01-05-06

BORGLOON O ZO SCHOON HASPENGOUW TOT GAUW ...

Bloesemtocht 
Tsjaffeleers Borgloon

30 april 2006

 

Heks , Kuttekoven , Gotem , Rosmeer , Batsheers , Grootloon … het klinkt en voelt allemaal zo ver weg ! Doch we hadden al veel horen vertellen over dit stukje ongerept Vlaanderen , die het Limburgs Haspengouw bleek te zijn.

                 

 


Het golvende landschap , een Romeins verleden , de vele fruitgaarden en de coleur locale in de streek , maakten er immers naar verluid ‘ de Parel van Haspengouw ‘ uit. Wij dus op deze vroege zondag richting een dorpje , verscholen tussen Tongeren en Sint-Truiden , middenin een vruchtbare streek. Het dorpje bleek het charmante ‘ Borgloon ‘ te zijn, dat zo uit de Middeleeuwen bleek geplukt.

Hoog bovenop een heuvel , regeerden immers vele jaren de graven van Loon , vanuit deze versterkte stad over hun graafschap. Op z’n hoogtepunt zou het graafschap zelf de huidige provincie Limburg in grootte evenaren. Vandaag de dag , is het een plaats om de klok even stil te zetten , de drukte te ontvluchten en te genieten van een prachtig , groen centrum van de fruitstreek. Alwaar glooiende akkers , prachtige kasteelparken en boomgaarden in volle bloesems een streling voor het oog vormden … en de Borgloonse Tsjaffeleers ons meevoerden voor een effenaf sublieme Bloesemtocht.

Zonder veel franjes lanceerde de wandeling ons lijnrecht uit de drukke Tongersesteenweg in de richting van het dorpscentrum. Menig huisje was rijkelijk versierd met een bloemstukje aan de hevel. Het vormde blijkbaar de prelude van de bloesemimpressies 2006 , waarbij 9 kunstenaars uit de streek , de bloesempracht in Borgloon inspireerde om hun kunstwerken een plaatsje te geven tussen de stadsmuren.

Tot opeens geprangd tussen de oude omwalling van de Graaf , het smalle kattenwegeltje ons laat duiken in de landelijkheid van het Graafschap Loon. We doken even in een klein eilandje van groen met een zalig blik op het bloesemregens en het schattige kasteeltje van de Grote Mot. Het kasteeltje is eerder een versterkt herenhuis in typische Maaslandse renaissance uit 1661 , met zijn prachtige Franse tuin omgeven door menig boomgaard en op de heuvel zijn Padonckwijngaard , vormt het dan ook een juweeltje van fraaie

architectuur.

 



Nog eventjes de drukke steenweg dwarsen en daar klimt een antiek kasseiwegje in de richting van Heks met ons mee naar een hoogte van waarop we een heerlijk zicht konden meepikken op de speelse glooiingen en de vallei van Broekom. Schitterende karrensporen en veldwegels dreven ons steeds dieper dit geurende landschap in , even mochten we zelfs dwars door een boomgaard hobbelen vooraleer een beeldige veldweg langs een erehaag van prachtige bloesems ons over en tussen de glooiingen zond. Op de grens met Hendrieken belandden we uiteindelijk weer op een stukje openbare weg , maar algauw volgt een zoveelste kneedzachte wegel met een enig mooi zicht op het kasteel van Hulsberg. Het 19de eeuwse kasteeltje met twee hoektorentjes , is dan ook slechts één van de twaalf kastelen die Borgloon rijk is.

Gedragen door de zon bleven de prachtige natuurpaden langs boomgaarden van kersen , appels en peren ons volgen. De wandeling bracht ons nu resoluut naar een stukje bewoning van het pittoreske dorpje Gotem. We werden onmiddellijk bevangen door de schoonheid die het typische Haspengouwse kasteeldorpje uitstraalde en waarbij het 12de eeuwse Sint Niklaas & Dionysuskerkje het dorpspleintje domineert. Aan de noordkant van het kerkje bevindt zich een vrijstaand overdekt muurgedeelte waartegen we drie 14e-eeuwse grafzerken aantreffen. De oudste is laat-13e-eeuws en beeldt de in 1296 overleden Nenkinus van Gotem uit.

Een lindedreef aan de andere kant van het pleintje blijkt toegang te verlenen tot het Fonteinhof. Ooit de Heerlijkheid van de Heren van Gotem, was het destijds volledig omringd door watergrachten. We dienen ons tevreden te stellen met een glimp op het Poortgebouw , daterend uit 1729 en zochten na dit heerlijk intermezzo meteen opnieuw een stel veldwegen op die ons krinkelend tussen de verse vruchtbaarheid van witroze bloesemdekens stuurden.

Een tijdlang moesten we nu ons pad delen met fietsers en mountainbikers , die een stukje Haspengouwfietsroute volgden. Limburg fietsland was hier duidelijk terecht , een resem van maar liefst 608 kilometers laat u immers kennismaken met de mooiste hoekjes van deze heerlijke provincie. De Haspengouwroute of ook wel Kastelenroute genaamd , voert de fietser dan ook door het natuurschoon van kronkelende wegen , welige akkers met mooie vergezichten en heerlijke boomgaarden. Af en toe dwarst het een pittoresk dorpje met zijn eigen kerkje en kleinoden. Talrijke kapelletjes langs de weg , die allemaal hun eigen verhaal met zich meedragen geven de omgeving nog wat extra kleur.

Juist ter hoogte van een kapel ter ere van Onze Lieve Vrouw van Lourdes , mogen we een beeldig wandelpad induiken. Verscholen tussen de bloesems van hoogboomgaarden en meidoornhagen door ontwaren we een enig zicht op het kerkje van Kuttekoven . Een fraai groen decor laat ons nu terug langzaam afdalen in de richting van Borgloon , alwaar we na 11 adembenemende kilometers kunnen uitrusten in de refter van gemeenschapsonderwijs De Linde.

Na een smakelijk stukje Limburgse vlaai , mogen we ons opmaken voor een historische trek in de heerlijkheid Loon . Smalle steegjes loodsen ons in eerste instantie langs de restanten van de vroegere omwalling. Op een mooie manier duiken we zo totaal onverwachts voorbij het stadhuis van Borgloon. Het gebouw daterend uit de 11de eeuw , is één van de fraaiste gebouwen in Zuid-Limburg. Het was ooit de verblijfplaats van de eerste graven van Loon. Op de rechterhoek prijkt een uit eikenhout gesneden Madonna met kind. Het beeld dateert uit 1680 , een tijd dat Borgloon te lijden had aan pest- & buikloopepidemie. Achter ons Het Perron , een status van Luikse en Loonse vrijheid en recht.

Vandaar gaat het richting de Burchtheuvel , verscholen achter de Sint-Odulfuskerk , bied deze heuvel op zo’n 118 meter boven de zeespiegel een enig zicht over de ‘ Parels van het Haspengouw ‘. Waarna enkele statige Kanunnikenhuisjes ons nu op sleeptouw nemen voor een verkenning van het Borgloonse marktplein of Speelhof. In het zog van het 12de eeuwse kerkje en het grote Kanunnikenhuis valt ons oog op een merkwaardig mannetje. Het blijkt de ‘ Strooplekker ‘ te zijn , een beeldje dat herinnert aan het rijke verleden van de Loonse stroopindustrie en tevens zorgde voor de bijnaam van alle Lonenaren.

Enkele frivole eethuisjes en uitnodigende terrasjes , laten ons besluiten wat uit te blazen en dit prachtig pleintje in ons op te nemen aan de hand van een tintelfrisse trappist in het Trappistenhuisje De Burcht.

Een mooie afsluit van dit stukje erfgoed weliswaar en de aanzet van een laatste lus over bijna puur natuurlijke en eindeloze deiningen van Haspengouwse akkers. Want ook nu worden we in een pure schatkamer van natuurpaden geloodst. De vallei van de Bolderberg , laat ons zo wegdromen in een stukje Highlands. We nemen een laatste maal de heerlijke geuren van bloesems tot ons , genieten van de prachtige kleurschakeringen die de hoogstamboomgaarden ons bieden. Uiteindelijk belandden we op het grondgebied van Grootloon , met een beeldig zicht op het witte kerkje.

Op een mooie manier tussen de boomgaarden door prijkt daar alweer veel te vroeg Borgloon , enkele kerkwegels zorgen voor een extra lusje , alvorens we definitief een punt mochten zetten achter een fantastische wandeldag van dit schoon o schoon Haspengouw .

Bedankt Tsjaffeleers en tot HASPEN… GAUW !!!

13:34 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

een vraagje Kan jij me vertellen wat haspen zijn?

Je zou er me heel blij mee maken indien je me verder kon helpen

groetekes

Gepost door: Erna Muermans | 29-07-08

Wandelgroetjes uit Borgloon Een prachtige beschrijving van de wandeling. Ben blij dat Haspengouw en Borgloon je zo bevallen is, het is dan ook een prachtige streek waar wij elke dag avn kunnen genieten. Op onze wandelblog komen regelmatig wandelingen van in en rond Borgloon. Veel plezier nog met het wandelen, het is toch een fijne hobby.

Wandelgroetjes uit Borgloon

Johnny en Christiane

Gepost door: johnny en christiane | 29-04-10

De commentaren zijn gesloten.