19-12-04

DOOMKERKE - 19 DECEMBER 2004

Putje Wintertocht
19 december 2004
Molenstappers Ruiselede
 

Nergens schilderen de seizoenen zich duidelijker af , dan in het bos. Zelfs in putje winter vertoont een bosrijke natuur al haar charmes , en dit zullen de  Molenstappers uit Ruiselede wel geweten hebben.  Want met een weliswaar koud , doch best gezellig wandelweertje , vond de grote massa wandelaars en de vele gelegenheidswandelaars van alle slag alweer hun weg richting een fantastische wandeling.

 

De Putje Wintertocht is dan ook uitgegroeid tot het wandelrendez-vous voor de eindejaarsfeesten , en startend vanuit Doomkerke : een straatdorpje dit zijn naam dankt aan haar stichter ( pastoor Karel Doom ) en gelegen aan de rand van het bos , konden de organisatoren geen beter locatie treffen.

 

Nadat we vanuit de parochiezaal aan een inschrijvingskaart waren geraakt en met enkele bekenden wat kletsten , zorgden de Molenstappers meteen voor een mooie start.  Waarbij we via een aantrekkelijk strookje privé , een boogje maakten met een enig zicht op het neogotische Sint Karoluskerkje. Het kerkje is trouwens het werk van pastoor Doom , toen die in 1868 aan het bouwen begon en pas in 1876 de parochie oprichtte onder de naam Doomkerke.

 

We volgden nu een tijdje de enige hoofdstraat van het dorpje , waarna enkele gezellige kronkelende wegjes ons stuurden in de richting van Sint Jan. Daar alwaar de hypermoderne tijd nog steeds geen vat heeft , en we dan ook volop wegdroomden in de roes van weleer. Na een drietal kilometer , konden we reeds onze handrem opzetten ,  alwaar we vergast werden met een gratis koffie of frisdrank met een versnapering en enkele Molenstappers gul speelden voor kerstman.

 

Vanaf hier belandden we op de majestueuze wandelwegen van de Gulke Putten. Er volgde dan ook een prachtige lus door dit 100 hectare groot natuurdomein , dat zijn oorsprong vond naar de vele vijvers die hier vroeger voorkwamen en waarvan het Predikherenbos en het zendstation van de Belgische Krijgsmacht deel uit maken. Onze trek door het domein werd dan ook een waar wandelfestijn via schilderachtige bospaden in een winters trekje. Bepaald prachtig was het beeld van een veldweg die ons leidde dwars door het erf van een boerderij van een propere boer weliswaar ( zo te zien aan de schoenen die netjes voor de voordeur stonden … ) , gevolgd door een wijde lus in het privaat domein van het Radio Elektrisch Centrum . In dit domein bevinden zich tevens de gebouwen van een zendstation opgetrokken in Art-Decostijl en waarbij op 19 december 1923 onder Koning Albert I , de eerste steenlegging plaatsvond. Als ik het goed heb , was het gebouw oorspronkelijk een matrozenschool of succursale dat  in 1930 overgedragen werd  aan de regie van Telegrafie en Telefoon.  Via enkele onverharde dreven en wegen van het provinciaal Wildenburgpad  bereikten we dan een tweede rust  op het gehucht Sint Pietersveld en zijn penitentiaire instelling. We wisten toch nog een plaatsje te bemachtigen in de ruime rustplaats , voor het verorberen van onze boterhammetjes en het spoelen van ons keeltje.

 

Waarna een weergaloze veldweg ons leidde  langs een fraaie oude dreef om na een heerlijke tweede doorsteek van het Predikherenbos opnieuw uit te doemen op het penitentiaire gebouw van Ruiselede voor een laatste rust.  Waarna we terug richting dorpskern afstevenden , en de plaatselijke bevolking zich duidelijk niet stoorde aan de voorbijtrekkende en taterende wandelaars , maar een hoogdag voor Doomkerke beleefde. Ter hoogte van het Sint Pietersveld kapelletje , stuurde de parcoursmeester ons nogmaals via enkele veldwegels en bospaden in de richting van de Ruiseleedse zendmasten , waarbij we via een snoer van onverbeterlijke , natuurlijke wandelwegen een eind breidden aan een dik geslaagde winterse wandelzondag.


 
 

19:40 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.