22-11-04

ROESELARE - 21 NOVEMBER 2004

Moezeltocht
Vtb Sterrebosstappers Roeselare
21 november 2004
 
 
Roeselare , stad van Albrecht Rodenbach bied nog heelwat wandelmogelijkheden , niettegenstaande een industriëel en vooral dichtbevolkt karakter. wisten de plaatselijke Sterrebosstappers ons te leiden langs rustige , open landschappen , glooiende vergezichten , pittoreske hoekjes , uitnodigende dreven , historische boerderijen en vroegere spoorwegbeddingen. Daarbij staat alles in het teken van de Moeselstreek in Duitsland , waarbij elke wandelaar gratis kan nippen aan een lekker glaasje Moeselwijn en er per 20 deelnemers een fles wordt verloot.
 
Een koud herfstweertje daar in Roeselare bij onze aankomst en na de nodige inschrijvingen , brachten enkele woonwijken en een stukje industrieterrein ons naar het drukke verkeer met een oversteek van de brede Grote Ring. In de verte lonkte gelukkig reeds het imposante kerktorentje van de Zilverberg die ons al vlug liet afbuigen voor een rustige , landelijke lus. De talrijke prei- & koolvelden moesten er ons duidelijk op maken dat we hier niet voor niks te maken hebben met de groententuin van West-Vlaanderen. Onze wandelwegen trokken verder hun spoor door dit stukje landelijk Vlaanderen , waarbij we plots werden vergast op een statige bomenrij langs het privédomein en kasteel van de Koekuit. Waarna enkele onberispelijke veldwegels en een stevige glooiing ons tenslotte na een zestal kilometers afzetten in het wijkschooltje van de Koekuit. Het te kleine controlezaaltje kon de drommen wandelaars jammer genoeg niet opvangen , waarbij we maar besloten onze wandelweg verder te zetten.
 
Enige tijd reeds was ons opgevallen dat wij vertoefden langs het Provinciaal Koekuitwandelpad , die ons bracht langs een landelijk gebied dat van oudsher gedomineerd wordt door een bont lappendekken van akkers en weilanden. Langs ons traject , meermaals doorspekt met een kanjer van een modderige boerenwegel , wisten enkele familiale hoeves alszijnde de Pater Lievenshoeve en Ten Bunderen ons best te bekoren. Bijzonder boeiend waren tevens de uitgestrekte vergezichten die de lichtglooiende heuvelruggen ons boden en enkele kapelletjes die hier duidelijk getuigen van een aloude mariadevotie. Landelijke wegen voerden ons als wandelaar dan maar verder door het rurale gehucht van de Tuimelaar tot in Beitem.
Halfweg brachten landelijke verkeersarme wegen ons dan terug naar het wijkschooltje van de Koekuit voor een tweede rust. Na de controle in feite gelegen op de kruin van het één of ander heuveltje , doken we weer naar beneden in de richting van het Thienpondtbos. Langs de bosrand door kregen we nu letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van deze tocht , waarbij we op de top van een getuigeheuvel een schitterend panorama kregen op Roeselare en de streek tussen Leie en Mandel. Op de terugweg werden we hier en daar duidelijk geconfronteerd met een gerooid bloemkolen- of bietenveld , doch vooral met de karakteristieke geur van rottende kolenbladeren. Even verder zorgde het zalige Collievijverwandelpad  , op de zate van de oude spoorlijn Roeselare-Ieper ervoor dat we keurig terug Roeselare bereikten. Waarna een bijzonder mooi natuurpad ingebed langs de kronkelende Mandel ons terugbracht naar de aankomst. 
 
Alwaar we samen met  enkele clubgenoten klonken op deze wandeling en énen zijn verjaardag met wat Moezelvocht.
 
 
FOTO's ONLINE

20:11 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.