26-07-04

VOORKEURKALENDER AUGUSTUS 2004

In opvolging van onze collega-blogger wandelmarc vind u hier onze voorkeurkalender voor augustus 2004.
 
In het mate van het mogelijke zullen wij deelnemen aan volgende organisaties :
 
 
31 juli 2004 :  28° Marche des Clochers - Coq d'or Ecaussinnois
01 augustus :  Kastelen & Monumententocht - Motestappers Koekelare 
 
 
07 augustus : Hoevetocht - Wsv Ibis Puurs
08 augustus : Negen Molenroute - Wsv Kadees Aalst  
 
 
  14 augustus :  Mini Dodentocht - Vzw Dodentocht Kadee Bornem
 
 
18 tem 21 augustus :  Vierdaagse van de Ijzer
 
22 augustus :  20° Marche d'été - Les Fougnans Souvet Ciney  
 
 
28 augustus : 24° Marche des Ducs - Bergeots Florennes
 
                            29 augustus :  8° Dwars door Groot Zwevegem - 12 uren van Lauwe
 
 
Info over jullie tochten kan steeds gestuurd worden naar stefaanbailleur@pandora.be
in de mate van het mogelijke proberen wij dan deel te nemen aan uw organisatie.

21:49 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-07-04

WEYWERTZ - 24 juli 2004

28° Internationale Sommerwanderung -       24 juli 2004

WANDERFALKEN WEYWERTZ


De Oostkantons vormen ongetwijfeld één der geliefkoosde landschappen van ons klein en teder België. De 28ste Internationale Sommerwanderung van Wanderfalken Weywertz , leek ons dan ook een ideale gelegenheid om deze streek te herontdekken, want het was geleden van mijn legerdienst toen er nog manoeuvers waren in Elsenborn, dat ik er nog kwam. Een schande eigenlijk , WANT ...
Tijdens deze trektocht , kregen wij dan ook een combinatie van natuurlijke rijkdommen , pittoreske dorpjes , oude hoeves , ongewone gehuchtjes , discreet opgestelde kapelletjes en kerkjes voorgeschoteld. Neem hierbij nog de ' gemütlichkeit ' die van de inwoners uitstraalt en we droomden weg van deze bijzondere geslaagde uitstap.

Toen we rond 9 uur 30 in Weywertz aankwamen na een veilige autoreis van zo'n 3 uur , was de parking rond de plaatselijke voetbalkantine reeds ruim bezet. We werden er hartelijk ontvangen door enkele bestuursleden van de ' Wanderfalken ', waaronder de symphatieke voorzitter Mathieu.  Blijkbaar waren alle ingrediënten aanwezig om er een ware wandelkermis van te maken :  een traditionele bierstubbe , een barbecue , een taartenbuffet , een voortreffelijk wandelweertje en noem zo maar op.

 We kozen uiteindelijk voor de 21 km alwaar we via de achterkant van het voetbalterrein en enkele rustige straatjes meteen uit het dorpscentrum werden geloodst.  Hierna opende een landelijk gebied met bekoorlijke groene glooiingen zich voor ons open. Waarna enkele schitterende wandelpaadjes ons langs de grillige meander van het één of ander beekje , na een drietal kilometers, afzette voor een eerste rust.

Geen luxeus gedoe , enkel een tent , enkele banken en tafels midden een stukje groen neergepoot : moesten doorgaan als rust. Geen enkel wandelaar die er zich aan stoorde weliswaar , maar ondenkbaar in ons godverwend wandelend Vlaanderen.

We volgden onze weg , door de weelde van dit landschap , dwarsten de Warche en werden zowaar dwars door een drassige weide gestuurd , waarbij enkele glibberige loopplanken ons over de meest moerassige stukken moesten brengen.  Iets verder liep het pad  over in een lapje bos met natuurleerpad. De kers op de taart dachten we , maar niks deed ons vermoeden dat het schoonste nog komen moest toen we voor een volgende tussenafstand , Butgenbach als gastheer zouden krijgen.   Het begon al meteen met een prachtig wandelpad , waarbij onze kuiten meermaals getest werden (onder andere via een trappenconstructie) ,  en we een tijdlang de oude militaire spoorweg volgden. Een wandelpad die zich daarna mooi doorzette doorheen wat verwildere vegetatie zou ons zo brengen aan de rand van het meer van Butgenbach voor een tweede rust.

