29-01-05

AKTIVIA HULDIGING 27 JANUARI 2005

Aktivia huldiging
27 januari 2005
Westvlaamse laureaten

AKTIVIA , het vroegere VWJL , profileert zich als een wandelfederatie van 35.000 ‘ aktieve ‘ leden. Waarbij ze onder de nieuwe noemer  ‘’ stilstaan is achteruitgaan ‘’ , de wandelsport nabij elkeen wenst te stimuleren. In het afgelopen wandeljaar 2004 , mocht Aktivia maar liefst 1.000.000 enthousiaste wandelaars op haar meer dan 1.000 diverse cluborganisaties verwelkomen. Een hallucinant aantal …

 

Telkenjare huldigt  Aktivia dan ook haar verdienstelijke leden tijdens een gezellige nieuwjaarsbijeenkomst, waarbij de intenties van ‘t lands grootste wandelfederatie,  in de toekomst het nog beter te doen in het belang van de wandelclubs en wandelaars aan de bovenhand waren. 

 

Zo werden de  leden dewelke zich op sportief vlak in de kijker hebben gesteld door 20.000 – 40.000 – 60.000 of  meer kilometers te hebben gestapt of 1.000 – 2.000 tochten te hebben gewandeld gedurende hun ganse carrière er immers in de bloemetjes gezet. En viel op donderdag 27 januari laatstleden de beurt aan alle West-Vlaamse gelauwerden , voor een gesmaakt samenzijn in de Oude Melkerij te Gits .

 

U zult best begrijpen dat het  uiteraard onbegonnen werk zou  zijn alle gelauwerden in de kijker te stellen , vandaar dat we verkozen er hier en daar ééntje uit te pikken aan de hand van hun wandelverhaal.

 

 

CATEGORIE 60000 KM – Malengier Frans


 

 

 

 

Frans Malengier , is uitgegroeid tot het boegbeeld van de Wervikse wandelsport . Alles begon zo’n dertig jaar terug , waarbij Frans vroeger mee reed als wielertoerist in Kruiseke. Tijdens de winterperiode zocht hij een alternatief en vond dit tijdens enkele plaatselijke wandelingen die leiden naar de Palingbeek , Kruiseke en Laag-Vlaanderen. Het wandelen lag hem nauwer aan het hart dan verwacht en met zijn familie sloot hij aan bij de Wervikse Wandelsport , alwaar hij meteen als ondervoorzitter werd aangewezen.

 

Ondertussen is Frans reeds een twintigtal jaar voorzitter van de vereniging en dertig jaar lid , tevens zetelt hij sinds enkele jaren in de Raad van Beheer van Aktivia.  Hij weet zich zowel te profileren als kleine afstandswandelaar , doch vind ook zijn weg op de langere afstand.  Eén der mooiste omlopen vind hij ongetwijfeld ‘ Omloop Kluisbergen ‘ alwaar natuur en avontuur hand in hand gepaard gaan.  Hij herinnert zich zijn deelname aldaar van  een twintigtal kilometer , waarbij de ‘ routiniers ‘ op de ultieme 50 kilometer afzagen in weerwil van modder en slechte weersomstandigheden. Droomde er van ooit eens aan te komen binnen de  eerste 10 van een ‘monster’organisatie. Die droom is intussen verwezenlijkt , waarbij menig deelname aan 50 kilometer tochten , alsook de Dodentocht te Bornem al lang op zijn palmares prijken.  Maar ook voor een geroutineerd wandelaar kan een tegenslag uit een onverwachte hoek komen toen op diezelfde 100 kilometers van Bornem enkele jaren later het noodlot viel , en voor de eerste en enigste maal in zijn wandelcarrière moest opgeven na een 65-tal kilometers.

 

Frans is ongetwijfeld een natuurmens en binnen de wandelsport vind hij dan ook de gelegenheid zich te ontstressen , het wandelen bied aldus Frans tevens een uitstekende gelegenheid te komen op plaatsen waar een mens anders nooit zou komen of zelfs totaal niks van af weet , hij  herinnert zich hierbij enkele unieke startlocaties alszijnde de koolmijn van Beringen bij de

 wandelclub Paul Gerard Beringen of de doorgang dwars door de living van een kasteel tijdens de Nationale Wandeldag van Wsv Aalter vele jaren terug.  

 

 

Vandaag wordt Frans Malengier door Aktivia gehuldigd in de categorie 60000 km , waarbij zolang de gezondheid het toelaat hij ooit hoopt de 100000 kilometers te overschrijden..

