22-01-06

 

Marche de Jour

21 januari 2006

Les Marcheurs de la Sylle

 

Op de grens tussen het Vlaamse “ Pajottenland “ en het Waalse “ Pays des Collines “ , bevind zich een typisch landbouwersgewest , alwaar statige vierkantshoeves , kapelletjes , kerken , golvende weiden en akkers , boomgaarden en kleine stille dorpjes nooit veraf zijn.

 

Vandaag begeven we ons naar ‘ Le Pays d’Enghien “ , alwaar Les Marcheurs de la Sylle er hun marche de jour houden vanuit het pietluttige Labliau.

 

Bij onze aankomst in ‘ le Foyer Rural ‘ heerst dan ook reeds een overduidelijke gezellige drukte , waarbij opvallend ook nu weer veel Vlaamse stappers. Na een hartelijke groet en een stevige zwarte koffie zijn we klaar voor ons dagje wandelplezier.

 

We laten al vrij vlug het mooie dorpszicht achter ons toen we via een gezellig golvend wegje Labliau verlieten. De zon deed al vroeg wat inspanningen om door het wolkendek te breken , maar vandaag zou het tevergeefse moeite worden en moesten we het dan maar stellen met een grijze wandeldag.

 

Ondertussen genieten we van elk beeld die ons golvend tussen het landschap brengt , op zoek naar een eenzame veldkapel , ergens verloren neergepoot midden de velden of een knoestige hoeve die als burcht opgenomen is in dit heerlijk decor.  De onverharde natuurstrookjes bleken echter maar dunnetjes gezaaid , om wat meer kleur te geven aan deze wandeling. Niettemin genoten we van ons wandelgezelschap en het pittoreske meanderende Markbeekje , prachtig afgeboord met van die populierenrijen of alweer een eenzaam kapelletje.

 

De tocht bracht ons uiteindelijk helemaal tot in Hoves , waar we even voorbij  het schattige kerkpleintje met diverse huisjes uit de 18de eeuw en in het zog van het geklasseerde presbyterium een eerste maal konden verpozen na een kleine 8 km.  Nadat we gelaafd en gespijsd de schaarse bewoning achter ons gelaten hadden , bracht een weg die kaarsrecht door de akkers sneed ons nu in de richting van Steenkerque.

 

Het dorpje , een gehucht van Braine-le-Comte , met een oud Sint-Maartenskerkje uit de 17de eeuw , kregen we echter niet te zien. We moesten ons dan ook tevreden stellen met het open landschap , waarbij nogal wat uitdrukkelijke veel bedehuisjes. Bij nader inzien bleek één ervan gewijd te zijn aan Saint-Jean de Compostelle . We volgden dan ook reeds geruime tijd de pelgrimsroute die het nabije bedevaartsoord Halle met dit van Bon-Secours (nabij Peruwelz) of dit van Beauraing verbind.

 

Ietwat verder moesten we nu eventjes een kwartiertje een drukke weg volgen die ons kaarsrecht door de glooiingen van Petit-Enghien (Lettelingen) en Bourlotte stuurde. Op één van de bulten troonde zich het Sint-Mauritskerkje van Hoves opnieuw tevoorschijn, alwaar we ons voor een tweede maal mochten naartoe begeven voor onze obligate stempelcontrole.
Ons opgekomen dorstgevoel , konden we jammer genoeg niet verdringen , maar welke levensgenieter-wandelaar zou kunnen weerstaan aan een overheerlijke trappist van Chimay met een ander regelrecht smakelijk streekgerecht : de Mattentaart.

 

              Misschien wel niet de echte ‘ Geraardsbergse ‘ maar wel degelijke kost om de laatste lus aan te vatten. Ook nu moesten we het geruime tijd stellen met de drukke Chaussée de Labliau, waarbij de ellenlange betonweg ons enigszins hoop gaf , ten we afstevenden in de richting van Le Bois de Ligne.

 

Maar niks was minder waar , want net ervoor mochten we afdraaien om ons blik nog maar eens te laten reizen over een oceaan van deinende akkers en weiden van de ‘ hameau Milts ‘. Imponerend was bijwijlen wel het grote houten calvariekruis met in zijn onmiddellijke omgeving een ranke boom volgeladen met maretak. Of de imposante St-Marcoulthoeve met in zijn gevel de rode kapel ter ere van de heilige Expedia. (Saint-Expedi)

 

Een holle wegel bracht ons uiteindelijk terug op het grondgebied van Labliau , waarbij een fenomenaal zicht op het Romaans  kerkje verraadde dat de aankomst nu niet meer veraf kon zijn.  Tien minuten later waren we terug in een afgeladen Foyer Rural , alwaar nog maar eens bleek dat niettegenstaande de mindere omloop , de Waalse jovialiteit en l’amitié pour la marche er hoogtij vieren en ook in Wallonië wandelen één groot feest kan zijn voor amper 0.75 euro cent !!!

 

19:16 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |