17-01-05

GELUWE - 16 JANUARI 2005

Gaperstocht
16 januari 2005
Wervikse wandelsport
 

Met een zonnige vrieskou kozen we  reeds vroeg in de morgen ditmaal Geluwe als wandelbestemming, van waaruit de Wervikse Wandelsportvereniging haar 19de Gaperstocht hield. De naam van de tocht duid naar het koosnaampje waarmee de bewoners van Geluwe worden bedacht. Nog half gapend zochten we de plaatselijke Jongensschool op  , alwaar reeds een drukte van jewelste heerste en  we na een stevige koffie kozen voor de 32 km.

 

Meteen werden we op een gezellige wijze het Gaperspark ingedropt , die ons rustig langs de Reutelbeek naar de poorte van een bekoorlijk landbouwersgewest zou brengen.  Een opkomende knaloranje zonnetje en de bevroren contrasterende akkers en weiden zorgden hierbij dan ook voor enkele schitterende taferelen. We schoven nu geruime tijd mee met het roerloze winterse landschap die ons in een scherpe bocht langs de gehuchten van de Rozenhoek en de ‘ Stok ‘   bracht naar de hoogten van Kruiseke. Niettegenstaande een nevelsliert over de Leievallei konden we alsnog onze ogen richten op enkele heerlijke panorama voorbodes van het Heuvelland dat we diep achter ons gelaten hadden …

 

Aan de voet van het Heilig Hartkerkje van Kruiseke , alwaar sinds mensenheugenis de Heilige Rita  wordt vereerd , troffen we in het plaatselijke schooltje na een vijftal kilometers onze eerst rust. Weliswaar te  vroeg voor een  pitstop , zetten we met stevige trend onze tocht verder.  Een erg landelijke trek gekruid met enkele verkwikkende wandelpaden en knoestige veldwegels , waarlangs her en der een pittoresk kapelletje neergepoot was , zette ons nu in de richting van Wervik en meerbepaald Laag-Vlaanderen. De naam doet het al vermoeden , een laag gelegen stukje vruchtbare grond , waarbij we trouwens geregeld een stukje ‘ Tabaksroute ‘ volgden. En er ons deed aan herinneren dat Wervik de Belgische cultuur van de tabaksplant in ere houd. Talloze oude tabakseesten , statige boerderijen en een paar opmerkelijke calvariekruisen  brachten ons zo tot bij het Safferskruis, alwaar we onze tweede rust na dertien kilometers troffen.  Een stevige warme soep moest ons terug op kracht brengen , waarna we zo aan de Leieboorden belandden. In de nevelige verten konden we de statige massieve toren van de Sint Medarduskerk ontwaren , terwijl aan de overkant het Noord-Franse dorpje Bousbecque en het beboste ‘ La Montagne ‘ van de Wervikse zusterstad (Wervicq-Sud )  zich aan de horizon ontpopten.

 

Heel eventjes flaneerden we nu langs ‘ de Golden River ‘ , die deze naam dankt aan de gouden tijd der vlasteelt alhier. Om al even vlug terug de landelijkheid in te duiken en zo op een rustige manier  de richting uit te kiezen van Geluwe. De kerkklokken in de verte werden net aan het werk gezet voor het noenuur toen we het dorpscentrum van Geluwe binnenrukten voor een derde stop in de Vlier ( een school voor bijzonder onderwijs). We hadden blijkbaar geen slechter uur kunnen kiezen , en de medewerkers van de Wervikse wandelclub hadden werkelijk handen te kort om de hongerige en  dorstige wandelaars (levensgenieters als ze zijn) naar hun wenken te bedienen. Achter de schuimende kraag van een ‘ verduveld ‘ lekker en dorstlessend  biertje , was het nu even nagenieten van dit tot hiertoe best gezellige wandelingske.

 

Na een uitgebreide middagpauze breiden we dan maar een vervolg aan onze wandeldag , kriskras trokken we doorheen een recente woonwijk met een verrassend stukje groenoase en vijver. Tussenin werden we hartelijk door drie lieftallige dames  getrakteerd op een heerlijk glaasje warme Glühwein of vruchtensapje, wat er opwees dat de organisatoren graag hun deelnemers in de watjes legden tijdens deze Gaperstocht.

 

  Om zo op   een en erg monotone doch landelijke trek , kaarsrecht naar het gehucht Ter Hand af te stevenen.  Een klein levenslustig gehucht , alwaar destijds een haard van boerenverzet tegen de Franse bezetters heerste. Een prachtige kerkwegel langs een rij statige populieren bracht ons naar een gedateerd schooltje waarin de tijd wel bleek stil te hebben gestaan. Aan de toog ging een klein opschriftje ‘ neem de tijd en blijf welgezind , neem plaats en drink bij Simonneke en lekker Piconnetje ‘ .  Dus zo gezegd , zo gedaan.  En na een 25-tal kilometers smaakte dit Frans godendrankje dan ook voortreffelijk, maar met mate te consumeren gezien er nog een 5-tal kilometers restte.

 

Die ons trouwens via een sublieme kerkwegel tussen de velden door, langs het uitgestippelde Boerenkrijgpad liet lopen naar de hoogten van de Moeremaai met enkele imposante vergezichten. Een smalle wegel , langs het gelijknamige Moeremaaibos  en het doorkruisen van het Congobos , brachten en zo weer in een wijde boog naar Geluwe en een heel rustig slotstuk van een alweer bijzonder geslaagd wandelweekend.


FOTO's ONLINE :

21:20 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.