13-10-05

TUSSEN SAMBER & MAAS OP VERKENNING VAN DE ABDIJEN VAN MARLAGNE - FOSSES LA VILLE

Marche des Abbayes de la Marlagne
08 oktober 2005
Footing Club Fosses la Ville
 

Wandelen in Wallonië : is altijd een feest !

 

Vandaar dat we op deze kille en nevelige zaterdag reeds vroeg in de ochtend richting Fosses-la-ville afstevenden voor hun ondertussen befaamde ‘ Marche des Monasteres de la Marlagne ‘.

 

De reputatie die deze herfstklassieker en Footing Club Fosses-la-Ville genieten , hadden ook blijkbaar terug heel wat Vlaamse wandelaars bijeengebracht in het bescheiden , maar gezellige zaaltje in de nabijheid van de kloeke Sint-Fiolianuskerk. En zoals het in Wallonië past , zijnde veel handjesgeschud en kusjesgedoe , konden we eindelijk aan onze wandelescapade beginnen.

 

 

" Collegiale Sint Fiolianuskerk "

 

Het was dan ook langs gezellige , smalle paadjes dat we ons aanvankelijk een weg zochten langsheen enkele historische uithangsbordjes van deze stad. Op een gezellige manier kregen we meteen een eerste strookje groen te verwerken , waarbij we wandelden langs enkele brede vestingmuren en waarbij we achter een hoek door tussen het groen nog enkele restanten van het oud hospitaal Saint-Nicolas konden waarnemen.  Iets later belandden we op het idyllische net onderhouden ‘ Place Saint Roch ‘ met haar even nostalgische kleine Saint Roch kapel.

 

# Deze mooie kapel , gelegen op een heuvel van leisteen , ligt nauw aan het hart bij de inwoners van de streek. Ze werd gebouwd rond 1635 op initiatief van Henry van Grady (schepen van Luik en afgevaardigde van het Prinsbisdom Fosses) en van Albert de Grady (kanunnik van Fosses ) tijdens een pestepidemie. Tijdens de Kruistochten was deze kapel een traditionele stopplaats en telkenjare tijdens de processie ter ere van Saint-Feuillin (Sint-Foilianus) , willen de marcheurs ( de lopers ) voor niks ter wereld de wijding voor de kapel missen. #

 

En hierna konden we beginnen aan de hoofdbrok van de wandeling : een wijde natuurlijke trek die ons zou moeten brengen langs de dorpjes van Maison Saint Gérard , Saint Gérard , Bossière , Bambois en Haut Vent , waarbij we maximaal gebruik konden maken van de talrijke landwegen die het landschap doorkruisten. 

 

We werden nu steevast in de richting gestuurd van bekoorlijke beboste heuvelrugjes die in de ochtendmist een voortreffelijke panorama voor onze ogen toverde. Een afwisseling van onverhard en rustige asfaltwegeltjes met als decor een schitterend herfstpalet van de verkleurende boomkruinen vormden dan ook een tijdlang de draad van deze Marche. In de ijle mist dompelde het landschap in een eender grijs , alwaar alleen enkele gestipte koeien , blaffende honden en uitbundige wandelaars voor kleur zorgden tot we na een zestal kilometers onze eerste rust aantroffen in Maison Saint Gérard.  En ook de volgende lus werd gekenmerkt door schier eindeloze veldwegels die zich over de vlakten en heuvels slingerden en waarbij menig statig vierkant boerenhof zich aan de horizon aftekende. De onverbeterlijke groene grasweg,  die we hierna indoken , zorgde voor een echt wandelfeest , waarbij opeens boven een glooiing uit schuchter in de nevel het kerktorentje van Saint Gérard priemde , waar we in de Abbaye de Brogne onze tweede rust hebben.

 

WORDT VERVOLGD ... 


22:04 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.