18-04-06

UNE RANDONNEE A LA "VLEMSCH" FLAMANDE ...

10° JOURNEE DE LA RANDONNEE - NIEPPE JE MARCHE - 23 APRIL 2006

           
 
Nieppe of in het “ vlemsch “ Niepkerke , een dorpje in Frans-Vlaanderen net over de grens , zou vandaag ons wekelijkse wandeluitstapje vormen …

Het plaatselijke ‘ Nieppe je marche “ hield er immers reeds voor de tiende maal haar ‘ Randonnée ‘ . Een stap in het onbekende weliswaar , waarbij we ons wel hadden voorgesteld de Vlaamse wandelkermis gelijk wij die kennen , niet bij deze Franse wandelvrienden aan te treffen. Maar groot was onze verbazing bij aankomst , hoe joviaal en amicaal alles hier aan toe gaat. Hoe klein de opkomst ook was , we werden er hartelijk ontvangen en voor amper 2 euro mochten we aanschuiven voor een gratis koffie met de wel gekende Franse verse croissant. En nog was de kous niet af , want alvorens ons wandeltraject van 21km aan te vangen , kregen we er nog een bundeltje ‘ ravitaillement pour la route “ bovenop. In een stoffen tasje aangeboden door de FFRP (Fédération Française Randonnée Pédestre) zat dan ook nog een flesje water , een fruitsapje , een vitaminereep en een chocoladebiscuits. Van de honger en dorst zouden we dus niet omkomen.

Tenslotte konden we dus toch aan ons ‘ wandelavontuur ‘ beginnen , waarbij al kuierend door de straten van Nieppe ons meteen opviel , dat we er niet in het buitenland waren. Dorps- en straatnamen klinken bekend , het uitzicht is bijzonder vertrouwd en met een mondje “ Vlemsch “ kom je een heel eind als je met de oudere generatie praat. En toch valt het op hoe snel culturen veranderen. Erg verwonderlijk is dit allemaal niet want tot 1713, bij het Verdrag van Utrecht was dit stukje Vlaanderen immers onderwerp van onophoudelijk politiek gesjacher.

Uiteindelijk is het bij Frankrijk beland maar zoals we met eigen oren en ogen konden constateren , zijn de drie eeuwen verfransing er niet in geslaagd de geesten van Breydel en Uilenspiegel volledig te bannen. Gebouwen rond het centrale dorpsplein vertonen nog duidelijk een Vlaamse stijl en prijkt daar boven niet op het gemeentehuis en het kasteel van Nieppe , onze fiere Vlaamse leeuw.

Het land van het Vlemsch is steeds een beetje reizen en nadat we de behuizing van Nieppe definitief de rug hadden toegekeerd , werden we in een weldoend bad vol nostalgie en poëzie van Frans-Vlaamse klanken gedropt. Zalige paden omgeven door uitermate sterk geurende en bloeiende doornhagen voerden ons mee over ‘ Les Broucks ‘. Net als onze Broeken , in de streek van Kortemark , een lager gelegen drassig gebied , doorsneden door talrijke beekjes en geflankeerd door knoestige knotwilgen die de koebeesten moeten beschutten tegen guur en slecht weer.

Gelukkig kenden we vandaag terug een heerlijk wandelweertje en toen we in de richting van de dorpsstraat “ La Creche “ afstevenen, opende zich aan de horizon een wijds zicht op die Westvlaamse bergen. De bulten van het Heuvelland oogden netjes naast elkaar , waarbij de schemer van zonnestraaltjes speels op inspeelde. Het gehucht “ La Creche “ bereikten we tenslotte via een beeldig bedehuisje verscholen tussen een dik groenscherm. Een wegel stuurde ons hierna terug vlug de boer op in de richting van Steenwerck. Het is een zogenaamd ‘ bocagelandschap ‘ van hagen , houtkanten , knotwilgen en kleine percelen , waarbij imposante boerderijen als ‘ Le Ferme Houblonnière ‘ en ‘ La Ferme du Colombier ‘ onze aandacht trekken. Een open landschap alwaar de vroegere gewassen als hennep en tabak al lang vervangen zijn door granen , aardappelen en bieten.

Ter hoogte van het station van Steenwercq , treffen we onze eerste ‘ point relais ‘ of laten we het eerder “checkpoint charly “ heten. Medewerkers staan ons ter hoogte van een bushalte op te wachten , enkele tafels en stoeltjes staan er opgesteld en in ruil voor het bonnetje dat ons ook nog bij de inschrijving werd overhandigd krijgen we een koel blikje bier en een heerlijk stuk baguette met paté of jambon grillé.

Van een service gesproken , de FFRP verwent haar deelnemers dus wel degelijk voor hun komst en hieraan zouden onze Vlaamse federaties wellicht een punt kunnen aanzuigen.

Voldaan , wandelen we hierna een poosje verder in de luwte van de drukke A25 , maar eens de brug over van deze autostrade , gunde men ons meteen een mooi zicht op de niet onaardige kerk van Steenwercq. Het dorpje geniet een bijzonder faam omwille van zijn pottenbakkers en aardewerk. Maar vooral onder het wandeljargon van de lange afstandwandelaars is de “ 100 km van Steenwercq “ geen onbekende.

We ontweken weliswaar de dorpskern van Steenwercq , waarbij onze wandelweg zich voerde doorheen een weelde van groen. Onze gids was geruime tijd het ‘ Boudrellepad dat ons meesleepte langs talrijke meanders van ‘ Le Grande Becque ‘ (de Grote Beek). Doch ook de gruwelen van de eerste en tweede wereldoorlog lagen hier nooit veraf : een ingetogen Duitse militaire begraafplaats en een in het groen ondergedolven ‘ Blockhaus ‘ moesten de wandeling flink wat bijkleuren.

Uiteindelijk raapten we de vijftien kilometers op , zodat we tussen wat meer volk een extra pitstop namen in l’estaminet ‘ Les Damoisselles ‘. Een hip “ folk “ caféetje ingericht in de annex van oude paarde- & koeienstallen. Alwaar de Picon op de drankenkaart naast de Pelforth staat , en er café of grand café is.

We hadden hier ongeveer twee derden van het traject afgelegd en konden ons nu gaan opmaken voor de allerbeste momenten van de wandeling. Een verrukkelijke wegel nam ons nu een heel poos op sleeptouw mee , langs ‘ Les Grands Prés “. De eerste stappers
hadden zich wellicht een baan moeten maken door een woud van brandnetels , maar het uitgestrekte natuurdoorsteekje langs de oevers van een oude Leie-arm ontpopte zich tot “ le moment suprème “ van deze Randonnée.

We volgden nu het water in de richting van Erquinghem , maar ter hoogte van een brug ging het totaal de andere kant op. We hadden nog even de tijd om te filosoferen toen we een tijdlang een oude spoorwegberm volgden , maar uiteindelijk wandelden we dan toch opnieuw Nieppe binnen. Over en langs enkele woonwijken bereikten we dan weer ‘ le Foyer Restaurant ‘ …. net op het moment dat onze Franse wandelvrienden aan de “ APERO “ begonnen. En we ons dan maar schuchter tussen hun gingen mengen …”pour le verre de l’amitié “ !!!

 

21:21 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

In de kijker Proficiat Stefba! Je blog staat vandaag in de kijker op de homepagina van de Skynet Blogs.
Nog veel wandelplezier !

Hartelijk gefeliciteerd vanwege het hele Skynet Blogs team :-)

Gepost door: Skynet | 19-04-06

*** proficiat met je vermelding op de startpagina van de blogs !!!

Gepost door: Borriquito | 19-04-06

Reader Ik lees je log vaak via de google reader
(http://www.google.com/reader/view/)
En zo kwam ik om je kalender te bekijken.
In Blankenberge zal ik er ook bij zijn,

Gepost door: G.U.Y. | 19-04-06

De commentaren zijn gesloten.