22-07-05

KROMBEKE - 21 JULI 2005

20ste Witsoonetocht
Witsoonestappers Krombeke
21 juli 2005
 

Een kille ochtend , bracht ons vandaag op weg naar het dorpje Krombeke , verscholen in het weidse Hoppeland.

 

Het dorpje ligt er bij onze aankomst nog slaperig en rustig bij , maar zou in de loop van de dag een ongewone drukte etaleren , waarbij Krombeke op deze Nationale Feestdag terug een hoogdag vierde gelijk ten tijde van haar legendarische paardenstratenkoers.

 

Vanuit het Cultureel Centrum ‘ De Bampoele ‘ trokken we eventjes rond het kerkje met het nostalgisch kerkhof eromheen . Veel stappen hadden we echter niet van doen om algauw de landelijkheid in te duiken. Tijdens onze 31 km lange zwerftocht zouden wij nu geen enkele dorpskern meer tegenkomen , gelukkig wel enkele gedateerde staminees , kwestie van ons vocht op pijl te houden.

 

Enkele , gezellige kronkelende wegjes zou ons dus aanvankelijk een boogje rond Krombeke laten maken , waarna een eerste veldweg ons na een 4-tal kilometer zou brengen in de nabijheid van de heilige gronden van Sint-Sixtus en zijn trappistenbier voor een  rust. We kiezen resoluut om dit heerlijk nobel godendrankje op dit vroege uur nog aan ons te laten voorbijgaan , waarna fraaie groene wandelpaden ons nu volledig indompelden in het Hoppeland. Voorbij een eerste hoppeveld van de dag bereiken we zo de erg landelijke woonwijk ’t Vogeltjen , waar we tussen een schare van plastieken serres een tweede rust treffen na 10 km.

 

We kozen er bewust voor onze stappen verder te zetten , waarbij we op een fraaie manier  tussen muren van hoppevelden zigzagden  doorheen het landschap. Enkele idyllische kapelletjes langs onze weg ter hoogte van de wijk Kerselare trokken onze aandacht . Waarna een overheerlijk lang karrenspoor tussen de maïs- & tarwevelden door, ons voor een tweede maal naar de rust op het gehucht ’t Vogelken stuurde. Hoogtijd om eens te proeven van een Hommeltje , zou u wellicht denken , maar neen , gelijk serene paters hielden we het op een sobere maaltijd van onze boterhammetjes met een stevige kom verse soep. Ja , als het moet kunnen we aan alles weerstaan !

 

Ons maagske gevuld gaat het nu richting ‘ De Lovie ‘ in Proven , ongetwijfeld tevens de eerste grote blikvanger van deze wandeldag. Fraaie wandelpaden voerden ons door het domeinpark , langs rustbrengende vijvers , voorbij het classicistische kasteel uit 1856. Voorbij de typische ‘ Chineese Poort ‘ omwille van haar oosters karakter , verlaten we dit uniek kasteeldomein dat nu als medisch pedagogisch centrum is ingericht. En daar ja sorry mannen van de Witsoonestappers , maar na een kleine 20 km  konden we niet weerstaan aan het uitnodigend gezellig terrasje van staminee Canada, alwaar een heerlijk bruintje van Sint Bernardus als een engeltje ons keeltje streelde.

 

Terug op weg kregen we werkelijk een heerlijk natuurdessertje met ons mee , met name het Canadabos. ‘Echte’ avontuurlijke boswegen en drassige graswegels door jonge aanplantingen prachtig geel gekleurd  zorgden voor een bijzonder geslaagde boswandeling. Waarna een leuke veldweg langs de bosrand midden in de velden ons laat kennis maken met de Britse militaire Dozinghem begraafplaats met zijn 3239 graven en in de verte reeds de wereldvermaarde abdij van Sint Sixtus aan de horizon te voorschijn komt.

 

Meteen ons volgend stapdoel , en wie onder de wandelaars of wielertoeristen kent deze abdij niet omwille van haar heerlijk trappistenbier. De abdij kwam er dank zei  ene Jan Baptist Victoor die hier in 1814 de eenzaamheid kwam opzoeken en in 1831 van de trappisten van de Catsberg de toestemming kreeg om ter plekke een klooster van dezelfde orde op te richten en ondertussen hoort tot één van onze zes Belgische gerenommeerde trappistenabdijen alwaar bier wordt gebrouwen.

