02-03-06

DE GEUTELINGEN ACHTERNA

 Geutelingentocht - 11 februari 2006

Dwars door Brakel

 

 Soms moet je je plekje wel weten te vinden op de wereldbol , zo’n plekje is ongetwijfeld het kleine Elst. Verscholen midden de glooiingen van de Vlaamse Ardennen en de overgang van de Zwalmstreek , wist Dwars door Brakel er ons andermaal te verheugen met een dot van een wandeling.

 



Reeds enkele jaren zijn de Geutelingentochten uitgegroeid tot een ware winterklassieker , waarbij niet enkel de gratis Geuteling menig aanspreekt maar ook tal van mooie vergezichten , tal van kerk- en voetwegels , verraderlijke klimmetjes en dalingen doorheen het liefdesnestje van Panamarenko boekdelen spreken.

Dwars door Brakel raakte reeds meteen onze gevoelige snaar toen we een gezellige oude kerkweg , in het zog van H. Apolloniakapel , werden ingestuurd. Het moest ons wegleidden uit het dorpscentrum om zo via een idyllisch asfaltwegje van de Moulenkouter definitief de landelijkheid op te zoeken. Ons oog viel er meteen op het imposante ‘ Hof ter Siereghem ‘, doch ook op de eerste kuitenbijter van vandaag : de Pottenberg met zijn Monasterium Mariakluizen (een oecumenische kluizenarij gesticht in 1980 en waar de broeders bidden en werken volgens de authentieke regels van de H. Benedictus) en vijf kluizen.

Hierna lag voor ons een heerlijke lus klaar , en mijn insziens meteen ook het hoogtepunt van deze wandeling. Een smalle , prettige wegel van de Perlinkweg moest ons brengen naar de Perlinkmolen of in de volksmond ook wel ’t Meulentje Perlink genaamd. Het is de oudste watermolen van Vlaanderen en reeds vermeld in 868 als molen van de abdij van Lobbes. Een tegelwegeltje geprangd tussen de prikkeldraad moet ons andermaal meenemen over de welving van de Pottenberg, alwaar een 'onberekenbare' kilometerslange veldwegel ons tot aan het begin van de beroemde kasseien van de Haaghoek brengt. Deze beruchte losweg (met hier en daar wat drassige stukjes) heet ook wel 'de ouden Athsen Heerweg' en werd indertijd de Duitse legers bijna fataal … toen ze massaal in het moeras in de omgeving van de Perlinkmolen terechtkwamen. Ze hadden namelijk verouderde kaarten waar de Heerweg nog op aangeduid stond als 'grote verbindingsweg' tussen het dorp van Elst en dat van Sint-Kornelius-Horebeke.

In het dorpje van ‘ Sente Korneels ‘ treffen we een eerste rust in het plaatselijk ontmoeting- & jeugdcentrum. Tot hiertoe klonk de wandeling als muziek in de oren , en juist toepasselijk was het de muziekstraat die ons terug het veld injoeg voor een paar unieke kronkelende ‘ boerenslagen ‘. In een wijde kronkel zocht het wandeltraject zich een weg verder door dit bekoorlijke stukje landelijkheid tot ….

Een flinke portie ‘ kinderkoppen ‘ van de vermaarde Haaghoek vrolijk met ons mee kabbelde door het landschap en ons duidelijk afstuurde in de richting van het Sint-Ursmaruskerkje van Zegelsem. Het kleine dorpje hield voorlopig echter zijn geheimen verborgen , want net ervoor bogen we af en mochten we ons opmaken voor de beruchte beklimming van de Leberg. Halfweg zorgde de Bleinstraat (what’s in the name) voor enig soelaas en nam het netjes betegelde Kloosterpad het van de Leberg over. Voor ons lag nu het stemmige geboortedorp van volks- en letterkundige Isidoor Theirlinck en mochten we kennis maken met het hart van het kasseiendorp Zegelsem.

 



Het was de Holweg die ons terug op sleeptouw nam voor wat meer avontuurlijk wandelen met een stukje pure Vlaamse Ardennen patrimonium van het Kleine Gastenhoekbekken. Een klein maar verwilderd natuurgebiedje tussen bronbeekjes presenteerde zich immers via een heerlijk , maar slijkerig natuurpad aan. Vindingrijke voorgangers hadden zich een weg gebaand via de overliggende akkers ; wij verkozen de stevige en drassige beklimming. Op een rustige manier kronkelden we daarna verder door dit onverdroten prachtig landschap , alwaar men maar niet op uitgekeken raakt. Eens de drukke Gentsebaan over , zagen we het kleine ‘ Sente Plonetorenspits ‘ van Elst voor ons liggen , grijpklaar bijna.

Maar er wachtte ons nog de lus van 6 km , die we dan ook meteen aanvatten. Achterom de pastorie van Elst , stuurde een rustig wegje ons licht dalend al meteen in een verademende landelijkheid van groene meersen en donkere akkers van Ter Walle. Het krinkelend wegje bracht ons op een sierlijke manier naar wat hoger gelegen contouren , waarbij we een ruimer overzicht over de fraaie welvingen van de Vlaamse Ardennen kregen. Aan de horizon konden we nog net een glimp opvangen van het pittoreske dorpsschooltje en het imposante ‘ Hof Ter Walle ‘ van Elst. Net op de hoek vergapen we ons voor een zoveelste maal aan één der vele bedehuisjes , die de aanzet moet worden van een prachtige doorsteek van de Taalman. We laten ons sierlijk meeglijden langs de meanderende Dorrebeek die ons over de schilderachtige en beboste omgeving van de Dompels of Den Bos ’t Elst moet helpen en lopen in feite al een tijdje te flaneren langs de dorpsgrens met Michelbeke.

Het is weer volop genieten van de weidse vergezichten met de dorpjes van Rozebeke en Michelbeke, en daar rechts van ons … waar de neerhofdieren zijn en een grote vijver, is de woonst van de wereldberoemde kunstenaar Panamerenko. Een ferme kuitenbijter in de richting van Vissegem maakt ons nog eventjes duidelijk dat we wel degelijk in de Vlaamse Ardennen vertoeven , … maar we kunnen nu niet meer langer wachten om ons resoluut in de richting van het Sint-Apolloniakerkje van Elst te storten , want aan die geurige geutelingen kunnen we niet weerstaan.

Meteen het einde van een tocht om letterlijk en figuurlijk uw vingers af te likken !

21:43 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.