31-12-05

NIEUWJAARSWENSEN

Het jaareinde nadert snel , en wanneer we eens terugblikken op 2005 was het voor de Toebakstapper een bewogen wandeljaar. 

 

Een wandeljaar waarbij na vele jaren van inzet voor de Wervikse wandelsportvereniging , hierbij bewust een einde aan kwam gezien we ons niet steeds meer op dezelfde lijn konden vinden. De Toebakstapper was immers op zoek naar vernieuwing , nieuwe initiatieven , nieuwe impulsen waarbij de wandelsport , de wandelaars de bovenhand dienden gehaald te worden en die vernieuwing heeft hij dan maar gevonden in www.wandelmee.be

 

Voornamelijk in de eerste plaats door het schrijven van zijn gesmaakte wandelverslagen , later op het jaar gevolgd door bijhorende fotoreportages. Maar binnen wandelmee.be wist de Toebakstapper terug te gaan genieten van de wandelsport in al haar eenvoud waar hij al zolang naar snakte.  Het eenvoudig kleinschalig organiseren , bijna familiale wist hem zodanig terug in de ban te gaan brengen , dat de wandelsport niet meer in het leven weg te denken is.  Binnen www.wandelmee.be op clubniveau dan , staat men er voor elkeen , vormt men ondertussen een grote wandelfamilie waarbij de wandelaar nog op de eerste plaats komt en kwam de Toebakstapper in 2005 in contact met heel wat toffe mensen en wandelvrienden voor het hele leven. De nostalgische beginjaren van de wandelsport , kwamen zowaar weer tot leven. Al mogen we uiteraard ook de Vlaamse wandelkermissen niet uit het oog verliezen, waarbij honderden vrijwilligers elke dag zich mateloos inzetten om fijne wandelingen aan te bieden en alwaar de vele wandelclubs waarschijnlijk elk op hun eigen uitgestippelde weg en werkwijze menig lid tevreden stellen. 

 

Ook het gelijknamig wandelportaal is vandaag de dag niet meer weg te denken in het leven van de Toebakstapper : het idee dat vorm kreeg door een Lichtaarts koppel was zonder twijfel een aanvulling voor de wandelsport in het algemeen. Dat dit wandelportaal in de beginfase uit diverse instanties heel wat kritiek , ongeloof of jaloersheid moest doorstaan staat buiten kijf. De vraag naar samenwerking met die diverse instanties ,  in de beginfase werd dan ook meermaals weggewimpeld , het portaal kende ook een woelige en moeilijke tijd.  Maar op zijn onverdroten (en misschien ook wel eigenwijze)  wilskracht van de ondertussen vele belangeloze  medewerkers en moderatoren , hield het portaal stand. En hoe … , dagelijks mag het portaal rekenen op een ganse meute wandelfans , waarbij dagelijks wel hier en daar een update , wandelverslag , club of wandeling in de kijker wordt toegevoegd. Dat de Toebakstapper hierbij ook zijn plaatsje vond als moderator voor de provincie West-Vlaanderen werd op gepaste wijze begin september in de media gebracht , alsook met een ware wandelmee.be instuif. Doch het belangrijkste werk lag er vooral bij een aanspreekpunt te worden naar de diverse Westvlaamse wandelclubs en hun bestuur toe, waarbij en waarvoor het wandelportaal www.wandelmee.be staat. Een verantwoordelijkheid die niet altijd van een leien dakje gaat maar mits de nodige overtuiging en doorzetting blijkt dat vandaag de dag al meerdere Westvlaamse clubs de weg naar het portaal hebben gevonden en zelfs een klein beetje partner van … zijn geworden.

 

Daarnaast  mocht de Toebakstapper in 2005 terug een jaar lang genieten van de wandelsport in al zijn of haar facetten. Hierbij hebben menig tocht de Toebakstapper weten te appreciëren , waarbij vooral de memorabele Tweedaagse van Blankenberge en de Elfbergentocht bij de Heuvellandstappers nog lang zullen in het geheugen gegrift zijn binnen de clubgeschiedenis van wandelmee.be   De wandelingen bij onze Waalse wandelvrienden  genieten de voorkeur , vooral omwille van het avontuurlijke aspect , de joviale ontvangst en het gezellig samenzijn achteraf. Zo blikken wij zekers met fascinatie terug op onze wandeluitstapjes naar Clermont/Berwinne , Paturages of Herve.  Maar uiteraard maakte het gros van het wandeljaar 2005 , deelnames uit in ons West- &  Oost-Vlaams landgedeelte. Er één naar voor trekken is moeilijk , want iedere wandeling heeft wel zijn charmes , zijn aspecten en mogelijkheden. Als de Toebakstapper er dan toch één moet uitkiezen zijn het wellicht de organisaties van ‘ De Chatons Ronse ‘ , omdat de Vlaamse Ardennen behoren tot zijn favoriet wandelgebied en de club uit Ronse deze als géén ander weten te benutten.

 

 

Binnen enkele uurtjes valt dan het doek op 2005 , we zouden u allen in feite moeten bedanken voor het gezellig wandeljaar , de leuke samenwerking , de knappe wandelprestaties en zo meer … maar dit zullen er wellicht al meerdere vóór de Toebakstapper gedaan hebben. 

 

Neen , laten we eerder in 2006 , naast een goede gezondheid en nog veel leuke wandelmomenten , de ingeslagen wandelweg verder zetten. Een wens van de Toebakstapper zou hierbij zijn , gezien 2006 immers door Bloso werd uitgeroepen tot sporttak in  de kijker , dat we alles in het werk stellen om iedereen te laten kennis maken met onze geliefkoosde recreatiesport.  Of  dit tot een samenwerking kan leiden tussen …, blijft daarbij weliswaar de vraag … maar de Toebakstapper is  ervan overtuigd dat elkeen met zijn of haar middelen of op zijn/haar manier en in het belang van … daar in moet slagen.

 

Voor de Toebakstapper zelf , hopen we dat hij ook in 2006 zijn inzet voor de wandelsport onverdroten zal verder zetten in de eerste plaats door deel te nemen aan de diverse wandelorganisaties , door ook nu weer wandelverslagen en fotoreportages te maken en misschien zijn inzet en ‘ vernieuwende ‘  ideeën binnen de vele wandelclubs en federaties waar kan maken of daar tenminste toe de mogelijkheid krijgt.

 

GELUKKIG NIEUWJAAR 2006




17:32 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-12-05

Kerst gaan uitwaaien in Koksijde

Volks & Natuurwandeling
Sportdienst Koksijde
26 december 2005
 

Al meer dan dertig jaar nodigt de toeristische dienst van Koksijde alle wandelaars uit voor de Volks- & natuurwandeling. Een ideale gelegenheid dus , om tussen de drukke kerst- en nieuwjaarsperiode te komen uitwaaien en genieten van deze kunstgemeente, waarbij het strand , de duinen , de villawijken en het rustige polderlandschap nooit veraf zijn.

 

En reeds vanaf de start werden we een pittig duinenpad ingestuurd van de Noordduinen , dat ons tussen een berg op bergaf  duinengordel van stekelige vegetatie, op weg zette naar de voet van de Hoge Blekker.  Tot hiertoe nog steeds de indrukwekkendste en met zijn 33m tevens hoogste duin van de Vlaamse kust.

 

Hierna trokken we door het grootste natuurgebied van Koksijde: de Doornpanne. Een gezellig wandelpad loodste ons doorheen dit schitterend reservaat en waterwinningsgebied , waarbij ons alle prachtige zichten op een deinende duinenmassa niet werden onthouden. De Doornpanne is dan ook het derde grootste duinenmassief van onze Westkust en scheidt in feite Koksijde met Oostduinkerke.

 

Oostduinkerke vormde trouwens onze volgende bestemming , na een vluchtige controle in ‘ de Peniche ‘ mochten we ons opmaken voor een wandeling langsheen een rijke verscheidenheid van villa’s in de omgeving van de Witte Burg en Plaatsduinen. Waarna we een eerste maal ons regenscherm mochten openen voor een winterse bui ter hoogte van het waterwinningsgebied Ter Yde. Op een gezellige manier trokken we zo verder langs het beschermde Hannecartbos , vlug gevolgd door een te korte , doch leuke doorsteek van de Oostvoorduinen.

 

Het stuk duinwandelen , was nu voorlopig voorbij , temeer de volgende kilometers ons in een wijde lus van het troosteloze polderlandschap van de Conterdijk bracht op zoek naar het kerkje van Wulpen. De voetgangersbrug over de vaart Veurne-Nieuwpoort bracht ons naar de controle en daarna mochten we opnieuw afbuigen in de richting van Oostduinkerke, alwaar we ons hier en daar konden vergapen aan de mooie witgekalkte polder- & vissershuisjes.

 

Laverend tussen de onvermijdelijke duinverkavelingen bereikten we terug de Paardenvissersgemeente Oostduinkerke ,altijd charmant uitnodigend met zijn rijkelijk vissersverleden en de wereldberoemde unieke vissers te paard.  

 

Wegens een te drukke rust , dienden we ons vertier elders te gaan opzoeken en hiertoe zou het Peerdenvissershuisje zich uitzonderlijk toe verlenen ware het niet dat maandag sluitingsdag was. Enfin , we vonden wat nodig was om hierna kuierend onze natuurwandeling verder te zetten in de omgeving van de Witte Burgduinen en uit te stootten op de drukke Koninklijke Baan.  Gelukkig keerden we al vrij vlug het jachtige verkeer de rug toe , voor een heerlijke duik in het natuurgebied van de Schipgatduinen. Juist hier vissen reeds eeuwenlang de Paardenvissers in het ondiepe zeewater naar die heerlijke garnalen. De Schipgatkreek ontstond zo’n 4000 jaar voor Christus , waarbij de verhoging van de zeespiegel voor grote overstromingen zorgde. Via brede geulen kon het zeewater hier tot ver in het achterland dringen en vond het water van de Ijzer destijds een uitweg naar de Noordzee.

 

 

 

In de windluwte boorde onze wandelweg zich , smal en bochtig voort tussen de prachtig gekleurde duindoornen , afgewisseld met een resem schitterende duinenpannen. Tot ons moeizaam voortbewegen in het mulle zand werd beloond met een machtig en eerste zicht op de Noordzee. Uiteindelijk mochten we hierna lekker uitwaaien tijdens een lange wandeling op het strand. Het eendere geruis van de zee  en de branding wierpen duizenden schuimkopjes op het strand en ver voor ons zagen we reeds de kustgebouwen van Koksijde en Sint-Idesbald voor ons opdoemen.  

 

Nadat we het strand volledig hadden afgewandeld , doken we ter hoogte van Koksijde dan maar op de zeedijk en volgden die langs de vele flatgebouwen en etablissementen tot onze laatste stempelcontrole in de toeristische dienst van Koksijde.  Hierna trokken we opnieuw de Koksijdse straten in om de tocht te beëindigen met een lang uitgesponnen verkenning van de verscheidenheid aan rijke villa’s en het Paul Delvauxmuseum. En zo een einde te breien aan deze voortreffelijke Volks- en Natuurwandeling.   

12:54 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

AL WANDELEND KERSTDAG VIEREN TE BEERNEM

Kerstmistocht
25 december 2005
Wsv Moedige wandelaars Beernem
 

Toen vele jaren terug de Moedige Wandelaars uit Beernem op de proppen kwamen met een ware Kerstmistocht op Kerstdag zullen menig hun destijds zot verklaard hebben. Wie richt er nu immers op zo’n dag een wandeltocht in ?

 

Ondertussen hebben allen hun mening al duidelijk moeten herzien en ook vandaag groeide deze Kerstmistocht uit tot een geslaagd wandelevenement , waarbij een warempel lekker zonnetje nog een extra stimulans was om ons en vele andere wandelliefhebbers naar de beertjesgemeente te brengen.

 

Beernem zal wellicht tot de meest bewandelde gemeentes van Vlaanderen behoren , maar telkens slagen de Moedige wandelaars erin om hun rustige gemeente en mooie natuur op een aangename wijze aan de deelnemers te tonen. En ook vandaag was dit niet anders , waarbij we in een gemoedelijk tempo deze tocht mochten aanvatten en genieten van enkele kleine voetpaden en rustige straatjes-in-kerstsfeer, waarbij menig groen strookje voor een welgekomen verademing zorgde in deze drukke en overladen periode van feesten. 

