26-09-04

WERVIK - 26 SEPTEMBER 2004

28° Tabakstocht
Wervikse  Wandelsport
26  september  2004

Wijlen Alfons Demeulemeester , ervaren stapper uit het Torhoutse, vertelde ooit : ' Meestappen tijdens de Tabakstocht , betekent wandelen in de gezonde tabakslucht. Nu eens voor , dan eens op of achter de schreve. De geur van de velden en de weiden , de vele bosrijke groene reepjes en de drogende tabak in de tabakseesten opsnuiven. Het is een overheerlijk gevoel !.
 
Drogende tabak hebben wij vandaag jammer genoeg niet gezien op het traject van de 15km , maar de rest is pure waarheid , waarbij de Wervikse wandelsport ons te samen met zo'n 2400 andere stappers , een aangename wandeldag doorheen het Wervikse hinterland bezorgde. Reeds van bij de start  kregen wij de monumentale Sint Medarduskerk in het vizier . Deze statige kerk is dan ook de fiere getuige ten tijde van de bloeiende lakennijverheid in de Middeleeuwen alhier.
 
Eens de Leie over via de grensbrug, belandden wij zo in Wervicq-Sud ( het franstalige zusterstadje van Wervik ) alwaar onze weg zich verder breidde langs de Leie en haar Leiemeersen. Waarna we eventjes maar via enkele typische ééntonige werkmanshuisjes ons pad verder zetten in de richting van ' La Montagne '.  De huisjes deden er ons aan herinneren dat eertijds , heelwat Vlaamse pendelaars er hun kost kwamen verdienen in de textielindustrie ' La Vallée de la Lys ' en sommigen er zich dan ook definitief  setelden , vandaar de benaming van de straat in Avenue du Peuple Belge (maw de Belgische bevolkings  laan).
 
Jammer genoeg braken de crisisjaren aan en moesten diverse bedrijven hun deuren definitief sluiten , waardoor er op de dag van vandaag zelfs geen 100 ' frontaliers ' meer overblijven. Ze brengen als het ware iedere morgen een ode aan de gouden textieljaren.
 
Ondertussen hadden we reeds een eerste hoogtepunt bereikt met het recreatiedomein Alfons Dalle Dumont. Statige eikendreven en groene wandelpaadjes loodsten ons doorheen dit 13ha groot gebied , waarbij het ' Wit Kasteel ' daterend uit 1910 onze aandacht trok. Ter gelegenheid van deze Tabakstocht , konden wij het museum van oude ambachten en werktuigen , tevens gelegen in het domein gratis bezoeken. Waarbij dan ook menig stapper gretig gebruik van maakte om de nostalgie uit vervlogen tijden te ontdekken of te herontdekken.
 
Via een sportterrein verlieten we dan ook dit prachtig reepje groen , om zo een eerste rust op te zoeken in het plaatselijke gemeenschapshuis Jean Jaurus. Net op tijd in feite voor een lekker aperitiefje en streekdrankje : een PICON.  En zeg nu zelf , waar kan dit snoepertje zich beter laten smaken dan net over de schreve ? 
 
Net buiten het zaaltje , bemerkten wij een beeldje op van Jehan van d'Helle. Volgens een legende wist hij ten tijde van Columbus de tabaksplant naar de Wervikse contreien te brengen , waarbij tot op vandaag de dag , de Wervikse toebak wereldwijde bekendheid verwierf.  Vlug bereikten we terug Belgische bodem , waarbij we voor een tweede maal de monumentale Sint Medarduskerk konden bewonderen. Via de trappenconstructie van de grensbrug , voerde het jaagpad ons in de richting van het Tabaksmuseum.  We lieten dit voorlopig links liggen en trokken verder alover de Balokkebrug naar het recent recreatiedomein van ' de Balokken '.  De extra groene lus namen wij er dan maar gretig bij , waarbij een schitterend zicht op de Brikkenmolen en de Sint Medarduskerk bovenal best te pruimen was.
 
De doorsteek van de Balokken bracht ons zo langs de meanderrijke oude Golden River en haar uitgescheurde oevers, waarbij de fauna en flora er vrije loop krijgen en we menig waterhoen , fuut of  rietvogeltje mochten waarnemen. Via een recent aangelegd wandelponton en pad belandden we zo opnieuw over de schreve in Comines-France (Komen). Ook hier volgden wij terug een stukje Leie-oevers , waarbij een mastodont van een rivierschip heel eventjes maar het rustig water kwam verstoren.
Hierna trokken we stadsinwaarts , waarbij reeds van ver ' le Dome de St Crysole ' en het belfort van Comines waar te nemen was. Via het stadpark bereikten we dan het mastodonten betonnen gedrocht van de St Crysole die dan ook vreselijk afstak tegen het middeleeuws afdoend stadhuis en belfort.
 
Waarna we ook nu weer via de grensbrug in Komen (België) belandden en zo de andere Belgische overzijde van de Leie bewandelden. Iets later werden we via het groenrijke oude kanaal Ieper - Komen naar een tweede ruime rust gestuurd  in het één of ander schoolcomplex.
 
Het laatste gedeelte voerde ons alweer langs de Leieboorden in de richting van Wervik , alwaar we ter hoogte van de Hoge Plankebeekvallei , zowaar dwars door de stedelijke begraafpark werden gestuurd. Destijds vormde dit miljoenencomplex voor heelwat controverse , maar het dient gezegd het geheel is bijzonder mooi , groenrijk en vooral rustgevend opgevat en vormde dan ook een aangename doorsteek.
Het was tenslotte het aloude Komenwegeltje die ons voorbij het discrete Koortskapelletje bracht en ons zo kriskras doorheen de Briekenhoek voerde. Het zou ons tenslotte afzetten nabij het hernieuwde Tabaksmuseum en de 18de eeuwse stenen Brikkenmolen. De molenaar had ter dezer gelegenheid zijn mooiste kiel aangetrokken en vergastte de stappers met een demonstratie van de zware molenarbeid. Ook het tabaksmuseum kon men gratis bezoeken en nadat we ons hadden kunnen inleven in de boeiende wereld van kauwen, snuifen , roken en pijpen : konden we niet weerstaan aan het uitnodigend terras van het aanpalend etablissement ' een grooten Moriaan ' en zijn huisbiertje.
 
De aankomst reeds in zicht , doken we opnieuw de behuizing binnen om zo een eind te maken aan een voortreffelijke wandeldag met een schitterend herfstweertje.
 
  


20:59 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-09-04

VOORKEURKALENDER OKTOBER 2004

Hierbij treft u onze voorkeurkalender voor de maand oktober 2004 , in de mate van het mogelijke zullen wij dan ook deelnemen aan volgende  organisaties :
 
02 oktober 2004  :  Marcheurs du Val de Verne Peruwelz
           Rustige landelijke en bosrijke wandeling langs het meer van d'Amaury , de Scheldeboorden , de visvijvers van Hergnies , de franco-belgische Ravelpaden en het domanicaal woud van Bon Secours.
 

03 oktober 2004 :  Wandelclub Kruikenburg
           .Gezellig op stap met de bus naar het Pajottenland. Natuurrijke omgeving met mooie panorama's over het glooiend Pajottenland in een Breugheliaans Kader.
 
 
 
09 oktober 2004 : Footing Club Fosses la Ville
              Wandelen in de streek van de Marlagne , met de abdij van Maredsous als hoogtepunt.
 
10 oktober 2004 :  Vier op één rij Groot Zedelgem
            Landelijk , rustige en bosrijke omlopen langs het Vloetemveld
 
16 oktober 2004 :  Wsc 't Klavertje Vier Oudenaarde
            Op de uitlopers van de Vlaamse Ardennen en de Nokereberg in de kijker
                                                
 
17 oktober 2004 :  Vlaemsch Huizeke Godewaersvelde
           Prachtige tocht rond en om de Catsberg , mogelijkheid tot het bijwonen van een paardenwijding op de Catsberg. Animatie in de zaal met jachthoorngeblaas.
 
23 oktober 2004   Section Marche de la Police de Jette
            Landelijke en bosrijke wandeltocht , dicht aanleunend tegen de Brusselse hoofdstad.
 
24 oktober 2004  :   Herentalse wandelclub
            Door de bossen van de prinsen De Merode , langs twee kastelen en de oevers van de Nete , de bossen en de abdij van Averbode en Tongerlo.      
 
 
 
30 oktober 2004 :  Les sans soucis Ghlin                        ht029.gif (4291 bytes)
           Omlopen door de bossen van Baudour en het dominicaal domein van Stambruges
 
31 oktober 2004 : Rustige Bosstappers Jabbeke
            Wandeling in de omgeving van Jabbeke , met heelwat privé-domeinen en het Vloethemveld bos.            

14:03 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-09-04

LOMBARDSIJDE - 19 SEPTEMBER 2004

35° Duin  &  Poldertochten
Duintrappers  Westende
19  september  2004

Zon , zee en strand : ideale smaakmakers voor een wandeltocht in de nazomer dus.  Hierbij vormde dan ook de 35ste Duin & Poldertocht van de Duintrappers Westende een uitstekende gelegenheid toe. Startend vanuit sporthal Bambust in Lombardsijde , kende de tocht een rustige aanhef langs enkele vakantiewoningen en het natuurreservaat van de ‘ Schuddebeurze ‘.

 

Het zou ons reeds na een tweetal kilometers brengen naar een eerste rust in het centrum van Westende. Veel te vroeg voor een pitstop weliswaar ,  waarna het wandeltraject zich strekte langs een mooi groen , ongerept duinengebied in de richting van Middelkerke  en zijn imposante watertoren. Iets later werden we afgezet op de vernieuwde wandeldijk en kregen voor het eerst de grijze massa van de Noordzee te zien. Op de zeedijk ontmoetten we het Grand Hotel ‘ Belle Vue ‘ of ook wel de Rotonde genoemd. Het hotel werd in 1909 in gewapend beton gebouwd , overleefde de Eerste Wereldoorlog en werd volledig in zijn oorspronkelijke stijl hersteld. Naar het schijnt zouden heel wat leden van de koninklijke familie in dit prestigieuze hotel hun vakantie hebben doorgebracht.  Onze aandacht ging tevens naar een merkwaardig ijzeren gestalte van een graafmachine die de zeedijk sierde , waarna we terug landinwaarts trokken in de richting van Westende centrum voor een tweede rust.

