06-08-05

ZOMERREIS 23/07 TEM 30/07 KOENIGSLEITEN * ZILLERTAL * OOSTENRIJK

Zomerreis Wervikse Wandelsportvereniging
23 juli tem 30 juli 2005
Koënigsleiten * Zillertal Arena * Oostenrijk
 
 

Tussen 23 en 30 juli laatstleden genoten we van een welverdiende zomervakantie in de Oostenrijke ‘ Zillertal Arena ‘ voor een grenzeloos vertier tussen de Tirol en Salzburg.

 

Genesteld tussen de toeristische stad Innsbrück en de Oostenrijkse hoge Alpenketen (Höghe Tauern) vormt deze regio met bekende dorpjes als Zell/Ziller , Gerlos en Krimml , in de zomer een ideale uitvalsbasis voor een heus weekje wandelen. 

 

Met 47 toebakstappertjes begaven we ons dan ook richting het piepkleine Koënigsleiten , alwaar we zouden verblijven in het gelijknamige 4-sterren hotel. Na een vermoeiende busreis kwamen we omstreeks 20 uur ter plaatse aan , alwaar we hartelijk werden ontvangen door de Nederlandse receptionist Paul en de familie Obermöser. Onze vakantie kon nu al niet meer stuk , het totaal vernieuwde complex lag midden het kleine dorpje met een subliem zicht op de gletsjers van de Reichenspitzgrüppe en ook de ruime praktische kamers voldeden aan ieders wensen.

 

Nu nog enkel onze voetjes onder tafel schuiven voor een stevig Oostenrijks maal en dan vlug dromenland opzoeken , want morgen 24 juli wachtte ons immers een eerste gezapige wandeling.

 

ZONDAG 24 JULI 2005

 

Reeds om 8 uur stipt stonden we allen present voor een flinke ontbijttafel , we moesten immers onze voorraad energie opdoen voor een gezamenlijke wandeling die ons zou brengen naar het nabijgelegen Durlassbodenmeer. Een aangename wandelbelevenis naar ieders mogelijkheden en met een prachtig weertje in het vooruitzicht , werden de gemoederen vlug losgegooid en konden we zo met elkeen wat nader kennis maken. Terwijl we vanuit de Brauernalm flaneerden langs de oevers van de Durlassboden , kregen we steevast een prachtig zicht op dit indrukwekkend landschap en het 3300 m hoge ondergesneeuwde hemelgebergte van de Reichenspitzgrüppe. Al keuvelend en genietend van al dit moois bereikten we zo halfweg het verste punt van dit stuwmeer , daar alwaar de Wilde Gerlos zich werpt in de Durlassboden. Van hieruit kan men in feite verder stappen naar de Trissalm op 1558 m hoogte of nog verder tot de Zittauerhutte (2329m). Wij van onze kant hielden het voorlopig nog wat rustiger en verkozen iets verder Alpengasthaus Finkau op te zoeken , voor “ ein Grosse Bier ‘ en een hapje.

 

Waarna we onze prachtige wandeldag verder zetten langs ruime wandelpaden van het Schutthofalm en Lechneralm en er unieke panorama kregen op het kristalheldere Gletsjerwater alwaar het Wildgerlostal zich in weerspiegelde. In de Lechneralmhütte bevond zich tevens een artisanale kaasmakerij , maar wegens te druk besloten we dan maar onze weg verder te zetten via het groenrijke Bärschlagalm , alwaar we tussen de hoge dennen door opeens oog in oog stonden met de voet van de Dammkröne (stuwdam) en ons allen neerploften op het zonnige terras van de Seestüberl.

 

Enkelen waagden zich aan een typisch Oostenrijkse huisgemaakte ‘ Apfelstrudeln ‘ , sommigen zelfs aan een Glühwein (ja , met zo’n weer !!!) of aan een Choco-rum , terwijl de anderen het wijselijk hielden op een tweede ‘ Grosse ‘ of Weisenbier.

 

Ons hotel lag immers niet meer veraf , en wat tot hiertoe een mooie rustige wandeling bleek te zijn langs de oevers van het stuwmeer met ruime begaanbare wandelpaden , veranderde het laatste uurtje in een gezellig avontuurlijk wandeltripje. Een smal pad leidde ons door de natuur om , nu eventjes moesten we over een klaterend beekje doorheen of een houten planken constructie moest ons verrassend door een moerassig gedeelte loodsen. Waarbij we steevast moesten uitkijken waar we onze voetjes plaatsten en dit niet enkel voor het geaccidenteerd traject , maar menig maal ook voor enkele verse koeienvlaaien. Wat we echter totaal uit het oog verloren hadden , was dat we de terugweg en ons hotel al klimmend  moesten bereiken. Ja , God was me dat effen een laster , deze laatste twintig minuten.

 

Maar al goed , zonder veel kleerscheuren en enkele verkrampte grimassen , hadden we er allen een gezellige eerste dag van gemaakt en konden ze ons die alvast niet meer af nemen.

Het beloofde in ieder geval reeds voor morgen , want dan stond immers het wat stevigere klimwerk richting Plattenkögel op 2039 meter te wachten.


14:58 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |