05-04-05

KEMMEL - 03 APRIL 2005

Kemmelbergtocht
Pwc Heuvellandstappers
03 april 2005
 

Dat het Heuvelland één van de prachtigste natuurgebieden in ons klein Belgenlandje is , mochten we zondag ll. nog maar eens in levende lijve ondervinden. De plaatselijke Postwandelclub Heuvellandstappers wist zichzelf immers te overtroeven met een hoogstaande wandelescapade , waarbij de hoogste ‘berg ‘ van West-Vlaanderen (de Kemmelberg) trots regeert over dit hemels landschap.

 

Terwijl de klokken een feestelijk zonnige wandeldag aankondigen , kozen we uiteindelijk voor het traject van 25 km.

 

De wandeling startte aan de voet van het bevallige Sint Laurentiuskerkje , waarbij we  via de schilderachtige , door kastanjebomen omgeven Dries met zijn Kemmels Gapertje, al vrij vlug een eerste schitterende veldwegel mochten betreden. Meteen werd de stempel gezet van deze wandeling , waarbij een bijzonder gesmaakte doorsteek van het domein ‘ de Warande ‘ en zijn renaissancistisch kasteel , thans gemeentehuis van het Heuvelland , voor een volgend orgelpunt zorgde.  

 

Als opwarming voor het serieuze wandelwerk moesten we het daarmee wel stellen , want kort hierna moesten we ons al direct opmaken voor een eerste beklimming van de Kemmelberg . Op een spectaculaire wijze volgden we immers een langzaam stijgende boswegel ,  zodat we uiteindelijk reeds puffend en half kromgebogen  de top bereikten en er duidelijk nog heel wat werk aan onze conditie te doen is, om onmiddellijk hierna via de karakteristieke kinderkopjes (gekend van de wielerklassieker Gent-Wevelgem) aan de afdaling te beginnen. 

 

Langs rustige wegen drongen we nu verder het Heuvelland binnen , alwaar voor en achter ons het landschap brede panorama’s uitstrekte. Ondertussen waren we na een drietal kilometers reeds een eerste rust gepasseerd. Wat hierna volgde was effenaf subliem , een spervuur van schitterende graswegels voerde ons immers kilometers langsheen het ‘ Provinciaal Domein Kemmelberg ‘.  De provincie kocht er immers in 1999 , de zuidflank van de Kemmelberg met aanpalende gronden en hoeve.  Het geheel is stilaan uitgegroeid tot een groenoase voor de wandelaar , waarbij plaats is gelaten voor open ruimtes. De aanstekelijke zon die zich steeds guller gaat opstellen zorgt hierbij voor een heerlijk licht- en schouwspel over dit heuvelend landschap en de dominerende bult van de Kemmelberg.  De open grasvlakten worden begraasd door een immense schapenkudde , die vanuit de ‘ Gulden Mote ‘ (de vroegere hoeve) hun uitvalsbasis hebben.  

 

We trekken verder via de flanken van de Monteberg en een tweede stukje van het Provinciaal Domein Kemmelberg. Nu weliswaar aan de oosterkant van de Kemmel en de vallei van de Linkebeek.  Iets later mogen we op een sublieme manier aan de afdaling  beginnen om zo het kleine centrum van Dranouter , gekend omwille van zijn internationaal Folkfestival , te bereiken.  In het cultureel centrum de Klakeye treffen we een overrompelde  tweede rust aan , en hierbij zal het lekkere wandelweertje wel voor iets tussen zitten.

 

Opgemonterd trekken we hierna verder  via heerlijke wegen in de richting van ‘ Le Coin Perdu ‘ , zoals de naam al laat vermoeden ‘ de Verloren Hoek ‘. Eenvoud siert , de stilte die zich hier uitstraalt is enig. Waarna een schitterende veldweg ons op weg zet in de richting van Nieuwkerke. Net ervoor slaan we af , waarna de parcoursmeester voor ons nog enkele pittige beklimmingen rond de Suikerberg in petto heeft. Op een onverbeterlijke wijze brengen ons een paar veldwegels en de fraaie beklimming van de Blinker ons voor een tweede maal naar Dranouter.

Bezijden Dranouter , gaat het nu in de richting van Loker , alwaar in de verte het schouwenspel van de Rode en Zwarte berg zich voor ons openvouwde. Een zoveelste karrenspoor laat ons kort hierna  kennismaken met het recent opengesteld natuurdomein ‘ Eeuwenhoutheuvel ‘, waarna we ons klaarmaakten voor een tweede beklimming van de Kemmelberg. Op de blote flank van de berg , begonnen we onze aanval , die ons tenslotte nabij het ‘ Ossuaire Français ‘ (een monument ter ere van de gesneuvelde Franse soldaten tijdens de 1° WO) afzette. Achter ons lieten we onze ogen vallen op dit bekoorlijk landschap , waarbij we zonder veel moeite de wijde lus van daarnet konden reconstrueren.

 

De ultieme klim van deze morgend mochten we nog eens heraanvatten, via een fraai bospad tot aan de Hostellerie Kemmelberg , gevolgd door een spectaculaire afdaling door het bos. Wie dacht het ruige klimwerk achter de rug te hebben , kwam bedrogen uit , een laatste stukje van de Lettenberg met in zijn flank een paar bunkers uit de 1ste W.O. en een calvarie   , deed ons nog eens diep gaan.

 

Toen het nostalgische kerkje van Kemmel tussen het groen terug opdook , betekende dit meteen het einde van deze in alle opzichten voortreffelijke tocht.

 

Met dit schitterend weertje , beleefde de Kemmelse horecazaken ongetwijfeld een topdag. En dit zal niet enkel gelegen hebben aan de glansprestatie van onze nieuwe wielerkampioen Tom Boonen , maar ook aan zoveelste topwandeling van de Heuvellandstappers.

 

 

Foto'S ONLINE / http://www.wistiti.fr/AlbumsPerso/Invites/VisuInvites.asp...


21:54 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.