02-10-05

OP ZIJN SLOEBERS DOOR DE REGEN - Scheldestappers Zingem

Bruwaantocht
Scheldestappers Zingem
02 oktober 2005
 
Op zijn sloebers door de regen !!!
 

Geen open bedrijvendag voor ons vandaag … en toch begeven we ons richting het industriepark van Oudenaarde.  De Scheldestappers uit Zingem hielden er immers hun Bruwaantochten  en dan mogen we immers rekenen op een pittige omloop langs de voorlopers van de Vlaamse Ardennen met idyllische dorpskernen.

 

Ook vandaag zou het niet anders zijn , alleen een sombere en natte ochtend kreeg ons aanvankelijk niet uit bed , zodat we pas rond de klok van 11 in De Bruwaan arriveerden en ons tevreden stelden met een 15-tal kilometers.

 

De Scheldestappers zorgden dan ook voor een rustige aanhef onder een vooralsnog zwaar bewolkte hemel die nog net een stukje regenboog liet zien. En nadat we de industriegebouwen achter ons hadden gelaten , konden we ons richten op de Sint Walburgakerk van Oudenaarde , die dan ook letterlijk boven de stad uitsteekt met haar spel van Doornikse en Brabantse gotiek. Langs rustige woonwijken en huizenrijen van Bevere loodste de tocht ons in de richting van het stationskwartier , alwaar enkele prettige oude kerkwegels ons langs de talud spoorden. Het was het kerkje van Bevere dat ons met de klokken van de hoogmis naar de eerste controle bracht in een plaatselijk schooltje na een drietal kilometers.

 

Ondertussen hadden we onze paraplu al eens mogen uitschudden , maar het eerste blik dat we op de weidse Scheldevallei mochten uitwerpen deed veel te goed. Rustige wegjes loodsten ons nu verder het landschap in , waarbij steevast een prachtig panorama op Oudenaarde aan de horizon verscheen.  En toen we ter hoogte van de Donkvijver er een groen intermezzo bovenop kregen , kwam het zonnetje weliswaar priemen tussen donkere stapelwolken door. Meteen de aanzet van een gezellige zonnige namiddag , temeer een smeuïge veldweg tussen de maïs door voor een avontuurlijkere Bruwaantocht zorgde. In de verte zagen we het Sint Martinuskerkje van Petegem , op een hoogte , reeds opduiken. Het betekende ook ons volgend stapdoel en tweede controle na een zevental kilometers.

 

 

" Sint Pietersstoelkerk van Moregem "

 

Voorbij Petegem stuurde een stelletje betegelde eenmanspaadjes ons nu in de richting van Moregem, een klein maar bijzonder zeer pittoresk dorpje , waarbij het kraakwitte kerkje van Moregem met de onwaarschijnlijke naam Sint Pietersstoelkerk , ons reeds vroeger op de dag was opgemerkt. We trokken echter verder door een erg verlaten landschap met enkele isolate boerenhoven , waarbij we steevast  een heerlijk panorama op de Vlaamse Ardennen konden meepikken.  Over de vele heuvelruggen zagen we voor en achter ons groepjes wandelaars voorbijschuiven. Om iets verder de drukkere Heerweg van Moregem te gaan op zoeken , alwaar ons oog meteen viel op de prachtige Kapel van Olv ten Doorn . De kapel daterend uit 1806 is dan ook een bekend bedevaartsoord tegen kinderziektes , zoals stuipen , mazelen en koorts.

 

 

" Onze Lieve Vrouw ten Doorn kapel "

 

Hierna konden we ons opmaken voor de terugweg die ons voorbij het merkwaardige , doch desastreus kasteel van vermoedelijk Moregem bracht. Jammer dat dergelijk patrimonium zomaar aan de verloedering wordt overgelaten en tot een ruïne is herschapen. Gelukkig konden we iets verder terug ons hart ophalen aan een vergeten ‘ karrenspoor ‘ die zich later ontpopte tot een heerlijke poëtische kasseiweg door een open vlakte . In de diepte zagen we terug het industriepark van Oudenaarde liggen , maar schijn bedriegt , via een vrij gul mozaïek van groen kregen we nog een stevige laatste kilometer voorgeschoteld, alvorens deze Bruwaantocht definitief beklonken was.

 

En hoe konden ook beter deze schitterende wandeling afsluiten : juist met een Sloeber !


22:06 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Inderdaad... ... een heel ander parcours. Mooi verslagje.

Gepost door: Caroline | 04-10-05

De commentaren zijn gesloten.