27-02-05

NATIONALE WANDELDAG - 27 februari 2005

 Voorzitter ' Brigandtrotters ' Patrick De Croix en secretaris-generaal AKTIVIA Thierry Altruy , klinken op succes Nationale Wandeldag 2005
 

De dames en heren van de Brigandtrotters Ingelmunster hebben het zonder weerga , nog maar eens bewezen : de Nationale Wandeldag West-Vlaanderen was meer dan af !  Voorzitter Patrick De Croix , een man van weinig woorden maar des ter meer van daden , mocht dan ook uitermate terecht FIER zijn. Een gelukkig man , die tijdens de receptie , vol lof sprak over de vele medewerkers (sommigen reeds van donderdag) die hun taak perfect uitvoerden. Tijdens de receptie dankte de voorzitter tevens het stadsbestuur van Izegem (uitvalsbasis van dit West-Vlaams luik ) en de talrijke sponsors en uiteraard wandelaars die meebouwden aan het succes van deze editie. Secretaris-generaal van Aktivia Altruy Thierry, loofde dan ook de inspanningen van de Ingelmunsterse wandelvereniging en  kwam een stand van zaken meedelen over het deelnemersaantal. Met bijna 20000 deelnemers over alle provincies, werden alle verwachtingen ruim overtroffen

 

 .


20:22 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

NATIONALE WANDELDAG - 27 FEBRUARI 2005

Nationale wandeldag AKTIVIA
27 februari 2005
Brigandtrotters Ingelmunster
 
NATIONALE WANDELDAG AKTIVIA ,
 succes over gans de lijn  ...
 

Meer dan 20000 wandelaars hebben vandaag  het nieuwe wandelseizoen in onze Vlaamse provincies op gang geschoten met de inrichting van de Nationale Wandeldag. Gaststeden waren Zottegem , Meise , Bornem en Izegem voor de federatie Aktivia , terwijl Rotselaar als gaststad fungeerde voor VVR.

 

Hierbij werden de Brigandtrotters Ingelmunster door AKTIVIA (het nieuwe VWJL) aangeduid als gastheer voor het Westvlaamse luik.

 

Voor de Ingelmunsterse wandelvereniging werden het drukke maanden en weken , waarbij ze niets aan het toeval overlieten om de organisatie tot in de puntjes voor te bereiden. De laatste dagen van het grote moment , voorspelde de weersomstandigheden echter niet veel goeds , met ware winterse taferelen als gevolg. De Brigandtrotters hadden waarschijnlijk met een bang en kloppend hart de laatste uren afgeteld. Zondagmorgend luidde het koud maar droog ,  

en zo heeft een wandelaar het graag !

 

Met succes , want ruim vijfduizend  wandelaars uit alle hoeken van de provincie en zelfs daarbuiten vonden de weg naar de Izegemse schoen- & borstelstad.

 

Niettegenstaande de start om 7u. werd voorzien , kwamen de eerste stappers reeds zo’n uur vroeger de ruime zaal Iso  binnengestapt. Ze zouden de voorbode van een massale opkomst betekenen , waarbij iets later de eerste bussen wandelaars onder een vooralsnog stralende hemel de nog slapende borstelstad binnenreden.  Burenclubs uit het Roeselaarse , Westhoekgenoten uit Heuvelland – Zonnebeke – Wervik , maar ook vertegenwoordigers van beide Koekelaarse wandelclubs en mensen uit de Kuststreek  : maakten de hoofdmoot van de clubwandelaars. Toen het rond de klok van elf uur , eventjes begon de sneeuwen , leek het streefcijfer een utopie te worden. Maar ze kwamen erbij , vooral  de vele gezinnen en individuele recreanten die kort na de middag de grote wandelfamilie kwamen vervoegen , zorgden ervoor dat alles uitgroeide tot  een groot wandelfestijn.

 

Temeer ook de wandelfederatie AKTIVIA en haar sponsors de deelnemers nog eens extra in de watten legde met een horde aan geschenken , gaande van gratis T-shirt , petje tot voetspray of zelfs een kortingsbon van de Nationale Loterij.  

 

De wandelaars hadden keuze uit verschillende afstanden gaande van 6 tot 33 km , waarbij men kon kiezen uit een natuurwandeling , kastelenwandeling , stadswandeling of een combinatie van de 3 wandelingen voor de grotere afstanden. Grote troeven van deze Nationale wandeldag in Izegem , waren dan ook de kasteeldomeinen van Wallemote ,  kasteel Ter Walle en kasteel Blauwhuis, dat uitzonderlijk voor deze wandelhappening zijn poorten opende.  Overal kwam men wandelaars tegen , waarbij een grootvader zijn meestappende kleinkinderen met een verhaal over zijn legermarsen stond te entertainen , of een bezorgde moeder haar wandelende kroost de boterhammetjes aanreikte.  Speurend naar de juiste invalswegen op goed uitgepijlde  omlopen , bereikten ze zo diverse rustposten alwaar talloze medewerkers van de organiserende wandelclub elkeen vriendelijk bediende.

 

            Wie nog nooit de moed of de kans had om een echte wandeltocht mee te maken moet het beslist eens op wagen. Wandelen is immers meer dan een saaie , winderige wandeling. Onderweg ontmoetten we dan ook niks anders dan goedlachse mensen die duidelijk genoten van hun tochtje rond Izegem. De Brigandtrotters , onder de stuwende kracht van hun fiere voorzitter Patrick De Croix , hadden ongetwijfeld hun duit in het zakje gedaan door de mogelijkheid te voorzien van een gratis bezoek aan het nationaal schoeisel- & borstelmuseum. In de late namiddag liepen dan ook de vele wandelaars opnieuw de ruime Iso Zaal binnen , waar men ze kon terugvinden verenigd rond een goeie trappist of streekbiertje , een geurige koffie, een tas warme soep of een deugddoende portie Belgische friet, en zo alles uitgroeide tot een groots familiefeest.

 

Izegem was terecht voor één dag het Mekka van de West-Vlaamse wandelsport , die duidelijk nog maar eens bewees : dat de wandelsport nog steeds in de lift zit.  

 

 

foto's online :

 

http://www.wistiti.fr/AlbumsPerso/Invites/VisuInvites.asp... 


20:17 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-02-05

VARSENARE - 26 FEBRUARI 2005

Bibbertocht
26 februari 2005
Rustige Bosstappers Jabbeke
 

Reeds enkele jaren weet de Bibbertocht van de Rustige Bosstappers Jabbeke , de massa te beroeren , omwille van de prima natuurwandeling en een eerste aanstekelijk lentezonnetje die er de laatste jaren steeds valt te rapen. 

 

Vandaag echter was het bij onze aankomst in Varsenare , stiller dan normaal en konden we voor éénmaal wel bibberen van de kou , temeer onze temperatuurmeter in de auto -4° Celsius aanwees op dit vroege uur. Ons dan maar wat steviger ingeduffeld om de 20 kilometer aan te vatten en het stond zo vast als een kei :  de parcoursmeester etaleerde ons onmiddellijk zijn goede intenties.

 

 Nadat we de sportterreinen omheen de ruime sporthal van Varsenare achter ons hadden gelaten , stuurde een eerste kerkwegel ons recht naar de imposante inrijpoort van het ‘ Hof van Proven ‘.  Een informatief bordje wist  te vertellen , dat hier ooit een middeleeuwse zware vesting stond , die in 1480 , 1490 en 1593 door de Bruggelingen werd belegerd. De vesting werd in de 17de eeuw omgevormd tot een kasteel en de opvallende inrijpoort was ooit de versterkte voorpoort van de ophaalbrug. In 1750 werd het kasteel uiteindelijk omgebouwd tot de prachtige omwalde hoeve , die er nu staat.

 

         Vanaf hier duiken we het bekoorlijk landschap van Permeke in , rijkelijk doorspekt met het winters groen van enkele statige populieren en knoestige gedrochten van  knotwilgen, die alom in het landschap rondgestrooid liggen , maken we een ommetje rond het dorpje. Tot wanneer we in het vredige privé domein “ De Blauwe Toren “ worden gedropt. Het kasteel ligt hier in een bedje van groen en is eigendom van de Witte Paters , toen die het in 1936 aankochten en aanvulden met een rusthuis.

         Langs de pittoresk bevroren vijver voor het kasteel verlaten we deze oase van rust , alwaar enkele verfrissende wandelpaden ons sturen door een rijkelijk verkaveld stukje groen in de richting van Sint Andries. En we zo na een zevental uitmuntende kilometers onze eerste rust bereikten.

 

         Hierna , brachten wat brede , aangelegde wandelpaden doorheen wat groene woonbuurten ons naar de apotheose van deze Bibbertocht. Eerst bereikten we het fraai omwalde ‘ Kasteel ’t Foreist ‘ , alwaar eertijds hier een hoeve van een verdwenen Karthuizerinnenklooster stond. Maar nadat de kloosterbezittingen werden verkocht tijdens het Franse bewind , liet een bewonderaar van Napoleon er een kasteeltje oprichten om zijn ‘ Empereur ‘ goed te kunnen ontvangen.

 

         Om dan resoluut het Karthuizerinnenbos in te duiken. Een schitterende boswegel stuurde ons krinkelend doorheen het domein , die iets later overliep in een drassige veldwegel tussen primitieve weideafsluitingen. Aan de overzijde wachtte reeds het grote ‘ bos ‘, alwaar enkele statige eikendreven ons kaarsrecht lieten lopen naar het ‘ Kasteel Tudor ‘. Het kasteel is dan ook genoemd naar het kasteel in Engelse gotiek dat er in 1904 werd opgericht.

        

         We wandelen op een effenaf schitterende wijze rond de fraaie burcht  en nog was het groen belange niet op ! Zonder veel omwegen  brengen alweer enkele verkwikkende bospaden en een strookje van het recente planetenwandelpad ( aan de hand van enkele sierlijke kunstwerkjes , werden immers alle planeten voorgesteld ) ons naar het aansluitend ‘ domein Biesbroek ‘. Voorbij enkele keurige winterse heideveldjes en verrassend dwars door het hoenderpark , krijgen we zo een mooi zicht op het 19de eeuws kasteel en naastgelegen volksterrenwacht.

 

         De grote domeinen hadden we nu duidelijk achter de rug , toen we juist aan de bosrand  , een tweede rust treffen in ‘ Het Anker ‘, een schoolinrichting voor bijzonder onderwijs. Hierna werden we in de landelijkheid van Snellegem gestuurd , waarbij geregeld een stukje groene oase onze weg vergezelde. Tussen het groen door , ontwaren wij de Romaanse kerktoren uit 1150 en iets verder stoten we pal op een oud , witgeverfd huis : ‘ Het Halfweghuis ‘.  We hadden inderdaad reeds diverse aanwijzingen opgemerkt van een Halfwegwandelpad in deze richting , maar de oude afspanning alwaar in de 18de eeuw de diligences en postkoetsen precies halfweg Brugge en Gistel stopten , had zijn naam duidelijk niet gestolen.

 

Toen we via een verkeersvrij brugje en ouderwetse kinderkopjes , de statige dreef van het ‘ kasteel van Snellegem ‘ bereikten , kwam weliswaar het zonnetje er op de koop toe eventjes piepen. Onze wandeldag kon niet meer stuk , toen we uitzonderlijk  dit riant privé domein mochten betreden en ons een zicht gunde op het prachtig neorenaissance kasteel . Een smalle wegel wringt zich hierna langs de parkrand van ‘ De Reigerie ‘ . Deze wijk , werd zo genaamd , omdat heel lang geleden een eigenaar er een kolonie reigers op na hield om zich te wapenen tegen het al te nadrukkelijk gekwaak van kikkers in de vijvers.

 

Ondertussen moest dit idyllisch plaatsje , wijken voor verkaveling en staat het bekend als het miljoenenkwartier , waarbij een blik op de riante villas volstaat om te begrijpen…

 

         Een laatste stukje met zicht op het schattige Sint Mauritiuskerkje van Varsenare luidde meteen het einde van deze sappige natuurwandeling.

 

foto's online :

http://www.wistiti.fr/AlbumsPerso/Invites/VisuInvites.asp...


18:27 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-02-05

TIEGEM - 20 FEBRUARI 2005

2° AKTIV-wandeltochten
Textieltrekkers Vichte
20 februari 2005

Ergens tussenin Waregem en Oudenaarde bijna op de grens met West-Vlaanderen en aan de poort van de Vlaamse Ardennen, ligt een klein dorpje met name Tiegem. Alles draait er rond de Heilige Arnoldus , die als het prototype van edele ridder in de 11de eeuw geestelijke werd.

 

In zijn geboortedorp wordt hij sindsdien al eeuwen vereerd , en vormt Tiegem dan ook een veel bezocht bedevaartsoord. De Textieltrekkers uit het naburige Vichte , hadden blijkbaar minder geloof  in de verering van de Heilige , zodat ze het geluk niet aan hun zijde hadden tijdens deze 2de AKTIV-wandeling.  Het winterse weerskarakter had duidelijk bij onze aankomst , heel wat wandelliefhebbers thuis gelaten en was het voor ons wel wat wennen na de schitterende wandelweekends van de voorbije weken.

 

Hoe dan ook , we lieten het niet aan ons hart komen , en gewapend met paraplu en regenjas torsten we dan ook de eerste kilometers , in de hoop er gezamenlijk toch een gezellige tocht van te maken. En dit bleek ook duidelijk de gedachtegang te zijn van de Textieltrekkers, toen die ons via de dorpskom van Tiegem wurmden , op zoek naar een eerste kerkwegel dat ons al meteen de besneeuwde landelijkheid indompelde. We dachten in de richting van het Sint Arnolduspark en Tiegemberg te stappen , maar we zochten voor ons enigszins totaal nieuwe horizonten op via rustige weggetjes die vrolijk op- en neergaand de zachte glooiingen van het winterse landschap volgden.  Genietend van het schitterend spel van de steeds wisselende landschapsbeelden maakten we nu een wijde kronkel rond Tiegem , waarbij we enige tijd de Anzegemse Gapersroute volgden.  En warempel de sneeuwregen zich nog maar eens hevig met de wandeling kwam bemoeien , toen we via enkele prettige en vettige kerkwegels het Oc van Kaster bereikten voor een eerste rust. Het kleine ogenschijnlijk mooie Kaster is eigenlijk afgeleid van het Romeinse ‘Castra ‘ en betekent dan ook versterkte nederzetting. Tijdens de Romeinse tijd werd Kaster dan ook doorsneden door de Romeinse heirweg , die komend van het Franse Bavay naar de kust liep.

 

Via een ommetje rond de gezellige  dorpskom en omheen het schitterende Sint Petruskerkje , volgden we nu reeds geruime tijd het Juliaan Claerhout wandelpad. Genaamd naar een veelzijdige geleerde , die hier in 1911 pastoor werd tot aan zijn dood in 1929. Hij vond Kaster een uitgelezen werkterrein als hoevekenner , heemkundige , taalkundige en natuurliefhebber.

 

En we konden hem geen ongelijk geven , de zon was ondertussen beginnen opzetten  , zodat we ons nog meer konden tegoed doen aan de weidse vergezichten van de Vlaamse Ardennen , met de Kluisberg in schril contrast gelegen naast de elektriciteitscentrale van Ruien.  Ondertussen stevende het wandelpad recht voor ons af op het prachtige ‘ ’t Goed te Corbie ‘ , één van de grootste overgebleven historische boerderijen in het Scheldegebied , alwaar schrijver dichter Stijn Streuvels zijn inspiratie kwam opdoen voor enkele van zijn meesterwerken.  

 

De lange weg , die ons hierna tussen de velden door wegstuurde in de richting van Kerkhove , was niks minder dan de schots en scheefs liggende kinderkopjes van de flamboyante Varentstraat. Welgekend onder de wielerliefhebbers , omwille de passage van deze ‘ Hellewegel ‘ tijdens de Ronde van Vlaanderen en enig restant van de Romeinse heirweg. Waarna we belandden in de rust en landelijkheid van de Waterhoek . Een lang karrenspoor , ondertussen door de dooi omgeschapen , zorgde even voor wat avontuurlijker wandelwerk : lekker glij- en ploetergedoe brachten immers  wat afwisseling.  Na dit schitterend moment , konden we wat op verademing komen met een bijzonder leuke wegel tussen de velden door , die ons voor een tweede maal zou afzetten in Kaster. Hoogtijd dus om onze boterhammetjes aan te spreken met een stevige tas verse tomaatsoep.

Nog een goeie drie kilometers restten ons tot de aankomst , waarbij het lange smeuïge karrenspoor die ons daarna tussen de velden door terug in de richting van Tiegem bracht, best behoort tot de mooiste van de streek. Het speelse schouwspel van het landschap contrasterend met het hoger gelegen dorpje en haar Sint Arnolduskerkje (hoe kan het ook anders), zorgden immers voor een effenaf geslaagde en licht heuvellende  apotheose.

 

Bij onze aankomst , wilden we de edele ridder of  Sint Arnoldus : beschermheilige van jonge gezinnen , patroon van molenaars , maar bovenal van brouwers , alle eer aandoen. Hoe konden we hem dan ook  gunstiger stellen , door te proeven van zijn edele jonkvrouw of te wel een mooi bruintje à la ‘ Duchesse de Bourgogne ‘ met een overheerlijke pannenkoek.

 

Ja , misschien een rare combinatie , maar het smaakte naar MEER … vandaar de belofte dat we  zekers nog terug komen naar de Textieltrekkers en deze streek.

 

FOTO'S ONLINE :

 

http://www.wistiti.fr/AlbumsPerso/Invites/VisuInvites.asp...








18:21 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-02-05

NIEUWPOORT - 06 FEBRUARI 2005

Geeraerttocht
Wtc Nieuwpoort
06 februari 2005
 

Stilletjes hadden we gehoopt romantisch te flaneren langs een eenzaam en verlaten strand , waar bij vloed het geluid van de branding galmt in de (oor)schelpen , terwijl bij eb de golven ruisen in de verte.

 

Onze illusies dienden we echter vlug op te bergen , gezien door onverwachte omstandigheden  de wandelclub van Nieuwpoort  in laatste instantie haar startplaats moest wijzigen. Niettemin  kuierden we langs een unieke combinatie van polder- en tuinbouwlandschap , een vissershaven , een vismijn , de aantrekkelijke riviermonding van de Ijzer en tenslotte  langs twee jachthavens. En waarbij we met een mooi winterweertje in het verschiet  toch  best konden genieten van deze Geeraerttocht.

 

De Geeraerttocht is in feite genoemd naar de Nieuwpoortse sluismeester , die op 28 oktober 1914 de sluizen openzette en zo de opmars van de Duitsers stopte , door de Ijzervlakte te laten overstromen.

 

Bij onze aankomst heerste reeds een gezellige drukte , waarbij we na wijs beraad kozen om de 6 km en hierna de lus van de 12 km te volgen. Kwestie van tevens in de namiddag nog wat te slenteren langs de gezellige viswinkeltjes en onze voorraad verse vis op te doen.

 

Het organiserende WTC Nieuwpoort liet ons aanvankelijk kennis maken met de historische stadskern.  Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Nieuwpoort weliswaar praktisch volledig met de grond gelijk gemaakt , maar met wilskracht werd het marktplein heropgebouwd , waarbij in het zog   van de Onze Lieve Vrouwekerk  , tegenwoordig het stadhuis en de Nieuwpoortse Graanhalle in alle eenvoud schitteren.

 

Hierna trokken we kriskras door enkele halfslaperige villawijken en een daaropvolgende best leuke doorsteek van het vakantiedorp Ysermonde. De rustige wandelpaden langs de speelse vijvers en enkele kindertuigen leidden ons, zo vlug naar het vernieuwde Oosterstaketsel. Onze lange wandeling langs de havengeul bezorgde ons enkele mooie beelden op de zeemonding, waarbij we ongetwijfeld merkten , hoe de zeewind hier vrij spel heeft. De gezonde , versterkende kracht die hier uitgaat van een frisse zeebries , was voor ons in ieder geval veel beter dan een dosis geneesmiddelen. Het is zekers een aantrekkelijke omgeving om te wandelen , waarbij we onderweg nog het kunstmatige schiereiland Kromme Hoek (oude jachthaven) bewonderen. Hier werden in 1996 de grondvesten van de ‘ Vierboete ‘ blootgelegd , een vuurtoren uit 1284 en daarmee wellicht de oudste die ooit aan de Europese kust heeft gestaan.  Even later begeven we ons tussen enkele havenbedrijfjes en de Vismijn met haar vissersboten. Een aparte belevenis moet ongetwijfeld het veilen en verkopen van de vis aan groothandelaars zijn , maar hiervoor moeten we wellicht in de vroege uurtjes aanwezig zijn. Ondertussen doken de torens van Nieuwpoort terug op , waarna we op een rustige wijze de startplaats bereiken voor een eerste rust.

 

Tijd om wat op krachten te komen dus , aan de hand van enkele heerlijke boterhammetjes en een stevig kommetje soep. Waarna we naderhand afstevenden in de richting van de nieuwe jachthaven Novus Portus en de glitter van enkele plezierbootjes. Samen met de oude jachthaven zijn er zo’n 3000 ligplaatsen beschikbaar in Nieuwpoort , waarmee de stad over de grootste jachthaven van Noord-Europa beschikt. Het viel ons echter bijzonder op dat diverse boten en yachten  weliswaar tegen een aardig centje te koop stonden. Wie weet dat we eens winnen met de lotto ?

 

In de verte ontwaarden we recht voor ons de vuurtoren van Nieuwpoort. Dit rijzige herkenningspunt werd opgetrokken in 1949, waarbij ’s nachts het rode zwaailicht elke 14 seconden een dubbele flikkering bezorgd. We hoopten heimelijk op een avontuurlijke doorsteek van het recente natuurreservaat ‘ De Yzermonding ‘ , maar net ervoor verkoos de parcoursmeester ons te droppen in een uniek landschap, namelijk een samenspel van polder- en tuinbouwlandschap op het grondgebied van Lombardsijde. Waarbij naar verluid de tuinbouwers alhier vermaard zijn voor de fijnste groenten op de diverse omliggende markten.

 

Met een tussentijdse stop , volgde hierna een mooie doorsteek van het reservaat de ‘ Schuddebeurze ‘. Waarna  we nu koers zetten in de richting van de Plassendalevaart, en we zo

 een fraai zicht krijgen op de Memorial ter ere van Koning Albert I en wat later op het historische sluizencomplex ‘ Ganzepoot ‘.  Hierbij moeten onder andere de Veurnesluis (kanaal Nieuwpoort-Diksmuide) , de Iepersluis (Ijzer) en de Gravensluis (Plassendalevaart) de watertoevoer in het Ijzergebied regelen.  Dat hier tevens heelwat watervogels verzamelen , bleek uit de grote aanwezigheid van schreeuwende meeuwen en andere zeevogels , maar ook op de meer en meer aanwezige aalscholver in onze contreien.

 

Voor de rest lieten we nu de wandeling rustig uitkabbelen , …  op zoek naar onze portie overheerlijke vis !

 

 

FOTO4S online ;

 

http://www.wistiti.fr/AlbumsPerso/Invites/VisuInvites.asp...


 

21:56 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-02-05

CLERMONT SUR BERWINNE - 5 FEBRUARI 2005

33° Marche Internationale de La Berwinne
Les Pédestrians de Clermont/Berwinne
5 februari 2005
 

Vandaag lieten we ons verleiden door een rijk gebied , waar de tijd nog stilstaat, maar het werk nooit ontbrak … Een streek van bosjes , gekenmerkt door zijn boomgaarden , zijn hagen en geïsoleerde hoeves van arduinsteen , een streek gekend om zijn formidabele kaas , siroop en cider … een streek vol rijkdom en dus een verplaatsing overwaard …

Met een schitterend weertje in het vooruitzicht begaven we ons naar ‘ Le Pays de Herve ‘ alwaar les Pedestrians de Clermont/Berwinne hun 33ste Marche Internationale de la Berwinne hielden.

 

Alleen het dorpje Clermont bied de bezoeker, reeds de schoonheid van haar steegjes en haar met blauwe stenendorpels versierde voorgevels aan. De belangrijkste aantrekkingspool is ‘ la Place de la Halle ‘ , dat langs de ene kant wordt afgesloten door het stadhuis. Het pleintje in oude straatstenen loopt af en wordt omzoomd door het geklasseerde Romaanse Sint Jacobus de Grote kerkje. Ook de oude huisjes in typische Maaslandse renaissancestijl lonen de moeite, waardoor het dorpje dan ook is opgenomen ‘ als één der schoonste dorpjes van België ‘.

 

De start , vond plaats in het gezellige zaaltje Saint Jean , alwaar na een goeie tas zwarte koffie we onze eerste stappen in het amfitheater van ‘ le Pays de Herve ‘ voor een 23 kilometers sublieme wandelescapade zetten.  Met  een lange , slingerende modderweg , werden we meteen in de weelde van een speels  glooiend landschap gedropt. Royaal in het groen gezet door overal opduikende groepjes typische doornhagen en hulst , konden we onze ogen niet geloven en vergaapten we ons op deze onovertroffen landschapsbeelden. De veldweg die we volgden lag als een lange loper door het deinende landschap , een leuke combinatie van verwilderde wegels geflankeerd door het klaterende beekwatertje die ons vergezeld , zou ons zo na een drietal kilometers afzetten in het gehucht Minerie.

 

Nog te vroeg voor een pitstop zetten we onze weg verder , alwaar een doodlopend straatje , overloopt in een veldweg en plots we dwars door een weide heen op een pittoreske manier stappen naar de heuvelflank. Bovenop genieten we van een schitterend zicht op ‘ le pays de Herve ‘ met zijn lichtgolvende glooiingen , uitgestrekte veld- & weidepartijen. Voor en achter ons zien we enkele wandelaars over en tussen de glooiingen opschuiven , tot we de eerste huisjes van Charneux opmerken. Het Heilig Sebastiaanskerkje vormt hier dan ook het hartje van dit dorpje , alwaar terug de fraaie Maaslandse renaissancestijl de bovenhand haalt. Het kerkje bezit trouwens een zeventiendelig schilderwerk van Jean Simon Reniers uit Verviers.  En blijkbaar ook hier in Charneux laat men zich betoveren door de harmonie van oude geveltjes en gehuchten met namen als Grand Vinave of Petit Vinave.

 

We vervolgen nu onze weg in de richting van Aubel , alwaar tientallen oude hoeves uit de 18de eeuw , hier zo schoon bewaard zijn gebleven. En laten we eerlijk zijn , het gaat hier wel degelijk om adellijke woningen , die ook nu weer de sierlijke , sombere en efficiënte Maaslandstijl uitspreken. Het sublieme traject voert ons langs de prachtige ‘ Vallei van Berwijn of Berwinne ‘ , alwaar we flaneren langs het kleine sierlijke gelijknamige riviertje. De weg slingert zich kilometers lang als een slang door het landschap , dan eens vergt een inspanning ons om tot op de top van de Berwinne-vallei te geraken. Een poortje kruist onze weg , we dalen af dwars door de weiden , passeren langs een ander  draaipoortje , en stijgen even rap langs de andere kant . In tussentijds hadden we reeds een tweede rust voorbij gestapt ergens halverwege.

 

En ook het volgende gedeelte die trouwens heel wat typische boerderijen doorkruist , vinden we wild , onvindingrijk en prachtig. We bevinden ons terug in het gehucht Minerie voor een laatste rust en een welgekomen verpozing. Er resten ons nog een kleine vijf kilometers , waar we bij het verlaten van het dorpje , nog even halt houden voor een schitterend zicht over de ganse streek. Ook nu weer doorspekt met enkele weidedoorsteken van de bovenste plank . Het zou ons tenslotte afzetten aan één der vele typische kapelletjes hier in de streek, waarna we kriskras door de lokaliteit van Thimister met zijn gekende ciderfabriek Ruwet trokken.  Een laatste gesmaakte groene doorgang langs een oude spoorwegzate, bracht ons opeens terug op de heuveltop, waarbij het stadspleintje van Clermont sur Berwinne met het monumentale Sint Jacobus de Grote kerkje terug verrijst en we zo ons prettig wandelgevoel van deze schitterende 23 kilometers tot aan de aankomst behielden.

 

FOTO4S online

 

http://www.wistiti.fr/Albumsperso/Invites/VisuInvites.asp...


22:22 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-02-05

PERSDAG - AKTIVIA 02 FEBRUARI 2005

   
 
 

VIRTUEEL OP STAP … MET AKTIVIA

 

Het nieuwe imago van de grootste Vlaamse wandelfederatie AKTIVIA , kiest duidelijk de kant van   een modern virtueel en interactief jasje. Voortaan zullen de wandelaars , hun wandelingen en wandelboekjes  kunnen bijhouden via internet , of zelfs nog meer gewoon thuis voor de computer via een begeleid programma  kunnen werken aan hun conditie. Een nieuw vooruitstrevend tijdperk dus !

 

En dat het wandelen of de wandelsport nog steeds in een opgaande lift zit, blijkt uit de cijfers.  2004 was een recordjaar in alle opzicht , waarbij AKTIVIA , het vroegere Vlaamse Jogging en Wandel Liga , op haar meer dan 1000 georganiseerde tochten voor het eerst in haar bestaan meer dan 1.000.000 miljoen inschrijvingen mocht noteren.

 

Teneinde nog meer mensen warm te maken voor de wandelsport , kiest AKTIVIA , voor een vernieuwende aanpak , waarbij binnenkort de internetfanaten als het ware van bij hun thuis zullen kunnen wandelen en werken aan hun conditie. Hiervoor doet AKTIVIA , een beroep op de virtuele trainers Freddy , Marina en André , die u zullen begeleiden volgens een trainingsprogramma op ieders maat. Freddy zal u begeleiden bij je training voor een lange afstand , Marina helpt u terug op conditie te komen , terwijl André het wat rustiger aandoet zonder intensieve inspanning en zo enkele kilootjes wenst te verliezen. Aan de hand van uw trainingsperiode zal hierna opnieuw uw fitheid worden berekend en krijg je dan nieuwe opdrachten van de virtuele trainers.

                                                                      

 

En het is nog niet alles , want vanaf nu kon men tevens zijn kilometers , zijn recordtijden , zijn wandelingen en ervaringen kwijt in een persoonlijk elektronisch wandelboekje. Waarbij AKTIVIA hoopt heel wat gegevens te kunnen achterhalen , wie het snelst wandelt , wat de gemiddelde afstand is van de deelnemers , wie het meest wandelt en zo meer. Uiteraard wil AKTIVIA hier geen verplichtingen opleggen , gezien elkeen niet over een internetaansluiting beschikt , maar het elektronisch wandelboekje staat voor elkeen open , ook voor andere federatieleden of mensen die gewoon op eigen houtje wandelen.

 

U kan allicht niet wachten , dan kan men er nu reeds aan beginnen via de website van www.aktivia.be of anders tijdens de Nationale Wandeldagen van Aktivia , die dit jaar plaats vinden in Izegem , Zottegem , Bornem en Meise. Ook hier mogen de deelnemers zich alvast verwachten aan een resem van nieuwigheden , waarbij alle deelnemers naast de diverse mooi uitgestippelde tochten met een regen aan geschenken zullen huiswaarts keren. En hierbij ook zullen kunnen kennis maken met een nieuwe vorm van wandelen , Nordic Walking overgekomen uit de Scandinavische landen. En tevens voor het eerst zullen kunnen kennis maken met het nieuwe stramien van AKTIVIA , ‘ stilstaan is achteruitgaan. ‘.

 

Dat hierbij veel aandacht zal gehecht zijn naar kwaliteit is een feit. Hiervoor zal AKTIVIA , via een permanente opleiding en begeleiding naar haar clubs toe er voor streven dat de organisatoren een kwaliteitsvolle organisatie aanbieden. Waarbij tevens aan de hand van kwaliteitsenquêteurs bepaalde zaken als  ruime accommodaties , verzorgde en hygiënische drank & eetwaren , voldoende sanitair , duidelijke aanduiding van start , infostand etc … aan de tand zullen gevoeld worden en gequoteerd.

 

Op deze manier en met deze middelen , hoopt AKTIVIA , te werken aan de nieuwe visie op de wandelsport en aan het ‘ gezicht ‘ van AKTIVIA.

 

 

                

 


20:12 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |