13-10-05

DE ROSE GRONON PARELTJE VAN DE ST JANSSTAPPERS

Rose Gronontocht
9 oktober 2005
Sint Jansstappers Wildert Essen
 
Eens met de clubbus meerijden leek me een leuk initiatief , en met de Rose Gronontocht van de Sint-Jansstappers Wildert Essen bleek dit achteraf een goeie keuze te zijn geweest.

De Sint-Jansstappers boden ons een gezellige mix van bos , mooie landschapselementen en enkele interessante bezienswaardigheden.

Vanuit het stemmige parochiezaaltje van Wildert lieten we vlak na de start algauw de behuizing achter ons , om zo via een paar in het groen beklede wandelpaden op zoek te gaan naar de ' Wildertse duintjes '. Een nukkige motregen liet vooralsnog niet toe dit heerlijk stukje natuurgebied tot ons te nemen. Niettemin konden we uitgebreid kennis maken van de zanderige wandel- en boswegen die ons kronkelend tussen de percelen , na 6 kilometers afzette in de bar van de plaatselijke tennisclub voor een eerste rust.

Bij het terug naar buiten stappen mochten we onze regenjas zowaar voorgoed opbergen en het stukje bos die hierop volgde was een openbaring. We werden er vergast op lekker , verende boswegels , waarbij menig paddestoel zich tussen de neergevallen lover van bladeren priemde en een indringerige humusgeur te wijten aan de voorbije regen onze neushaartjes kittelde.
Zalig wandelen was dit ...

Langs de bosrand door doken we uiteindelijk en meer opener landschap in. Het traject voerde ons dan ook langs rustige , door groen omgeven strookjes , waarbij we steevast een schoon zicht hadden op wat deinende weiden waarop een groepje dagdromende paarden of herkauwende melkkoeien ons aanstaarden. Gezellige zand- en graswegels volgden elkaar op , terwijl tussen de benevelde weiden en bomen door we aan de einder het kerkje van Essen Hoek konden waarnemen.

Hier in café Zandfort hadden we onze tweede rust en blijkbaar kan het etablissement wel doorgaan als één der goedkoopste van Vlaanderen. Want een verduivelde Duvel of bruintje van Westmalle voor amper anderhalve euro ; wie zou daar kunnen aan weerstaan. Hierbij een zelfgemaakte droogworst geserveerd en we konden terug op stap voor enkele kilometers.

Ook nu werden we ondergedompeld in de landelijkheid , waarbij een snoer van karrensporen , veldwegels en statige dreven ons een heel stuk verder bracht tot aan de imposante gebouwen van het college van het Eucharistisch Hart van Essen. Een heerlijke wegel langs de zoveelste bosrand had ons ondertussen gebracht op het gehucht Heikant. Nog eventjes kriskras door de bewoning en daar wachtte reeds onze derde rust in het parochiezaaltje.

Van hieruit doken we opnieuw onder in de bos- en heidegebieden. Ettelijke kilometers sleepten zandpaden ons over talrijke duinruggetjes. De heide was weliswaar reeds lang uitgebloeid , maar geen getreur ook nu konden we ons hartje ophalen aan menig paddestoel.

Toen het bos ons uitspuwde , konde we zowaar de aankomst bijna ruiken ... Een heerlijke kerkwegel , met zicht op de welgekende Essense Bakkersmolen , zond ons nu terug naar de aankomst.
Eens met de clubbus meerijden leek me een leuk initiatief , en met de Rose Gronontocht van de Sint-Jansstappers Wildert Essen bleek dit achteraf een goeie keuze te zijn geweest.

De Sint-Jansstappers boden ons een gezellige mix van bos , mooie landschapselementen en enkele interessante bezienswaardigheden.

Vanuit het stemmige parochiezaaltje van Wildert lieten we vlak na de start algauw de behuizing achter ons , om zo via een paar in het groen beklede wandelpaden op zoek te gaan naar de ' Wildertse duintjes '. Een nukkige motregen liet vooralsnog niet toe dit heerlijk stukje natuurgebied tot ons te nemen. Niettemin konden we uitgebreid kennis maken van de zanderige wandel- en boswegen die ons kronkelend tussen de percelen , na 6 kilometers afzette in de bar van de plaatselijke tennisclub voor een eerste rust.

Bij het terug naar buiten stappen mochten we onze regenjas zowaar voorgoed opbergen en het stukje bos die hierop volgde was een openbaring. We werden er vergast op lekker , verende boswegels , waarbij menig paddestoel zich tussen de neergevallen lover van bladeren priemde en een indringerige humusgeur te wijten aan de voorbije regen onze neushaartjes kittelde.
Zalig wandelen was dit ...

Langs de bosrand door doken we uiteindelijk en meer opener landschap in. Het traject voerde ons dan ook langs rustige , door groen omgeven strookjes , waarbij we steevast een schoon zicht hadden op wat deinende weiden waarop een groepje dagdromende paarden of herkauwende melkkoeien ons aanstaarden. Gezellige zand- en graswegels volgden elkaar op , terwijl tussen de benevelde weiden en bomen door we aan de einder het kerkje van Essen Hoek konden waarnemen.

Hier in café Zandfort hadden we onze tweede rust en blijkbaar kan het etablissement wel doorgaan als één der goedkoopste van Vlaanderen. Want een verduivelde Duvel of bruintje van Westmalle voor amper anderhalve euro ; wie zou daar kunnen aan weerstaan. Hierbij een zelfgemaakte droogworst geserveerd en we konden terug op stap voor enkele kilometers.

Ook nu werden we ondergedompeld in de landelijkheid , waarbij een snoer van karrensporen , veldwegels en statige dreven ons een heel stuk verder bracht tot aan de imposante gebouwen van het college van het Eucharistisch Hart van Essen. Een heerlijke wegel langs de zoveelste bosrand had ons ondertussen gebracht op het gehucht Heikant. Nog eventjes kriskras door de bewoning en daar wachtte reeds onze derde rust in het parochiezaaltje.

Van hieruit doken we opnieuw onder in de bos- en heidegebieden. Ettelijke kilometers sleepten zandpaden ons over talrijke duinruggetjes. De heide was weliswaar reeds lang uitgebloeid , maar geen getreur ook nu konden we ons hartje ophalen aan menig paddestoel.

Toen het bos ons uitspuwde , konde we zowaar de aankomst bijna ruiken ... Een heerlijke kerkwegel , met zicht op de welgekende Essense Bakkersmolen , zond ons nu terug naar de aankomst.



Waarna we in de schaduw van de Bakkersmolen en zijn museum op zoek gingen naar de betekenis van Rose Gronon en een waardige afsluiter van deze leuke en verrassende wandeling !

22:08 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.