Het meer van Butgenbach lag er jammergenoeg maar troosteloos en leeg bij. Omwille van belangrijke renoveringswerken aan de stuwdam werd het meer totaal leeggelegd. Jammer want het landschap kreeg hierdoor een totaal ander beeld. Ook de vele aanwezige toeristen , hadden zich waarschijnlijk een leukere vakantie met veel watersport voorgesteld !

Nadat we wat uitgerust waren , vervolgden we de tocht via enkele schitterende wandelpaden rond en tussen het watersportdomein van Worriken. Waarna we op een avontuurlijke manier Butgenbach aandeden. De neo romaanse Sint Stefanuskerk en een geklasseerde oude boerderij Hof Butgenbach daterend uit de 15de eeuw (die nu dienst uitmaakt als bejaardentehuis) zullen ons zekers bijblijven. Opmerkelijk is ook dat Butgenbach omgeven is door twee heuvels , die beiden uitstrekken tot de vallei van de Warche.  


Op een avontuurlijke manier doorkruisten we deze natuurparel , waarbij steeds maar mooiere panorama's zich voor ons uitstrekten. Na een derde rust , stuurde een pittoreske holle wegel ons langs een stukje bos , waarbij de beklimming van meerdere heuvels tot ons wordt genomen.We bevonden ons een 550 tal meter boven de zeespiegel en stilaan begon het door te wegen. Ook de fauna onderweg konden we niet aan ons laten voorbij gaan , op meerdere plaatsen groeit de giftige vingerhoedplant weelderig.   Een laatste keur van wandelwegen  en alweer een doorsteek door een weide brengen ons zo terug naar Weywertz. We volgen heel eventjes de Warche , komen voorbij ' le Vieux Moulin ' ( daterend uit de 18de eeuw , is deze molen en de bijhorende gebouwen ondertussen omgevormd tot een hotel met ernaast diverse visvijvers) en bereiken zo een laatste obligate rust op een tweetal kilometers van het einde.

Een tiental minuutjes later , stuurde het pad ons verder langs de talud van een weide om uiteindelijk lijnrecht het dorpje Weywertz definitief in te duiken. Nog eventjes een zicht op de Sint Michelskerk met in zijn zog een oude lindeboom en daar staat het voetbalterrein al voor de deur.

Veel te vroeg naar ons gedacht , want deze voortreffelijke tocht zal ons nog lang bijblijven. Het leek wel of we een dagje extra vakantie beleefden en de geurende barbecueworsten en uitnodigende bierstubbe lieten ons dan ook wegdromen.

Fotoreportage nu online zie http://stefba1.mijnmomenten.nl
 
        


























16:15 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-07-04

TOEBAKSTAPPERS ZIET MEN OVERAL

Tijdens de 19de Witsoonetocht van de Witsoonestappers uit Krombeke , vielen de Toebakstappers duidelijk in de kijker. Niet enkel met een mooie derde plaats in het algemeen klassement met 70 leden.
 
Maar ook door mijn collega blogger wandelmarc , waarvoor dank :
 
Hier volgt dan een foto , waarbij de vrouw van onze voorzitter ( Anita ) en de vrouw van Wilfried ( Christiana ) duidelijk te onderscheiden zijn.  Moeten niet altijd mannen zijn die blijven plakken ...  op de foto hé wel te verstaan !
 

 
 

22:51 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

KANNE RIEMST - 21 JULI 2004

Parel van de Jekervallei -  21 juli 2004
Tongerse wandelvrienden

Toen we in het verre Zuid Oost Limburg , ergens tussen Tongeren - Bilzen - Lanaken en het Nederlandse Maastricht onze weg zochten naar het piepkleine Kanne , hadden we al meermaals de tricolore zien wapperen. Dat had natuurlijk alles te maken met de Nationale Feestdag en helemaal niks met de wandeltocht die de Tongerse wandelvrienden , lieten starten vanuit een klein zaaltje vlakbij.

Hoe dan ook , na de nodige inschrijvingsformaliteiten kozen we voor de 24 km. We hadden het ergens verkeerd gelezen en waren blijkbaar te haastig vertrokken , want we dachten dat we de lus van 4 km en de lus van 18 km  dienden af te haspelen om zo aan die 24 km te komen.  Soit,  vlag en wimpel mochten gerust uitgestoken worden tijdens een spetterende inleiding , waarbij Kanne als dorp klein genoeg  was om ons direct een beeldige veldwegel in te sturen in de richting van de Sint Pietersberg, alwaar we tevens een prachtig zicht hadden op het ' Kasteel de Canne '.  Onze wegel werd even een flinterdun streepje toen we langs de flanken van de Sint Pietersberg onze weg bosinwaarts vervolgden. Iets verder nam een stuk ongecultiveerd bospad ons slingerend mee door een stukje ' oerwoud ' , alwaar we zwoegend en soms puffend hier en daar een nijdige klim tot ons mochten nemen.

Onderweg hadden we meermaals genoten van de prachtige golvende zichten van de Jekervallei , alsook op de voorsteden van Maastricht . De eerste lus rond de Sint Pietersberg zou ons tenslotte af zetten nabij het Sint Pietersfort. Die destijds Maastricht moest beschermen tegen de vijand. Wat verder kwamen we voorbij de Sint Pietersgrotten, die een stelsel van 230 kilometer door de mens uitgegraven mergelsteengroeven zijn en waarvan er tegenwoordig nog een 8 tal kilometer te bezoeken is.  Het was in feite ten tijde van de Romeinen , dat men enkel in dit deel van België mergel vond. Tot de 10de eeuw gebeurde de ontginning van mergel bij dagbouw , voornamelijk voor woningbouw. Vanaf de 11de eeuw begon men tevens ondergronds te graven vandaar de mergelgrotten.

Hierna krijgen we terug een stukje Sint Pietersberg die ons zou afzetten nabij een eerste rust op het grondgebied Maastricht. Hoogtijd om eens te proeven van die overheerlijke Limburgse kersenvlaai. Waarna een gedateerde weg tussen volgeschreven muurtjes  ons nu zou brengen langs een Lourdesgrot en de ruïnes van Lichteberg. Alwaar we klimmend via de botanische tuin , doorstoten tot aan de geklasseerde  hoeve met oude uitkijktoren en aan de andere kant op de cementgroeve van de één of andere Nederlandse firma.

We volgden nu een paar kilometerslang een gepensioneerde wandelweg , die ons doorheen het natuurreservaat van de Observant bracht. Op d'n Observant konden we genieten van een spectaculair uitzicht, waarbij  aan de zuid- en westkant van deze heuvel ons blikveld zich richtte tot ver in België. .  Langs de oostkant hadden we  een mooi uitzicht over de Maasvallei met daarachter het Zuidlimburgs heuvelland en uiteraard Maastricht.  Niet enkel de mooie vergezichten konden ons bekoren , maar ook heelwat kleurrijke planten en bloemen zoals kampernolie wisten ons te stimuleren.

Hier en daar werd zelfs een wandelpad die zo te zien nog maar zelden gebruikt werd in het traject ingelast , waardoor de plaats die er voor de wandelaars nog over was tussen de weelderig groeiende brandnetels en doornstruiken naar ons gevoel soms te smal was. Hierbij had de regen van de afgelopen dag er op sommige plaatsen een drassige brij van gemaakt , waarbij enkele slippartijtjes en het afdalen van een trappenconstructie met de nodige voorzichtigheid gepaard ging.

Het pad zou ons na een 11 tal kilometers brengen naar een tweede rust in de voetbalkantine van VV Kanne. Naar ons insziens veel te bedrukkend binnenin  en dus zochten we ons maar een gezellig plaatske langs het voetbalterrein.

Daarna vertrokken we voor een lus van 5 km langs het plateau van Caestert. Het plateau behoort eveneens tot de Sint-Pietersberg, een langgerekte heuvelrug die zich uitstrekt tussen Maastricht en Wonck (Hallembaye) en die hier de scheiding vormt tussen de Maas en de Jekervallei.  Het is een driehoek, die aan de oostzijde bijzonder afgetekend wordt door de Maas en het kanaal Luik-Maastricht en aan de westzijde door het Albertkanaal.  Op de plek waar de kanalen zich splitsen bevindt zich de befaamde "Stop van Ternaaien".    Een half uur dartelden we nu tussen de zonovergoten velden .Maakten we een wijde boog doorheen een dichtgegroeid stukje bos . En voerde een sublieme stijgende weg begroeid met hoog gras en overgroeid met klimop ons voor een tweede maal naar de voetbalkantine.

In de verte hadden wij het ondertussen horen bulderen en bliksem , maar gelukkig konden we de laatste twee kilometers ook in het droge afleggen.  Alwaar een dalend bospad en een sublieme kerkwegel ons terugbracht naar het witte mergeldorp Kanne. Nog eventjes voorbij de pastorie en onze eerste lus van 18 km zat erop.

We hadden iets verder een gezellig terrasje ontwaard en wilden absolut eens proeven van het gekende Grottenbier van Kanne. En levensgenieters als we zijn , namen we dit voor boven eerst de resterende lus van 4 km aan te vatten.

Met gevolg dat er van die lus uiteraard niks meer van kwam , temeer opeens de hemelsluizen boven Kanne wijd werden opengedraaid.

En meteen het einde van een leuke wandeldag betekende ,  JAMMER ....

     

                    Kerktoren van Kanne                             Kasteel ' de Canne '   

                   Caesterthoeve                                         De Duivelsgrotten  



                                                   Lichtenberg        








































20:56 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-07-04

TOLLEMBEEK - 18 JULI 2004

URBANUSTOCHTEN - TOLLEMBEEK

18 JULI 2004 -  Marktrotters Herne

Tollembeek , een deelgemeente van Herne ergens tussenin Edingen en Ninove , zag al vroeg zijn kleine dorpskern gevuld met auto’s van wandelgrage deelnemers . Velen hadden blijkbaar nog het onweer van de dag voordien in gedachten en de raad van ons weervrouwtje Sabientje : de morgenstond brengt goud in de mond … , niet over het hoofd gezien.

 

Of was het dan toch éné Urbain die hier blijkbaar zijn tedere  woning heeft , alias Urbanus,  die zoveel volk naar Tollembeek bracht ?

 

In ieder geval nadat we het dorpscentrum van Tollembeek verlaten hadden via het plaatselijke voetbalterrein , raakten de Marktrotters uit Herne , al direct onze gevoelige wandelsnaar met een schitterende wandelweg die ons doorheen en langs het bekoorlijk golvend landschap van de Markvallei zou brengen. Een hol pad ging met ons op stap , langs statige populierendreven en een zacht verend graspad tussen de gouden korenvelden bracht ons in de richting van Galmaarden.  Halverwege hadden we even stil blijven staan nabij de Sint Leonarduskapel, die wordt geraadpleegd bij blindheid , verlamming , leven in gevangenschap of barensnood bij vrouwen.

 

   Iets verder lag een ellenlange wilgendreef klaar om ons dwars door een golvende zee van uitgestrekte maïsvelden te leiden. Waarna alweer een prachtige veldweg ons gestaag wat hogerop meenam , zodat we gul konden profiteren van een schitterend zicht op de uitlopers van het pajottenland.  Hier en daar konden we het dak van een verloren gelegde boerderij duidelijk onderscheiden , en toen we voorbij de bult van een heuvel de kerktoren van Galmaarden zagen. Werden we op een majestueuze wijze dwars doorheen een korenveld geloodst , die vandaag dienst deed als kerkwegel, en zo ons naar een rust bracht in het plaatselijke ontmoetingscentrum. 

 

Nadat we alhier onze benen wat stil gehouden hadden en heerlijk genoten van een kriek van ’t vat , zond men ons erg rustig en landelijk doorheen het dorpje Galmaarden.  Waarna we het Mijnwerkerspad volgden en zo de Markvallei indoken. De Mark ontspringt in feite in Henegouwen en is een zijrivier van de  Dender. Tussen het grondgebied van Galmaarden en Tollembeek stonden hier vroeger maar liefst  8 watermolens ,  de passage langs de geklasseerde Driscartmolen, vormde dan ook één van de vele hoogtepunten van deze tocht.

 

Dat Galmaarden tevens iets met mijnwerkers te maken heeft , konden we iets verder in levende lijve ervaren. Toen we via het modern station van Galmaarden passeerden. De architectuur verwijst naar het mijnverleden van de regio door nabootsing van twee lifttorens van mijnschachten en opstelling van een kolenwagentje.  Ernaast staat tevens een mijnwerkersstandbeeld.

 

  

Hierna werden we terug het eendere groen ingestuurd , die alleen maar doorbroken werd door immense korenvelden  waarbij wapperende klaprozen als het ware een erehaag vormden.

 

Het zou ons tenslotte voor een tweede rust brengen in een plaatselijk schooltje van Tollembeek. Wat meteen volgens ons ook het laatste hoogstandje van de tocht betekende , want gedurende de laatste drie kilometers kende de tocht geen noemenswaardige einde meer. We volgden kriskras een drukke weg dwars doorheen Tollembeek , waarbij tenslotte een kerkwegel ons zou afzetten op het marktpleintje van Tollembeek en het Urbanusstandbeeldje. 

 

 

De langverwachte foto's zijn eindelijk online : http://stefba1.mijnmomenten.nl

 







20:56 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-07-04

planning voor het weekend

En ja een wandelaar kan inderdaad niet stilzitten. We verlangen reeds naar het volgend wandelweekend , die er met 21 juli (nationale feestdag ) er nog een verlengstukje aan bij krijgt.
 
Voor het eerst gewapend met foto aparaat en ons wandel mee plunje mag je ons verwachten op volgende organisaties :
  Op zaterdag 17 juli , 10° Marche d'été - Les Sympas Landelies
  Zondag 18 juli , Urbanustochten - Marktrotters Herne
  Woensdag 21 juli , Dauw & Midweektocht - Wsv Egmont Zottegem
 
De Toebakstappertjes worden op 17 juli verwacht bij de Michiel Mispelonvrienden uit Handzame. Op 18 juli bij de buren Drevetrotters Zonnebeke ter gelegenheid van de Keuntjestocht en op 21 juli bij de Witsoonestappers Krombeke.
 
Uiteraard staat op 16 juli de eigenste overheerlijke 10de editie van de Barbecuetocht op het programma. Die de deelnemers laat kennismaken met het Wervikse hinterland en zijn tabakplantages. Het landelijke Kruiseke en voor de langere afstanden de Zandvoordse bossen.


foto : eigendom van WANDELMARC

20:54 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

POTTEBREKERSTOCHT - DE KLIJTE 11 JULI 2004

Pottenbrekerstocht - Westhoekstappers Vlamertinge
DE KLIJTE - 11 JULI 2004
 

 

D


e naam Pottenbrekers , kregen de Vlamertingenaars mee tijdens de Middeleeuwen en is in feite ontstaan uit de vele twisten omwille van de toenmalige florerende lakennijverheid. Ieperlingen en Poperingenaars , kwamen hun frustraties uitvechten in de toenmalige afspanningen en hierbij sneuvelden menige ‘ pot ‘.  De huidige inwoners hebben deze gewoonte heden ten dage overgenomen , alhoewel het meer een uiting is geworden van levensgenot en plezier , waarbij een wandeling doorheen het Heuvelland dan ook best kan toebehoren.

 

Nog maar pas terugkomend van onze welverdiende wandelvakantie in ‘ le Haute Savoie ‘ leek deze tocht ons een leuk alternatief waarbij we nog eens onze conditie op peil konden houden. Maar toen we ’s morgens doorheen een dikke en donkere wolkenhemel moesten kijken , werden onze plannen maar gauw opgebeurd en verkozen we genoegen te nemen met een minder traject van een 12-tal kilometers. In de inschrijvingszaal in het kleine dorpje ‘ De Klijte ‘  was tevens weinig beweging , jammer want de tocht op zich loonde zekers de moeite.

 

Via het recent opgefleurde dorpspleintje met fontein , stuurde een gezellig op- en neergaand asfaltwegje ons in de richting van het ‘ Keteldal ‘. Een breed en gedrongen horizon met in de verte de Kemmelberg kleurde dan ook het eerste deel van deze tocht. Op diverse weiden hadden jeugdbewegingen hun kamp neergepoot , maar de neerslag van de laatste weken had er bij velen een waar slagveld van gemaakt . Pal op de grens met Kemmel , werden wij warempel niet over de Kemmelberg geloodst maar verkozen de organisatoren de richting van de Bruloze.  Een oud gehucht , alwaar vroeger een smidse stond die vooral tijdens de Eerste Wereldoorlog enige bekendheid verwierf. Tezelfdertijd vergastten wij ons op enkele mooie vergezichten op het Heuvelland , met de Rode & Zwarteberg , doch ook de Kemmelberg .

 

Toen  een ellenlange weg ons in de richting van Loker en zijn merkwaardige vierhoekige Sint Petruskerk stuurde voor een rust, begon de zon zich eindelijk wat van onze wandeling te bemoeien. Net op tijd om ons grenzeloos te laten genieten van een smakelijke grasweg die ons langs de flanken van de Scherpenberg moest brengen . Hier beleefden we het hoogtepunt van de wandeling met een van de mooiste panorama’s van de dag.  We dwarsten  heel even de drukke weg nabij een eethuis ‘ De Zon ‘ en keken neer op het Poperingse hinterland , waarbij de historische gebouwen duidelijk in de horizon schitterden.  Via rustige weggetjes ging het nu in de richting van een paardenhotel ‘ La Diligence ‘.  (meer info : www.proximedia.com/web/de-diligence  ).  Een brasserie, tearoom ,  hotel en zelfs eigen paardenfokkerij  alwaar paardenliefhebbers hun dier op vakantie mee kunnen nemen en ondertussen ook gastronomisch kunnen tafelen.  Uiteraard zijn ook anderen welkom , dus ook wandelaars. En we lieten het ons welgekomen. 

Een korte rust die zeker welkom was , achter ons zagen we reeds de kerktoren van De Klijte priemen , de aankomst was niet meer veraf.

 

Naar verluid hadden wij de prachtige lus rond de Rode & Zwarteberg gemist , maar niettemin hadden we er toch best van genoten.


19:39 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-07-04

SAMOENS ... A EN TOMBER AMEUREUX

ZATERDAG 26 JUNI
 
Zaterdagmorgend 26 juni ll. was het reeds om 5 uur in de morgend verzamelen geblazen voor een 40-tal Toebakstappertjes , vandaag zouden ze immers afreizen naar de Haute Savoie en meerbepaald naar ' Le Grand Massif ' en het dorpje Samoëns.
 
Na de obligate ophaling van de meereizenden , verliep het bustraject heel vlot  alover ons Waals Gewest - het Groot Hertegdom Luxembourg en tenslotte ' la douce France ' ( langs de Vogezen , le Jura en tenslotte la Haute Savoie ). Het aangenaam weertje bracht blijkbaar direct ambiance in de groep en toen we rond 18 uur aankwamen in Hotel Neige & Roc , beloofde het een fantastische wandelweek en vakantie te worden. De vlotte kamerverdeling , een welgekomene verfrissing en we konden reeds aanschuiven voor een staaltje gastronomische haute cuisine à la Française. Twee voorgerechtjes , een lekker hoofdgerecht , een immense kaasschotel en een niet af te wijzen dessertje werden vakkundig geserveerd. Wie zou daar aan kunnen weerstaan ? En zo zou het maar liefst elke avond culinair genieten zijn , gelukkig waren we gekomen om te wandelen , anders waren we wellicht enkele kilo's bijgekomen.
 
We verlangden reeds naar zondagmorgend , want dan stond enerzijds een vrije voormiddag op het programma , waarbij we het dorpje konden verkennen. 's Namiddags was er dan een gezamelijke wandeling rond de ' vallei van de Giffre en de dorpjes Verchaix - Morillon '. Vlug onder de lakens was de boodschap en dromen maar.
 
 ZONDAG 27 JUNI
 
Een kraaiende haan , deed er ons aan herinneren op te staan onder een pril zonnetje , de omliggende bergketens waren omhuld in een nevelige sliert van wolken. We lieten het echter niet aan ons hart komen , want ...
Na een copieus ontbijt met alles erop en eraan , kreeg elkeen de vrijheid Samoëns te ontdekken. Verrassing alom toen bleek dat juist vandaag in Samoëns het ' 168° Muziekfestival van Fanfares der Faucigny ' plaats vond. Reeds vroeg in de ochtend werd het dorpje feestelijk onthaald door zo'n 30-tal muziekkorpsen uit de Haute Savoie , naar verluid meer dan 1000 muzikanten samen. Wij van onze kant verkozen een lichte wandeling waarbij we de vallei van de Giffre nader wilden ontdekken. Het wandeltraject zou ons brengen langs de nieuwe kabellift ' Le Massif Express ' , waarbij we enkele kilometers flaneerden langs de boorden van de Giffrerivier en in feite een deel van het GR5 wandelpad aansneden.  Reeds vanaf onze kamer hadden wij een schoon zicht op de bergmassiefen van Le Criou , le cirque à Fer à Cheval of Le Platé. Maar buiten oogden ze nog mooier en hadden we ogen te kort om deze natuurwonderen te bezichtigen.
 
 



           Photo de randonnée Photo de randonnée

 
                   la Giffre                                      Les Gorges de Tînes
 
De wandelweg zou ons tenslotte brengen naar ' Le Pont Perret ' , alwaar een authentieke stenen water & drinkbak onze aandacht trok. We vervolgden ons traject door de brug over te steken en kwamen zo in een meer bosrijk gebied.  Middenin stond ' la Chapelle de Notre Dame des Grâces '. Blijkbaar één der vele geklasseerde kapelletjes hier , doch jammer genoeg niet toegankelijk.
 
           Photo de randonnée   Fontaine à vallon d'en haut à Samoens
            Chapelle Notre Dâme des Graces             fontein ' Vallon d'en Haut '
 
Ondertussen hadden we al flink onze kuiten moeten inspannen , want hier en daar moest er toch ook wel eens wat gezapig geklommen worden . Toen we plots ' Les Gorges des Tînes ' indoken was het toch even schrikken. Deze grillige rotskloven werden gevormd door erosie en moesten we zien te overwinnen door te klimmen langs drie metalen aangebrachte ladders. Spectaculair dit wel ...  het zou ons uiteindelijk brengen naar de hogergelegen Pont de Tînes , alwaar we konden genieten van rafters. ( Rafting is hier immens populair , waarbij de nauwe passage van ' Les Gorges de Tînes ' , voor een echte climax moet zorgen). Het begon trouwens hoogtijd te worden ons traject in te korten , wilden we nog wat genieten van het muziekfestival en het dorpje Samoëns zelf.  
 
We volgen ietwat de nationale weg , tot twee kleine gehuchtjes onze aandacht trekken ' Vallon d'en Haut ' & ' Vallon d'en Bas '. Met de wind in de neus genoten we van het hooi , de stallen , boomzaagsel en de 'fritchi' van de dampende kookpotten. Maar vooral van diverse 18de eeuwse boerderijen , oude wasbakken , een prachtige stenen fontein en kapelletje : allen getuigen van de vroegere steenkappers van Samoëns.
 
  Chapelle à vallon d'en bas à Samoens   Cliquez ici pour fermer cette fenêtre


       kapel ' Vallon d'en Haut '.           168° Fête de la Musiqe du Faucigny              

                                                        

Iets verder ontwaarden wij reeds de diverse muziekkorpsen weergalmen , die ons Samoëns ingeleide deden. Het dorpje was sierlijk bebloemd , overal heerste een gezellig sfeertje en wij konden dan ook niet weerstaan aan een uitnodigend terrasje en een eerste aperitiefje, alvorens 's middags onze voetjes onder tafel te schuiven voor een alweer voortreffelijk maal.

's Namiddags was er een gezamelijke wandeling voorzien , waarbij de dorpjes Verchaix en Morillon werden aangedaan. Het weer was jammer genoeg aan het omslaan , de hoteleigenaar wist ons te vertellen dat een zware regenbui stond te wachten , maar ja popelend van ongeduld om de streek al wandelend te leren kennen sloegen we de gouden raad van tante kaat aan onze laarzen met alle gevolgen vandien. Ondertussen weten we beter !

Nu de wandeling zelf, die begon aan de voet van ons hotel en  meteen kwamen we voorbij een alweer prachtig geklasseerd kapelletje van ' Le Bérouze ' met achter ons een immens zicht op ' le Massif du Criou ' met ' la Pointe de Ressassat ' op zo'n 2220  meter.

                                 

                                  kapel  '  de Bérouze ' en le massif du Criou

De wandeling verliep best leuk in een gezellige allegaartje van welgemutste mede reizigers , doorheen de kleine gehuchten alszijnde Les Noyerets , Méchamps en les Mouilles. Nu eens doorheen een stukje bos , dan doorheen een open vlakte met wijdse vergezichten of een smal pad die ons dwars doorheen de alpenweide loodste. Op een ietwat avontuurlijke wijze daalden wij via het bos af naar het dorpje Verchaix, alwaar het kleterend water van de Valentine waterval ons enige tijd vergezelde.  Het zou ons tenslotte afzetten in de vallei van de Giffre en de gelijknamige stroom die we nu een tijdlang volgden in de richting van Samoëns. Rustig wandelend en weliswaar terug droog van onze regenclash genoten we honderduit van de prachtige panorama's van le Grand Massif  tot terug aan ons hotel. 

       Zicht op Verchaix

We konden er blijkbaar maar niet genoeg van krijgen temeer we in de voormiddag ook geen tijd meer hadden om het dorpje Samöens zelf een bezoekje te brengen enerzijds wegens de drukte van het muziekfestival en anderzijds omdat we op tijd aan tafel wilden zijn. Dus hoogtijd om onze schade in te halen dachten wij. 

Hierbij kon de botanische tuin van Jaysiniä uiteraard niet ontbreken , gecreërd in 1906 door Marie Louise Cognac Jay (gekend voor de Parijse winkel ' La Samaritaine ') is deze tuin uitgegroeid tot één der belangrijkse rotstuinen met meer dan 4000 verschillende soorten planten en bloemen. De tuin is gevestigd tegen een rotswand , waarbij nogal wat klimwerk is vereist , doch de bekoorlijke waterpartijtjes gecombineerd met diverse perkjes ogen fantastisch en zijn zekers een bezoekje overwaard.


     Cascade dans le jardin de la Jaysinia                     Un tilleul de 560 ans

        Botanische tuin ' La Jaysinia '                ' de oude lindeboom op het marktplein '

Hierna ging het richting Samoëns centrum een vrij gezellig bastion van vroegere steenkappers , waarbij we flaneerden langs diverse handelszaken en alwaar de sterk geurende etalages van artisanale salami's en gerookte of gedroogde hespen mijn persoonlijke aandacht wel streelden.  Het centrale leven van Samoëns situeert zich rond de oude lindeboom (naar verluid reeds meer dan 500 jaar) die dan ook het volledig dorpje overheerst. Hier staan gezellige en uitnodigende  terrasjes in schril contrast met het romantische kerkpleintje en ' la Grenette ' ( de oude overdekte markthal). En vonden we warempel zelf een café met een hele resem Belgische biertjes . De patron zag ons graag komen.

MAANDAG 28 JUNI 2004

Maandag stond in het teken van ' Le Cirque du fer à Cheval ' . De fransen noemen het terecht het zevende wereldwonder , te vergelijken met de Cirque du Gavernie . Het is een gebied van 9200 ha , waarbij de natuur ten volle tot zijn recht komt en dan ook geklasseerd als Natuurreservaat. Het geheel wordt gedomineerd door kalkrotsen , waarbij in deze periode van het maand wel meer dan dertig watervallen te bezichtigen waren. Elke waterval heeft dan ook zijn naam: la Méridienne (die het middaguur aanduid) , la Perrette , le Joatan , la Cierne , La Lyre , la fontaine de l'or ... zijn er maar enkele van.

Het hoofddoel voor elkeen was in feite ' le Fond de la Combe & le Bout du Monde ' op zo'n 1000 m te bereiken. Hier ontspruit de Giffre onder de sublieme gletsjers van Ruan en Prazon. Een wandeling van zo'n anderhalf uurtje , waarbij goed aangelegde wandelpaden en passerelles , deze site laten ontdekken. Wij besloten met een klein groepje nog verder te stappen tot ' Le Chalet du Boret ' op een hoogte van 1390 m. Tijdens onze wandeling volgden wij ook nu weer een tijdlang de oevers van de Giffre , alwaar een vernieuwde wandelweg ons in eerste instantie bracht naar ' Le Griffrenant '. Een meer bosrijk gedeelte volgde tot aan een eerste splitsing , waarbij we de keuze hadden om verder te stappen naar la Chalet de Boret via de gevaarlijke Pas de Boret en zelfs nog verder tot aan ' Le Lac de Vogealle ' op zo'n 2000 m.

Ons ' le Pas de Boret ' herinnerend van vorig jaar verkozen we maar de gewone weg te volgen via ' le Fond de la Combe ' die ietske langer is maar minder gevaarlijk. Zo hadden we ondertussen meer oog voor deze schitterende fauna en flora , waarbij we diverse orchidëeen en gentianen konden ontwaren. Een diertje kwam er jammer genoeg ditmaal niet aan te pas , waarschijnlijk omdat we wat te luidruchtig en te nombreus waren.

        

 

      Click to see next picture  Click to see next picture

      Click to see next picture  Click to see next picture

meer fpto's op http://stefba1.mijnmomenten.nl

DINSDAG 29 JUNI 2004

De dinsdag stond een wandeling naar ' le Refuge de Sales ' op het programma. Startend op een hoogte van 700 meter , was het de bedoeling elk op zijn eigen tempo te stijgen tot praktisch 1900 meter. Waarbij ook nu weer enkele prachtige watervallen centraal stonden.

  

 

   :: Information sur la photo :: 

 Auteur : gpairon 
 Nom de la photo : Cascade du Rouget 
 Rubrique : Cascade et chute 
 Clics ce mois : 25 
 Clics : 159 
 Ajouté le 26 Dec 2003 
 
 
Startend vanuit het piepkleine Salvigny , begint de wandelweg onmiddellijk gezapig te stijgen richting le Lignon. Onderweg komen wij voorbij een eerste waterval , tevens de bekendste ' la Cascade du Rouget '. Ons doel vandaag is echter te stijgen tot 1900 meter , waarbij wij na een half uur



 

23:35 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |