10-09-06

THE SWITCHBACK MEMORIAL MARCH

4° Switchback Memorial March

Provinciale Staf Oost-Vlaanderen

9 september 2006

 

Ieder jaar wordt in het Meetjesland en meerbepaald in de streek van Maldegem-Adegem  de bevrijding van België op het einde van de tweede Wereldoorlog door de Canadese bevrijdingstroepen  in herinnering gehouden.  Hiervoor staat de vzw België-Canada garant met talrijke festiviteiten en herdenkingsplechtigheden.  Sinds een viertal jaar hoort daar ook een “ Switchback Memorial March “ bij , een ideale uitvalsbasis om in het zog van onze memorabele Canadese oud-strijders te genieten van een unieke zwerftocht doorspekt met een resem van natuurpracht.

 

De inschrijvingslocatie was gevestigd in het Canada War Museum , opgericht op 28 juni 1995 door de Heer Gilbert Van Landschoot  tengevolge een belofte aan zijn vader. Toen deze op zijn sterfbed onthulde dat hij zijn leven te danken had aan de Canadese bevrijders en mensen verborgen hield voor de Gestapo. Met de gedragscode “ Eens hebben de Canadezen wat voor mij gedaan , daarom zult gij vroeg of laat iets voor hun terugdoen “ werd de oprichting van het oorlogsmuseum een feit.  Vanuit Adegem , werden de deelnemers , naarmate de gekozen afstand , met keurige militaire regelmaat via bussen naar de diverse startplaatsen gebracht.  Gezien het een mars in lijn betreft , kon men opteren voor 32 – 24 – 16 en 8 km. Wij pikten er de 24 km mee, waar we vanuit Zomergem in de schaduw van het statige Sint-Martinuskerkje omgeven door een Belgische militaire begraafplaats , meteen door de wijdse akkers en velden van deze bruisende landbouwersgemeente werden gestuurd.

 

Zo schoven we op in de richting van Ursel , waar we het asfalt een eerste maal mochten inruilen voor een heerlijk natuurpad dat ons feestelijk doorheen het Keigatbos en langs met koeien bezaaide weiden stuurde. Toen we een statige dreef van beuk opdraaiden vormde het Keigatboswandelpad reeds enige tijd onze metgezel. Het zou ons brengen ter hoogte van de oude militaire vliegtuigbasis van Ursel , alwaar we ons andermaal mochten vergapen aan enkele groenrijke doorsteekjes hier en daar afgebakend door een typisch laagstaand Meetjesland hoevetje. Dit schitterend pad bracht ons weer bij de beschaving van de drukke N461. In feite niks meer en niks minder om ons richting de toegangspoort van het militaire domein te begeven op zoek naar een eerste rustpauze in de loods van onze nationale defensie. Het toeval wilde dat hier net een colonne oude militaire voertuigen neerstreek met enkele oorlogsveteranen. Een aardig meegenomen stukje geschiedkundige nostalgie.

 

Toen we ons uiteindelijk terug op gang schoten, zorgde het Drongengoedbos voor een uitgebreide boswandeling die ons tussendoor bij de gelijknamige hoeve bracht. Rond de gebouwen van deze voormalige abdijhoeve der paters Norbertijnen werd toevallig een plechtigheid gehouden , zodat we de aanwezige notabelen verder hun ding lieten doen en ons ietwat afzijdig toch wat van dit uniek patrimonium poogden mee te pikken.  De schitterende natuurpaden die ons tot hiertoe werden aangeboden kregen meteen een vervolg met het Maldegemveld , een kostbaar stukje natuur waarbij men de oorspronkelijke heidevegetaties en kreupelhout begroeiing  via begrazing door Galloway koeien terug volledig tot zijn recht wil laten komen. We bleven de knuppelpaadjes maar aan elkaar sprokkelen   , waarbij onophoudend natuurpaden hun best bleven doen om ons op de mooist mogelijke manier naar de volgende halte in Kleit te brengen.

 

Zei het toch via een paar langgerekte 8 kilometers , bereikten we tenslotte het plaatselijke cultuurzaaltje van Kleit voor een laatste rust. Uitgeblust door het bekoorlijke wandelweertje en praktisch een kleine maand van wandelinactiviteit  maakten we ons op voor het laatste gedeelte , ook hier bleven we rustig en vooral natuurlijk door het open en soms golvend landschap van ‘ de Helle ‘ dwalen. Een wapperende Canadese vlag tussen de golvende weiden door trekt onze aandacht , als blijkt dat we ons alhier in een tent van de defensie een bekertje frisse yoghurt drink of  koude café frappé soldaat mogen maken.

 

Een nagelrechte veldweg neemt ons hierna enkele kilometers op sleeptouw ,  waarna reeds in de horizon het rustige Adegem pronkt en meteen het einde inluid van deze gesmaakte natuurwandeling.

 

Alwaar we bij het afstempelen , worden getrakteerd op een waar bombardement van enkele gratis gadgets en op het terras van het Canada War Museum ons een laatste maal vergapen aan enkele oude legervehikels met een welverdiende dorstlesser. 

 

 

 

Ga alvast eveneens een kijkje nemen naar de uitgebreide fotoreportage , door op de foto te klikken.

 

 

 

12:21 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Leuk... dat je er ook was. Ook bij ons een verslagje met foto's :-)

Gepost door: Caroline | 10-09-06

Gedenkwaardig Graag was ik er ook bij geweest.
En met je boeiend verslag, komt deze tocht nog war hoger op mijn verlanglijst te staan.

Gepost door: G.U.Y. | 14-09-06

De commentaren zijn gesloten.