29-12-04

KORTRIJK - 29 DECEMBER 2004

Kortrijk Feeëriek
29 december 2004
Wsk Marke

De eindejaarsperiode is de periode bij uitstek voor feestjes , gezellig samenzijn met familie en vrienden. En dan is het best aangenaam er eens tussenuit te gaan , om een frisse neus op te halen, weliswaar nog steeds gedompeld in volle kerst- en nieuwjaarssfeer. We dachten dan ook dat de organisatie van Wsk Marke , met name ' Kortrijk Feeëriek ' best wel zo'n gelegenheid vormde.

Vol verwachtingen begaven we ons dan ook naar Kortrijk, alwaar we na de inschrijving , onmiddellijk mochten kennis maken met het historische verleden van de Groeningestad. We vertoefden immers op de slagvelden van de Guldensporenslag, alwaar in 1302 de Fransen verslagen werden door onze Vlaamse kerels. Tegenwoordig vormen de Groeningepoort , het Groeningemonument en de grote Guldensporen stille getuigen van deze moedige strijd. Een mooie opener weliswaar van deze stadswandeling , die ons zo bracht naar de gerenoveerde Veemarkt. Doch wat hierna volgde was werkelijk om te huilen met de pet op. Kilometers werden we kriskras meegezogen door de drukke straten en uitlaatgassen van auto's , de Kortrijkse volkswijken en verkrottende achterbuurten : ver weg van alle historische gebouwen. En toen we toch een stukje groen van het Gebroeders Raemdonckpark in het verschiet hadden , opteerde men dan maar voor de andere kant van een niksverhullend spoorwegviaduct. We kregen er dan nog de vuile , vol grafitti gespoten Groenigekaai bovenop , die ons op zijn beurt terug neerpootte op 300 meters van waar we begonnen waren.

Tot hiertoe heerste er bij ons niks anders dan één grote desillusie van een totaal overbodige lus en niks aan feeërieks was. Gelukkig kwam daar in het tweede gedeelte ietwat verandering , toen we via het Groeningepark en de Houtmarkt , de meer historische en toeristische troeven van Kortrijk onder onze voeten kregen geschoven. En de indrukwekkende Sint-Maartenskerk als blikvanger al van ver uittorende. Een straat verder werden we gedompeld in de serene stilte en schoonheid van het geklasseerde Begijnhofje uit 1238, waarbij de beeltenis van haar stichtster Johanna van Constantinopel op het binnenpleintje staat te prijken. De kraakwitte huisjes vormden dan ook één der hoogtepunten van deze ' Kortrijk Feeëriek ' , waarna we verder schoven in de richting van de Grote Markt met zijn geklasseerde gevels, het fraaie gotische stadhuis , de toren van de 14de eeuwse belfort en voor het eerst de glinsteringen rond de kerst- & nieuwjaarsversiering konden ervaren.

Op het middenplein was immers een hypermoderne , fluoriserende kerststal ingericht die alle boekdelen sprak. Waarna we via enkele zijstraatjes dachten de groene oase van de Groeninge-abdij op te zoeken. Maar ook hier hadden we verkeerd gegokt , via een wandelsteegje omheen donkere , zware muren die ons even een duikje gaven op het verre verleden van enkele burchtruïnes stapten we nu in de richting van de stevige Onze Lieve Vrouwe kerk.

 
Op de hoek van de Verzetskaai troffen we dan de centrale rustpost, met een zicht op het uitgangsbord van Kortrijk " de Broeltorens ", daterend uit de Middeleeuwen en de enigste overblijfselen van de oudste stadsvestigingen.We volgden nu eventjes de Leieboorden , waarna een houten brugje ons over de Leie zette en we zo via de Damkaai richting de hypermoderne Groeningebrug stapten. Vlak over de brug , kregen we een zicht op het Koning Albertpark met zijn Nationaal Leiemonument. Het stelt een imposante beeldengroep voor met ondermeer een bronzen sculptuur van Leopold III te paard en omringd door soldaten. De avondschemering had ondertussen zijn intrede gemaakt , toen we langs de vernieuwde Diksmuidekaai flaneerden langs de Leieboorden en een tweede maal het stadscentrum opzochten via de historische Budastraat. Op de Budabrug kregen we een ontzettend mooi zicht op de verlichte Broeltorens , waarna we ook voor een tweede maal de feestelijk versierde Grote Markt konden bezichtigen. Een paar stappen verder troffen we het kermisgedruis op nabij het Schouwburgplein , alwaar een nostalgisch ritje op het reuzenrad menig aansprak.
 
Waarna tot onze verontwaardiging de gezellige winkelcentra van de Lange en Kortesteenstraat links werden gelaten ,om alweer de achterkant van stationsbuurt op te zoeken. Wijselijk besloten we dan maar zelfs de gezelligheid van de drukke en versierde winkelstraten op te zoeken ,voor een wie weet laatste en late kerstshopping.
 
Wat flauwtjes en enigszins ontgoocheld rondden we dan maar deze wandeling af , gelukkig heerste in de aankomstruimte een gezellige eindejaarssfeer die we afsloten met een deugddoend warm wijntje en lekker biertje.




21:01 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.