21-08-06

IN DE VOETSPOREN VAN SINT-HERMES ...

32° Mars der Vlaamse Ardennen

Vlam Ronse ~ 20/08/2006

 

Zo'n 35 jaar terug ontsproot in de schoot van de Vlaamse Ardennen een ware Marcheerdersgroep , ze zouden doorgaan als de V.L.A.M. Ronse. Meteen waren ze ook één der pioniers van de Vlaamse wandelsport , alwaar heroïsche kilometertochten destijds de bovenhand haalden. We waren wel benieuwd wat de Vlam zoveel jaren later nog te bieden zou hebben en verheugden ons reeds op een unieke zwerftocht door één van Vlaanderens mooiste hoekjes.

Hier klopt immers het hart van deze prachtige streek , als ‘ koningin der Vlaamse Ardennen ‘ moesten we het bij aanvang van onze wandelescapade vooralsnog stellen met de grijze achterbuurt van de nostalgische textielnijverheid. Maar eens de behuizing voorbij opende zich een enig spervuur van adembenemende zichten op de heuvels der Vlaamse Ardennen en de skyline van Ronse. Met de “ Ten Berg “ werden we meteen een eerste heerlijke beproeving voorgeschoteld , alwaar een deinende graswegel ons geruime tijd tussen de akkers op sleeptouw nam in de richting van het Muziekbos.

In de verte pronkte de groenrijke bult van de Muziekberg rijkelijk en het bleek reeds duidelijk dat deze vandaag een centrale plaats zou gaan innemen in ons verhaal. De naam van het bos had weliswaar niks met muziek te maken, maar zou eerder verwijzen naar het Keltische ‘ Muz ‘ dat een drassig lapje grond gelegen tussen watertjes zou betekenen. Een kramikkig pad erlangs een ruig kabbelend beekje dat moest doorgaan als wandelpad klonk echter wel als muziek in de oren en zou de ouverture gaan vormen van onze avontuurlijke trektocht door het 50ha groot beukenbos. Een miniscuul pad langs de bosrand door moest ons tenslotte een eerste maal naar de top van de Muziekberg hesen. We dachten eventjes te kunnen uitwaaien , maar de aangeboden donkere bospaden vertoonden zodanig nog de sporen van de voorbije regendagen , dat zonder enige behendigheid en concentratie men nooit heelhuids zou boven geraken. De gezapige beklimming langs de golvende bospaden bracht ons tenslotte tot aan de Boekzitting , alwaar eens een schandpaal en veel later een enorme rode beuk stond. En tussen het groene lover het pittoreske kerkje van het gehucht Louise Marie reeds kwam piepen.

Leunend tussen de linden bereikten we tenslotte het dorpspleintje , alwaar we in de schaduw van de OLV de la Salette kerk een eerste rust troffen na zes fabelachtige kilometers. De beeltenis van Louise Marie wees ons hierna terug de juiste weg en zwierde ons zo de dieperik in langs een uitloper van het Muziekbos , vlug gevolgd door een tweede knoertige beklimming in de richting van de Boekzitting.

Een splitsing wijst er ons op dat we straks hier nogmaals een derde keer mogen komen zwoegen , doch vooreerst neemt een smeuiïg boerenspoor ons mee over een opener landschap met een enig zicht op de vallei en het gehucht Louise Marie. Beeldig golvend en kronkelend tussen de landerijen , blijft de parcoursmeester de stukjes onverhard aan elkaar rijgen. Ter hoogte van een oude zandwinning voert een zoveelste veldweg van statige populieren ons nu door de vallei van de Trochbeek en in de richting van het gehucht Koekamer.

Het plaatselijke feestgedruis van een rommelmarkt dreigt letterlijk en figuurlijk in het water te vallen , wanneer nog maar eens de hemelsluizen worden geopend en wij ons tussentijds verzuipen in de blubber van een afgemaaid korenveld en een kanjer van een karrenspoor. Een holle wegel wees ons iets later de richting aan van een stukje bos Ten Houte , alwaar we als volleerde equilibristen op de glibberige boswegels proberen recht te blijven .

Op een bijzonder onderhoudende manier bereikten we alzo terug Louise Marie. Met zijn opvallend mooie kerkje dat vanop een hoogte zijdelings neerkijkt op het nestje huizen dat het aan de overkant van de weg wist te vergaren en alwaar menig pelgrim hun tandpijn komen verpatsen aan Sint Apollinia .

Hierna wacht ons andermaal de beklimming van de Muziekberg , zei het via dezelfde weg van daarnet. Boven wacht ons gelukkig een afdaling van de Kanarieberg , waarna we het weelderig groen van golvende weiden en akkers weten te torsen en nu regelrecht afstevenen in de richting van Ellezelles. Een schitterende sompige veldweg neemt ons nu bijna een halfuur mee over de glooiingen en langs groene bosdoorsteekjes. Prachtig zijn hier in elk geval de weidse gezichten op de lappendeken , die als een rustige golfslag naar de einder wegdeinden. Onze wandelschoenen zijn ondertussen allang niet meer voor aan te kijken , wanneer blijkt dat we terug effenaf staan aan de voet van de kanarieberg en ons mogen opmaken voor de apotheose van deze Mars der Vlaamse Ardennen.

Gestadig klimmend , laten we achter ons de kapel van Olv de Lorette , waarna een pittoresk brokkenpad geprangd tussen de kouters ons verder op sleeptouw neemt tussen muren van groen. En nadat we pas de kanarieberg overwonnen hadden , maakte de fortuinberg het geheel compleet met een ware plejade van nostalgische veld- en kerkwegels.

Via de Bosrede belandden we zo terug in de bewoonde wereld , alwaar we even verstrikt raken in de drukte van de moderne autobeschaving en iets verder in het plaatselijke schooltje van Sint Pieters onze laatste rust treffen.

Nog enkele kilometers scheidden ons van de aankomst, waarbij we als sluitstuk nog eventjes tussen de toeristische trekpleisters van Ronse mogen kuieren. De statige Sint Hermeskerk , de belleman , het textielmuseum en de Hoge Mote zorgden dan ook voor de finale van een flinke portie natuurlijk en sportief wandelplezier zoals we het graag hebben.

 

Klik op de foto voor een uitgebreide fotoreportage :

 

 

22:23 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Daar hou ik van Ik had Ronse normaal op mijn wandelagenda staan.
Maar ik lag door ziekte geveld in bed. Ik ben natuurlijk veel liever het slachtoffer van de wandelmicrobe, en da

Gepost door: G.U.Y. | 26-08-06

Vervolg en daar neem ik dan wel de regen en de modder bij.
Nu was het dus beperkt tot het genieten van je verslag.

Gepost door: G.U.Y. | 26-08-06

De commentaren zijn gesloten.