04-10-04

TEMSE - 03 OKTOBER 2004

18° Omloop van Temse
Wandelclub  Temse
03  oktober  2004

Temse is een typische scheldegemeente , vroeger voornamelijk en hoofdzakelijk gekend door de Boelwerf en haar Temsebrug over de Schelde.  Van klein landbouwers- en vissersdorp langs de Schelde groeide Temse ondertussen uit tot een centrum van industrie , doch vormt het tevens een pareltje binnen het Waaslandse toerisme.

Startend vanuit het sobere ouderwets aandoend Koninklijk Atheneum voerde de tocht aanvankelijk langs de rand van Temse , alwaar we een prachtig zicht kregen op de decanale Onze Lieve Vrouwkerk en de eclectische stijl van het stadhuis met beiaard. En ons zo buitengeleide deed in de richting van de Wilfordkaai. Genaamd naar de familie Wilford (19de en 20ste eeuw) en haar Wilfordboten , vormt deze kaai ondertussen het toeristische centrum van Temse. We kregen er dan ook een uniek zicht op de Scheldeboorden en de imposante ijzeren constructie van de Temsebrug. Doch ook de verscheidene horecabedrijven , het geboortehuis van Priester Poppe , de prachtige beeldengroep van de Kaailopers en het watermolenhuisje wist ons best te bekoren. Het beeld de Kaailopers is verbonden aan de veelbesproken kaai- en scheeplossers van voor de Tweede Wereldoorlog , maar ook wel spottend bedoeld voor de mannen die veel tijd op de kaai doorbrachten.

Hierna werden we langs de Scheldedijk in de richting gestuurd van het Kooiwiel en de Schouselbroekpolders. Het Kooiwiel , in feite niks meer dan een vijver is volledig ingepalmd door vissershokjes , waarbij vooral het prachtig verwilderde populierenbos in de nabijheid voor menig vogeltjes een unieke broedplaats vormt. Het 145 ha groot Schouselbroekpoldergebied en vogelbiotoop, waarbij tevens aan schapenbegrazing wordt gedaan en omgeven door rietkragen en prachtige wilgenstroken voerde ons zo naar een eerste rust in de visserskantine van het Lange dreefwiel.
 
Via een stukje Lange dreef , die in feite de scheiding vormde tussen de Schouselbroekpolders en de Oost-Sivepolders , bleef de wandeling zweren bij een onvoorwaardelijk stukje natuur. Waarbij we tussen de schorren en Scheldedijken van het Kijkverdriet door,  gewoonweg begonnen te mijmeren over het liedje " langs de oevers van de Schelde ".  Ons volgend stapdoel werd Steendorp.  Vroeger niet meer dan een moeras, met een geul en daaromheen veel beken, wielen, meersen en schorren, vol wier, riet, lis, varens en struikgewas vormde het de natuurlijke oever van de Schelde. Nu heerst er een plaatselijke steenbakkerij en de merkwaardige bakstenen St Johanneskerk, die ons voor een tweede rust op een gezappige wijze naar het dorpscentrum brachten. Toepasselijk proefden we dan maar van een " Cuvée de Briqueville " , wat niks meer en niks minder dan Steendorp betekent.
 
Ons volgende wandelmoment was ongetwijfeld het mooiste , waarbij we kennis maakten met de groene oase van het fort van Steendorp. Het Fort Steendorp was het laatste fort dat in België in baksteenmetselwerk werd opgetrokken en het vormt aldus de afsluiting van acht eeuwen baksteenbouw in dienst van versterkingen Het was meteen ook het duurste fort tot dan toe in België gebouwd.  Een schitterende wegel leidde ons dan ook langs een muur van groen , soms volledig overwoekerd en naar verluid in de winter het paradijs van vleermuizen. 
Achter ons lieten we dan ook een surrealistisch beeld achter : enerzijds het vredige rustige beeld van de natuur , met daarnaast het mysterieuze fort. (meer info http://home.tiscali.be/rita.vanhul )
 
Wat hierop volgde was ook best te prammen , schitterende wegels brachten ons nu kilometers lang in de richting van Rupelmonde : doorheen een weelde van groene weiden , soms geprangd tussen prikkeldraad en heggen , en hier en daar een idyllische opgesteld kapelletje ter ere van St Amelberga. Trouwens bestaat er tot op de dag van vandaag in Temse nog steeds een wegom (bedevaart) ter ere van St Amelberga , volgens de legende stak de heilige ter hoogte van Temse , de Schelde over op de rug van een steur om zo te ontkomen aan Karel Martel die haar wilde huwen.
 
Zo bereikten we tenslotte op een feilloze manier Temse , en waren we aangenaam verrast over deze prachtige dag en dito wandeling.


 

20:50 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.