De droom ooit langs de Pelgrimsroute van de Frans-Spaanse grens naar Compostella te stappen is ondertussen weggeborgen , maar menig Vierdaagse in Nederland en enkele IML wandeldagen in het buitenland staan zekers nog op zijn verlanglijstje. Frans zegt in ieder geval  ten alle tijde de signalen van zijn lichaam te volgen om zo zijn wandeldromen te bereiken.

 

 

 

 

CATEGORIE 20000 KM :  Vanfleteren Marijke – Wyffels Ronny

 


 

 

 

 

Een toevallig krantenartikel verleidde Vanfleteren Marijke en Wyffels Ronny om te proeven van een eerste wandelervaring tijdens de Warme Wijntocht in het Zonnebeekse. Totaal onwetend wat hun te wachten stond , stapten ze de wandelwereld binnen. Was het niettemin de warme wijn , doch de gezellige namiddag , de mooie landschapsbeelden , de natuurelementen en bovenal de vrijheid en het sociale aspect die hun gecharmeerd hadden : maar eens voldaan thuis zochten ze gefascineerd reeds naar een nieuwe tocht voor het komende weekend.

 

Ronny , die destijds lid was van een boogschuttervereniging , vond samen met zijn levensgezellin een nieuwe passie. Een passie die ze samen konden beleven en 

 waarbij de vrije keuze van te gaan wandelen waar en wanneer ze het maar wilden hun totaal aansprak. Kort hierop sloten ze door toedoen van enkele kennissen aan bij de Witsoonestappers uit Krombeke, alwaar ze nu reeds vijf jaar fervente leden zijn.

 

Klein begonnen , bouwden ze geleidelijk hun wandelafstand op en worden ze vandaag gehuldigd in de categorie 20000 km. Menig tocht zowel dichtbij als de andere kant van ons Belgenlandje passeerde ondertussen  de revue , waarbij Ronny en Marijke zich uitleven en intens kunnen genieten van de kleine dingen des levens, zoals een fluitend vogeltje in de ochtendgloren , een schemering in het landschap of een ondergaande zon. Een weekend zonder wandelen is voor hen ondenkbaar geworden  , gedreven door de microbe , pikken ze indien de mogelijkheid zich voortdoet ook weleens een midweektocht mee , waarbij om en bij de 100 km per week voor Ronny en Marijke bij wijze van spreke dagelijkse kost zijn geworden.

 

 

 

Hun mooiste wandelervaring is ongetwijfeld de Dodentocht  Bornem : het massa-evenement ,

de onbeschrijflijke ambiance , de sfeer , de talrijke schouderklopjes en steun van onbekenden tijdens een moeilijkere periode … ze zouden er uren kunnen over vertellen en hopen indien de gezondheid het toelaat nog lang te mogen genieten van het wandelen en zodoende te komen op plaatjes waar men anders nooit zou komen , laat staan men zelfs totaal niks van afweet.

 

 

CATEGORIE 80000 KM -  Gilgemyn Willy

 


 

 

 

Van uw werkmakkers moet je het dikwijls hebben , zal Willy Gilgemyn gedacht hebben ! Maar tijdens een zomerse julidag zo’n 18 jaar geleden liet hij zich door een collega en kennis verleiden tot een gezellig wandelingske bij de 12 uren van Lauwe. Als getogen Lauwenaar weliswaar in zijn achtertuin ; waarbij op deze historische dag , hij de vele mooie plekjes van Lauwe als nooit te voren leerde kennen en zijn hart voor een tweede maal verkocht : maar nu aan het wandelen.

 

Nog een hele poos nam Willy samen met zijn echtgenote Christiane geregeld deel aan wandelorganisaties als individuele stappers. Tot ze tijdens de Wervikse Tabakstocht alweer via diezelfde werkcollega in contact kwamen met Norbert Vanwijnsberghe , de toenmalige voorzitter van Wsk Marke.

 

Een club die destijds gekend was als de vereniging van de lange afstandswandelaars en gezien bij Willy de drang om zijn grenzen te verleggen gestadig groeide was de link al vlug gelegd.
Zijn eerste stappen in de wereld van de lange afstand legde hij af tijdens de voorwandeling van de Guldensporentocht , gaande van Mont St Aubert tot Marke. “ Ze “ hadden hem de raad meegegeven bij de eerste groep aan te klampen en zo geschiedde. Gepaard gaande met stramme spieren , te nauwe wandelschoenen en enkele blaren wou Willy vooral niet onderdoen voor enkele meestappende dames. Bijtend op de tanden van pijn en vermoeidheid bereikte hij de finish. Velen onder ons hadden wellicht die dag , toen reeds hun schoenen aan de haak gehangen , Willy echter niet. Verbeten als een jong dier , zette hij door , trainde hij zijn lichaam en nog in dit zelfde jaar behaalde Willy met succes het einde van de Guldensporentocht , de Nacht van Vlaanderen en de Dodentocht in Bornem , allen 100 kilometer tochten.

 

 

 

Ondertussen staat Willy Gilgemyn bekend als een fervent lange afstandsstapper, waarbij hij er zelfs niet voor terugschrikt tijdens de rustige winterperiode wandelingen van 30 kilometer tweemaal af te leggen. Op zijn palmares prijken reeds heelwat lange afstandstochten , waarbij deze in Wallonië zijn voorkeur genieten omwille van de avontuurlijke omlopen. Ook de memorabele mars Paris-Tubize over 292 km en het 8-daagse wandelavontuur Vichte – Dhron zullen voor altijd in zijn geheugen gegrift staan.

 

Vandaag huldigen we Willy voor de kaap van 80000 km , het zijnde tweemaal de wereld rond. Hij hoopt dan ook ooit in de toekomst de 100000 km te bereiken als de gezondheid het toelaten. Droomt ervan nog aan vele meerdaagse tochten als die van Vichte – Dhron , de Vierdaagse van Nijmegen of andere op zijn indrukwekkend palmares te mogen bijvoegen. En vertelde ons in primeur dat hij als initiatiefnemer samen met vier wandelclubs in 2006 graag een nieuwe challenge zou willen organiseren onder de lange afstand , met name de Leie en Schelde wandeltrofee.

 

Van een wandelaar met doorzettingsvermogen gesproken.

 

 

CATEGORIE 1000 tochten   Marijke Markey

                       20000 km        Vicky Strobbe

 


 


Door toedoen van haar man Willy Strobbe , reeds vele jaren lid van de Moedige Wandelaars Beernem , zette Marijke Markey haar eerste wandelstappen.

Als jonge trotse ouders brachten ze tijdens diverse familiale wandeluitstappen hun kinderen Vicky en Vanessa mee. Gewapend met de papfles in de ene hand en de fopspeen in de andere hand , leerden ze zo ook de wandelwereld kennen. Weliswaar eerst in de buggy , maar op vierjarige leeftijd liet Vicky Strobbe zo fier als een gieter haar eerste stempeltje in haar persoonlijk wandelboekje zetten.

 

Enkele jaren later leerde Marijke tijdens een avondcursus in het Roeselaarse , ene joviale Roger Van de Steene kennen . Waarbij kort hierna de ganse familie de overstap maakte naar de Drevetrotters Zonnebeke tijdens een volleerd mondeling akkoord dat tot op heden tot ieders tevredenheid in de familie Strobbe nog stand houdt.

 

De kinderen groeiden mee op in het wandelgebeuren , waarbij Vicky als 16-jarige ‘ rebelse ‘ puber op zoek naar haar vrijheid en zelfstandigheid , danig de microbe te pakken had , dat ze bij het wandelen bleef zweren. Samen met papa Willy dreef Vicky geleidelijk haar kilometers op , waarbij in dit zelfde jaar ze voor het eerst met succes deelnam aan de Dodentocht in Bornem. Mama Marijke daarentegen pikte ieder weekend samen met de andere dochter wel hier en daar een rustige gezapige wandeling mee , in afwachting dat man- en dochterlief van de langere afstand neerstreken.

 

Ondertussen heeft Marijke de kaap van de 1000 tochten overschreden , terwijl Vicky reeds 20000 km bijeen stapte. Dat Vicky graag vertoeft op militaire dagmarsen blijkt uit haar vele deelnames aan onder andere de Vierdaagse van de IJzer , de tweedaagse van Diekirch of de Driedaagse 100 km van Ieper. Alwaar militairen en burgers hand in hand stappen tijdens een gemoedelijke amicale sfeer. Of Vicky haar vriend , tevens een wandelfanaat , hier leerde kennen ….

 

Is een ander verhaal : ‘ samen op stap naar de 40.000 of 60.000 kilometers.

 

FOTO’s ONLINE : 

14:20 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

proficiat n' dikke proficiat voor frans.60000km......amai,om van uwen toren te vallen.Al wandel ik niet zo veel meer op georganiseerde tochten, toch waardeer ik de moeite waar sommige mensen dagelijks mee bezig zijn om de wandelsport te promoten!!!!!!!!!

Gepost door: Freddy Lesage | 04-02-05

De commentaren zijn gesloten.