14-06-06

KNOKKE LE ZOUTE " LA PERLE DE NOTRE MER DU NORD " ...

30° Lotelingenmars - 4 juni 2006

Wandelende Noordzee Boys

Knokke Heist

 

Heist aan zee , in een ver verleden nog Coudekerke genaamd is van een klein vissersdorpje uitgegroeid tot badplaats met een familiaal karakter. Daarnaast hebben wij ietwat verderop het mondaine en chique Knokke Le Zoute.

Een ideale gelegenheid dus om op deze schitterende pinksterzondag ‘ als alleenstaande gigolo-wandelaar ‘ (liefvrouw moest immers werken) af te steven naar de Lotelingenmarsen van de Wandelende Noordzee Boys uit Knokke-Heist. Een nogal bizarre benaming voor een wandeltocht in feite , ware het niet dat jonge ‘ boys ‘ van Knokke-Heist zo’n honderd jaar terug moesten loten of ze al dan niet in dienst moesten bij het leger. De evocatie van de Loteling , waarbij schrijnende taferelen van noeste vissers en hun familie en dubieuze baronnen die zich vrijkochten nabij meneer de pastoor werd dan ook op een gepaste wijze bij onze aankomst aangetoond door het Westkapels amateur theater.

En zo werd meteen ook de reden van de benaming Lotelingenmarsen gevonden. Uitgerekend voor hun 30ste lustrumeditie hadden de mannen en vrouwen van Wnzb het duidelijk getroffen , een overheerlijk wandeltemperatuurtje zette ons meteen opgang langs de Heistse behuizing en een eerste bezienswaardigheid in de vorm van het Polder- & Visserijmuseum Sinclafa. Het museum bied dan ook een boeiende kijk op de geschiedenis van de vissers- en boerenwereld in de Zwinstreek , waarbij een reconstructie van oude vissershuisjes , een oud café en een klaslokaaltje uit de jaren stilletjes ons mee nemen in de nostalgie van destijds.

Eens de drukke kustbaan overgestoken , doken we verderop in het grote Willemspark of ook wel ‘ bosje van Heist ‘ genaamd. Op en neerverende wandelpaden die meestal de namen dragen van politieke gevangen uit de Tweede wereldoorlog dreven ons verder mee in de richting van Duinbergen. Heel eventjes was het genieten van de kraakwitte villa’s die her en der rondgestrooid waren op een heuvelend reliëf , tot een kanjer van een boerenwegel ons meesleepte alover de kale polders in de richting van Knokke. De openvlakte gunde ons een enig zicht op de skyline van de Noordzee , alwaar een muur van appartementsgebouwen werden afgewisseld met duinbosjes en aan onze linkerkant het sterke contrast van stalen armen van de Zeebrugse havenkranen. Papaver , rietkraag , fluitenkruid groeide er welig , en warempel daar in de verte stond moeder ooievaar ons stomverbaasd aan te staren. Een subliem beeld om van weg te dromen , alleen jammer dat het zo veraf was om dit beeld op het scherm te vereeuwigen.

Hierna bereikten we het grondgebied van Knokke , alwaar we ons terug enige tijd moesten tevreden stellen met huisjes kijken tot aan de rust nabij de geklasseerde Sint Margaretakerk en haar imposante toren met zonnewijzer.

We moesten echter niet lang wachtten op ons volgend stukje groen. Een recent afgebakend zandpad wees de richting uit van het golfterrein van ‘ Royal Zoute Golfclub ‘, meteen de reden om onze felle zonnebril boven te halen , ons wandelshirt wat platter te strijken en col recht te zetten.

Golf spelen blijkt reeds voor het eerst in Knokke op het einde van de 19de eeuw gespeeld te zijn. Vanaf het allereerste blijkt de Britse invloed erg belangrijk geweest te zijn in Knokke en het merendeel van de eerste Captains kwam dan ook van over het kanaal. In de 1ste wereldoorlog werd er geen golf gespeeld , maar na de oorlog werd een nieuw golfveld aangelegd. Tot in 1925 , na bemiddeling van éné Maurice Lippens , door zijne Majesteit de Koning , de titel van ROYAL werd verleend.

Kilometers lang mochten we ons hierna vergapen aan het mondaine van luxueuze stulpjes de één groter dan de ander , klasse volle elegante voitures de éné groter dan de ander , lekker bruin gebrande kokette modieuze dametjes de éné met een grotere hoed dan de ander die zich op een chouette manier verplaatsen met een golfwagentje . Enfin allemaal dingetjes die mijn tedere oogjes (vandaar de zonnebril) en vooral mijn portemonnee niet aankonden !


 


Gelukkig bracht het serene en poëtische beeldje van het witgekalkte Heilig Hartkerkje van Le Zoute ons terug met beide voeten op de grond en vooral verlossing voor oog en hart. Iets verder mochten we dan een tweede maal rusten nabij de Branding.

Ook hierna bleef het nog enige tijd de residentiële kant opgaan, toen we een tijdlang mochten flaneren langs het Zegemeer met in zijn zog het enorme complex van ‘ La Reserve ‘ en ‘ Laguna Beach ‘. Tot het befaamde casino ons zowaar voor het eerst liet kennismaken met Knokke Zeedijk. Tussen ons en de zee lag nu een nog vrijwel verlaten strand , zodat we ons een blik konden gunnen op de rustig kabbelende watermassa waarbij we enkele vrachtschepen tergend traag naar de Zeebrugse haven zagen schuiven. Het selecte strand van Knokke stond vandaag tevens in de ban van het prestigieus “ Scapa “ polo tornooi , meteen een extra troef die we maar al te graag meenomen ! Knipperogend niet enkel naar de gespierde paarden en ruiters , maar ook aan het frivole aanwezig volkje.

Blijkbaar liet ik me vandaag teveel afleiden , want eventjes maar was het zoeken naar de markeringen nabij het sportievere Albertstrand. Zeiljachten maakten zich klaar voor een vaartje op zee , optornend tegen de wind. Terwijl de strandjutters zich opmaakten voor het komende zomerseizoen en hun cabines netjes in rijtjes plaatsen. Halfweg de zeedijk maakten we dan nog eens tijd voor een rust in het Stübbenpark en een laatste stukje van de 12 kilometers lange strand en zeedijk. Het familiale Duinbergen stond vandaag garant voor een dagje VIStivalitis , waardoor we tegen gereduceerde prijs konden proeven van een lekkere vissoep of ons tegoed doen aan de diverse viskraampjes her en der verspreid over het Monitaroplein.



Tenslotte werden we uitgespuwd op de drukke Kustbaan , die ons iets later voorbij de oude vuurtoren van Heist moest brengen naar het kleine natuurreservaat van het Sashul. De zanderige schorren en wilgenbosjes waren enige tijd onze metgezel tijdens de krinkelende trek doorheen het natuurgebied.

En meteen ook een heerlijk einde van deze geslaagde en vooral boeiende lotelingenmars.

19:48 Gepost door stefba | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.