03-10-06

LE ROMAN PAÏS

12° Marche dans la Vallée des Oiseaux

30 september 2006

La Godasse Rebecq

 

In het westen van Waals-Brabant tussen Zenne en Dijle , ligt een onbekend mooi stukje België. Dicht leunend tegen de Brusselse hoofdstad vormt dit licht heuvellend natuurgebiedje een ideale uitvalsbasis voor een verkenning van een streek alwaar pittoreske dorpjes omgeven door holle wegen , groene doorsteekjes , bossen en grote Brabantse leenhoeven de bovenhand halen.

Vandaag vertoeven we tergelegenheid van ‘ la 12° Marche dans la Vallée des Oiseaux ‘ tussen het hoogland van rijke doemteelten en de brede valleien met bossen en weiden van le Roman Païs.

La Godasse Rebecq is onze gastheer wanneer we in de vroege ochtend onze wagen keurig parkeren in de nabijheid van het nog slaperig dorpsgezicht. Menig wandelaar maakt zich klaar voor een ultieme zestiger die de stappers in lijn van Villers-la-Ville terug naar Rebecq moet brengen. Gezien verplichtingen in de late namiddag houden wij het slechts op 20 km , alwaar we ons aanvankelijk mogen opmaken voor een rondje cityseeghing. Enkele nauwe steegjes loodsten ons langs de voornaamste bezienswaardigheden van het dorpje. Meteen kregen we er een heerlijk historisch stukje bij met het oude ‘ Maison des Vieillards ‘ uit 1300 , het geboortehuis van Ernest Solvay , de Sint-Gerykerk en les Moulins d’Arenberg

De Zenne snijdt zowaar het centrum van Rebecq middendoor , waarbij de watervallen van de Senne in de middeleeuwen werden uitgebaat voor het malen van het graan , eerst door de Landheren van Rebecq en later in 1606 door de hertogen d’Arenberg. In de 19de eeuw werden de gebouwen verbouwd tot een fabriek van zijden kousen en vandaag de dag weerspiegelt de grote schouw zich nog steeds in het watervlak van de Zenne. Alleen de voorbijgestreefde industrie is verdwenen en vervangen door een gezellig staminee met eveneens een porfiermuseum. Aan de andere kant bevindt zich de kleine Arenbergmolen, het bezat eertijds een houten buitenwiel , vier paar molenstenen en een stootblok. Sinds 1975 is het geheel gerestaureerd en omgebouwd tot een molenmuseum en een smidse.
Het steenrode dorpje waarin de grillige Zenne haar weg gevonden had , lieten we tenslotte achter ons ter hoogte van het geklasseerde stationnetje van Rebecq. Schemerige nevelslierten over het lichtglooiend landschap lieten al enige tijd vermoeden dat een zonnige herfstdag zich aankondigde toen we erlangs een lang karrenspoor , een eerste maal mochten genieten van een grandioos uitzicht op ‘ la Vallée des Oiseaux ‘. Via een onverharde wegel trokken we daarna langs de fraai gerestaureerde Ferme du Croiseau , die vanop een hoogte de streek op een unieke manier domineerde.

We waren nog maar net goed opgewarmd of daar wachtte reeds na vier kilometers onze eerste rust in de annex van een garage en een keurig neergepote partytent. Veel te vroeg ons inziens , zodat we onze weg vervolgden via een brokkenpad net achter de woning. We werden er triomfantelijk onthaald door het ia gebalk van onze spitsbroeder de ezel , gelukkig konden we de lievelingen sussen met een toevallig stukje druivensuiker.

De onverharde weg loodste ons binnen in een open landschap, prachtig doorspekt met talrijke knotwilgen die met hun oude , knoestige vormen de ingroene weiden nog een beeldiger cachet gaven. Een overheerlijke lus door het werkelijk schitterend natuurgebied van de vallei de lesbecq die zich hier diep en grillig door het bomenrijke landschap slingerde , bracht ons tenslotte terug naar de Rue Haute voor een tweede rust. We hadden er een kleine acht kilometers opzitten , zodat onze picknick werd aangesproken en we een lekker zitje opzochten in het zonnetje.

Ook tijdens de volgende bouclé wisten ‘ les Godasses ‘ ons te bekoren , want adembenemend waren de lange stukken die ons op het hooggelegen plateau door de velden stuurden. Even verder staken we een eerste maal ‘ de Zenne ‘ over , een schilderachtig riviertje dat zich vrolijk klaterend door het rijke groen van populieren en stokoude wilgen wringt. Voorbij een hagelwitte oude herenhoeve stuurde de wandelweg ons opnieuw de hoogte in , waarbij we steeds één oog gericht hielden op de prachtige panorama die zich achter ons uitspreidden. Iets later verzonken we in een complete rust van dit eindeloos landschap , toen een idyllisch strookje groen ons naast het tracé van het toeristisch stroomtreintje ‘ le petit train du bonheur ‘ bracht en zo door het bekoorlijke dal van de vogels tuft. Voorbij het pittoreske eindstationnetje van Rognon , moesten we ons even slank maken , want een trits enge draaipoortjes loodsten ons nu op een weergaloze wijze door de weiden. We doken onder het indrukwekkende spoorviaduct , dwarsten nog maar eens het slingerend Zennewater en een lange weidedoorsteek bracht ons tenslotte aan de grens van Steenkerque (Braine-le-Comte) met het gehucht Hou en zijn aftandse oude watermolen. De Zenne lieten we nog maar eens onder ons door klateren om wat later op het achterkoertje van het statige boerenhof ‘ Ferme des Prés ‘ halt te houden voor een laatste zitpauze en het onderhouden van ons vochtgehalte met een streekgebonden Saint Feuillin en een heerlijk stukje kriekentaart.

Een steil pad zond ons daarna de hoogte in om ons binnen te leiden in de weidse , open vlakte van Stoquoi. Dit met alom verblindende zichten op de velden onder de schittering van een aanstekelijk herfstzonnetje. Kilometers lang dwarrelden we door het landschap alwaar we in de verte trosjes wandelaars zagen opschuiven in de richting van de imposante Ferme de la Promenade en haar boomgaard. Het bracht ons tenslotte terug aan de dorpsgrens van Rebecq , alwaar enkele smalle dorpswegels tussen hoge gevels en serene bedehuisjes ons terug feilloos afzetten aan la Salle Paroissale. Met de belofte hier zekers nog eens terug te komen !

 

Ga tevens een kijkje nemen aan de bijhorende fotoreportage , door op de foto te klikken

 

                   IMG_7487

 


21:36 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hoe doet u het? U weet altijd de meest prachtige tochten uit te kiezen. Als ik de foto's bekijk, zou ik zo op stap willen gaan alginder...

Gepost door: Caroline | 03-10-06

De commentaren zijn gesloten.