10-07-06

IN DE VOETSPOREN VAN ADRIAAN BROUWERS ...

Adriaan Brouwerstocht

Hanske de Krijger Oudenaarde

8 juli 2006

 

In het kader van « Vlaanderen Feest « en vooral « Vlaanderen Wandelt « leek ons een wandeling in en rond de tweede cultuur historische stad van Oost-Vlaanderen wel een leuk uitje. Oudenaarde heeft dan ook heelwat bezienswaardigheden te bieden , met zijn gotisch stadhuis met lakenhalle pronkend op de grote markt , zijn middeleeuwse Kasselrijhuis , zijn statige Sint Walburgakerk , begijnhof , Abdij van Maagdendale en zoveel meer ...

Met daarnaast de Adriaan Brouwerstocht van de plaatselijke wandelclub Hanske de Krijger kon onze dag niet meer stuk , zo dachten we ...

In het zog van de Sint Walburgakerk vonden we in al de drukte van de aankomende festiviteiten dan toch nog de inschrijvingsplaats , na een halfuurtje zoeken naar de nodige Mars-pijlen. Blijkbaar was komende uit de richting van Waregem , het aanbrengen van enige markering geen overbodige luxe geweest, maar wij hebben er in ieder geval geen gezien.

Enfin , na de nodige frustaties en commoties konden we dan toch nog beginnen aan onze wandelescapade , die ons in de schaduw van de Onze Lieve vrouw van Pamelekerk meteen langs het jaagpad van de Schelde stuurde. Een hele poos moesten we ons tevreden stellen met de deinende golven van het water , de weerspiegeling van het wateroppervlak , de fleurige berenklauw en klaproosbermen en de uitgestrekte kale vallei van de Scheldemeersen. Weliswaar weinig spectucalair , maar vooral rustgevend ...

Uiteindelijk mochten we dan de Scheldeoevers verlaten , voor een eerste stukje onverhard die ons erlangs de prachtige abdij van Beaulieu zou sturen. Het was de Gwijde van Dampierre die in 1286 de baronie van Petegem kocht en de burcht herstelde. Zijn vrouw, Isabella van Namen, stichtte er een vrouwenabdij der Arme Klaren. De abdij werd op 26/12/1293 betrokken.
Gedurende 5 eeuwen bleef het klooster van Beaulieu bestaan tot bij het decreet van 1783, toen door Jozef II vele kloosterorden werden opgeheven. In 1786 werden al de gebouwen verkocht en grotendeels afgebroken. Ondanks het bewogen verleden getuigen deze gebouwen nog van een eens zo rijke geschiedenis. De huidige eigenaar is Yvan Faveere uit Wortegem die het gastenkwartier en de ingangspoort aankocht en helemaal wil laten restaureren. Het kapelaanshuis is eigendom van de familie Libert. In de ingangspoort bevindt zich het wapenschild van Gwijde van Dampierre (Guy de Dampierre, comte de Flandre).


Ondertussen bevonden we ons op het grondgebied van Petegem , alwaar een prachtig zicht op het deinende landschap der Vlaamse Ardennen nooit veraf is. Eventjes neemt de entourage van de befaamse Golf & Countryclub van Petegem ons op sleeptouw , tussen de groene doorsteekjes door kunnen we af en toe een kijkje gaan nemen naar de holes en het gerestaureerde kasteel van de heren van de La Croix d’Ogimont.

Tenslotte belandden we definitief tussen de behuizing , alwaar in dezelfde tijdsgeest als de abdij van Beaulieu zich het romaanse kerkje van Petegem weerspiegelt en we ietsje later in het Rozenhof een rust aantreffen.

Hierna volgen we een tijdlang een asfaltstrook doorheen het typische glooiende landschap van de Vlaamse Ardennen. Grote landbouwbedrijven midden golvende vruchtbare kouters en akkers trekken er onze aandacht , tot we aan de horizon het kraakwitte kerkje van Moregem ontwaren. Meteen ons volgend stapdoel. Net over de Doornkapel neemt een geïmproviseerde landweg tussen een aardappelveld ons op sleeptouw. We richten ons tot het geklasseerde dorpsgezicht van Moregem met zijn prachtig Sint Pietersstoelkerkje , net voor het kerkje loodsen enkele staptegels ons terug de landelijkheid in op zoek naar de Beverse Vierschaar.

Het gros van deze wandeling hadden we blijkbaar reeds gehad , waarbij we ons nu een tijdlang moesten tevreden stellen met enkele drukke steenwegen en huisjes kijken van het gehucht Huttegem. Reeds van ver prijkte de statige toren van de Sint Walburgakerk aan de horizon , meteen ons richtpunt voor het beëindigen van deze tocht.

We werden vooreerst nog door de brouwerswagen van Roman , getrakteerd op een fris Adriaan Brouwersbiertje , en met dit heerlijk wandelweertje konden we het niet weerstaan. Een groene doortrek langs de Donkvijver betekende dan ook het einde van deze matige wandeling.

Dat de mannen en vrouwen van Hanske de Krijger heelwat beters in petto hebben, werd ons in het verleden al meermaals bewezen ... en enigszins ontgoocheld zochten we dan maar ons vertier en plezier op in het historische centrum van Oudenaarde ...

Maar dit is een ander verhaal !

21:42 Gepost door stefba in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

verleden en heden dat de mannen en vrouwen van Hanske de Krijger in het verleden al meermaals bewezen heel wat beters in petto te hebben geloof ik best ! wel rekening mee houden dat diegene die toen de kar trok zonder vallabele reden buiten gebonjourd is en er nu andere mannen en vrouwen - 'het huidige bestuur' zoals ze zichzelf noemen - zich voorhouden dat ze het beter kunnen ... niemand is onvervangbaar zeggen ze, en als het privé-leven en het geluk van die ene niet meer kan opgeofferd worden voor het welzijn van de club, dan zullen zij wel verder doen doch niet alsof hun leven ervan afhangt ...

Gepost door: ex-krijger | 27-08-06

De commentaren zijn gesloten.