07-03-05

TORHOUT - 06 MAART 2005

Verloren Kosttocht
6 maart 2005
Wsjv Nacht van Vlaanderen Torhout

Net als de Omloop Het Volk en Kuurne-Brussel-Kuurne de openings-klassiekers vormen bij het wielerseizoen , weet de Verloren Kosttocht van de Torhoutse wandelclub ‘Nacht van Vlaanderen ‘ bij het begin van het wandelseizoen zich te profileren als wandelklassieker die de massa steeds weet te beroeren.

            En ook nu weer waren ze massaal present , waarbij de bezieler van deze tocht Willy Casier , gesteund door een ganse meute medewerkers , een ongeëvenaarde zwerftocht door het Houtland met winterse taferelen, uit zijn mouw toverde.

 

            Vanuit de ruime startzaal ‘ De Mast ‘ en een korte doorsteek van de Torhoutse ring en haar industriezone , bleek duidelijk dat de woorden ‘ uniek ‘ geen loze beloftes waren. Want algauw flaneerden we langs het Torhoutse stads-  & speelplein ‘ De Warande ‘ , alwaar we meteen werden getrakteerd op een gratis bevoorrading.

            Een schitterende besneeuwde wandeldreef bracht ons hierna onmiddellijk naar hogere sferen van het Verloren Kostdomein. Op een quasi ongerepte wijze (buiten de enkele lege frisdrank blikjes die enkele onbenullige zogenaamde natuur- & wandelliefhebbers achterlieten – ga dan maar als organisatoren aan de eigenaar vragen of ze volgend jaar terug mogen voorbijkomen !!! ) wandelden we kriskras door dit uniek stukje bos, dat uitzonderlijk vandaag voor de wandelaars werd opengesteld.

 

            De avontuurlijke doortocht van het domein , gunde ons in de verte nog een schoon zicht op het sprookjesachtige kasteeldomein d’Aertrycke , toen we na een vijftal uitmuntende kilometers terechtkwamen in het dorpje Wijnendale , waar we even konden verpozen in de parochiezaal .

 

            Hierna stevenden we af naar de ‘ Groene 62 ‘ , een oude spoorwegbedding tussen Oostende-Torhout , en gerenoveerd tot een ware oase van groen voor wandel- en fietsliefhebbers. Onder luid klokkengelui voor het middaguur zette een stevige boerenwegel ons op weg naar het kasteeldomein van Wijnendale, die teruggaat tot de periode van de graven van Vlaanderen  . Aldus mijn insziens het mooiste gedeelte van de tocht : waarbij een resem van veldwegels ons een onuitputtelijke zicht gaven op het ondergesneeuwde plateau van Wijnendale en we verdoemd hier en daar wat vervaarlijk moesten uitkijken voor gladde plaatsen.

 

            Onze beloning was echter groot , toen de omloop ons tot bij de ingang van het kasteeldomein  bracht en we in de kasteelschuur en veel te krappe rust vonden. Een poosje wachten bracht soelaas , waarbij een stevige kom soep met onze boterhammetjes ons terug op krachten moest brengen.

 

            Achteraf werden we vergast op een exclusieve wandeling omheen het kasteel. , waarbij het kasteel machtig en prachtig troonde midden zijn indrukwekkende bevroren omwalling en we zo via het Fonteinpad een laatste zicht kregen op de achterkant van het slot met zijn imposante donjon. Het pad is genaamd naar ‘ het Fonteintje ‘ een eeuwenoude bron aan de rand van het bos waar generaties lang men zich kon bevoorraden van drinkwater. Nu verschaft de bron alleen nog maar ondrinkbaar vervuild water. Opmerkelijk is tevens de goed bewaard gebleven ijskelder op het einde van het Fonteinpad.

 

            Een kaarsrechte betonweg bracht ons  in het bos van Wijnendale , alwaar een schier van opeenvolgende bosdreven ons op een natuurlijke wijze kilometers meedreef , tot we ter hoogte van het Tuimelaarshof , tussen de bosrand door terug het licht van de bewoonde wereld troffen. Vrij landelijk ging het nu richting de wijk Don Bosco , alwaar in de parochiale zaal Bosgalm we een laatste rust troffen.

 

De aankomst reeds in zicht , doken we op een vrij rustige wijze en enkele woonwijken de Torhoutse behuizing binnen , om een eind te maken aan deze voortreffelijke winterse wandelescapade.

 

FOTO4S online :

http://www.wistiti.fr/AlbumsPerso/Invites/VisuInvites.asp...


 

20:31 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.