22-07-05

KROMBEKE - 21 JULI 2005

20ste Witsoonetocht
Witsoonestappers Krombeke
21 juli 2005
 

Een kille ochtend , bracht ons vandaag op weg naar het dorpje Krombeke , verscholen in het weidse Hoppeland.

 

Het dorpje ligt er bij onze aankomst nog slaperig en rustig bij , maar zou in de loop van de dag een ongewone drukte etaleren , waarbij Krombeke op deze Nationale Feestdag terug een hoogdag vierde gelijk ten tijde van haar legendarische paardenstratenkoers.

 

Vanuit het Cultureel Centrum ‘ De Bampoele ‘ trokken we eventjes rond het kerkje met het nostalgisch kerkhof eromheen . Veel stappen hadden we echter niet van doen om algauw de landelijkheid in te duiken. Tijdens onze 31 km lange zwerftocht zouden wij nu geen enkele dorpskern meer tegenkomen , gelukkig wel enkele gedateerde staminees , kwestie van ons vocht op pijl te houden.

 

Enkele , gezellige kronkelende wegjes zou ons dus aanvankelijk een boogje rond Krombeke laten maken , waarna een eerste veldweg ons na een 4-tal kilometer zou brengen in de nabijheid van de heilige gronden van Sint-Sixtus en zijn trappistenbier voor een  rust. We kiezen resoluut om dit heerlijk nobel godendrankje op dit vroege uur nog aan ons te laten voorbijgaan , waarna fraaie groene wandelpaden ons nu volledig indompelden in het Hoppeland. Voorbij een eerste hoppeveld van de dag bereiken we zo de erg landelijke woonwijk ’t Vogeltjen , waar we tussen een schare van plastieken serres een tweede rust treffen na 10 km.

 

We kozen er bewust voor onze stappen verder te zetten , waarbij we op een fraaie manier  tussen muren van hoppevelden zigzagden  doorheen het landschap. Enkele idyllische kapelletjes langs onze weg ter hoogte van de wijk Kerselare trokken onze aandacht . Waarna een overheerlijk lang karrenspoor tussen de maïs- & tarwevelden door, ons voor een tweede maal naar de rust op het gehucht ’t Vogelken stuurde. Hoogtijd om eens te proeven van een Hommeltje , zou u wellicht denken , maar neen , gelijk serene paters hielden we het op een sobere maaltijd van onze boterhammetjes met een stevige kom verse soep. Ja , als het moet kunnen we aan alles weerstaan !

 

Ons maagske gevuld gaat het nu richting ‘ De Lovie ‘ in Proven , ongetwijfeld tevens de eerste grote blikvanger van deze wandeldag. Fraaie wandelpaden voerden ons door het domeinpark , langs rustbrengende vijvers , voorbij het classicistische kasteel uit 1856. Voorbij de typische ‘ Chineese Poort ‘ omwille van haar oosters karakter , verlaten we dit uniek kasteeldomein dat nu als medisch pedagogisch centrum is ingericht. En daar ja sorry mannen van de Witsoonestappers , maar na een kleine 20 km  konden we niet weerstaan aan het uitnodigend gezellig terrasje van staminee Canada, alwaar een heerlijk bruintje van Sint Bernardus als een engeltje ons keeltje streelde.

 

Terug op weg kregen we werkelijk een heerlijk natuurdessertje met ons mee , met name het Canadabos. ‘Echte’ avontuurlijke boswegen en drassige graswegels door jonge aanplantingen prachtig geel gekleurd  zorgden voor een bijzonder geslaagde boswandeling. Waarna een leuke veldweg langs de bosrand midden in de velden ons laat kennis maken met de Britse militaire Dozinghem begraafplaats met zijn 3239 graven en in de verte reeds de wereldvermaarde abdij van Sint Sixtus aan de horizon te voorschijn komt.

 

Meteen ons volgend stapdoel , en wie onder de wandelaars of wielertoeristen kent deze abdij niet omwille van haar heerlijk trappistenbier. De abdij kwam er dank zei  ene Jan Baptist Victoor die hier in 1814 de eenzaamheid kwam opzoeken en in 1831 van de trappisten van de Catsberg de toestemming kreeg om ter plekke een klooster van dezelfde orde op te richten en ondertussen hoort tot één van onze zes Belgische gerenommeerde trappistenabdijen alwaar bier wordt gebrouwen.

 

Wie zich een kratje van dit geneugten des levens wilde toe-eigenen kwam van een kale reis terug want alles was in de abdij uitverkocht.  Wie zich aan het heerlijke gerstenat wilde vergenoegen moest zich begeven naar het nabijgelegen etablissement ‘ in de Vrede ‘ en laten we eerlijk zijn de pater van West-Vleteren , is niks voor niks enkele weken terug uitgeroepen tot het beste bier ter wereld … ja een afrodisiacum alwaar ook wij  deze maal niet konden aan weerstaan. Vergeef ons Witsoonestappers … onze zonde , dat wij er ééntje dronken op een ander 

 

Een vrome dreef leidde ons hierna in de richting van een bedevaartsgrot uit 1921, gebouwd met brokken steen uit de bossen rond de trappistenabdij van Rochefort. Smal en pittoresk slingerde het wegje zich nu langs lapjes groen van het Bardelenbos , waarna we op een nagenoeg rustige wijze de laatste rust bereikten op een boerderijtje na 29 kilometers.  Een leuke veldweg geprangd tussen de maïs en daar ligt het kerkje van Krombeke alweer binnen handbereik. Een onderhoudende kasseiwegel met van die lekkere ouderwetse bolle ruggen zet ons terug af in de dorpskern , nog eventjes wat ‘ stratenlopers ‘ spelen , want we moesten toch de aankomstzaal zien te bereiken.

 

Het gezellig zaaltje en ondertussen reeds heerlijk weertje  nodigt menig uit tot wat nageklets  aan de hand van een Hommeltje. Opeens luidt de klokkentoren van Krombeke 72 keer … oei al zo laat , tijd om huiswaarts te keren willen we gelijk ridder Witsoone niet verdwalen in de bossen van Sint Sixtus …

 

Mannen van de Witsoonestappers bedankt voor de heerlijke ontvangst , het schitterend wandeltraject en ongetwijfeld tot nog eens in het Poperingse Hoppeland …  En daar zullen de meer dan 1600 deelnemers op deze 20ste Witsoonetocht het met mij allen eens zijn !!!

 

foto's online : http://www.wandelmee.be/wandelmee/fotoreportage/fotorepor...


18:32 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Wat een wandelstreek Ik krijg gelijk zin om weer eens richting Poperinge te rijden. Maar mijn geduld wordt niet lang op de proef gesteld. Met de 4daagse van de Ijzer zijn we toch vlak in de buurt.

Gepost door: G.U.Y. | 30-07-05

De commentaren zijn gesloten.