 

Wie zich een kratje van dit geneugten des levens wilde toe-eigenen kwam van een kale reis terug want alles was in de abdij uitverkocht.  Wie zich aan het heerlijke gerstenat wilde vergenoegen moest zich begeven naar het nabijgelegen etablissement ‘ in de Vrede ‘ en laten we eerlijk zijn de pater van West-Vleteren , is niks voor niks enkele weken terug uitgeroepen tot het beste bier ter wereld … ja een afrodisiacum alwaar ook wij  deze maal niet konden aan weerstaan. Vergeef ons Witsoonestappers … onze zonde , dat wij er ééntje dronken op een ander 

 

Een vrome dreef leidde ons hierna in de richting van een bedevaartsgrot uit 1921, gebouwd met brokken steen uit de bossen rond de trappistenabdij van Rochefort. Smal en pittoresk slingerde het wegje zich nu langs lapjes groen van het Bardelenbos , waarna we op een nagenoeg rustige wijze de laatste rust bereikten op een boerderijtje na 29 kilometers.  Een leuke veldweg geprangd tussen de maïs en daar ligt het kerkje van Krombeke alweer binnen handbereik. Een onderhoudende kasseiwegel met van die lekkere ouderwetse bolle ruggen zet ons terug af in de dorpskern , nog eventjes wat ‘ stratenlopers ‘ spelen , want we moesten toch de aankomstzaal zien te bereiken.

 

Het gezellig zaaltje en ondertussen reeds heerlijk weertje  nodigt menig uit tot wat nageklets  aan de hand van een Hommeltje. Opeens luidt de klokkentoren van Krombeke 72 keer … oei al zo laat , tijd om huiswaarts te keren willen we gelijk ridder Witsoone niet verdwalen in de bossen van Sint Sixtus …

 

Mannen van de Witsoonestappers bedankt voor de heerlijke ontvangst , het schitterend wandeltraject en ongetwijfeld tot nog eens in het Poperingse Hoppeland …  En daar zullen de meer dan 1600 deelnemers op deze 20ste Witsoonetocht het met mij allen eens zijn !!!

 

foto's online : http://www.wandelmee.be/wandelmee/fotoreportage/fotorepor...


18:32 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

BLAUWHUIS BEERNEM - 19 JULI 2005

Rondom Wildenburg
Wsv Moedige wandelaars Beernem
19 juli 2005
 

Een extra snipperdag , meteen de reden om onze wandelschoenen nog wat extra aan te binden en ons te begeven naar Beernem , voor een verkenning van het bosrijke landschap van de Wingense wijk Wildenburg.

 

Bij onze aankomst rond de klok van halfelf  vonden we nog een  plaatsje nabij het kleine stemmige Sint Joriskerkje , dat eertijds door de familie van der Bruggen werd gebouwd. Juist ernaast bevind zich het pas gerestaureerde Kasteel Blauwhuis , daterend uit de 16de eeuw en nog steeds in privé eigendom.  Meteen de aanzet van een veelbelovende midweektocht.

 

In de onmiddellijk omgeving treffen we taverne ’t Blauwhuis , de plaats van inschrijving , waarna we ons op stap begeven voor een rustige bosrijke wandeling van 15 km. De drukke Beernemsesteenweg vormde aanvankelijk onze wandelpartner , die ons moest brengen in de richting van Wingene. Een eerste wandelpad stuurde ons kort hierna  door een woonwijk , waarna we op een gezapige manier voor het eerst mochten kennis maken met de landelijkheid en openheid van deze landbouwersstreek. 

 

Wingene ooit eens het decor van een aanslepende varkenspest , heeft ondertussen haar intense kweek terug op zich genomen. En tijdens de aanvangsfase van onze wandeling mochten we dan ook hier en daar de ‘ gezonde boerenbuiten ‘ opsnuiven en ons vergapen  op enkele rumoerige ‘exemplaren’ die speels in de weide ronddartelden. We zagen het heerlijk  stukje varkensgebraad met een lekker sausje , kroketjes en boontjes reeds in ons bord liggen , maar het was weliswaar slechts een fata morgana , want er wachtte ons immers nog een lang stuk wandelen alvorens onze picknick aan te vatten.

 

Een stuk wandelen, waarbij een statige eikendreef  immers de voorbode was van een eerste stukje schitterend groen door de Wildenburgbossen. Waarna rustige , wagenbrede wegjes ons terug in het open landschap brachten , fraai opgezet door de aanwezigheid van een boomkwekerij in alle mogelijke groten en tinten. Prettig wandelen was het met die gulle zon , als welgekomen metgezel. Temeer we iets verder kennis mochten maken met het natuurgebied van de Gulke Putten.

 

De naam Gulke Putten zou in de laatmiddeleeuwen ‘ gelijke putten ‘ betekent hebben. In het grote Bulskampveld , het heidegebied ten zuiden van Brugge , waren immers talrijke vijvers te vinden , ontstaan door het afdammen van beken voor de viskweek en daar trokken de Gulke Putten dan ook op. Het is dan ook een gebied rijk aan natte en droge heide , heischrale graslanden , hakhout met bloemenrijke paden en open plekken met orchideeënrijk hooiland.

 

Het domein de Gulke Putten zelf mochten we weliswaar niet in , gezien het eigendom is van het Ministerie van Defensie , maar we konden nagenoeg toch genieten van dit uniek stukje natuur door er langsheen te stappen. In de verte viel ons oog tevens op de zendmasten van het Radio Elektrisch Centrum Wingene , waardoor dit gebied ongetwijfeld een schitterend voorbeeld is van samengaan van techniek en natuur. Dat de Gulke Putten bewaard bleven als heidegebied , is het feit dat de zendmasten moesten open en bosvrij gehouden worden. Er werd dus volop gemaaid en gekapt , zodat het heidegebied bewaard bleef. De oude radiozendinstallaties zijn ondertussen officieel beschermd en zijn nog steeds eigendom van het Ministerie van Defensie.  Het beheer hebben ze ondertussen reeds meer dan 30 jaar geleden in handen gegeven van Natuurpunt.  

 

Iets verder bereikten we dan een gedateerd schoolgebouwtje volledig overwoekerd met klimop, meteen de eerste rust na 6 km, en inderdaad hoogtijd om onze boterhammetjes vast te grijpen. Hierna kon de wandeling beslist omschreven worden als een dwarrelen tussen groen , tussen bomen van allerlei grootte en soort midden het schitterend Sint Pietersveld, met het statige gebouw van het Penitentiair Landbouw Centrum (tegenwoordig Gemeenschapsinstelling voor Bijzondere Jeugdzorg De Zande)  en de oude matrozenschool als leidraad.

 

Het gebouw daterend uit 1836 was aanvankelijk een suikerfabriek die geen lang leven beschoren was, in 1848 werden de imposante gebouwen dan maar verkocht aan vaderke staat , waarbij men in moeilijkheden verkerende jongeren opving in een landbouwkolonie. In de vroege jaren was het onderwijs voornamelijk gebaseerd op landelijke ambachten en de boerenstiel . Tot er vanaf 1852 naast de landbouwopleiding ook elementair zeevaartonderwijs werd gegeven om de jongeren als matroos werk te verschaffen op de lange omvaart. Deze richting kende zo’n succes in 1854 , dat men besloot een bijhuis (beter gekend als succursale) te bouwen. Doch vanaf 1891 loopt de matrozenschool leeg en wordt de richting opgeboekt. Pas in 1930 werd het gebouw overgedragen aan de toenmalige RTT  en staat het vandaag de dag alweer leeg.

 

De lus van een viertal kilometers bracht ons zo andermaal terug in het schoolgebouwtje , even stempelen en terug op weg langs een smalle oude kasseiweg omzoomd door statige oude beuken.  Dit voor een halfuurtje puur natuur door de Vagevuurbossen. Stemmige dreven , zanderige bospaden , open plekken alwaar  de zon onze schedel ongeremd kon aaien en enkele knussige boerderijtjes vormden dan ook de hoofdnoot tijdens dit laatste gedeelte.  Deze heerlijke  natuurpaden langs bosranden en lapjes bos brachten ons zo terug langs het kasteelpark Wildenburg, alwaar een keurig pad geprangd tussen de drukke weg en het domein , ons terug veilig afzette in het Blauwhuis.

 

Foto's online : http://www.wandelmee.be/wandelmee/fotoreportage/fotorepor...


18:29 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-07-05

MAARKEDAL NUKERKE - 16 JULI 2005

Zomertocht - KBG Op stap door Nukerke
16 juli 2005
 

 

Wanneer je rijkelijk kan tappen uit een onuitputtelijk vat heerlijke natuurlandschappen , dan moet je dit dan ook zonder omwegen doen ….

En dit zullen de mannen achter KBG op stap door Nukerke geweten hebben : we werden er immers getrakteerd op een ferme brok natuur , plezier en avontuur … midden de sublieme Vlaamse Ardennen.

