27-12-05

Kerst gaan uitwaaien in Koksijde

Volks & Natuurwandeling
Sportdienst Koksijde
26 december 2005
 

Al meer dan dertig jaar nodigt de toeristische dienst van Koksijde alle wandelaars uit voor de Volks- & natuurwandeling. Een ideale gelegenheid dus , om tussen de drukke kerst- en nieuwjaarsperiode te komen uitwaaien en genieten van deze kunstgemeente, waarbij het strand , de duinen , de villawijken en het rustige polderlandschap nooit veraf zijn.

 

En reeds vanaf de start werden we een pittig duinenpad ingestuurd van de Noordduinen , dat ons tussen een berg op bergaf  duinengordel van stekelige vegetatie, op weg zette naar de voet van de Hoge Blekker.  Tot hiertoe nog steeds de indrukwekkendste en met zijn 33m tevens hoogste duin van de Vlaamse kust.

 

Hierna trokken we door het grootste natuurgebied van Koksijde: de Doornpanne. Een gezellig wandelpad loodste ons doorheen dit schitterend reservaat en waterwinningsgebied , waarbij ons alle prachtige zichten op een deinende duinenmassa niet werden onthouden. De Doornpanne is dan ook het derde grootste duinenmassief van onze Westkust en scheidt in feite Koksijde met Oostduinkerke.

 

Oostduinkerke vormde trouwens onze volgende bestemming , na een vluchtige controle in ‘ de Peniche ‘ mochten we ons opmaken voor een wandeling langsheen een rijke verscheidenheid van villa’s in de omgeving van de Witte Burg en Plaatsduinen. Waarna we een eerste maal ons regenscherm mochten openen voor een winterse bui ter hoogte van het waterwinningsgebied Ter Yde. Op een gezellige manier trokken we zo verder langs het beschermde Hannecartbos , vlug gevolgd door een te korte , doch leuke doorsteek van de Oostvoorduinen.

 

Het stuk duinwandelen , was nu voorlopig voorbij , temeer de volgende kilometers ons in een wijde lus van het troosteloze polderlandschap van de Conterdijk bracht op zoek naar het kerkje van Wulpen. De voetgangersbrug over de vaart Veurne-Nieuwpoort bracht ons naar de controle en daarna mochten we opnieuw afbuigen in de richting van Oostduinkerke, alwaar we ons hier en daar konden vergapen aan de mooie witgekalkte polder- & vissershuisjes.

 

Laverend tussen de onvermijdelijke duinverkavelingen bereikten we terug de Paardenvissersgemeente Oostduinkerke ,altijd charmant uitnodigend met zijn rijkelijk vissersverleden en de wereldberoemde unieke vissers te paard.  

 

Wegens een te drukke rust , dienden we ons vertier elders te gaan opzoeken en hiertoe zou het Peerdenvissershuisje zich uitzonderlijk toe verlenen ware het niet dat maandag sluitingsdag was. Enfin , we vonden wat nodig was om hierna kuierend onze natuurwandeling verder te zetten in de omgeving van de Witte Burgduinen en uit te stootten op de drukke Koninklijke Baan.  Gelukkig keerden we al vrij vlug het jachtige verkeer de rug toe , voor een heerlijke duik in het natuurgebied van de Schipgatduinen. Juist hier vissen reeds eeuwenlang de Paardenvissers in het ondiepe zeewater naar die heerlijke garnalen. De Schipgatkreek ontstond zo’n 4000 jaar voor Christus , waarbij de verhoging van de zeespiegel voor grote overstromingen zorgde. Via brede geulen kon het zeewater hier tot ver in het achterland dringen en vond het water van de Ijzer destijds een uitweg naar de Noordzee.

 

 

 

In de windluwte boorde onze wandelweg zich , smal en bochtig voort tussen de prachtig gekleurde duindoornen , afgewisseld met een resem schitterende duinenpannen. Tot ons moeizaam voortbewegen in het mulle zand werd beloond met een machtig en eerste zicht op de Noordzee. Uiteindelijk mochten we hierna lekker uitwaaien tijdens een lange wandeling op het strand. Het eendere geruis van de zee  en de branding wierpen duizenden schuimkopjes op het strand en ver voor ons zagen we reeds de kustgebouwen van Koksijde en Sint-Idesbald voor ons opdoemen.  

 

Nadat we het strand volledig hadden afgewandeld , doken we ter hoogte van Koksijde dan maar op de zeedijk en volgden die langs de vele flatgebouwen en etablissementen tot onze laatste stempelcontrole in de toeristische dienst van Koksijde.  Hierna trokken we opnieuw de Koksijdse straten in om de tocht te beëindigen met een lang uitgesponnen verkenning van de verscheidenheid aan rijke villa’s en het Paul Delvauxmuseum. En zo een einde te breien aan deze voortreffelijke Volks- en Natuurwandeling.   

12:54 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.