02-03-06

IN DE VOETSPOREN VAN STIJN STREUVELS ...

AKTIV - wandeltocht

Textieltrekkers Vichte

19 februari 2006

 

 

      Het antiek kasseiwegje van de Varentstraat , was de aanzet van onze dagje AKTIV wandelen. Met deze lokroep wisten de Textieltrekkers uit Vichte , 1503 gegadigden te vinden die ons vanuit het naburige Kaster moest sturen langs een verrijkende verkenning tussen de Scheldevallei en de poort van de schilderachtige Vlaamse Ardennen.

Een streek die trouwens op een schitterende wijze werd ingeblikt via diverse werken van ene Frank Lateur (alias Stijn Streuvels) die vanuit zijn Lijsternest dagelijks dit uitmuntend decor kon bewonderen.

Langs een weelde van groen worden we het landschap ingestuwd , waarbij we vlak daarachter in de verte de donkere contouren van de Kluisberg konden waarnemen. Op al dat moois was het voorlopig nog wel eventjes wachten , temeer we reeds na 3 kilometers een eerste rust troffen in Kerkhove.

Vervolgens troont het jaagpad van de Schelde ons geruime tijd mee tussen een statige rij bomen en de schier roerloze stroom. Het zou de deur openen voor een dagje puur wandelplezier.

Vanaf hier zouden we een tijdlang genieten van de schitterende Vlaamse Ardennentaferelen die voor ons worden voorgeschoteld. Het stond nu vast , we rukten resoluut op naar de Kwaremont , alwaar een kleiverig karrenspoor ons tussen de plooien van het heuvelend landschap eerst nog eventjes in de richting van Berchem-Kluisbergen stuurde. Om wat later spectaculair aan de echte beklimming te beginnen. De Kwaremont zelf vielen we aan via een bekoorlijk vettig natuurpad , waarna de karakteristieke kinderkopjes ons uiteindelijk op de top brachten. Aan de voet van het witte kerkje, worden we onthaald met klokkengeluid en konden we gelukkig ons opkomend dorst- & hongergevoel bekampen.

Na een best gezellige rust , doorkruisten we nu het pittoreske kunstenaarsdorpje met in zijn zog het Sint-Amanduskerkje . Met een stukje subliem onverhard doken we terug pardoes de Vlaamse Ardennen in, waarna een staptegelpad op de flank van de heuvel en een immens zicht op de golvingen van het Kluisbos ons nu terug in de richting van de Scheldevallei loodsten. We waren de mening toegedaan dat wie de naam Vlaamse Ardennen overdreven vindt, beslist hier dringend een kijkje moet komen nemen. De heuvels mogen dan maar tot 150 m boven het zeeniveau reiken, het landschap met beboste bronbeken is diep ingesneden en de steile hellingen bieden je mooie vergezichten over de Scheldevallei. Dit was intens genieten en als zelfs schilders er hun inspiratie vinden om deze ongerepte natuur en het boerenleven op het doek te vereeuwigen, zal men het wel geweten hebben. We dartelden nu al geruime tijd langs een kabbelend beekje in de omgeving van De Ghellinck, het enige jachtige element in deze wijde, erg rustige omgeving , die enkel verstoord werd door het gedrocht van de elektriciteitscentrale van Ruien.

Gelukkig stuurde een resem van gezellige wegels , die zich smal en bochtig tussen de deinende akkers en weiden een weg zochten ons opnieuw in de richting van Berchem. Het dorpje zelf bereikten we via een afgedankte spoorwegzate tot opeens voor ons de Oude Scheldebrug terug opdoemde. De kromme brug over de Schelde en daar troffen we onze laatste rust in het nokvolle stemmige zaaltje van Kerkhove.


 

                                                Kerk van Kaster


Onze doortocht door dit nietig dorpje liep tamelijk ongemerkt voorbij , waarna we ons mochten opmaken om kronkelend de laatste twee kilometers aan te vatten naar het karakteristieke kerkje van Kaster dat aan de horizon reeds stond te wenken. Terug aangekomen in het Oc van Kaster , bleef de herinnering aan een zoveelste prachtige wandeling in de Vlaamse Ardennen nog geruime tijd meeslepen.

21:59 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.