 

Startend vanuit het parochiezaaltje van het Maarkedalse gehucht Louise Marie , trok de wandeling zich onmiddellijk op gang , toen we het kerkje van dit piepkleine dorpje links hadden gelaten en een eerste kerkwegel werden ingestuurd. Op een heerlijke manier mochten we kennis maken met de weelde van schitterende landschapsbeelden die de Vlaamse Ardennen te bieden hebben. Sappige veldwegen , hobbelige brokkenpaden tussen en langs de maïs- & korenvelden door schonken ons steeds wisselende gezichten. Een verrassende groene bosdoorsteek zorgde hierbij af en toe voor de nodige afkoeling , daar in de vroege ochtend het zonnetje zich reeds hoog boven het firmament van haar beste kant liet zien.

 

Eventjes maar kregen we enkele rustige lintjes asfalt voorgeschoteld die ons brachten langs de Adriaan Brouwersfietsroute , doch wanneer een nieuw brokkenpad geprangd tussen twee prikkeldraden zich aanbood , mochten we ons opnieuw klaarmaken voor een weergaloos stukje wandelen waarbij menig stekelige klim ons niet werd weerhouden. We hadden immers ogen tekort om van dit speels landschap te genieten : alwaar weiden , akkers , bosjes en stukjes groen alles aan elkaar breidden tot een mooi kunstwerkje.

 

Een gezellig karrenspoor stuurde ons naar het gehucht Holand , alwaar we na een goeie 6 km een eerste maal mochten rusten. Menig wandelaar had zich dan ook een plaatsje gezocht op de binnenkoer van het plaatselijke basisschooltje en zocht aan de hand van een frisse drank enige verkoeling. Terwijl anderen zich bij dit zonnige weer toch lieten verleiden aan een hete soep !!!

 

Ook hierna trok ons wandeltraject zich een golvend spoor door dit enig landschap. Ons oog viel dan ook op een witte molenromp die de omgeving volledig domineert . Meteen ons volgend stapdoel , waarbij de oude molen en de bijhorende molenaarswoning zijn omgetoverd tot een prachtig stukje privé woonst.  Hierna mochten we ons opmaken voor een stevige robuuste klimpartij van de Hemelberg. Tien minuten later stonden we puffend en zwetend boven , met een beeldig zicht op de Koninginne stad der Vlaamse Ardennen ‘ Ronse ‘ als apotheose.

 

Een scherpe duik naar beneden en zo belandden we heel even op de drukke weg naar Gent-Oudenaarde. Al vlug verloste een natuurpad ons van alle verkeer en konden we weer tenvolle genieten van onze wandelescapade die ons voor een tweede maal zou brengen naar het basisschooltje. De snel op elkaar volgende betoveringen van dit Vlaamse Ardennenlandschap hadden danig aan ons vochtarsenaal gevreten , dat een ‘ Sloeberke ‘ (zelfs méér dan ééntje moeten we toegeven) machtig gemaakt werd.

 

Dit weliswaar verraderlijk doch best smakend gerstenat , had ons zowaar vleugels gegeven en met stevige tred werd dan maar het laatste traject ingezet. En ook nu bleven we onze laatste wandelenergie uitvechten met een heerlijk stukje wandelen waarbij riante veldwegels , een stukje patattenveld en een éénmanspad tussen prikkeldraadafsluiting ons tenslotte bracht naar een stukje afkoeling van een kleine bospartij.  Een kramakkelig bospad  alwaar een beekje ruist moest zich voortdoen als wandelpad en hier en daar vergde enige behendigheid of een sporadisch opgehangen stukje touw ervoor dat we niet pardoes met onze wandelschoenen het water insukkelden.  Maar wat zou een wandeltocht immers zijn zonder een beetje avontuur ?

 

Temeer de parcoursmeester nog een minuscuul pad langs de bosrand had gevonden die ons tenslotte  moest brengen naar het Muziekbos.  We dachten er eventjes te kunnen uitwaaien , maar bijlange was de klus nog niet geklaard. Er wachtte ons immers nog een gezapige beklimming langs golvende bospaden tot we tenslotte op het hoogste punt ter hoogte van estaminet ‘ Boekzitting ‘ tussen het groen door terug het kerktorentje van Louise Marie zagen pronken.

 

En we zo deze fantastische wandeldag konden af ronden met een Sloeber. Want we hadden het bij dit zomers wandelweer meer dan verdiend en komen hier zekers volgend jaar terug !!

10:46 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-07-05

WERVIKSE WANDELSPORTVERENIGING BESTAAT 30 JAAR


De Wervikse wandelsportvereniging heeft iets te vieren , 30 jaar gaat zomaar niet voorbij.
 
Op 17 september as. wordt immers het 30 jarig bestaan feestelijk ingezet met een bijeenkomst van alle leden. Alle Toebakstappertjes zullen hun feestneuzen kunnen opzetten met een grandioos feestmaal en achteraf zal er nog kunnen gezwierd en gezwaaid worden op muzikale danskes tot in de late uurtjes.
 
Om hun 30 jarig bestaan extra luister bij te brengen , is men volop bezig met het ontwerpen van een nieuwe website : waarbij het reilen en zeilen van de Wervikse wandelsportvereniging nog meer aan bod zal komen.  Naast hun diverse organisaties die in de kijker zullen gesteld worden , zal men er tevens een voorkeurkalender aantreffen. Maar ook de toebakstapperkes zelf zullen er aan bod komen , met hun wandelverslagen , fotoreportages en zoveel meer ...
 
Bent u reeds benieuwd naar de nieuwe website , ga nu alvast reeds een kijkje nemen op www.freewebs.com/werviksewandelsportvereniging
 
 
De Wervikse wandelsportvereniging betekent dan ook al 30 JAAR WANDELPLEZIER
 
 

11:46 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

NIEUWE WANDELTROFEE IN WEST-VLAANDEREN

In 2006 slaan vier West-Vlaamse wandelverenigingen de handen in elkaar , met de gloednieuwe Leie & Scheldewandeltrofee hopen ze zo hun streek en het lange afstandswandelen te promoten.

Wsk Marke , Wandelclub 12 uren van Lauwe , Wsv Wervik en de Textieltrekkers Vichte : vier gevestigde waarden binnen de wandelsport en lid van de wandelfederatie AKTIVIA , hebben dan ook vier unieke zwerftochten langs het Leie & Scheldegebied neergezet . Alwaar ze ongetwijfeld wandelend Vlaanderen en Wallonië extra zullen verwennen met perfecte omlopen en een goeie service.

De Leie & Scheldewandeltrofee staat voor 4 organisaties van 50 km , waarbij alle deelnemers die de 4 wandelingen uitlopen in de watten worden gelegd met een gratis uniek Leie & Scheldewandeltrofee t-shirt en een sticker ter herinnering aan hun deelname. Doch ook de deelnemers die 4 x 25 km wensen te wandelen , worden niet aan hun lot overgelaten , ook zij kunnen stappen voor het uniek t-shirt.

Kostprijs voor deze wandeltrofee zou 7 euro bedragen , dewelke men ter gelegenheid van de eerste etappe in Mesen op 18 maart 2006 zou moeten vereffenen en zodoende voor de vier organisaties terzelfder tijd ingeschreven is.

Uiteraard zal www.wandelmee.be op deze 4 organisaties , ten gepaste tijd terugkomen met een vooruitblik en alle organisatoren van deze Leie & Scheldewandeltrofee ruimschoots aan bod laten komen in onze rubriek ‘ in de kijker ‘.

Maar nu reeds willen wij u de data van deze Leie & Scheldewandeltrofee niet onthouden :

ZATERDAG 18 MAART 2006
6° Memorial March of Peace – Starttocht Leie & Scheldetrofee
Organisatie : Wervikse wandelsportvereniging
Start : Polyvalente Feestzaal – Ketelstraat te Mesen

ZONDAG 25 JUNI 2006
33° Voettocht der Vlasstreek – 2de Luik Leie & Scheldetrofee
Organisatie : Wsk Marke
Start : Don Boscocollege – Don Boscolaan te Marke

ZONDAG 3 SEPTEMBER 2006
10° Dwars door Groot-Zwevegem – 3de Luik Leie & Scheldetrofee
Organisatie : Wandelclub 12 uren van Lauwe
Start : Zaal ‘ Den Tap ‘ – Stationsstraat 2 te Moen

ZONDAG 10 SEPTEMBER 2006
12° Prutskestocht – Slotetappe Leie & Scheldetrofee
Organisatie : Textieltrekkers Vichte
Start : CC De Stringe – Beukenhofstraat te Vichte

Meer inlichtingen omtrent de Leie & Scheldewandeltrofee kan verkregen worden bij :
Wervikse wandelsport , Pa. Malengier Frans tel. 056/31.29.70
Wsk Marke , Pa Jean-Marie Ghekiere tel 056/22.39.85
12 uren van Lauwe , Pa. Hamers Rudy tel. 0496/18.41.78
Textieltrekkers Vichte , Pa. Bossuyt Stefaan tel. 056/77.70.89 of gsm. 0497/46.79.42

 

 

                     
      


10:15 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |