03-10-04

PERUWELZ - 02 OKTOBER 2004

21° Marche du Val de Verne
Marcheurs du Val de Verne Peruwelz
02 oktober 2004

Destijds vormde deze Marche du Val de Verne , een laatste afspraak van alle lange afstandswandelaars, voor de winterrust . Ik herinner mij dan ook nog de heroïsche natuuromlopen die mijn wandelvriend Jean Thirifay destijds uitstippelde langs het feeërieke Vieux Condé , het meer van Chaboud Latour, het zwarte landschap van de steenkoolmijnen en haar typische mijnwerkershuisjes en uiteraard de steeds geappreciëerde doorsteek van het ' Forêt de Bonsecours en zijn prachtige basiliek '.

Die lange afstand wordt ondertussen sinds enkele jaren niet meer ingericht , doch ook vandaag waren de bekende lange afstandsstappers op de afspraak en verheugden ze zich wellicht aan een onovertroffen wandelescapade. Jean heeft ondertussen de fakkel doorgegeven aan de toekomst en dit was dan ook duidelijk te merken aan de diverse omlopen en hebben de huidige parcoursmeesters nog heelwat bij te leren. Het begon nochtans allemaal veelbelovend toen we onze tocht aansneden. Een wandelpad op de oude spoorlijn Péruwelz - Anzin voerde ons al onmiddelijk op een voorbeeldige manier door het groene scherm van het Raval wandelpad. Ondertussen had de opkomende zon een breed streep orange tegen de horizon afgeschilderd , en konden we hier en daar reeds genieten van de schitterende kleurschakeringen die de herfst telkenjare te voorschijn tovert.  Tamelijk rechtlijnig trokken we nu op een weinig avontuurlijke wijze het landschap in, waar we na een viertal kilometers een eerste rust troffen in een schamele garage van een boerderij. Gelukkig konden we onze tijd verdoen aan de sierlijke eendencollectie , alvorens onze weg verder te zetten in de richting van Vieux Condé en dus Frankrijk. Eventjes maar waanden we ons in Paris-Roubaix , waarbij onze schoenen onderworpen werden aan enkele stevige hobbelige kasseistrookjes langs uitgestrekte monotone weiden en akkers. Halverwege werden we terug gedropt in een povere garage voor onze tweede rust , gelukkig konden we buiten nog wat genieten van het heerlijke herfstzonnetje. 

Waarna we via Hergnies , een woonwijk met erg bescheiden maar fraai in de bloemen gezette werkmanshuisjes tenslotte la Solitude bereikten . Na de rust in de inkomhal van een bejaardentehuis , viel ons een hypermoderne kerk op , die in schril contrast staat met de felgekleurde , lelijke woonblokken die er als paddestoelen opgerezen zijn. De laatste lus mochten we uiteindelijk prachtig inzetten met een bijzonder mooie doch veel te korte verkenning van het ' Fôret de Bon Secours '.  Slingerende , maar tevens hier en daar smeuiïge boswegels loodsten ons doorheen dit prachtig woud , waarbij we reeds druk op zoek gingen naar enkele kastanjes. Het bos bracht ons helemaal terug in de richting van Péruwelz , waar de laatste kilometers via le Mont de Péruwelz rijkelijk gestoffeerd waren met enkele avontuurlijke wegen en we tussen de huizen door het indrukwekkend silhouet van de basiliek de Bon Secours konden waarnemen. 
 Even verder maakten we nog eens een haakse bocht , om zo na een laatste rust in een plaatselijke vissersclub , de Ecole Communale van Roë terug binnen te vallen.

De nostalgische omlopen van destijds waren veraf ,  enerzijds lieten we het niet aan ons hart komen. en spoelden dan maar onze teleurstelling weg met een plaatselijke streekbiertje.

20:20 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

In de achtervolging dus... Schijnbaar liep je in onze voetsporen... een half uur na ons! En blijkbaar ook niet hoogoplopend met deze editie ... ! Zo te lezen was het vroeger allemaal veel beter... misschien kunnen ze hun conclusies eruit trekken en wordt het in de toekomst weer als weleer! Marc

Gepost door: wandelmarc | 04-10-04

De commentaren zijn gesloten.