08-01-05

GROTE ROUTE PAD GR5A-WEST

GROTE ROUTEPAD -  GR5A West
8 januari 2005
Traject : Wervik - Hollebeke

De regen en stormellende van deze morgen kreeg me uiteindelijk maar moeizaam uit bed en onze wandelplannen om deel te nemen aan de Verbroederingstocht van Wsv Beernem en Wsv Aalter , werden dan ook maar terug onze kleerkast ingeborgen. Toen rond de klok van halfelf  , weliswaar de zon schuchter kwam opdagen , kwam er bij mij een ideetje op , eens die rood-witte markering te volgen die  her en der in ons klein Belgenland opdagen. Gekend als de Grote Routewandelpaden , begonnen we aan een avontuur , zonder eigenlijk te weten waaraan we begonnen en waar we zouden uitkomen !

Zo'n rood-witte markering had ik in feite reeds eens opgemerkt op het einde van onze straat , en vormde dan ook meteen het beginpunt van onze wandelescapade. Waarbij we meteen werden gedropt in de landelijkheid van de Wervikse Tabaksstreke en enkele imposante tabakshoeves onze aandacht onttrokken. Het volgen van de markeringen bleek aanvankelijk ook al eenvoudig te zijn , wanneer de markering meer naar links stond , moesten we dus links afslaan en een groot kruis betekende dat we verkeerd waren en op onze stappen terug moesten. Aan de grens met  Geluwe stuurde een rustig asfaltwegje ons steeds dieper in de landelijke rust van een schaars bebouwd gebied met alom verzopen akkers en boordevolle grachten van de voorbije nacht. Het kronkelend wegje liet onze blikken uitzwermen over de streek , toen we ter hoogte van het OLV kapelletje ter Troost op een fenomenale wijze een kanjer van een boerewegel werden ingestuurd. Halfweg werd de wegel omgeschapen tot een modderpoel , te wijten aan de boerdelijkheid van een landbouwer die de wegel al sinds mensenheugnis had omgeploegd. We trokken er ons dan ook niks van aan (net als het Menokkenpad - een provinciale Paardenroute , die langs hier was uitgestippeld), en stapten dan ook gretig verder. Het zou ons afzetten nabij een idyllisch tweede kapelletje , waarna opnieuw een schitterend veldwegel en een lang karrenspoor ons brachten naar de hoogten van Kruiseke. Begeleid door een gul doch koud winterzonnetje kregen we een royaal zicht op de Leievallei en het naburige Heuvelland met zijn Kemmelberg te verwerken. Als we goed konden tellen , kregen we wellicht 15 kerktorens te zien , waaronder de imposante ' dikkop ' van Mesen.

En nog was de kous verre van af , toen we via de Amerikaberg , krinkelend en winkelend de richting inkozen van de Hoge Bossen en zijn geklasseerde hoeve met tabakseest. Kilometers lang volgden we nu enkele loepzuivere natuurpaden (die tevens deel uitmaken van het Kruisekewandelpad) op de flanken van dit prachtig stukje natuur tot we ongemerkt de taalgrens overstaken. Ondertussen hadden we met volle teugen genoten van een subliem beeld op de dorpkes van Zandvoorde en Geluveld. En was het hoogtij onze keeltjes eventjes te spoelen , we vonden gelukkig op ons weg een motocircuit , waarbij in naastgelegen ' Zwaanhof ' een heerlijk schuimende pater ons terug op de juiste weg zou zetten.

Toen we geleidelijk aan verder uit het dorpscentrum van Zandvoorde stapten in de richting van Houthem, kwamen de eerste moeilijkheden van de wegmarkering opdoemen. Nieuwe elektriciteitspalen en een weliswaar verdwenen of slecht onderhouden markering deden ons eventjes twijfelen en ook nu weer werden we getroffen door het noodlot van een landbouwer toen we terug resoluut de modderige akker moesten dwarsen. Het zou ons brengen nabij het gehucht ' de Chicane ' in Houtem , waarna we eventjes de dorpskom kruisten en zo allengs de spoorwegbedding een prachtig stukje groen kozen van vervallen kanaal Komen-Ieper. Lijnrecht langs deze bekoorlijke doch slijkerige groenoase bereikten we tenslotte Hollebeke.

Meteen het eindpunt van een best geslaagde en alternatieve winterwandeling. Ook een geslaagde kennismaking met de Grote Routepaden en voor herhaling vatbaar.Hier en daar zijn de markeringen weliswaar aan vernieuwing toe ! Enig opzoekwerk achteraf via internet , wist ons te vertellen dat we een deeltje van de GR5A WESTROUTE hadden gevolgd , die loopt van Ronse tot Kemmel als ik het goed heb. En we vandaaruit kunnen aansluiten aan de GR128 of de GR5A verder kunnen volgen tot aan onze kust. Wie weet misschien stappen we een volgende keer van Hollebeke tot Kemmel , met als blikvanger het Provinciaal Domein de Palingbeek.

FOTO's ONLINE :

19:07 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.