 

Via het vroegere vakantiedorp ‘ Zon & Zee ‘ (tegenwoordig een asielverblijf) ging het richting het gekende Sint Laureinsstrand met de Calidris . In 1900 opgericht als kinderhome , is het tegenwoordig een vakantiecentrum. Alleen het gewriemel van een judoclub en het gekrijs van enkele gierende meeuwen zorgden voor wat animatie op het strand. Wij van onzen kant volgden nu de strandgordel , die iets later overhevelde in een lekker duinenpad langs een vervallen camping. Dat onze schoenen in een mum van tijd vol zand zaten namen we er maar bij , temeer een leuke afgeschermde wandelweg ons bracht langs de campingetablissementen van ‘ de Lombarde ‘ en de militaire uitvalbasis van het 14de Artillerie luchtdoelafweer ( gekend bij de mensen van de Vierdaagse der Ijzer). 

 

 

 Een doorsteek dwars door een camping leverde ons voor een tweede maal af op het brede strand . We volgden nu het strand van in Lombardsijde-bad tot aan het staketsel van Nieuwpoort. Ook nu maar weinig beweging eigenlijk op het strand, waarbij links van ons het zorgvuldig afgeschermde militair domein voor enkele mooie natuurplaatjes zorgde en rechts de grijze Noordzee met dobberende zeilbootjes.  Met een stevige zeebries was het warempel nog knap lastig wandelen in het natte en plakkerige zand .  De Ijzermonding zette tenslotte een punt achter onze lange strandwandeling. Eventjes maar vergaapten we ons langs de havengeul aan de vele zeilbootjes die het wijde zeegat tegemoet gingen. Waarna een lange grindweg geflankeerd door een oude vuurtoren ons tussen het militair domein en het natuurreservaat van de Ijzermonding wrong. Het reservaat is het grootste en meest ambitieuze natuurproject ooit in Vlaanderen. Het is eigendom van het Vlaams Gewest en 103ha groot, waarbij herstel van de duinen , slikken en schorren en schapenbegrazing volop bezig zijn.

Het bracht ons tenslotte via een rustig polderwegje van ‘ het Geleed ‘ uiteindelijk weer in Lombardsijde.

.

 

FOTO's ONLINE :

 

http://www.wistiti.fr/AlbumsPerso/Visualisation.asp?DI=st...














22:45 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-09-04

WESTOUTER - 18 SEPTEMBER 2004

Elf  Bergentocht
Pwc  Heuvellandstappers
18 september  2004

Nog maar eens konden wij in levende lijve ervaren , dat de Elfbergentocht van de Heuvellandstappers behoort tot één der meest gerenommeerde wandeltochten in Vlaanderen. Een mix van schitterende wandelwegen en onuitputtelijke vergezichten zorgden er terug voor dat we voldaan , doch moe huiswaarts keerden van deze Westvlaamse heuvelescapade. En alvast de editie 2005 in vetjes in onze wandelkalender aanduidden.

 Reeds van bij de start , wisten we meteen waar het in deze Elfbergentocht allemaal om te doen is , toen een eerste stevige veldweg ons het heuvellend landschap instuurde en we zo Westouter met haar pittoresk Sint Eligiuskerkje contourneerden. Het werd alvast de aanzet van een heerlijk stukje wandelen , waarbij naast ons de silhouetten van de Rode & Zwarteberg zich tegen de horizon aftekenden. Via enkele heerlijke veldwegels en holle paden temidden unieke landschapsbeelden van het natuurreservaat ' de Broekelzen' kozen we deze keer de richting uit van de Hille . Waarna een vrij gezellig pad  ons reeds de richting uitwees van de Catsberg die breed de horizon opvulde. Hiervoor was het echter nog te vroeg , want via de imposante Vitsemolenhoeve en de Pudefort stuurde de parcoursmeester ons richting Zwarte berg en mochten we voor een eerste maal onze kuiten testen voor de beklimming van de ' Mont Noir ' ( de Franse benaming van de Zwarte Berg en de vele bewegwijzeringen).

Helemaal boven doken we het ' Parc Margeurite Yourcenar ' binnen, die traditioneel voor de Elfbergentocht het jaarlijks decor maakt van een feestelijke buitencontrole. Anderzijds ook door het mooie panorama op het Oud Vlaams stadje Belle (Bailleul) dat we er krijgen.   Een lus door het park smokkelde ons tenslotte langs de vijvers van ' les 3 Fontaines ' definitief Frankrijk binnen. Alwaar iets later een avontuurlijk brokkenpad ons op en neergaand tussen de velden stuurde in de richting van Berthen. Veel tijd om van de heerlijke zichten te genieten hadden we niet , temeer na de beklimming van de Kokerelleberg en en heerlijke doorsteek langs een stoppel- en hooiveld ons reeds naar een volgende klimuitdaging bracht.  Allez , zo dachten we : de Catsberg met zijn trappistenabdij lag reeds voor het grijpen , maar de parcoursmeester dacht er eventjes anders over. Hij stuurde ons via een resem van holle en bolle wegels , waarbij idyllische kapelletjes het beeld sierden in de richting van Berthen voor een tweede rust.  Wij hadden er ondertussen reeds zo'n 18 kilometer opzitten , toen  achter het kerkje van Berthen , alweer de indrukwekkende gestalte van de Catsberg opdoemde.   Onze ultieme klimuitdaging liet echter nog wat op zich wachten , want de heuvel beslopen we via een wijde omtrekkende beweging , waarbij  eerst de Boeschepeberg voor onze voeten werd geschoven en een select natuurparkoers langs enkele stofferige veldwegels. Uiteindelijk konden we dan toch beginnen aan het wat pottiger klimwerk van de Catsberg langs smalle boswegjes , die ons tenslotte naast de muur van de abdij neerpoot in een iets verder gelegen controlezaaltje. Hoogtijd voor wat stevige kost en extra energie, want hierna werden we met enkele afdalingen en beklimmingen door het bos voor een tweede maal de Catsberg opgestuurd. Waarbij we nu pal op de hoge televisiemast afstevenden.

Hierna konden we ons definitief naar beneden laten vallen, alweer gekleurd door schitterende karrensporen en onovertroffen panorama's van het West-Vlaamse en Franse Heuvelland. We zochten voor een tweede maal de rust in Berthen op , waarbij we dan rustig en mooi de terugweg aanvatten. Over een geoogst hoppeveld , schoven we over diverse heuvelruggen , waarbij we achter ons een laatste zicht op de Catsberg lieten. Een imposant brokkenpad , gelukkig bewaakt door het kapelletje ' Olv. van Vlaanderen ' zette ons klaar voor een tweede aanval op de Zwarteberg en het park Yourcenar.

Enkele potige holle bospaden stuurde ons al vlug weer naar omlaag in de richting van Loker , een onooglijk dorpje waarbij zich in de verte het fraai torenspel van de Sint Petruskerk ontvouwde. Eventjes maar hadden we het klim- & klauterwerk achter de rug , toen we de wijde lus rond het recent openbaar gemaakt natuurreservaat van de Eeuwenhoutheuvel aanvatten. Vandaar ging het dan richting Loker voor een laatste rust , alwaar we tevens het gezelschap kregen van de kleinere afstanden, alweer doorspekt met heerlijke zichten op Dranouter en de memorabele Kemmelberg. Er bleven ons nog een kleine acht kilometers van de bovenste plank.  Alwaar het stevige klimwerk terug aan de pas kwam , vooreerst met de beklimming van de Baneberg en het gevreesde Hellegat. Uiteindelijk zette het ons af aan de Lijstermolen, die de aanzet vormde voor een heerlijk stukje wandelen op de flanken van de Rode Berg en vermoedelijk het  Kotjes Piepersbos.

Het bospad langs de Goeberg bracht ons weer naar beneden , waarna een veldweg langs een mäisveld nog maar eens enkele schitterende zichten sprokkelde. We volgden hierna het weergaloos Tweebergenpad doorheen het reservaat van de Sulferberg , tot we opeens terug het Sint Eligiuskerkje in de diepte voor ons weernamen. 

Moe , van deze wandelvoltreffer genoten we in een roes van voldoening , na bij een welverdiende Keizer Karel of  Tongerlo.

zie ook de reportage bij onze collega wandelblogger : gwy.skynetblogs.be


18:35 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-09-04

VICHTE - 12 SEPTEMBER 2004

10° Prutsketochten
Textieltrekkers Vichte
12 september  2004

De Textieltrekkers uit Vichte , bestaan 10 jaar , ter dezer gelegenheid zochten wij zondag laatstleden onze wandelavonturen op in de uithoeken van Anzegem – Ingooigem , alwaar Stijn Streuvels zijn inspiratie vond voor meesterwerken alszijnde  ‘ de teloorgang van de waterhoek ‘  , ‘ de Vlasschaard ‘ of ‘ Prutske ‘.

 

Met die inspiratie werd dan ook 10 jaar geleden de Prutsketochten boven het doopvont gehouden en verheugden we ons reeds aan een avontuurrijke wandelescapade langs verloren gewaande veldwegels en schone vergezichten en kozen we voor de 20km.  Achteraf bekeken keerden we toch wel  ietwat teleurgesteld  huiswaarts.

 

Het begon nochtans allemaal veel belovend , toen we via een brede streep groen al direct het Beukenpark werden ingedropt.  Ter plekke schonk dat lapje domein langs eeuwenoude , unieke knoteiken en een bewaard gebleven ijskelder ons een heerlijke opener. Die ons door het groen omheen een neorenaissance en pittoreske kasteeltje leidde. Een kokette kerkwegel , met op de hoek een discreet opgesteld kapelletje wees ons zo de weg naar de gebouwen van Brouwerij Verhaeghe . De geschiedenis van deze kleine familiebrouwerij gaat terug  tot voor twee eeuwwisselingen , toen Paul Verhaeghe er de mouterijbrouwerij opstartte. We werden er dan ook getrakteerd op een robijnrood Oud Vlaams biertje ‘ Duchesse de Bourgogne ‘.

Hierna begon het in feite al wat te verwateren , in een wijde lange kronkel langs uitsluitend betonbanen bleven we constant in de nabijheid van de gemeenschap Vichte ronddraaien. , waarbij af en toe een mooie hofstede en een oud boerenknol onze aandacht kon trekken tot de eerste rust in een plaatselijk werkatelier.

Gelukkig kwam hierna wat verandering toen we aan de rand van Ingooigem de richting kozen van Anzegem. Rustige asfaltwegen  trokken zich doorheen het akker- & weidelandschap, waarbij we in de verte een zicht kregen op de Tiegemberg  en de Witte bergmolen van Tiegem.  Een bijzondere mooie wegel zette ons daarna op weg naar de ‘ Watermolen Goed te Walskerke ‘.  Het is de enigste nog werkende watermolen in West-Vlaanderen , daterend uit 1769. De molen is nog uitsluitend dienstig voor het malen van haver en gerst voor eigen vee gebruik. 

Enkele onderhoudende dorpswegels tussen strookjes groen en een kabbelend beekje zorgden voor één der weinige hoogtepunten en wisten ons zo onopvallend langs het naaldscherpe kerktorentje van Anzegem te sturen voor een tweede rust. Voorbij Anzegem volgden we nu ook weer geruime tijd enkele heerlijke en rustschenkende asfaltwegels  die ons uiteindelijk terug in Vichte moesten brengen.  Een nutteloos ommetje via de één of andere wijk alwaar we nog enkele extra kilometers meegraaiden, bracht ons tenslotte via de apotheose van deze Prutsketochten : het privé domein van de familie Verhaeghe en ook wel  het Oud Kasteel van Vichte genaamd . Het kasteel (12de – 17de eeuw) gebouw op een mote en omringd door een neerhof met prachtig poortgebouw was uitzonderlijk toegankelijk. Gevolgd door het schilderachtige , Romaanse kerkje   in Doornikse steen bereikten we zo terug het Cultureel Centrum De Stringe.

In de zaal heerste gelukkig een gezellige sfeer met muzikale klanken van de plaatselijke fanfare en mochten allen een lekker wit wijntje degusteren. De prachtige vergezichten en vele veldwegeltjes in de streek van Streuvels en Verriest , zoals  vermeld in Marching 2004 , bleven jammer genoeg veraf. Of hadden we gewoonweg de verkeerde afstand gekozen ?



21:17 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-09-04

HERINNES - 05 SEPTEMBER 2004

Marche des  Hurlus  en  Balade
05  september 2004
Hurlus  en  Balade  Mouscron
 
Wanneer we af en toe eens een wandeling meepikken , bij onze Waalse wandelbroertjes van de FFBMP   , is het genoegzaam bekend , dat deze organisaties meestal zuiver gericht zijn op het natuurlijk en/of avontuurlijk wandelgenot. Waarbij eens rond de klok van twaalf aangeschoven wordt voor een democratische maaltijd en hierna naar  gewoonte nog stevig wordt nageklets , volgens de  Waalse jovialiteit.

Het was niet anders zondag laatsleden bij les Hurlus en Balade , die  vanuit Herinnes er hun gelijknamige ' Marche ' hielden. Herinnes gelegen net over de taalgrens , kon vandaag  opvallend ook rekenen op heelwat Vlaamse wandelaars . Waarbij allen startten langs de stevig neergepote kerktoren en onmiddellijk via een stevige kasseienstrook ' à la Paris-Roubaix ' , een fabuleuze aanloop meekregen. Onze gezwinde wandelpas stokte af en toe , enerzijds om volop van de mooie zichten op de nabij gelegen Kluisberg en ' Mont Saint Aubert ' te genieten en anderzijds na een paar kilometer kasseilopen , een ruige veldweg te worden ingestuurd. 
We kozen zo de kant op van ' les vergers du Courrou ' , waarbij de verleidelijke appel- & perenboompjes ons deden watertanden. We konden er gelukkig afblijven , temeer we via de binnenkoer van een statige boerderij , aansluitend mochten genieten van een heerlijke wandelweg doorheen een dik groen scherm. Het bracht ons tenslotte aan de achterkant van het kasteel van Molenbaix voor een eerste rust.    

De zomerse temperaturen hadden er ons zowaar dorst van laten krijgen en blijkbaar wij niet alleen, want ook de viervoeters van menig wandelaar wist dankbaar gebruik te maken van de dogbar. Waarna we via het Sint Ghislainkerkje (daterend uit 1186) , vlak voor ons een kerkwegel ontwaarden. Die boorde zich door de velden omhoog langs een kabbelend beekje , waarbij we opnieuw onze ogen konden richten op de heerlijke panorama's van de omliggende dorpjes en een immense kast van een boerderij in restauratie. Blijkbaar zijn er dus toch nog begoede burgers in ons klein Belgenlandje , prijs hun gelukkig , we waren blij met hetgeen we hebben en kunnen. 

Een smalle betonwegel , dook hierna met ons mee in de weelde van het landschap  , waarna een potige veldweg die nauwelijks te onderscheiden was van omliggende akkers, aardappelvelden en maïsvelden ons tenslotte bracht naar Pottes. Inderdaad de parcoursmeester gaf niet op , de weg stond op zijn stafkaart en gebruiken zou hij !

Gelukkig konden we nu wat  uitrusten in Pottes voor een tweede rust , jammer genoeg zonder drank en spijs ( ja ook dit is mogelijk in Wallonïe, maar geen enkel waardig wandelaar die erom zeurt ). We gunden dan maar wat geldgewin aan de symphatieke lokale cafébazin, waarbij we van een schuimende kraag even konden nagenieten van dit staaltje natuurwandelen.
Na onze rust doorkruisten we het kleine dorpscentrum met een merkwaardige beschermde en versterkte hoeve. Een schitterende wandelwegel brengt ons zo op het jaagpad van de Schelde , waarbij we ons opnieuw wat konden orïenteren . We volgden een hele poos de Scheldedijk , maar bij de eerste parallel lopende veldweg aarzelt de 'Hurlus' niet. In tussentijds hadden we enkele idyllische zichten op de dorpjes Guermignies en Spiere Helkijn, tot opeens het kerkje van Herinnes terug opdook en meteen het einde van deze stevige wandelescapade inluidde.

In de aankomstzaal troffen we nog enkele bekenden ,waaronder de voorzitter van het FFBMP en persoonlijke vriend Maurice Delafontaine.  Lichtjes euforisch over de aangeboden omloop , een voorbeeldige organisatie (buiten de bevoorrading van de laatste rust) en symphatieke ' Hurlus ' hebben we nog een hele poos nageklets. Naar Waalse traditie !!!!                      

21:32 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

OOSTKAMP - 04 SEPTEMBER 2004

Vredeseilandentochten
4 september 2004
Oostkamp

De Vredeseilanden weerspiegelen zich als  een onafhankelijke en pluralistische Belgische niet gouvernementele organisatie voor ontwikkelingssamenwerking die zich specialiseert in voedselzekerheid.  Ze  komen dan ook  op voor inclusieve ontwikkeling in een wereld, waarin samen leven een voorwaarde is om te overleven, en proberen via diverse middelen geld in te zamelen voor bepaalde projecten.

 

De Vredeseilandentocht vanuit Oostkamp behoort sinds enkele jaren hiertoe en naast de belofte  van een prachtige zomerse wandeling langs parken , kasteeldomeinen , bossen en natuurrijke paden : konden we zo tevens ons steentje bijdragen aan het idee van de organisatie. 

 

Bij aankomst in de refter van de Sint Pietersschool , kregen we de keuze tussen 6 – 12 -18 en 24 km , waarbij we meteen na de start geconfronteerd werden met het kasteel ‘ Les Aubépines ‘ en het aanpalend Beukenpark. Het opkomend ochtendzonnetje zorgde meteen voor de nodige sfeer en de nevelsluiers van de eerste zonnestraaltjes tussen het groen zich manifesteerden als voorbode van een uitstekende wandeldag. Een statige dreef bracht ons hierna naar het privé domein van Gruuthuse , algauw gevolgd door het domein van Erkegem.   Waarna de groene hoogtepunten elkaar vrij snel opvolgden en de parcoursmeester zijn belofte alle eer aandeed.

 

Na het domein van Erkegem werden we zowaar eventjes naast de drukke E40 gestuurd , maar hoe ? Een heerlijke natuurlijke en fenomenale veldtocht langs maïsvelden en enkel stevige boerenslagen , zorgden ervoor dat we ongestoord verder stapten richting een eerste rust in de Nieuwenhovewijk.

 

Blijkbaar was dit nog maar een voorgerecht. Want na de controle zwenkten we af naar de bosrand van het Nieuwenhovebos en het provinciaal domein Kampveld. Een snoer van rustige en betoverende bospaden van maar liefst 9 kilometers trok zich dan ook kriskras door dit wandelbos. Hier en daar opgesmukt met statige eikendreven , prachtige strookjes groen van rododendron , enkele kanjers van veldwegels langs stukjes weiland en akkers  en een idyllische opgestelde boerderij zoals het imposante Torenhof, stapten we maar heel eventjes de bewoonde wereld van Hertsberghe binnen.  

 

Dit alles zou ons op een fabuleuze wijze  voor een tweede maal naar de Nieuwenhovewijk brengen , alwaar we even konden bezinken van al deze wandelpracht en de kinderen zich ondertussen konden tegoed doen aan een springkasteel. Een engelbewaarder in mij , deed me beslissen de lus van de 12 km te volgen in plaats van de resterende  3 km op het traject van de 18. En gelukkig maar want ook nu volgden we via een leuke boswegel tussen de bomenrijen van het Kampveld  ons wandeltraject. Door de velden heen , bemerkten we het kasteel van De Breidels. Dit zorgde voor een laatste natuurlijke opstoot , waarbij we binnenom op een avontuurlijke manier onze weg verder zetten naar het laatste kasteeldomein van vandaag ‘ Nieuwenhove ‘.  Een schitterend karrenspoor bracht ons zo geleidelijk aan weer naar het dorpscentrum van Oostkamp. In de verte ontwaarden we nog eventjes de toren van de Sint Pieters-Bandenkerk. De geschiedenis zou teruggaan tot 1080, waarbij vooral de beschermde achthoekige vieringtoren opvalt.

 

En meteen het einde inluidde voor een prachtige uitsmijter van een in alle opzichten voortreffelijke wandeling.

 

FOTO'S ONLINE

WWW.WISTITI.FR/STEFBA1:LILLATJE

 

 











21:30 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

HELP - HELP MIJN VROUW WIL SCHEIDEN

Mensen , mensen , wat een miserie !!!!
 

Door het supersonische scanning- & controlesysteem tijdens de Vierdaagse van de Yzer  zit ik zwaar in de problemen.

Hoe leg je nu uit aan uw partner dat je tijdens de derde dag van de vierdaagse in een tijdspanne van drie uur maar 9 kilometer stapte.  Ze gelooft er dan ook niks van en zegt dat ik minstens 2 uur op de lappen zat.

Temeer ik de dag voordien in Poperinge voor bijna hetzelfde traject van 7 km, alle bestaande wandelrecords aan flarden stapte met een recordtijd van 15 minuten.

 

Startnummer : 11400
BAILLEUR, STEFAAN

Datum

Controlepost

Afstand (km)

Tussentijd

18 Aug 2004

Parking St Niklaaskerk, Oostduinkerke

0

 

18 Aug 2004

De Jachthoorn, Pervijze

12

11:42

18 Aug 2004

Grote Markt, Nieuwpoort

23

14:38

18 Aug 2004

Visserijmuseum, Oostduinkerke

32

15:01

19 Aug 2004

Grote Markt, Poperinge

0

08:29

19 Aug 2004

Marktplein, Watou

9

11:04

19 Aug 2004

De Grooten Onze Here, Abele

25

13:50

19 Aug 2004

Grote Markt, Poperinge

32

14:05

20 Aug 2004

Grote Markt, Diksmuide

0

09:22

20 Aug 2004

De Rabbelaere, Lo-Reninge

17

 

20 Aug 2004

St Veerleplein, Oostkerke

23

11:49

20 Aug 2004

Grote Markt, Diksmuide

32

14:37

21 Aug 2004

Domein De Palingbeek, Hollebeke

0

08:35

21 Aug 2004

Marktplein, Mesen

9

10:26

21 Aug 2004

Domein De Palingbeek, Hollebeke

23

13:03

21 Aug 2004

Jeugdstadion, Ieper

28

14:09


 

 

HELP HELP HELP , mijn vrouw wil dus scheiden. Vandaar deze oproep al wie mij gezien heeft (zekers niet in staminee Dodengang te Diksmuide) , eventueel bewijsmateriaal heeft , mijn partner kan overtuigen.  
Van harte welkom.

 

 

 




08:19 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-09-04

PASSENDALE - 2 SEPTEMBER 2004

Om en rond Passendale
Drevetrotters Zonnebeke
02 september 2004

Dat de weekdagtochten ook binnen de Vlaamse Wandel & Jogging Liga duidelijk als paddestoelen uit de grond schieten is in feit. Het vormt een ideale gelegenheid voor mensen van de derde leeftijd en stappers die tijdens het weekend andere prioriteiten hebben , ook tijdens de week aan wandelen te doen. 

Zo’n gelegenheid bood zich vandaag aan bij de Drevetrotters uit Zonnebeke , alwaar ze vanuit het kaasdorp Passendale , hun Op en Rond Passendale hielden.

 

Het uitnodigend gretig zonnetje en een extra dagje verlof zorgden ervoor dat ikzelf algauw mijn wandelschoenen aanbond en afstevende naar bovengenoemd dorp. Met zo’n weer in het verschiet had ik weliswaar wat meer deelnemers verwacht , want bij aankomst zo rond de klok van 9u30 waren nog maar amper 150 stappers vertrokken en ook bij mijn aankomst na de wandeling ietske na 14 uur was amper de richtlijn van 400 deelnemers in het zicht. Het deed dan ook vragen bij mij opkomen,  pakken de beheerders van het VWJL  het verkeerd aan of waar zit de reden  in ieder geval  van die lage opkomst . Vooral als we het dan gaan vergelijken met organisaties in de Limburg waar tochten met meer dan 1000 inschrijvingen normaal zijn, doch daar het midweekwandelen al vele jaren meegaat ?

 

In ieder geval heel JAMMER vond ik het , want de Drevetrotters  hadden mij  ( niet tegenstaande ik de streek redelijk ken ) duidelijk op een aangename en voortreffelijke manier weten te verrassen. Het geheel van de tocht werd opgevat in drie lussen van circa 6 km , waarbij het eerste gedeelte volledig in het teken stond van ‘ de slag van Passendale ‘.

 

Het dorpje werd tijdens de Eerste Wereldoorlog dan ook volledig verwoest tijdens één der hevigste en bloedigste veldslagen aller tijden. Men schrijft zelfs als een hel van modder , bloed en vuur , waarbij de strijd duurde van 04 oktober 1917 tot 06 november 1917.  In 1917 werden hier in honderd dagen meer dan 400.000 militairen buiten gevecht gesteld voor een terreinwinst van slechts enkele kilometers. Slechts op 28 september 1918 werd het dorp definitief  op de vijand heroverd door het 4e Regiment Karabiniers en Grenadiers.

 

Vandaag de dag is Passendale herrezen uit zijn verdriet en miserie , als een vredig dorpje , alwaar hier en daar nog duidelijk de wonden van de Eerste Wereldoorlog opduiken. De tocht ving dan ook aan langs de centrale Canadalaan , alwaar op het einde het Paesschendale Momument of ook wel de New Zealand Memorial  ons in de licht heuvelende landelijkheid dropten. Waarbij smalle , slingerende wandelwegjes in de omgeving van ’s Graventafel voor wat puike wandelwerk zorgden. Dit vooral toen een prachtig karrenspoor langs een stukje groen ons uiteindelijk bracht tot bij het indrukwekkende Tyne Cot Cemetery.

 

Deze Britse begraafplaats is de grootste op het Europese vasteland , waarbij soldaten uit Northumberland , de naam van hun Engels streekriviertje Tyne  aan de cottage of  ‘ cot ‘ die daar stond verbonden. Een deel van de begraafplaats ‘ Battle Cemetery ‘ is de spontane begraafplaats van de 11856 soldaten die sneuvelden in de veldslag van juni-november 1917.

 

 

Veel tijd om hierbij na te denken hadden we niet , toen we via rustige wegen die sierlijk langs de licht glooiende streek  meedeinden al veel te gauw terug de turnzaal van het oud gemeenteschooltje bereikten.

 

 

De tweede lus daarentegen had een volledig ander karakter en stond dan ook volledig in het teken van de groenteteelt.  We wandelden eerst voorbij het opvallend beeldje van ‘ Als de vos de passie preekt , boer pas op je ganzen ‘ , die er tevens op duid dat Passendale wel degelijk tegenwoordig als het Belgische Kaasdorp bij uitstek mag bestempeld worden. Waarna eens voorbij de Mosselmarkt en het Romaanse Sint Audomaruskerkje , we weer afstand namen van Passendale via een ouderwetse kerkwegel.  Voortdurend gewikkeld in een groen scherm van geurende prei , kolen , knolselder en spruitjes , kreeg ik reeds het water in de mond van een stevige winterse hutsepot.  Maar eerst liet ik ook nu weer mijn blik  gul  ronddartelen over de fraaie lichte glooiingen  , waarbij de vergezichten op Westrozebeke en Langemark – Poelkapelle op sommige momenten overweldigend waren.  In een brede zwaai keerden we dan terug , waarbij alweer het kerktorentje van Passendale in het vizier kwam voor een tweede rust.

 

Het derde deel , stond dan uiteraard in het teken van de kaas. Waarbij we terug via het stemmig marktpleintje ditmaal de richting uitkozen van Moorslede via een alweer rustig asfaltwegje dat ons via een hoogte de landelijkheid instuurde. Een bocht verder sierde ons zicht met een mooi blik op Passendale , waarbij het Sint Audomaruskerkje als rode draad door het verhaal liep. Toen we ter hoogte van een oude spoorwegbedding ons te goed deden aan enkele succulente braambessen ( nvdr. Ik ken er hier twee die zullen watertanden , nietwaar Eric en Anita ) , stuurde iets een stevig neergepoot karrenspoor ons weer verder door de beeldige plaatsjes van het landschap.  Die ons tenslotte totaal onverwacht afzette nabij de Kaasmakerij van Passendale , om al even snel een nieuwe veldwegel in te duiken die ons zou brengen naar die andere Kaasfabriek van Belgomilk.

 

Waarna een stofferige veldweg tussen de maïs- & groentevelden ons terug in de richting van Passendale bracht, waarbij het even leek dat een lange kaarsrechte weg ons terug naar de kerk en het markpleintje zou brengen. Gelukkig wist de parcoursmeester ons via een nieuwe woonwijk en een aanpalend zalig graspad in een wijde boog rond het kerkje te brengen , alwaar het silhouet van het oud gemeenteschooltje voor een derde maal opdook.

 

We konden ons geen betere verlofdag inbeelden , die op een bijzondere aangename wandelmanier werd afgesloten :  met name een heerlijk Hommelbiertje.     

 

FOTO'S ONLINE :

http://www.wistiti.fr/AlbumsPerso/Visualisation.asp?alb=s...

 








20:34 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |