst.  Hierna opende een landelijk gebied met bekoorlijke groene glooiingen zich voor ons open. Waarna enkele schitterende wandelpaadjes ons langs de grillige meander van het één of ander beekje , na een drietal kilometers, afzette voor een eerste rust.

Geen luxeus gedoe , enkel een tent , enkele banken en tafels midden een stukje groen neergepoot : moesten doorgaan als rust. Geen enkel wandelaar die er zich aan stoorde weliswaar , maar ondenkbaar in ons godverwend wandelend Vlaanderen.

We volgden onze weg , door de weelde van dit landschap , dwarsten de Warche en werden zowaar dwars door een drassige weide gestuurd , waarbij enkele glibberige loopplanken ons over de meest moerassige stukken moesten brengen.  Iets verder liep het pad  over in een lapje bos met natuurleerpad. De kers op de taart dachten we , maar niks deed ons vermoeden dat het schoonste nog komen moest toen we voor een volgende tussenafstand , Butgenbach als gastheer zouden krijgen.   Het begon al meteen met een prachtig wandelpad , waarbij onze kuiten meermaals getest werden (onder andere via een trappenconstructie) ,  en we een tijdlang de oude militaire spoorweg volgden. Een wandelpad die zich daarna mooi doorzette doorheen wat verwildere vegetatie zou ons zo brengen aan de rand van het meer van Butgenbach voor een tweede rust.

Het meer van Butgenbach lag er jammergenoeg maar troosteloos en leeg bij. Omwille van belangrijke renoveringswerken aan de stuwdam werd het meer totaal leeggelegd. Jammer want het landschap kreeg hierdoor een totaal ander beeld. Ook de vele aanwezige toeristen , hadden zich waarschijnlijk een leukere vakantie met veel watersport voorgesteld !

Nadat we wat uitgerust waren , vervolgden we de tocht via enkele schitterende wandelpaden rond en tussen het watersportdomein van Worriken. Waarna we op een avontuurlijke manier Butgenbach aandeden. De neo romaanse Sint Stefanuskerk en een geklasseerde oude boerderij Hof Butgenbach daterend uit de 15de eeuw (die nu dienst uitmaakt als bejaardentehuis) zullen ons zekers bijblijven. Opmerkelijk is ook dat Butgenbach omgeven is door twee heuvels , die beiden uitstrekken tot de vallei van de Warche.  


Op een avontuurlijke manier doorkruisten we deze natuurparel , waarbij steeds maar mooiere panorama's zich voor ons uitstrekten. Na een derde rust , stuurde een pittoreske holle wegel ons langs een stukje bos , waarbij de beklimming van meerdere heuvels tot ons wordt genomen.We bevonden ons een 550 tal meter boven de zeespiegel en stilaan begon het door te wegen. Ook de fauna onderweg konden we niet aan ons laten voorbij gaan , op meerdere plaatsen groeit de giftige vingerhoedplant weelderig.   Een laatste keur van wandelwegen  en alweer een doorsteek door een weide brengen ons zo terug naar Weywertz. We volgen heel eventjes de Warche , komen voorbij ' le Vieux Moulin ' ( daterend uit de 18de eeuw , is deze molen en de bijhorende gebouwen ondertussen omgevormd tot een hotel met ernaast diverse visvijvers) en bereiken zo een laatste obligate rust op een tweetal kilometers van het einde.

Een tiental minuutjes later , stuurde het pad ons verder langs de talud van een weide om uiteindelijk lijnrecht het dorpje Weywertz definitief in te duiken. Nog eventjes een zicht op de Sint Michelskerk met in zijn zog een oude lindeboom en daar staat het voetbalterrein al voor de deur.

Veel te vroeg naar ons gedacht , want deze voortreffelijke tocht zal ons nog lang bijblijven. Het leek wel of we een dagje extra vakantie beleefden en de geurende barbecueworsten en uitnodigende bierstubbe lieten ons dan ook wegdromen.

Fotoreportage nu online zie http://stefba1.mijnmomenten.nl
 
        


























16:15 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.