18-12-04

BRUGGE - 18 DECEMBER 2004

Dwars door Brugge
18 december 2004
Brugsche Globetrotters

Brugge die Schone , de parel van het noorden zijn maar enkele uitspraken , die van Brugge één der meest aantrekkelijke en schilderachtige steden van Europa maken.  Een verkenning van dit prachtig openluchtmuseum werd ons vandaag aangeboden door de Brugsche Globetrotters.  Als romantische zielen zwerfden we dan ook eindeloos langs de grachten met hun statige , witgeschilderde patriciërswoningen , langs smalle kasseistraatjes waar in de zomer oude vrouwtjes kant zitten te klossen en we plots op een allerschattigst binnenhofje stoten.  Om dan nog maar te zwijgen over het kuieren doorheen het eigenlijke toeristische centrum , gehuld in een gezellige kerstsfeer.


Bij onze aankomst in het Brugse KTA , heerste reeds een gezellige drukte , waarbij zelfs de kerstman eventjes goeiendag en succes toewenste aan de organisatoren. Vertrekkend in de nabijheid van het Brugse station doken we al meteen via de drukke Buiten Begijnenvest de binnenstad in.  Een eerste stukje groen  van het Oostmeers, vlug gevolgd door de Begijnenvest , bracht ons zo voorbij de Poertoren. Daterend uit 1398 , vormt dit potig middeleeuws bouwwerk een overblijfsel van de oude wallen , waarbij de stedelingen hun wapenkruit (poeder of alhier Poere) in bewaarden.

Hierna werden we gegrepen door de schoonheid van het Minnewaterpark , ooit één van de Brugse binnenhavens , is het uitgegroeid tot 'the place to be' van verliefde koppeltjes die zich hier vereeuwigen op de foto , een schilder die het Wijngaerdpleintje verzilverd op zijn doek , een schrijver die inspiratie zoekt voor zijn gedicht. We namen dan ook rustig de tijd om hier die zalige sfeer op te snuiven , die ons iets verder bracht door de poort van het wereldberoemde begijnhof ' Ten Wijngaarde '.  Gesticht in 1245 door Margaretha van Constantinopel , wilden vrome dames (begijnen genoemd) er hun leven wijden aan gebed en werk.  Hier konden we wegdromen in de serene en onwezenlijke stemming van dit goddelijk oord en hadden we warempel het geluk in een schicht een benedictines te zien. Zij houden immers de traditie van de begijntjes en ook hun klederdracht in ere.

Langs de ingangspoort van het omwalde begijnhof bereikten we zo het Wijngaardpleintje , alwaar een fontein met twee paardenkoppen prijkt, met alweer een idyllisch beeld op de Brugse reien en vooral enkele statige zwanen die over het water glijden over een boogbruggetje. Aan de zwanen van Brugge , hangt trouwens een legende.

Er was eens een prinses die zeer geliefd was door haar volk : Maria van Bourgondië, ze stierf echter op 25jarige leeftijd en werd opgevolgd door haar man , de Oostenrijker Maximiliaan. Totaal niet geliefd , wou hij de Bruggelingen onderdanig maken en geen rekening meer houden met de vrijheden en voorrechten. De bevolking kwam in opstand en Maximiliaan werd opgesloten in ' Craenenburg' op de Grote Markt , samen met zijn raadsman Pieter Lanckhals. Lanckhals werd ter dood veroordeeld en Maximiliaan werd verplicht de terechtstelling bij te wonen. Een paar jaar later kon Maximiliaan terugslaan en als vergelding werden de Bruggelingen verplicht om ten eeuwige dag de 'langhalzen' of zwanen op de reien te onderhouden.

 Onder het wakende oog van Straffe Hendrik en zijn huisbrouwerij bereikten we zo het pittoreske Walpleintje met in het midden een origineel monument ' Zeus , Leda , Prometheus en Pegasus die Brugge bezoeken op een koets ' , en alwaar we op een verrassende wijze door het nauwe Stoofstraatje stoten op het Sint Janshospitaal en het befaamde Hans Memlingmuseum. Aan de overkant van de straat bemerken we een meesterwerk van gotische stijl uit de Scheldestreek. De Onze Lieve Vrouwekerk , is dan ook een absolute aanrader voor een bezoekje , temeer de praalgraven van Karel de Stoute en zijn dochter Maria Van Bourgondië er zijn  opgeborgen. Evenals het prachtige werk van de grootmeester Michelangelo ' Madonna met kind '.  

Thans belandden we op een subliem hoekje van Brugge en een bevallig parkje , alwaar we in een intiem samenspel van reien , kerk , het smalle Bonifaciusbruggetje en het bevallige binnenpleintje van het paleis Gruuthuse  uitmonden op de Dijver.  We bevonden ons hier duidelijk langs één van de mooiste reien van Brugge , alwaar we terug enkele sfeervolle stadsbeelden kregen op de Rozenhoekkaai en het Huidevetterspleintje en langs de andere kant op de prachtige met linden afgezette Dijver. Doch het beeld dat ons zal bijblijven , dit tussen het gewriemel van de vele toeristen door , blijft de toeristentopper , de Nepomucenusbrug, als stopplaats voor de vele vergezichten en een eerste glimp op de Brugse Halletoren.

Een eerste resem van belangrijke Brugse troeven hadden we nu wel duidelijk achter de rug , toen we via 't Pandreitje en een groen tussendoortje van het Koningin Astridpark , een totaal ander aspect van Brugge kregen te zien. Een Brugge ver weg van alle massatoerisme , maar niettemin meer dan de moeite waard. Die vooral via de omarming van schilderachtige , nauwe binnenstraatjes en grootse gevels van patriciërswoningen verliep en die waarschijnlijk nauwelijks een toerist over de stenen krijgen.  Liep ons wandeltraject in de richting van de Coupure en iets later in de volkse Sint Annawijk. Ondertussen hadden we al wat kunnen verpauzen in een typisch oud Brugsvolkscafé en hadden we tevens de straatstenen eventjes verwisseld voor een piepklein groendoorsteekje van het Pastoor Van Haeckeplatsoen.  Hierna zakten we terug langzaam af naar het toeristische hart van Brugge, alwaar we via enkele verrassende doorsteekjes , belandden op de schitterende Burg met in de hoek het Heilig Bloedkapelletje om zo door te stoten naar het paradepaardje van Brugge : de Grote Markt.  Midden omhuld in prettige kerstsferen , geurende Brugse wafels en de bekoringen van een gluhwijntje of jenevertje wrongen we ons een weg tussen de meute van toeristen en vele kraampjes. Op het middenplein was het dan ook gezellig toeven , terwijl we ons vergaapten op de kunsten van enkele ijsschaatsers. 

 
Hierna kregen we terug een andere blikvanger voorgeschoteld , de indrukwekkende Sint-Salvatorekathedraal en gunde men ons nog een prachtige doorsteek door het oude Sint-Janshospitaal. Hier was tevens een gezellige rust ingericht , waarna we langzamerhand via 't Zand en de Speelmansrei terug de omgeving opzochten van het Kta om een einde te maken aan deze genietbare tocht.



22:05 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.