10-06-05

VOORKEURKALENDER JUNI/JULI 2005

In de mate van het mogelijke zullen wij gedurende de maanden juni/juli deelnemen aan volgende wandelorganisaties :
 
11 juni 2005 : MARCHE D'ETE - POLICE DE BINCHE               
 
                    Landelijke en bosrijke wandeltocht door ' le Pays de la Thudinie ' bij onze Waalse wandelvrienden van La Police de Binche.
 
 
 12 juni 2005 : POMPESCHITTERSTOCHT - VELODROOMVRIENDEN
 
Rustige wandeling in en rond het bedevaartsoord Dadizele met zijn landelijke wegen en discreet opgestelde kapelletjes.
 
15 juni 2005 : MIDWEEKTOCHT - WSV EGMONT ZOTTEGEM          
 
               Flaneren in 't land van Rhode , met het pittereske Cottem en de landelijkheid van Hillegem.  Met onderweg de welbefaamde Zottegemse braadworsten met ajuin !
 
  17 & 18 juni 2005 : 26° NACHT VAN VLAANDEREN - vzw DE NACHT
 
De sfeer opsnuiven op deze 26ste Nacht van Vlaanderen , en genieten van de landelijke parkoersen doorheen het Houtland en de polders naar de Noordzeekust.
 
19 juni 2005 : PROVINCIALE WANDELDAG - NOOIT MOE BOEZINGE
 
Een provinciale wandeldag West-Vlaanderen doorheen het historische Ieper: een mix van cultuur , gescheidenis en natuur !!!  Een rendez-vous om niet te missen !!!    
 
 
23 juni 2005 : ALOA VERA TOCHT - WANDELMEE.BE/VLAAMSBRABANT
 
Op verkenning van het mooie golvende Hageland bij onze wandelvrienden van WANDELMEE.BE ....
 
 25 juni 2005 : GULDENSPORENTOCHT - Waterhoekstappers
 
In navolging van onze Vlaamse kerels die op 11 juli 1302 de Franse sansculotten het stilzwijgen oplegden , trekken we ten strijde voor een 60 kilometers lange wandelescapade doorheen de mooie Scheldevallei en de Vlaamse Ardennen.
 
 
09 juli 2005 : ZWINTOCHT - Wandelende Noordzee Boys Knokke Heist
 
Unieke natuurwandeling rondom het Zwin , haar Zwinbosjes , de duinen en Cadzand.
 
10 juli 2005 :  nog geen keuze gemaakt
 
16 juli 2005 : 29° MARCHE DES CHARMILLES XHOFFRAIX
 
Op verkenning van onze mooie Hoge Venen , vanuit het toeristische Malmedy
 
17 juli 2005 : SCHREVEPROMENADE - Gordelcomite Schrevepromenade
 
Wandelen langs de rustige landelijke wegen van de Westhoek en Frans-Vlaanderen
 
  21 juli 2005 : MARCHE DES GALOCHES EN FOLIE -
                                        MARCHEURS DE L'AMITIE LANDENNE
 
Op verkenning van de bosrijke en glooiende Lessevallei in het verre Houyet.
 
Van 23 juli tem 30 juli : wandelvakantie naar het Oostenrijkse ZILLERTAL 
Uitvalsbasis vormt het de ZILLERTAL ARENA , met dorpjes als ZELL/TAL , GERLOS & KÖNIGSLEITEN
 
              
 

18:19 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

ST KRUIS BRUGGE - 4 JUNI 2005

Brugge Damme Sluis Damme Brugge
Wsjv Brugsche Globetrotters
4 juni 2005
 

Dat Brugge één van de meest aantrekkelijke en historische steden van Europa is , staat buiten kijf. Deze kunststad is immers één monument, een Vlaamse Schatkamer , een openluchtmuseum op zich.

 

Mijn aandacht spitste zich dan ook ditmaal uit naar een veelbelovende tocht in Sint Kruis Male , alwaar met de Damse vaart , het unieke vlakke polderlandschap en het historische Damme , deze wandelescapade diverse blikvangers aankondigde.

 

Nog maar net buiten de inschrijvingszaal ging het tot onze verwondering niet in de richting van het nabijgelegen indrukwekkende complex van de Abdij van Male. Maar omzeilden we via een ontluikend groene gordel van villawijken het dorpscentrum van Sint-Kruis. Met na een drietal kilometers reeds de typische onaangename Brugsche controle in het één of andere volkscafé , dat we dan ook doelbewust links lieten liggen.

 

Op zich vormde de tocht tot hiertoe een tamelijk troosteloos en fantasieloze aanzet. Gelukkig bood kort hierna de Zuidervaart op een bekoorlijke manier enig soelaas en mochten we ons opmaken voor een verademende tocht langs de schilderachtige boorden van de Damse Vaart.

 

#  De Damse Vaart , ook wel gekend als Napoleonkanaal , werd vanaf 1810 uitgegraven door Spaanse krijgsgevangene in opdracht van Napoleon Bonaparte. Deze wilde immers via een kanaal dat Brugge met Breskens zou verbinden , ontsnappen aan een continentale blokkade. Het eerste stuk volgt dan ook de oude Brugse Reie , terwijl verderop een oude Zwinarm werd gevolgd. Bij de val van de Franse keizer , reikte het kanaal tot in Hoeke , en werden de werken gestaakt. In 1858 werden de werken hervat , maar bij gebrek aan financiële middelen ter hoogte van Sluis definitief gestopt. Reeds van bij het begin werden de dijken met populieren beplant , en staan er zo’n 8000 exemplaren , waarvan de oudsten uit 1922 – 1923 moeten dateren.  Ondertussen is de Damse Vaart onder toezicht gekomen van de provincie West-Vlaanderen en opengesteld als recreatiedomein. #

 

Ter hoogte van Koolkerke verlieten we eventjes de hoge wandeldijk , het zou ons brengen naar een prachtige doorsteek van het provinciaal natuurdomein van het Fort van Beieren en de ruïnes van de oude wal.

 

#  In september 1701 sloten de Oostenrijkse keizer en de Verenigde Provinciën een alliantie met doel de Zuidelijke Nederlanden te veroveren en de Fransen te verdrijven. In 1702 kwam de beroemde en ervaren Franse vestingbouwkundige Vauban persoonlijk de stadsversterkingen in Brugge inspecteren. De Fransen die de dreiging uit Zeeuws-Vlaanderen voelden, legden een uitgestrekt kampement aan te Koolkerke. Dit was gelegen tussen de Damse Vaart en de thans verdwenen Soete Vaart of Oud Zwin. Het kampement waar vijf bataljons in ondergebracht waren was aan drie zijden voorzien van een aarden wal met ravelijnen en bastions. Kort nadien, wellicht eind 1703 of in 1704 werd het kampement vervangen door een kleinere, stervormige versterking, hoofdzakelijk bestaande uit aarden wallen en grachten. Het werd het Fort van Beieren genoemd. De naam verwees naar de toenmalige landvoogd van de Zuidelijke Nederlanden, keur-vorst Maximiliaan Emanuel van Beieren. Deze was nog in 1691 tot landvoogd van de Zuidelijke Nederlanden benoemd door de Spaanse koning Karel II, de laatste Spaanse Habsburger.  #

Een bijzonder fraai intermezzo dat ons zo terug naar de kaarsrechte populieren van de Damse vaart zou brengen. Het bleef best leuk wandelen langs het met statige bomen omzoomde water en links van ons de polderweiden. In de verte ontwaarden we reeds de stompige kerktoren van het Onze-Lieve-Vrouwekerkje van Damme. En inderdaad , wat later bracht een lang comfortabel natuurpad ons nu resoluut naar Damme , alwaar de robuuste Schellemolen ons ingewijde deed.

# De molen van Damme konden we  niet missen.   Hoog boven zijn directe omgeving naast de Damse Vaart staat hij statig en robuust.  Op deze plaats stond sinds het ontstaan van het stadje al een houten standaardmolen, de Scellemeulen genaamd.  Deze molen was eigendom van de graven van Vlaanderen; in 1267 werden die rechten door gravin Margareta van Constantinopel verkocht aan de stad.  De helft van de opbrengst moest echter nog steeds aan de graven gegeven worden. De huidige molen werd in 1867 gebouwd op de plaats waar de houten molen eeuwenlang stond en bleef in gebruik tot in 1963.  In 1971 werd hij gekocht door de provincie West-Vlaanderen en in 1975-1977 hersteld.  Het is een beschermd monument sinds 1975 en sinds de restauratie, draaien in de zomer de wieken weer in de wind. #

Hierna mochten we eventjes de toerist uithangen , dank zij een pittoreske passage langs de vele gezellige eethuisjes en het 15de eeuwse stadhuis van Damme, om zo een tweede rust op te zoeken in het kunstatelier van Charles Delporte. Via de historische en geklasseerde site van de Onze Lieve Vrouwekerk en enkele restanten van oude vestingen en kazematten , werden we nu op weg gezet richting Lapscheure , voor een onvervalste polderwandeling die ons slingerde tussen de weiden , akkers en kreken.  De rust die zich hier uitstraalt , de fluisterende wind tussen het korenveld door , het bekoorlijke polderdorpje op de achtergrond … een mens zou zich eeuwig willen vereeuwigen met de natuur.

Kort hierna , ter hoogte van de bekende palinghuis ‘ de Siphon ‘ , daar alwaar Stinker en Blinker zich treffen , werd dit mooi stukje polderlandschap alweer omgeruild voor de boorden van de Damse Vaart. Ook deze oever zag er even beeldig uit en zo schoven we andermaal op in de richting van Damme en het Tijl Uilenspiegel stadje. Daar vonden we de bekende stoomboot ‘ Lamme Goedzak ‘ terug , die nabij de Schellemolen er een lading toeristen loste.

Na een tweede maal te rusten in het schildersatelier mochten we ons nu opmaken voor een gezellige trek door het natuurreservaat van de oude vestingen , alwaar steevast het silhouet van de Onze Lieve Vrouwekerk het polderlandschap overheerste.

# De 80-jarige oorlog tussen de Noordelijke Nederlanden en Spanje was de oorzaak van de uitbouw van Damme tot vestingstad.  Tussen 1615 en 1620 werd door de Spanjaarden een nieuwe verdedigingsgordel aangelegd in de vorm van een 7-ster.  Damme was belangrijk omwille van zijn ligging op het kanalennet, omdat het dicht tegen het vijandelijke Sluis ligt en ideaal gelegen is om Brugge te kunnen verdedigen.  De monding van het kanaal "de Lieve" (Damme - Gent) werd binnen de stadmuren geleid en kwam de stad binnen via een overdekte waterpoort.  Die poort werd later als wapenopslagplaats (kazemat) gebruikt en bestaat nog steeds.  Door de aanleg van de nieuwe stadswallen, moesten een aantal gebouwen (zoals de oude stadspoorten en de Brugse Poort) afgebroken worden.  Men kon de stad nu enkel nog binnen via 2 nieuwe poorten.  Een militaire gouverneur bestuurde de stad en Damme zou een vestingstad blijven tot 1760.  In 1786 werden de gronden van de vesten openbaar verkocht. De dubbele omwalling is nog steeds goed te zien, maar heeft veel geleden onder de tand des tijds.   Een groot deel van de omwallingen is nu eigendom van de vzw Natuurpunt.  Het doel is de wallen rond Damme volledig te herstellen.  In 2001 werd een deel van de buitenste omwalling al opnieuw hersteld, daarbij werden de resten van een oude constructie gevonden.  Het zou hier kunnen gaan om de Brugse poort.  De stadsvesten zijn natuurgebied geworden waar een aantal (zelfs heel zeldzame) diersoorten een ideaal biotoop hebben gevonden.  Het reservaat is ongeveer 55 ha groot.  #

Waarna de parcoursmeester ons via een supplementaire lus en stop aan de paardenmanege Blauwe Zaalhoek , enkele heerlijke laatste polderdoorsteekjes cadeau gaf , die ons helemaal terug in Sint-Kruis brachten … en we er onze controlekaart mochten inruilen voor enkele extra’s en nagenoten van deze best leuke zaterdagwandeling aan de hand van een overheerlijke Bhttp://www.wandelmee.be/wandelmee/fotoreportage/fotoreportage.php?id=1068rugsche Tripel.

Foto’s online  :http://www.wandelmee.be/wandelmee/fotoreportage/fotoreportage.php?id=1068


17:22 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

KWAREMONT - 1 JUNI 2005

Midweektocht
1 juni 2005
Kwaremontstappers
 

De Vlaamse Ardennen ademen ongetwijfeld een gezellige sfeer op , waarbij het grillige landschap menig wandelaar weet te bekoren.

 

Op de Kwaremont zullen ze het in ieder geval geweten hebben , in navolging van de  weekdagtochten bij Egmont Zottegem , werd het organisatiecomité Kwaremontstappers opgericht.  Met succes trouwens , want eens in de maand weten ze op een subtiele manier heel wat deelnemers letterlijk en figuurlijk te strikken.

 

Met uitvalsbasis restaurant ‘ De Pupiter ‘ (een oud gemeenteschooltje) , vormt dit meteen een geschikte locatie iets buiten de schilderachtige dorpskern van Kwaremont.  Want na de nodige inschrijvingsformaliteiten en het krassen van onze controlekaart ( tijdens de weekdagtochten van Aktivia , maakt men immers kans op een resem van prijzen , waaronder enkele reizen naar Oostenrijk ) , werden we onmiddellijk gedropt in het verreikend panorama van de Vlaamse Ardennen.

 

Het geheel van de wandeling was uitgewerkt in drie lussen van een 6-tal kilometers , waarbij steeds werd teruggekomen naar de Pupiter. Weeral een sublieme zet van de organisatoren , die in feite met weinig mensen ( slechts een 3 à 4 tal ) een leuke wandeling op poten zetten en waarbij door vriendelijk personeel van bovengenoemd etablissement u een aangenaam frisse pint of iets anders aan tafel wordt gebracht tegen toch best betaalbare prijzen.

 

Maar hier willen we niet over uitbreiden , we zijn immers ook gekomen om te wandelen.

 

Bij de eerste lus hadden we nog eventjes geflaneerd langs het charmante dorpsplein en zijn stemmig witgekalkt Sint-Amanduskerkje , maar eens de beruchte kasseiweg van de Schildersstraat (steevast opgenomen in de Ronde van Vlaanderen) ingedraaid , werden we overgegeven op het wonderbaarlijke landschap van de Vlaamse Ardennen. We lieten ons meeslingeren langs een schier van onverharde paadjes die zich een spoor baanden tussen en over de rijkelijk zonovergoten glooiingen. Eens buiten de beschutting van een bosdoorsteekje konden we vanop de flank , de dampende elektriciteitscentrale van Ruien een eerste maal aan onze ogen ontvouwen. Ze zou trouwens bijna de hele dag als oriëntatiepunt fungeren.

Dartelend over de karrensporen tussen de velden door , mochten we het tastbare bewijs van een onvervalste natuurwandeling meemaken. En toen achter de grote gouden vlek van het zonnetje , zich opnieuw het kerkje van Kwaremont toonde , kon ons volgend stapdoel zich niet beter aangeven. We vielen voor een eerste maal de beklimming van de Kwaremont aan , zei het langs zijn gemakkelijkste kant. En poften ons op het  amusante terras van de Pupiter neer voor een verfrissend schuimtje om zo ons dorstgevoel weg te werken.

 

De tweede lus bracht ons langs de plaatselijke panoramaroute , alwaar we via een leuk kasseiwegje opnieuw pardoes doken in het ongeëvenaarde decor van de Vlaamse Ardennen. In de verte konden we zelfs het silhouet van de bonkige Sint-Walburgatoren van Oudenaarde weernemen. De panoramawandeling stuurde ons langs holle wegen en paadjes van idyllische plaatsjes als de Rampe en het watermolenbos met zijn stemmig hoekje aan de Molenbeek. De sublieme grasweg tussen twee weiden door zorgde hierbij ongetwijfeld voor het avontuurlijke aspect , terwijl de doorsteek van het Feelbos en een kabbelend beekje ons liet genieten van de rust die deze streek uitstraalt. Een laatste karrenslag en imposante hoeve fungeerden als tussenschakel , waarna de Schildersstraat ons voor een tweede maal bracht rond het middaguur naar ‘ De Pupiter ‘.  Meteen de aanzet om ons te wagen aan de dagschotel die er wordt aangeboden voor een wandelaarsprijsje !!!

 

We hadden wellicht nog een poosje kunnen blijven zitten op het zonovergoten terrasje , maar wilden beslist als ‘ echte ‘ wandelaars ook nog de laatste lus afwerken. Een lus die ons zou brengen langs de flanken van de Patersberg en de wijdse kouters van bewerkte velden met opkomende maïs en zomertarwe.  Via een korte trek langs de behuizing van Berchem-Kluisbergen en enkele karikaturen van de befaamde Nesten die onze wielergoden uitbeelden, lagen immers de knokige kasseien van de Oude Kwaremont op ons te wachten. De geduchte kuitenbijter loodste ons zo feilloos terug naar het kunstige dorpje Kwaremont en haar ‘ Pupiter ‘.

 

Meteen een prachtige afsluiter , van een geslaagde midweek !

 

Foto’s online : http://www.wandelmee.be/wandelmee/fotoreportage/fotoreportage.php?id=1043


 

17:17 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |