30-12-06

GEEF ME IN ROOSJE , O ROOSJE ...

Wintertocht

Watewystappers Tielt

29 december 2006

 

Een ijskoude wind en helderblauwe hemel bracht er ons nog een laatste maal toe, om onze beentjes te strekken tijdens de Wintertocht van de Watewystappers Tielt.

Het agrarische en verstilde dorp Kanegem zou vandaag het decor gaan vormen van een heuse wintertocht door het Molenland. Meteen waren we verloren voor de pracht van dit kleine bloemendorpje en tevens geboortedorp van Kardinaal Danneels en Flandrien Briek Schotte , toen we onze wagen parkeerden in de nabijheid van de prachtige ‘kathedraal van te lande ‘.

Het was in het zog van deze neo-barokke Sint Bavokerk dat we de start troffen van deze wintertocht , waar na de officiële inschrijvingsformaliteiten we meteen het weidse achterland van Kanegem introkken . Rustige verharde weggetjes slingerden zich op een mooie manier door het winterlandschap in de richting van de Oosthoek. Hier en daar opgevuld door enkele historische hoeves sierlijk omgeven door kale knotwilgen en overvolle beekgrachten. Iets verder toont de Mevrouwmolen uit 1844 aan , dat deze streek gekarakteriseerd wordt door zijn vele windmolens. Deze stellingmolen met 5 verdiepingen (beschermd sinds 1974) werd door de heren van Hames op de gronden van hun heerlijkheid gebouwd halfweg de 17e eeuw. Na het overlijden van de heer had mevrouw de douairière van Hames een tijdlang de goederen van haar overleden man in beheer, waardoor de molen “Mevrouwmolen” genoemd werd. Het is een korenwindmolen met drie koppels stenen en 5 verdiepingen : de benedenverdieping, waar vroeger de olieslagerij was ; de meelzolder, waar het gemalen graan opgevangen wordt ; de steenzolder of maalzolder, waar de maalstenen staan ; de luizolder, tot waar de zakken graan via de lui worden opgetild en ten slotte de kapzolder. Zijn hoog uitstekende wieken dragen zowaar bij tot het aantrekkelijke landschapsbeeld , als we onze stappen verder zetten onder een rijkelijk winterzonnetje .

De verharde wegen zouden ons hierna nog een tijdje vergezellen tot op het grondgebied van Aarsele , waar enkele sappige graswegels tussen de braakliggende velden ons uiteindelijk afzetten in het ontmoetingcentrum van Aarsele voor een rust. Een kaarsrecht , maar best leuk pad zou ons nu kilometers laten meegolven tussen het glooiende winterse landschap van deze zand- & zandleemstreek. Aan de skyline ontwaren we steevast de behuizing van Europastad Tielt , terwijl de bijzondere pittoreske kerktoren van Kanegem sierlijk het landschap domineert en nooit veraf blijkt.

Het is tenslotte een oud kapelletje stevig omarmd door twee oude linden , die ons terug de weg aanduid van Kanegem dorp. En meteen valt ons op waarom dit dorpje enorme faam geniet omwille van zijn bloemenpracht. Eind december en hier en daar priemt nog een geurig roosje. Wat moet dit dan zijn als hier jaarlijks tienduizend rozenstruiken bloeien en evenveel geraniums de gevels sieren ?

Ondertussen hebben we terug het dorpscentrum dat nog in een sierlijk bedje van kasseien ligt bereikt en breien we met een laatste zicht op de pittoreske Sint Bavokerk en de beeltenis van Flandrien ‘ Briek Schotte ‘ een geslaagd einde aan ons wandelseizoen 2006.

 

Ga tevens een kijkje nemen naar de uitgebreide fotoreportage , door op de foto klikken.

 

   IMG_8155


    

 

14:43 Gepost door stefba in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.