 

En van des geneugten des levens gesproken trouwens , werden we halfweg duidelijk verrast door de inrichters , want voor onze komst werden we zowaar getrakteerd op een heerlijk trappistenbiertje of frisdrank. Waarna de wandeling ons hierna op een landelijke wijze bracht langs de oude kanaalarm van het kanaal Gent-Brugge en een uniek stukje natuurgebied zich voor ons opensperde.  Het kanaal zou teruggaan tot de 13de eeuw en is ongetwijfeld één van de oudste van Vlaanderen.  Flanerend langs de oude kanaaltaluds met een best pittig zonnetje aan de horizon , konden we ons hierna ook aan wat klimwerk verwachten. Zijnde de Beernembrug , die ons nu aan de overkant van het kanaal en  in de richting van Oedelem liet schuiven op zoek naar een tweede rust in het één of andere lokaal van de plaatselijke turnclub.

 

Het dorpje dat reeds omstreeks 906 terug te vinden is in de geschreven bronnen had ons voordien al duidelijk bekoord met zijn oud Schepenhuis van de Heren van Praet en zijn Sint-Lambertuskerkje. Naar verluidt zouden er sporen van Romeinse en zelfs prehistorische bewoning in Oedelem zijn teruggevonden.

 

Na een korte stop , doorkruisten we verder de ‘ Heerlijkheid van oedelem ‘ , waarbij menig gezellige kerkwegel ons voor een tweede maal moest brengen langs de boorden van het kanaal Gent-Brugge.  Altijd wel de moeite waard van stappen , waarbij het uitzicht op het kanaal , het mini-jachthaventje en een klein onderhouden natuurgebiedje wel één ieder van ons zal aangesproken hebben.

 

Vele jaren terug zouden menig mens ons stomweg hebben aangestaard en zich duidelijk hebben afgevraagd wat ons in godsnaam bezielde om op zo’n feestdag onze wandelschoenen aan te trekken. Maar vandaag viel het ons ontzettend op hoeveel niet habitués van de wandelsport , genoten van deze heerlijke namiddagtrip. Waarbij ongeacht welke afstand ze aflegden , het fijn was om tussen de kerstvreugde door de natuur en vooral eens buiten te zijn alvorens opnieuw aan de één of andere dis aan te zitten.

 

Dat bewees ook trouwens het laatste stukje van de wandeling die ons langsheen het ‘ miserie wandelpad ‘ en een stukje privé domein van de Kinderweelde, ons terug feilloos afzette nabij zaal Reigerlo.  

 

Een leuke wandeling , aangepast aan de dag en dat dachten wellicht ook meer dan tweeduizend anderen.  En eerlijk gezegd , de versgemaakte pannenkoeken in de zaal smaakten minstens even heerlijk als de beste kerstbuche van gisterenavond.


12:50 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-12-05

WANDELMEE.BE STAPPERS ZOEKEN 50 VROUWEN

Met 50 vrouwen naar de 50
KEMPENTOCHTEN 2006
 

Ongetwijfeld heeft u reeds in de voorbije maanden heel wat stappers zien opdagen met een t-shirt van wandelmee.be , waarbij de welgekende mascotte Peterke , de aankomende Kempentochten 2006 aan de man/vrouw brengt.

Alle voorbereidingen om dit wandelevenement tot een goed einde te brengen zijn ondertussen volop op gang , waarbij de vier diverse wandeltochten dan ook de mooiste hoekjes van het schattige Kempenland zullen aandoen. Met een eerste succesrijke XXL 100 KM en een tweede ondergesneeuwde XXL 100 KM, werd dan ook de toon gezet naar de lange afstandswandelaars toe om het tijdens de Kempentochten nog aangenamer te maken . Laten we zo stellen dat deze XXL 100 km's , een beetje als proefkonijn fungeerden ! En naar de vele lovende reacties die we mochten ontvangen , zijn we op de goeie weg !

Menig wandelaar uit binnen- & buitenland heeft zich tevens reeds ingeschreven voor de komende Kempentochten , alwaar velen de inspanning zullen leveren om die ultieme GOLDEN WALKER te bemachtigen. Maar de Kempentochten zijn veel meer dan enkel en alleen maar die 100 km , want ook worden er omlopen voorzien van 5 km tot gaande 75 km , zodat iedereen jong of oud , de sfeer en de animatie rond de Kempentochten kan komen proeven of hun sportieveling tijdens de laatste kilometers kan komen aanmoedigen.

Bijkomend is dat de vrouwelijke wandelaars niet ongemerkt aan deze Kempentochten zullen deelnemen. Onder impuls van Marina Stevens en Martine Roeges , laten we ze simpelweg de twee MM’s noemen , lanceren ze het project 50 VROUWEN naar DE 50 . Ze zijn er steevast van overtuigd dat ze mits de nodige publiciteitscampagne 50 sportieve vrouwen zullen vinden , die het aandurven voor het eerst in hun wandelcarrière te starten op een 50 kilometer en dan nog die van de KEMPENTOCHTEN. Uiteraard zijn ook alle vrouwen die reeds een 50 stapten ook meer dan welkom. Bedoeling hierbij is niet onder te doen voor hun mannelijke collega’s , tonen dat de vrouwen ook in het wandelwereldje best hun manneke kunnen staan en kunnen naar voor komen met een verrassende aanpak. Tijdens de eerste Kempentochten op 17 & 18 maart 2006 , willen de vrouwen op positieve wijze opvallen en zullen ze gezamenlijk de start nemen van deze grootse wandelhappening.

Dat het initiatief reeds op diverse vrouwelijke interesse kan rekenen , bewijst reeds de toezegging van een vijftiental dames , MAAR DIT MOETEN ER ONGETWIJFELD VEEL MEER WORDEN !!!

Voelt u zich geroepen om deze bonte meute te vervoegen , uw wandelgrenzen te verleggen en er een gezellige vrouwelijke wandeldag van te maken ? Aarzel niet en neem alvast contact op met Marina of Martine via info@wandelmee.be of telefonisch op de wandelmee.be wandelfoon op nummer 0495/17.31.34

VROUWEN AAN DE MACHT TIJDENS DE KEMPENTOCHTEN !!!!

ZEKERS WETEN...

16:42 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-12-05

ALS SPEELSE IEPERSE KATJES OP DE ZWIER

Last Post & Kerstverlichtingstocht
Nooit Moe Boezinge
10 december 2005
 
 
Reeds vele jaren maken de diverse stadstochten in de december maand , het decor van feeërieke wandeltochten , wanneer de kerstverlichting van de stadsstraten een extra vleugje sfeer en romantiek teweegbrengen.  Reeds vele jaren maken de diverse stadstochten in de december maand , het decor van feeërieke wandeltochten , wanneer de kerstverlichting van de stadsstraten een extra vleugje sfeer en romantiek teweegbrengen.


Eén hiervan is de Lastpost & kerstverlichtingtocht van wandelclub Nooit Moe Boezinge , die we tot hiertoe om welke reden dan ook steeds aan onze neus hadden laten voorbijgaan en steevast voor de Kersttocht in het Waalse Doornik kozen. Hoogtijd dus om het fijne kantwerk van de Ieperse torens tot ons te nemen en te kiezen voor een poëtische avondwandeling in de Kattestad.

De start vond plaats in het schoolcomplex van de Heilige Familie , alwaar we werden ondergedompeld in een hartelijk sfeervol kerstgebeuren en een allegaartje van welgemutste wandelaars van overal te lande. Waarna onze inschrijvingsformaliteiten vervult, we meteen via de nabije stationswijk in de richting van de vaart Komen-Ieper werden gestuurd. We dwaalden verder af langs dit ‘ gebuisd ‘ kanaal (wegens nooit afgewerkt) , waarbij in het vredige wateroppervlak de statige populieren zich ietwat ijdel weerspiegelden in het water en het neergaande zonnetje alvast voor een eerste kleur- & lichtspel in de vroege avond zorgde.

Het was het Ieperleekanaal die ons hierna resoluut de Ieperse binnenstad liet intrekken. Meteen de aanzet om op een uitgebreide manier al dan niet kennis te maken met de historische en toeristische bezienswaardigheden van Ypres Salient. Een snoer van rustige straten bracht ons in de nabijheid van het gekende ‘ Hotel Ariane ‘ en haar Veemarkt . Vanop de Leet , mochten we een eerste maal heel vluchtig een blik werpen op de statige Sint-Maartenskathedraal met in zijn zog de Ieperse Lakenhalle en aan de andere zijde van de straat het merkwaardige kleine St-Georges Memorial Church.

Doch vooreerst moesten we in een zijstraatje op zoek naar onze eerste rust . Via de Kloosterpoort , zorgde Nooit Moe Boezinge ervoor dat deze stadswandeling ook duidelijk een groen accentje meekreeg. We werden nu immers het schattige Astridpark ingedropt , waarbij menig theelampje zorgde voor de nodige verlichting , doch bovenal sfeervolle warmte en gezelligheid. Het was best gezellig flanerend langs de Wieltjesgracht , waarna we worden opgenomen door de heerlijke klanken van een kerstkoor in het oud openbaar zwembad van Ieper of tegenwoordig ook wel Iepers strand genaamd. Een knapperend houtvuur en het toasten met een jeneverke zorgde meteen voor een warm gevoel van binnen , zodat we het tweede gedeelte van deze tocht konden aanvatten.

We liepen nu grotendeels langs de majestueuze Kasteelgracht , waarbij we een uniek zicht kregen op de prachtig gerestaureerde vestinggordel. Een overblijfsel van de versterkingen van de Franse vestingbouwer Vauban. In de verte pronkte reeds de Menenpoort , het indrukwekkend oorlogsmonument en gebouwd als ‘ missing memorial ‘ , doch net in de buurt keerden we het gebouw de rug toe om op zoek te gaan naar een tweede strookje groen van het Hoornwerkpark. In de donkere skyline , tekende zich de verlichte Ieperse torens magistraal af , terwijl aan het hemelfirmament menig ster fonkelde. Een mens kon er van wegdromen.

Het zou ons tenslotte terug brengen in de nabijheid van de Menenpoort en nu mochten we de imposante poort wel door op zoek naar een resem van verlichte blikvangers en winkelstraten , alwaar de ‘ Jingle Bells ‘ weergalmden en van Ieper een totaal ander zicht gaven. Menig etalage was dan ook zalig versierd met kerstattributen , de kerstbomen glinsterden en een glunderende kerstman grinnikte van OOH oooh ooooh ….
We droomden eventjes weg … en waanden ons terug kind !!!

Nu zette de historische stad Ieper al haar registers open , waarbij de Grote Markt door het evenwichtig geheel van de vele grote historische gebouwen , indrukwekkend straalde. Het prachtig beeld van de Lakenhalle , het Belfort , het gerechtshof , waren allen schitterende getuigen van een roemrijk doch ook triest verleden. Tijdens de eerste wereldoorlog stond hier niks meer , maar met de moed werd alles terug opgebouwd , waarbij de grote Markt van Ieper vandaag dan ook baad in een licht van schijnwerpers , kerstversiering en kerstsfeer. Eén der vele uitnodigde gotische gebouwtjes , waar menig staminee is ondergebracht kon ons dan ook verleiden tot een extra pitstop om deze best gezellige stadswandeling nog wat meer tot ons op te nemen.

  

Hierna zette het Sint-Maartensplein ons terug op weg , op zoek naar de magistrale Sint-Maartenskathedraal , mooi omkranst met het belfort , de Lakenhalle en het sierlijke stadhuis. Waarbij wat later , we de ingetogenheid opzochten van enkele donkere straatjes op zoek naar de Ieperse vismarkt en haar tolhuisje. De uitbundigheid van enkele jongerencafés zorgde voor wat meer drukte op deze wandeling , maar al vlug mochten we voor een laatste maal onze blikken werpen op de subliem verlichte grote markt van Ieper en haar Lakenhalle. Voor de lakenhalle stond een grote kerststal met enkele levende schapen, terwijl juist ernaast enkele jongeren en minder jongere zich vermaakten aan de gezelligheid van de ijspiste of zich te goed deden aan enkele overheerlijke oliebollen.

Ondertussen waren we terug aangekomen aan de Menenpoort , een imponerend gebouw waar de namen van 54.896 Britse officieren en soldaten van wie de lichamen nooit werden teruggevonden of geïdentificeerd en gesneuveld tijdens de Eerste Wereldoorlog , om klokslag 20.00 uur worden herdacht met de Last Post.

Enkele rustige wegeltjes wezen ons , na dit indrukwekkend en sereen moment , de weg naar enkele bijzondere Ieperse kerkgebouwen : waaronder de Sint-Jacobskerk en de Sint-Pieterskerk. Net voor de stadswallen verraste Nooit Moe Boezinge ons nog met een sensationele ondergrondse wandeling in de kazematten. De donkere tunnel , werd sprookjesachtig verlicht met kaarsen en bezorgde ons een onvergetelijke ervaring . In een aparte kerstsfeer mochten we immers nog eens nippen aan een heerlijk Ghühweintje , waarna deze gezellige kersttocht rustig verder borrelde in de nabijheid van de Ieperse vesten en ’t Eilandje terug op zoek naar de naar het schoolcomplex van de Heilige Familie.

En we na het afstempelen van onze wandelboekjes , terug de warmte opzochten van de Ieperse Grote Markt en nagenoten van de heerlijke mooiste Ieperse hoekjes die Nooit Moe Boezinge ons wist voor te schotelen.




22:25 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

IN THE BLOODY FIELDS OF FLANDERS ...

The Bloody Fields of Flanders
een verhaal van muziek en oorlogen in de Westhoek
 
Tussen 15 december en 16 april 2006 loopt vanuit Folk Expierence (het Muziekcentrum van Dranouter) een merkwaardige tentoonstelling over muziek en oorlogen in de Westhoek
 

 
Het Verhaal

Een bijzondere tentoonstelling in de Folk Experience (Muziekcentrum Dranouter) en in het oorlogslandschap van de Westhoek met een sluitstuk in het In Flanders Fields Museum te Ieper.

Muziek heeft bijzondere krachten. Dat geldt zeker in tijden van oorlog. Dan blijkt muziek als geen andere kunstuiting of communicatiemiddel in staat een stem te geven aan de verschillende emoties die krijgsverrichtingen veroorzaken. Liederen schenken moed, bieden troost, bespotten tegenstanders, bieden afleiding en vermaak, verbroederen. Muziek vestigt ritme, creëert cadans, samenhorigheid, groepsgevoel. Zij stuurt signalen uit, waarschuwing, afspraak, herkenning, identiteit.

Muziek heeft daarnaast de kracht om de menselijke reacties bij lang vervlogen gebeurtenissen opnieuw heel dichtbij te brengen. Ze evoceert en reveleert wat andere materiële getuigen uit het verleden allang niet meer kunnen. Ze is daardoor in staat een breed publiek te confronteren met de lange geschiedenis van oorlogen in de Westhoek en nieuwe generaties de relevantie van historische plekken in het landschap te laten beseffen.

De keuze voor deze opzet is ingegeven door het uitzonderlijke karakter van de Westhoek als het oorlogstoneel van Europa. Een aantal historische plekken in het landschap worden essentieel onderdeel van de tentoonstelling, waardoor deze geheel uniek wordt: zo’n tentoonstelling kan alleen maar hier worden verwezenlijkt. Tegelijkertijd helpt de tentoonstelling een breder publiek bewust te maken van de betekenis van dit landschap.

Aan de hand van vier tijdvakken (De Geuzentijd, de oorlogen van Lodewijk XIV, de Eerste Wereldoorlog en het heden) toont de tentoonstelling deze ongelofelijke kracht van muziek in tijden van oorlog. Waar de vorsten en generaals allang zijn vergeten, de soldaten en burgerslachtoffers in hun graven liggen en historische plekken verdwijnen of hun betekenis dreigen te verliezen, daar leeft de muziek voort. Zij is nog altijd in staat de emoties van toen voelbaar te maken. Daarom brengt de tentoonstelling muziek opnieuw in contact met de historische plaatsen waarmee ze te maken heeft, waardoor deze plekken door de directe kracht van de muziek als het ware worden gereanimeerd.


Het Verloop

De tentoonstelling valt in drie niveaus uiteen:

In een film in een geënsceneerde omgeving met voorwerpen, worden het thema en de onderlinge relaties tussen muziek en oorlogen geschetst.
Via een drietal verschillende parcours langs relevante plekken in het landschap, worden die relaties concreet gemaakt voor de geselecteerde oorlogen en periodes.
In een interactieve cd-rom (muziek database) kan dieper worden ingegaan op het onderwerp, en worden honderden voorbeelden, ook uit andere periodes en culturen, samengebracht.

Deel 1, de introductiefilm van ongeveer 30 minuten wordt in Dranouter vertoond. Bezoekers worden aan de hand van een doordachte soundtrack meegenomen doorheen tijd en landschap. Dit is de start van de beleving tentoonstelling.

Deel 2 is het landschap zelf, dat met PDA (een combinatie van video- en audio-guide en GPS-systeem) wordt geëxploreerd. Bezoekers krijgen de keuze om te voet, met de fiets of met de wagen op stap te gaan. Groepen kunnen uiteraard met de bus rondtrekken.

Een korte tocht van enkele kilometer rondom ‘t Folk wordt uitgewerkt voor de bezoeker met wat minder tijd. Een tocht van resp. 33 km (voor fietsers) en 40 km (voor auto's) door het Heuvelland, brengt ons op een achttal pleisterplaatsen van oorlog in de Westhoek.

De PDA gidst je doorheen het landschap. Op verschillende plaatsen komt Nic Balthazar op je scherm je meer vertellen over de locatie en krijg je een bijzonder verhaal, gekoppeld aan indringende muziek.

Voor grote groepen bouwen we de mogelijkheid in om met een gids op stap te gaan op een tocht die alle grootste sites van de oorlogen in de zuidelijke Westhoek samenbrengt. Westhove bij Nieuwkerke vertelt over de geuzen van de 16de eeuw, de Vaubanvestingen in Ieper over de Europese oorlogen van de 17de en 18de eeuw die het oude Vlaanderen doormidden sneden. De Menenpoort en het Tyne Cot Cemetery voeren naar het front van de Eerste Wereldoorlog, terwijl de Concert Hall van Talbot House de muziek achter het front van WO1 bewaart.

Deel 3: Via een interactieve CD-Rom kan de verdieping zowel in the Folk Experience in Dranouter als in het In Flanders Fields Museum worden geraadpleegd. Op deze wijze wordt het onderwerp van de tentoonstelling ingebed in een veel bredere thematiek, respectievelijk in de geschiedenis van de volksmuziek en de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog. In Dranouter wordt deze na verloop van tijd ingebouwd binnen de bestaande expositie van de Folk Experience in IFF komt er een nieuwe opstelling binnen het bestaande museum.

Op de CD-Rom zal de bezoeker kunnen grasduinen door honderden verschillende liederen en werken die vanuit zeer verschillende standpunten werden gecomponeerd en door veel artiesten worden uitgevoerd. Telkens wordt het lied in z’n context geplaatst en verduidelijkt.

De Mensen

* Paul Knevel, docent aan de Universiteit van Amsterdam, die in 2001 voor het legermuseum in Delft de tentoonstelling “Muziek, oorlog en vrede” maakte, en Piet Chielens (Vredesconcerten Passendale, In Flanders Fields Museum) schreven de scenario’s.
* Bavo Vanden Broeck coördineert het project voor Folkfestival Dranouter VZW.
* Philippe Druez van The 8igth Day regisseerde film en PDA-scenario's.
* Nic Balthazar is de gids doorheen het landschap van de Westhoek.
* Philippe Oosterlinck leverde een mooi aandeel van de tentoongestelde voorwerpen. * In het IFFM wordt de ‘verdieping’ opgebouwd vanuit de doedelzak en de persoonlijke memorabilia van William B. Martin, in de Eerste Wereldoorlog piper bij het 9th Royal Scots.
* June Tabor, Lester Simpson, Paul Rans, Hugo Valcke, Wiet van de Leest en Dirk van Esbroeck leveren bijdrages aan de film.


De Partners

De tentoonstelling maakt deel uit van de Soundtrack van de Westhoek. Vier regionale partners slaan de handen in elkaar voor een project rond muziek en oorlog in de Westhoek. Het zijn: In Flanders Fields Museum in Ieper, Vredesconcerten Passendale, de Fietseling in Reningelst en VZW Folkfestival Dranouter.

Het project kon tot stand komen met de bijzondere medewerking van Toerisme Vlaanderen en de Vlaamse minister van Toerisme en met de steun van de Nationale Loterij.

Dit project krijgt de mediathieke steun van Radio 1, Het Nieuwsblad en Krant van West-Vlaanderen


De Folk Experience

The Bloody Fields of Flanders is de eerste tijdelijke tentoonstelling die gerealiseerd wordt aansluitend bij de Folk Experience.

Sinds mei 2003 kan je in Dranouter de Folk Experience bezoeken. Dit belevingsmuseum laat je proeven van de wortels van muziek in Vlaanderen. Aan de hand van unieke archiefmateriaal en interactieve presentaties ontdek je de rijkdom van de traditie. Het hele jaar kan je er terecht voor een boeiende ervaring. Groepen kunnen genieten van speciale arrangementen, op maat gemaakt.

Gedetailleerde info kan je vinden op www.folkdranouter.be of in onze uitgebreide brochure die we u gratis opsturen.

Prijzen Bloody Fields

Volwassenen = 6€
-18j = 3€
gezinnen = 15€
groepen 4€ per persoon (vanaf 20 pers)
jongeren groepen 2€ per persoon (vanaf 20 pers)

Bezoekers van The Bloody Fields of Flanders kunnen voor 1€ extra een kaartje voor de permanente tentoonstelling verkrijgen (dit geldt niet voor groepen)

Groepsvoorstellen (vanaf min 20 pers)

Een dag In Flanders Fields
Bloody Fields + Talbot House + In Flanders Fields
Jongeren 5€ / Volwassenen 9€
+ 60€ voor de gidsbegeleiding

Een ervaren gids neemt je een hele dag mee langs de littekens van de oorlog en laat je muziek beleven op bijzondere plaatsen. Je bezoekt de belangrijkste WO1 bezoekers centra. Via muziek nemen we je mee in de tijd en beleef je de emoties van de oorlog als nooit tevoren (Enkel voor groepen die per bus reizen, niet op maandag en dinsdag)

Muziek op en achter het front
Bloody Fields + Diner + Talbot House + Concert Party
18€ per persoon + 250€ concertparty

Naast de Bloody Fields tentoonstelling krijg je ook een uniek nocturne-concert in de Concert Hall van Talbot House waar duizenden soldaten kwamen uitrusten en genieten van optredens. Met tussenin een lekker avondmaal met streekproducten. (enkel op vrijdag, zaterdag & zondag)

Het slagveld van de Westhoek
Bloody Fields + Passchendaele 1917 Memorial Museum
6.50€ per persoon

Wandelen in een Duitse loopgraaf of afdalen in een unieke 6 m diepe Britse dugout met communicatie- en verbandpost, hoofdkwartieren en slaapplaatsen, het kan alleen in het Memorial Museum Passchendaele 1917.

Streekbezoek
Bloody Fields + De Oude Kaasmakerij
6€ per persoon + 20€ voor de gids

Maak kennis met de rijkdom van deze regio in het kaasmuseum en leer alles over het maken van kaas. Proeverijen zijn mogelijk tegen een kleine meerprijs
(niet op maandag en dinsdag)

22:13 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-12-05

VOORKEUR WANDELKALENDER DECEMBER 2005 - JANUARI 2006

In de mate van het mogelijke zullen wij tijdens de december & januari maand deelnemen aan volgende wandelorganisaties :
 
Zaterdag 10 december 2005 ~ Last Post & Kerstverlichtingstocht - Nooit Moe Boezinge
 

Genieten van de kerstsfeer vanuit de historische Ieperse binnenstad         
 
 
Zaterdag 17 december 2005 ~ 13° Marche des Cougnous - Piverts de Courriere

Heuvelachtig en bosrijke omloop langs de prachtige Bocqvallei       

Zondag 18 december 2005 ~ 12° Wijnendalebostocht - Nacht van Vlaanderen Torhout

Op verkenning van het Houtland en het bos van Wijnendale 

Zaterdag 24 december 2005 ~ Marche du Pere Noel - Footing Club ostiches

Genietend van ' le Pays des Collines ' in aanloop van kerstavond

Zondag 25 december 2005 ~ Kerstmistocht - Wsv Beernem

Het rustig opzoeken van een typische kerstsfeer , doet men al wandelend in Beernem

Maandag 26 december 2005 ~ Wafelentocht - Wsv Egmont Zottegem

Eindejaarstocht tocht vanuit het pittoreske Godveerdegem en Erwetegem

Dinsdag 27 december 2005 - 3° Wintertocht - Gordelvrienden Michelbeke

Nog eventjes genieten van de Vlaamse Ardennen en de achtertuin van Dhr Decroo

Zaterdag 30 december 2005 ~ 6° 't is tied ta tud is - Kreketrekkers Kortemark

Het oude jaar 2005 , rustig uitlopen aan de hand van een wandeling in de kreken & polderstreek van Kortemark  

Zaterdag 7 januari 2006 ~ 15° Driekoningentocht ~ Herentalse wandelclub

Nog maar eens op verkenning van het stille Kempense landschap , waarbij kleine bospaden , landbouwwegen en dennenbossen nooit veraf zijn.  

Zondag 8 januari 2006 ~ Nieuwjaarstocht - Godelievestappers Ruddervoorde

Gezellig borrelen langs het prachtige Houtland , waarbij het kasteelpark Koetsenhuis en landelijke wegen langs uitgestrekte weiden en akkers de hoofdmoot moeten vormen van deze Nieuwjaarstocht

Zaterdag 14 januari 2006 ~ 27° Winterwandeling - Omloop Kluisbergen

Wandelen in het hartje van de Vlaamse Ardennen , met start vanuit het wandelaarscafé bij uitstek ' t Oud Konijntje '.

Zondag 15 januari 2006 ~ Strand & Polderwandeling - Wnzb Knokke-Heist

Op verkenning van onze Belgische kust met de natuurreservaten De Baai van Heist en Sashul.

Zaterdag 21 januari 2006 ~ Marche d'Hiver - Marcheurs de la Sylle

Edingen en omgeving op hun best

Zondag 22 januari 2006 ~ Scheldebroektochten ~ Boerenkrijgstappers

Flaneren langs de oevers van de Oude Schelde , over dijkpaden , veld en boswegen. Met de Berlaarse Broekbossen en het Donkmeer als aantrekkingspool.

 

Zaterdag 28 januari 2006 ~ Churchill's March ~ Hurlus en Balade Mouscron

Ploegsteert op zijn best , met de Gheer & Huttebossen.

Zondag 29 januari 2006 ~ Over de grens tocht ~ Duintrappers Westende

Op en over de schreve , van De Panne tot Ghyvelde. Winterse wandeling doorheen het Cabourgdomein , les dunes fossiles , les watergangs : de oudste duinen langs de Atlantische kust met meer dan 10000 jaar oud.

21:19 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

les CHATONS sont MIGNONS

16° Mars de l'entracte
De Chatons Ronse
4 december 2005
 

 
Saint-Saveur , een verloren gat tussen Leuze en Ronse , was vandaag de uitgemeten startplaats voor de 16de Mars de l’entracte. Een organisatie van de Chatons uit Ronse en dan zullen we het wel geweten hebben , want hun wandeltochten gaan steeds gepaard met avontuur , natuur en ook jammer genoeg weer ditmaal met een sombere natte winterdag. Gevolg : een glibberige, drassige en modderige omloop weggelegd voor de echte Flandriens onder de wandelaars.

De inschrijving had plaats in het knussig zaaltje ‘ Casa Sébastian ‘ van waaruit we langs enkele dorpsstraatjes de nog ochtendfrisse morgen ingestuurd werden. De stilte woog nog zwaar op het dorpje , waarbij enkel de koeien wat tegen de voorbij stappende wandelaars iets te vertellen hadden. Honderd meters verder lieten de Chatons ons reeds voor de keuze : verharde weg of natuur , en wie voor de natuur koos werd meteen met zijn neus op de feiten gesteld. Een eerste karrenspoor waarop we geregeld van de éné kant naar de andere slalommen tussen de plassen en de plakkerige brij door , stuurde ons meteen het schitterend decor van ‘ le Pays des Collines ‘ in. We werden er vergast op een prachtig open golvend landschap , waarin alsnog een licht vlekje de inspanning van de zon verraadde om door te breken. Het was weliswaar enkel schijn , want enkele uren later werden we ondergedompeld in een ware onophoudende plensregen …

Doch vooralsnog was het genieten en zwoegen , toen een ongemeen mooie groene krappe wegel ons tussen een vuurwerk van sterk glooiende weiden bracht, achterom konden we ons vernoegen aan de horizon , waar het kerkje van Saint Saveur met zijn spitse torentje priemde. We waren nog geen twee kilometers ver en onze wandelschoenen zagen er niet meer uit , toen we zowaar door een geploegd stoppelveld met alle smurrie vandoen ons nog maar eens konden vernoegen aan een avontuurlijk doorsteekje dat ons nu langs de bosrand van ‘ le Bois de Marnimont ‘ bracht. Het volgend ‘ werkstukje ‘ bleef even pittig toen een schitterende boswegel ons door een prachtig gekleurde herfsttunnel van groen loodste en een loopbrugje ons wat verder over een speels kronkelend beekje liet dwarsen. Hierna volgde een sublieme afdaling langs een statige rij populieren , waarbij ook nu weer een prachtig panorama zich aftekende voor ons.

Op het plateau van Ellignies , kwam zowaar één van de mooiste momentopnamen van de tocht eraan : een breedbeeldscherm op het sublieme ‘ Pays des Collines ‘ , waarbij de grillige heuvelformaties zich aftekenden. In de vallei lag Frasnes-Les-Anvaing en konden we nu resoluut aan de afdeling beginnen op zoek naar onze eerste rust. We bereikten het dorpje via ‘ le bassin de décantation du sucre ‘ , in feite niks meer dan een immens waterreservoir die de nabijgelegen vooroorlogse suikerfabriek destijds moest voorzien van de nodige bevochtiging. De schitterende geïmproviseerde grasweg leidde ons zo langs een weelde van water en groen naar de dorpskern van Frasnes. Alwaar we meteen via enkele glamoureuze kerkwegels een scherpe bocht maakten rond het dorpje en zo na zeven magistrale kilometers een eerste rust bereikten in het plaatselijke schooltje ‘ enseignement primaire ‘.

Ook hierna bleef de kwaliteit van de wandeling hoogstaand , toen we temidden van niemandsland de zoveelste natuurlijke opstoot kregen met een alweer slijkerig karrenspoor dat ons op het eind verraste met de passage langs een ezelsstoeterij. De wegjes volgden nu gedwee de krommingen van het landschap , zodat onze wandeling even knap als lastig werd. En waarbij we iets later ons mochten opmaken voor een lange trage beklimming , die werd beklonken met een pittige glibberige doorsteek van het ‘ Bois de Lefebvre ‘ op de kruin van de heuvel. We bevonden ons nu heel eventjes op het grondgebied van Oeudeghien , waarbij we gulzig konden neerkijken en genieten van een schitterend doch ook somber aan het komend panorama. Hierna doken we weer stijl naar beneden , langs een kramikkig wegeltje
die ons nu moest brengen naar het piepkleine Buissenal. In de schaduw van het dorpspleintje en haar kerkje troffen we een tweede rust in het plaatselijke kleuterschooltje, alwaar hoe kan het ook anders alle muren en ramen in het teken stonden van onze lieve Sint en zijn meute Zwarte Pieten.


 

Maar toen we het zaaltje wilden verlaten , kregen we één van de beloofde ‘plaatselijke ‘ buien pal over ons heen. Een kerkwegeltje achter het schooltje om loodste ons dwars door een sompige weide heen , waarin we in een mum van tijd met onze wandelschoenen eerder in een aquarium wandelden … maar dit trokken we ons geenszins aan. Temeer we net als de ‘ leeuw van Vlaanderen ‘ en echte Flandriens met open gespreide mond , de strijd aanhingen met een oubollig kasseiwegje dat ons moest over de ‘ le mont du bois de Hellin ‘ brengen .

Van toen af moesten we ons een tijdje tevreden stellen met heelwat minder boeiend wandelwerk en soms zelfs kaarsrecht asfaltwerk. Feitelijk konden we de parcoursmeester niks kwalijk nemen , want we zaten hier in de nabijheid van de A8 , waarbij het landschap onverbiddelijk in repen gesneden werd. Veel meer dan de parallelle drukke route d’Ath volgen zat er echt niet in , zodat iedereen het maar op een drafje zette tussen de plensregen door op zoek naar de laatste controle.

Veel baat om te drogen bracht het niet , want de bui bleef maar doorzetten , zodat soms onder de gietende regen heelwat van deze prachtige wandeling verloren ging. Gelukkig voor ons liep de laatste lus hoofdzakelijk over verharde paden , die zich fraai tussen de vele glooiingen van ‘ le hameau Delfosse ‘ en ‘ les Monts ‘ slingerden. Hier en daar namen we nog eens vluchtig de tijd om ons te vergapen op dit uniek landschap , menig historische hoeve of bedehuisje. Waarna we door de regensluiers allengs het kerkje van Saint-Saveur terug zagen nader bijschuiven. Weliswaar nat en een wandelbroek vol modder doken we terug het zaaltje binnen … maar bovenal voldaan , want de Chatons hadden ook nu weer alles uit de kan gehaald met een dot van een wandeling als gevolg !


21:19 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

IN DE VOETSPOREN VAN SEFA BUBBELS

Warme wijntocht
Drevetrotters Zonnebeke 
27 november 2005

Daar waar grote delen van Vlaanderen en Wallonië geteisterd werden door een eerste winteroffensief , bleef het in de uithoek van West-Vlaanderen weliswaar beperkt met twee dagen van intense regen en smeltende sneeuwvlagen.

Voor de organisatoren op zaterdag leidde dit ongetwijfeld tot catastrofale gevolgen met amper wat deelnemers op hun tochten en verkozen ook wij de huishoudelijke warmte boven een koude en natte wandeltocht in het verre Thuin. Zondag echter kon ons niet thuishouden , onze plannen om een bezoekje te brengen aan de Scheldestappers werden dan maar opgeborgen en verkozen we onze burenclub uit Zonnebeke op te zoeken tergelegenheid van hun Warme Wijntocht.

De Warme Wijntochten van de Drevetrotters mogen dan ook al op een zeer lange traditie bogen , waarbij in een reeks van vier herfst- en wintertochten : de mooie heuvelachtige streek en de aanwezigheid van nogal wat bossen menig deelnemers aanspreekt. Wie zich vandaag echter had verhoopt aan een leuke herfst- of boswandeling kwam bedrogen uit , want met uitvalsbasis ‘ De Heksenketel ‘ in het heksendorpje Beselare kozen de Drevetrotters ditmaal resoluut voor een wandeling in de boerenbuiten.

Bij aanvang van onze wandelescapade lieten enkele dorpswegels van de verkaveling ‘ De Warande ‘ ons nog wat indommelen , maar kort hierna mochten we een eerste maal kennis maken met een potig karrenspoor , waarbij we laverend tussen plassen en slijk op zoek gingen naar de heerlijke landschapsbeelden van verzopen akkers en weiden. We werden overgeleverd aan de mokkerslagen van enkele beeldige wegels , die zich kronkelend door het landschap een weg zochten en waarbij we in de horizon duidelijk de Onze Lieve Vrouwbasiliek van Dadizele konden onderscheiden. Het zou ons tenslotte brengen naar de kleine , gezellige dorpskom van het Geluwse gehucht ‘ ter Hand ‘ , alwaar we reeds geruime tijd het vernieuwde Brigandswandelpad volgden. Dat het gehucht in vroegere tijden leefde onder de ban van wredige taferelen , konden we aflezen op de gevel van een voormalig staminee : ‘ In deze taverne beraamden edele Brigands den kamp van outer en heerd en goten er kogels “.

Het was wat verder in het nostalgische volkschooltje van Ter Hand , dat we een eerste rust troffen na een 5-tal kilometers. Het leek ons nog wat te vroeg voor een rust , en we verkozen dan maar onze weg verder te zetten, die ons in een lus moest brengen naar de hoogten van Dadizele en de Arkemolen. Ook dit stukje was rijkelijk gestoffeerd met een keur van wandelpaden & -wegels , waarbij midden het desolate winterse landschap het Peutevinkappeltje domineerde en we zo een tweede maal mochten rusten in ‘ Ter Hand ‘.

Een best papperige doch heerlijk klimmende kerkwegel geprangd tussen enkele huizen en de vallei van de Reutelbeek was meteen de aanzet van de terugweg. Deze zou ons brengen in de richting van de Molenhoek en een prachtig stukje groen langs de bosrand van het private Moeremaaibos.

Eens de drukke E19 over flaneerden we nu op een pittoreske manier tussen de winterse weiden en braakliggende akkers van de Koelenberg en de Zuidhoek, waarbij menig landerij en bedehuisje onze aandacht trok. Dit tot waar een rustige veldweg ons op weg zette naar de Kortekeer , alwaar de geur van een heerlijk warm wijntje ons reeds tegemoet kwam. Net op tijd trouwens , want de doordrenkte wandelaars achter ons hadden er zonet een stevige hagelbui bovenop gekregen.

Hierna volgde ongetwijfeld de apotheose , waarbij we ons vergaapten aan enkele bijzonder mooie landschapsbeelden van de Poezelhoek en het poëtisch nabijgelegen Vijverbos. Dwars door het erf van een boerderij bereikten we zo al plenzend door de regen het genaamde ‘ de berg ‘. Een magistrale sompige heksenwegel (alwaar Sefa Bubbels , Melle Croote en vele anderen overheersen ) zou ons zo finaal terug naar het dorpscentrum van Beselare leiden. Nog eventjes een lusje om en daar doemde reeds de sporthal van Beselare terug op.

Na een geurige warme wafel en een lekker Hommelbiertje er bovenop , konden we terug neerkijken op een geslaagde zondagse wandeltrip.


 






21:13 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |