13-10-05

HET PIEPKLEINE SINT ANTELINKS - Wandelclub Herzele

2° Midweektocht
Wandelclub Herzele - 5 oktober 2005
 
Het piepkleine landelijke Sint Antelinks , enigszins verscholen in een golvend landschap en een komvormig dal aan de voet van de Vlaamse Ardennen en ’t Land van Rhode , vormde vandaag onze midweekse wandeluitstap.

De start vond plaats aan de voet van de Sint-Gertrudiskerk en de wandelclub Herzele had de tocht zo opgevat , dat we in drie lussen van circa 6 km telkens terug mochten rusten in het nostalgische parochiezaaltje.

Het eerste lusje stond duidelijk in het teken van de ‘ Beverbeek ‘ . Nadat we het bijzonder fraaie kerkje van Sint-Antelinks , pittoresk ingeplant op een hoogte met ommuurd kerkhof , achter ons hadden gelaten. Werden we reeds onmiddellijk ondergedompeld in de schoonheid van deze voor ons ongekende wandelstreek.

Niettegenstaande een nevelige voormiddag , genoten we toch met volle teugen van dit glooiend landschap , haar mooie gezichten steevast omgeven door statige populieren en knoestige knotwilgen en volgden zo reeds geruime tijd de plaatselijke Amalrik wandelroute. Een eerste veldweg troonde ons nu door het groene dal en de vele glooiingen mee , terwijl het kabbelend Beverbeekje speels haar kronkels tentoonstelde.

Eeeuwenlang , vormden hier twee boerderijen de ruggengraat van de landbouwbedrijvigheid van dit dorpje. Met ‘ het Hof van Ransbeek ‘ hadden we het geluk ook van dit idyllisch stukje patrimonium te mogen proeven, waarna een kanjer van een gekasseide holle boerenwegel ons veel te gauw terug bracht naar het dorpscentrum van Sint-Antelinks en haar parochiezaaltje.

Dan maar vlug de tweede lus er onmiddellijk bijgenomen. Een smal lintje beton bracht ons nu resoluut naar het ongekende Duivenbos. Beheerd door Natuurpunt zorgde dit 11 ha groot domein ongetwijfeld voor de apotheose. Gedurende meer dan een half uur mochten we genieten van een fenomenale natuurdoorsteek. Kriskras volgde ons pad een traject door dit bronbos , nu eens langs een stoppelveld , hierna gestaag klimmend langs een resem populieren of zelfs dwars door een overwoekerde hazelarentunnel door.



Steevast genietend van de mooie panoramische zichten ontpopte onze wegel zich tot een weergaloze holle wegel die ons moeizaam over de heuvelrug hees , terug dicht tegen de dorpskern moest brengen. Maar kort hierna zouden we opnieuw een zoveelste natuurpad in duiken die ons nu moest brengen langs een sierlijke moerassige strook volgepropt met winterse lisdodde. Terug op de volgende hoogte volgde alweer een spervuur van gezellige veld- en boswegels die zich lieten meeglijden met dit diep ingesneden landschap. Al geruime tijd volgden we het Sint-Lievenspad die ons finaal via een groenrijk ommetje , voor een tweede maal zou afzetten nabij het Sint-Gertrudiskerkje.

En ook het derde gedeelte bleef best leuk , want blijkbaar aan kerkwegels alhier geen tekort. Voorbij de dorpskern van Sint-Antelinks volgde een opeenvolging van beeldige graswegels , geprangd tussen menig prikkeldraad en maïsveld. Dat men in deze streek eertijds in menig devotie geloofde , getuigden de vele Mariakapelletjes langs onze weg. Jammer genoeg ook nu weer , moesten we vaststellen dat menig gebedshuisje er een macabere toestand op nahield en menig heilig beeld aan diggelen erbij lag. Vandalisme is blijkbaar nog steeds populair !!!

Het bleef in ieder geval prettig wandelen , waarbij de stukjes onverhard , die ons nu in een wijde boog rond het dorpje loodsten , elkaar maar bleven opvolgen. We konden ons hier honderduit vergapen aan de mooie landschapsbeelden die aan ons voorbijgingen. Landelijk krinkelend tussen velden en weiden , rukten we zo terug op naar Sint-Antelinks , alwaar we via een allerlaatste kerkwegel deze schitterende zwerftocht mochten afrondden.




Deze midweektocht van wandelclub Herzele zal dan ook nog lang in onze prijzenkast een plaatsje krijgen !

21:55 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.